Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Γιώργο Περισανίδη




Μετά το βιβλίο του «Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα», ο συγγραφέας Γιώργος Περισανίδης, θα μας μιλήσει για το νέο του βιβλίο που φέρει τον τίτλο «Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά».




 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Ο Γιώργος Περισανίδης γεννήθηκε το 1973 στη Ροδιά Ηλείας. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Βίζμπαντεν της Γερμανίας και το 1982 εγκαταστάθηκε στην Πάτρα. Το 1991 ξεκίνησε να φοιτά στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ το 1996 έγινε η πρώτη του γνωριμία με το διαδίκτυο.


Το 2000, εποχή που κατά κάποιον τρόπο ξεκίνησε να αναγνωρίζονται πιο δυναμικά οι δυνατότητες του διαδικτύου στην Ελλάδα, τον βρήκε έτοιμο και άρχισε να εργάζεται παρέχοντας υπηρεσίες σχετικές με το Internet. Η ενασχόληση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, κυρίως με την κατασκευή ιστοσελίδων και την αξιοποίηση των social media.

Η εξειδικευμένη γνώση του πάνω στις λειτουργίες των social media, του έδωσε τη δυνατότητα να μπορεί να ασχοληθεί με την προώθηση καλλιτεχνών και υπηρεσιών από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook, youtube, twitter κ.λ.π).


Με το μυθιστόρημα και τον κινηματογράφο έχει μια “ερωτική” σχέση, που ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια και κρατάει έως σήμερα.



“Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα” ήταν το πρώτο του μυθιστόρημα που συνδύαζε την επαγγελματική του ιδιότητα με την μεγάλη του αγάπη…τη συγγραφή.


Το “Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά” είναι το δεύτερο πολυμεσικό, mulititasking μυθιστόρημά του, που αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα.


Αρθρογραφεί σε εβδομαδιαία βάση, μέσα από τη στήλη του “art4dummies”, σε γνωστό λογοτεχνικό blog. 


Facebook Profile: George Perisanidis

Website: www.digilove.eu


 Συνέντευξη

Καλησπέρα κύριε Περισανίδη σας ευχαριστούμε για τη συνέντευξη που παραχωρήσατε στο blog μας «Θεματοφύλακες Βιβλίων».Πείτε μας ποιο είναι το θέμα του βιβλίου σας και τι σας το ενέπνευσε;

Γ.Π: Το “ρεφρέν” είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που έχω γράψει, και όπως και η “Ψηφιακή επιπολαιότητα” έχει γραφτεί με τον τρόπο που αυθαίρετα του έδωσα την ονομασία “multi-tasking μυθιστόρημα”. 


Δηλαδή, με συνεχόμενες “παρεμβολές” από τραγούδια, ταινίες και άλλα βιβλία, προσπαθώ να δώσω στο μυθιστόρημα μου, την αισθητική του multi-tasking
(Περισσότερα για την συγκεκριμένη τεχνική μπορεί κάποιος να διαβάσει στην ιστοσελίδα μου)

Σαν πλοκή το μυθιστόρημα “Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά” είναι μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια τραγουδίστρια και έναν άνθρωπο της τεχνολογίας.


Μαζί θα ταξιδέψουν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και μέσα από τον έρωτά τους εκείνος θα ανακαλύψει τον κόσμο της νύχτα και των μπουζουκιών. 

Το βιβλίο περιγράφει έναν έρωτα ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αταίριαστους ανθρώπους και παρακολουθεί μέσα σε μια διάρκεια σχεδόν 10 χρόνων την πορεία της ζωής τους και πως το τέλος του έρωτα μπορεί να είναι το ξεκίνημα μιας άδολης αγάπης. 

“...Γιατί νομίζεις λένε ότι “οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο”; 
Γιατί “αν μπορεί να υπάρξει άδολη αγάπη, είναι αυτή που θα συναντήσεις στο τέλος του έρωτα. Αν μπορέσουμε να τον μεταβάλλουμε σε αγάπη, έχει εκπληρώσει την αποστολή του!...”


Η θεματολογία του, σίγουρα θα χρειάστηκε μια εκτενή έρευνα. Συναντήσατε δυσκολίες;

Γ.Π: Το βιβλίο έχει γραφτεί, όπως σου απάντησα και στην προηγούμενη ερώτηση, με συνεχόμενες “παρεμβολές”. Οι περισσότερες από αυτές είναι από τον χώρο της νύχτας και των μπουζουκιών, οι οποίες χρειάστηκαν αρκετή έρευνα και χρόνο.


Αφηγήσεις και Αστικοί Μύθοι για τον Ωνάση, τον Κουγιουμτζή, τον Χιώτη, αλλά και η ιστορία των μπουζουκιών, από το σπάσιμο των πιάτων ως σήμερα, είναι μόνο μερικές από τις ιστορίες που εκτυλίσσονται παράλληλα με την ερωτική ιστορία.

Ως συγγραφέας προσπαθώ να κρατήσω μια αντικειμενική ματιά ανθρώπου που, μέσα από τον έρωτα που έζησα, αγάπησα και αυτούς τους χώρους, χωρίς κριτική διάθεση, αλλά και χωρίς πρόθεση να τους ωραιοποιήσω. 

Ποια είναι η σχέση σας με την μουσική;


Γ.Π: Αγαπώ όλα τα είδη μουσικής και  ακούω τραγούδια που να μου αρέσουν και όχι κάποιο συγκεκριμένο είδος. Δεν μπορώ να σκεφτώ την ζωή μου χωρίς μουσική και σίγουρα την έχω ενσωματώσει και στα βιβλία που γράφω, μιας και διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και στα δύο μυθιστορήματα μου.



Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο ρεφρέν που εσείς αγαπάτε ιδιαίτερα;

Γ.Π.: Πολλά, ανάλογα με την διάθεση που έχω ξυπνήσει και σίγουρα όλα τα ρεφρέν που θα “ακούσεις” διαβάζοντας το βιβλίο μου.



Υπάρχουν κοινά σημεία ανάμεσα στο βιβλίο σας «Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα» και στο νέο βιβλίο σας «Και στο ρεφρέν θα ξαναμπώ»;

Γ.Π.: Ένα φανερό σημείο είναι ο τρόπος που έχουν γραφτεί, που προσπαθώ να δώσω στον αναγνώστη την αισθητική του multi-tasking. 


Ένα λιγότερο διακριτό σημείο είναι ότι μέσα στο “Ρεφρέν” κάθε φορά που η ιστορία εξελίσσεται μέσα σε καφέ τους ήρωες μου σερβίρει η Άννα, η σερβιτόρα μου από την “Ψηφιακή”. Υπάρχει δηλαδή μια “εισβολή” στην “Ψηφιακή” που, χωρίς να παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο στο “Ρεφρέν”, θα την αντιληφθεί μόνο αυτός που έχει διαβάσει και τα δύο μου βιβλία. 




Σκέφτεστε ποτέ, πως θα ήταν να μην είχατε ασχοληθεί ποτέ με την συγγραφή;

Γ.Π.: Ουσιαστικά γράφω πολύ λίγα χρόνια και έχω ζήσει για να ξέρω πως ήταν η ζωή μου χωρίς τη συγγραφή.  


Όμως, αγαπώ αυτό που κάνω και ήδη έχω έτοιμο και τρίτο μυθιστόρημα.

Επίσης διατηρώ μια σελίδα στο Facebook που φέρει τον τίτλο του δεύτερου βιβλίου μου “Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά”, όπου συχνά ανεβάζω κείμενα που αφορούν τη μουσική, τη ζωγραφική, τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία και δεν μπορώ πια να διανοηθώ ότι θα σταματήσω να γράφω.

Αν σας ρωτούσαν να περιγράψετε 3 θετικά και 3 αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας σας, ποια θα ήταν αυτά;


Γ.Π.: Έχω γράψει ένα κείμενό μου, που υπάρχει και στη σελίδα μου στο Facebook, όπου χαρακτηρίζω την συγγραφή το πιο εγωιστικό επάγγελμα του κόσμου. 


Θα μείνω σε αυτό το χαρακτηρισμό μόνο.


Ποιο είδος λογοτεχνίας προτιμάτε σαν αναγνώστης και γιατί;

Γ.Π.: Δεν πιστεύω σε τέτοιους διαχωρισμούς. Έχω συγγραφείς που αγαπώ που όμως ανήκουν σε διαφορετικά είδη λογοτεχνίας. 


Για παράδειγμα, αγαπώ τον Κούντερα και τον Κάφκα, αλλά αγαπώ και τον Μάρκες και τον Φουέντες, όπως αγαπώ τον Μίλλερ και τον Μπουκόφσκι.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας έχει επηρεάσει, όσον αφορά στην δική σας γραφή;


Γ.Π.: Ο τρόπος που γράφω είναι ένα προσωπικό στοίχημα και όπως σου έγραψα και στην αρχή αυθαίρετα στην προσπάθειά μου να τον χαρακτηρίσω του έδωσα τον τίτλο multi-tasking μυθιστόρημα. 


Ο τρόπος σκέψης μου όμως σίγουρα έχει πολλές επιρροές από τους συγγραφείς που αγαπώ.


Θα θέλαμε να στείλετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες, και στους ανθρώπους που τώρα κάνουν τα βήματά τους στον χώρο της λογοτεχνίας.

Γ.Π.: Θα σου απαντήσω με κάτι που έχει γράψει ο παππούς όλων των μυθιστοριογράφων, ο Θερβάντες:

“...Εκείνος που κυκλοφόρησε ένα βιβλίο, διέτρεξε ένα πολύ μεγάλο κίνδυνο από τους αναγνώστες του. ..”


Οι Θεματοφύλακες Βιβλίων σας ευχαριστούμε πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σας. Σας ευχόμαστε από καρδιάς, το νέο σας βιβλίο να είναι καλοτάξιδο και να έχετε μια επιτυχημένη δημιουργική πορεία.


Γ.Π.:Σας ευχαριστώ και αντεύχομαι!


Περίληψη

“...Αγάπα την, αγάπα την, αγάπα την! Αν σε προτιμά, αγάπα την. Αν σε πληγώνει, αγάπα την. Αν σου κάνει την καρδιά κομμάτια - και καθώς μεγαλώνει και είναι πιο δυνατή, ο πόνος θα είναι πιο βαθύς - αγάπα την, αγάπα την, αγάπα την! ...”
(Μεγάλες Προσδοκίες - Κάρολος Ντίκενς)
“Γιατί νομίζεις λένε ότι “οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο”;
Γιατί “αν μπορεί να υπάρξει άδολη αγάπη, είναι αυτή που θα συναντήσεις στο τέλος του έρωτα. Αν μπορέσουμε να τον μεταβάλλουμε σε αγάπη, έχει εκπληρώσει την αποστολή του!”.

Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά - Γιώργος Περισανίδης

Σε ένα πολυμεσικό έργο, με φόντο μια ερωτική ιστορία και ένα οδοιπορικό στα μπουζουξίδικα της Ελλάδας, ο Γιώργος Περισανίδης προσεγγίζει τη φύση του έρωτα και τις επιλογές μας σε σχέση με αυτόν και τη ζωή γενικά, την εισβολή των social media στην καθημερινότητά μας, την τέχνη, την κατάρρευση των ηθικών, θρησκευτικών και πολιτικών ιδεολογιών, τα φαινόμενα ματαίωσης και τα εφαλτήρια δημιουργίας.

Η ερωτική ιστορία ξεκινά in media res και ακολουθεί η αφήγηση με δύο παράλληλες παρελθοντικές αφηγήσεις και με ταυτόχρονες αναφορές από το παρόν και αποσπάσματα από το προηγούμενο και επόμενό του βιβλίο, χωρίς να είναι εις βάρος της ροής και χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει διαβάσει κάποιος το πρώτο του βιβλίο.

Η γραφή είναι περισσότερο αφαιρετική. Δεν περιγράφει τοπία, τον καιρό ή και τα συναισθήματα των ηρώων. Ιδίως σχετικά με τα συναισθήματα, αφήνει τον αναγνώστη από τις πράξεις των ηρώων να αποφασίσει και να ερμηνεύσει τις συμπεριφορές τους, ανάλογα και με τη δική του διάθεση και τα δικά του βιώματα (π.χ. όπως το τέλος στην ταινία Casablanca). Παρ’ όλο που απουσιάζουν τέτοιες λυρικές περιγραφές, ωστόσο καταφέρνει να βγάλει συναίσθημα, συγκίνηση και ταύτιση.

Ως προς την μορφή δεν ακολουθεί τη παραδοσιακή νόρμα. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα φιλοσοφίας multitasking (υπάρχει σχετική εξήγηση στο εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου), multimedia (είναι γεμάτο με τραγούδια και άμεσες, αλλά και έμμεσες αναφορές σε ταινίες), διαδραστικό (καθώς στην ιδιαιτερότητα της αφήγησης ανήκουν οι συνεχείς «παρεμβολές», που έχουν σχέση άλλες με τον χώρο των μπουζουκιών, άλλες γνωστές και ως αστικοί μύθοι, άλλες βιωματικές, άλλες με αναφορές σε άλλα βιβλία και άλλες με σαφείς επιρροές από τον κόσμο του facebook και των social media, καθώς επίσης και οι “διάλογοι” του συγγραφέα με τον Κούντερα, τον Χέμινγουεϊ, ακόμα και με τον εαυτό του!

Συνεπώς, το βιβλίο πλησιάζει τη λογική του installation art, καθώς ο αναγνώστης βάλλεται συνέχεια από εμπειρίες και δεν μένει μόνο στην ερωτική ιστορία, καθώς “στην εποχή του multi-tasking” δημιουργούνται οι συνθήκες για ένα “Νέου Τύπου” μυθιστόρημα.

Με λίγα λόγια είναι ένα μυθιστόρημα ψηφιακό, διαδραστικό, γραμμένο μετανεωτερικά, τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι μέχρι στιγμής έχουμε συνηθίσει.


Συνέντευξη : Ελίζαμπεθ Μπλάκπερλ
Επιμέλεια : Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname