Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Συνέντευξη με την Στέλλα Αρβανίτη



Σήμερα στους Θεματοφύλακες Βιβλίων φιλοξενούμε τη συγγραφέα Στέλλα Αρβανίτη. Ας τη γνωρίσουμε καλύτερα.


                    
                       ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Στέλλα Αρβανίτη κατάγεται από τη Β. Εύβοια (Λιχάδα). Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Ιταλική Γλώσσα και Φιλολογία και ολοκλήρωσε την πανεπιστημιακή της κατάρτιση στον Καναδά και στην Μπολόνια της Ιταλίας (υποτροφία Erasmus). Παράλληλα αποφοίτησε και από τη Σχολή Διπλωματούχων Ξεναγών του ΕΟΤ. Από το 1996 εργάζεται ως διπλωματούχος ξεναγός σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία και κατά καιρούς ως εκπαιδεύτρια στα ΚΕΚ. Η συγγραφική της δραστηριότητα άρχισε από τα πολύ πρώιμα χρόνια του δημοτικού και η συγγραφή είναι η μεγάλη της αγάπη. Ωστόσο, της αρέσει επίσης να διαβάζει, λατρεύει τα ταξίδια που τη βοηθούν να συλλέγει εμπειρίες, να γνωρίζει διαφορετικές κουλτούρες και φυσικά να εμπνέεται. Το παραμύθι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη δουλειά της καθώς το έχει εντάξει στις ξεναγήσεις των ελληνικών αλλά και ξένων σχολείων (ελληνικοί μύθοι, συμβολισμοί, θρύλοι και παραδόσεις). Και αυτό στάθηκε αφορμή να παρακολουθήσει σεμινάρια αφήγησης με Έλληνες και ξένους αφηγητές και σεμινάρια σεναρίου.
Διακρίσεις-2015, 

«Η ιστορία ενός μικρού ονείρου, Καρίμ» (εκδ. Οσελότος), Α΄ Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, Πετρίδειο Ίδρυμα Κύπρου, για το βιβλίο της. 2015, «Τα δάκρυα της ζωής» (εκδ. Οσελότος), Γ΄ Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. 2014, «Το μυστικό της Μπασκόγουρνας» (ανέκδοτη νουβέλα), Α΄ Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, 30ό­ Πανελλήνιο Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας. 2014, «Η ιστορία ενός μικρού ονείρου, Καρίμ», Γ΄ Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, για το παραμύθι της. 2012, «Το κυπαρίσσι που έγερνε» (εκδ. Χρυσαλλίδα), Έπαινος, Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Τους πρώτους της επαίνους έλαβε στην Γ΄ Γυμνασίου, σε πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης και πεζογραφίας («Ο ΦΙΛΩΝ»). 

Μάθετε περισσότερα για τα βιβλία της Κυρίας Αρβανίτη στη σελίδα
Stella Arvaniti -books –libri

                                       ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Καλησπέρα σας, κυρία Αρβανίτη. Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Βιβλίων. Πείτε μας λοιπόν πότε και με ποιο τρόπο μπήκε η συγγραφή στη ζωή σας;

Σ.Α. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω. Δηλαδή από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Σκάρωνα στιχάκια, παραμύθια, μικρά θεατρικά, διηγήματα και προσπάθησα, χωρίς να ξέρω τους κανόνες, να κάνω σενάριο ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία «Το παραμύθι χωρίς όνομα». Ονειρευόμουν πως μεγαλώνοντας, θα έγραφα βιβλία και θα έκανα ταινίες. Αργότερα άρχισα να κρατώ και ημερολόγιο και φυσικά από τα πιο αγαπημένα μου  μαθήματα ήταν η έκθεση και η Λογοτεχνία ή κείμενα όπως τα ονόμαζαν.

Τι βιβλία διαβάζατε στη παιδική σας ηλικία;

Σ.Α Μεγάλωσα σε μια εποχή που τα βιβλία ήταν ασπρόμαυρα και το πολύ-πολύ είχαν ένα πολύχρωμο εξώφυλλο. Ακόμη και τα πρώτα σχολικά μας βιβλία, αν θυμάμαι καλά, πχ το Ανθολόγιο, δεν είχε χρώματα. Δεν ξέρω όμως αν τα επιλεγμένα κείμενα ήταν τόσο ωραία ή αν εμείς θέλαμε τόσο πολύ να μπούμε σ’ αυτόν τον «πολύχρωμο κόσμο» της φαντασίας, των εικόνων, της γνώσης που μας υποσχόταν και διαβάζαμε πολύ. Μεγάλωσα με τα κλασικά αναγνώσματα των Ελλήνων Συγγραφέων: Της Πηνελόπης Δέλτα, Της Ζώρζ Σαρρή, του Μυριβήλη, του Τερζάκη, του υπέροχου Παπαδιαμάντη. Προς το τέλος του Δημοτικού, του μεγάλου μας Καζαντζάκη. Παράλληλα βέβαια διάβαζα και παραμύθια. Και εννοείται πως στο Γυμνάσιο ερωτεύτηκα την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια». Από ξένους διάβαζα τα παιδικά βιβλία της εποχής. Μυστικοί επτά, οι σειρές της Πολυάννας, «Το Μικρό σπίτι στο λιβάδι», «Με Οικογένεια», «Χωρίς Οικογένεια», Όλιβερ Τουίστ, αλλά και πιο κλασσικά όπως π.χ. «ΟΙ Άθλιοι».

Πιστεύετε ότι τα παιδιά σήμερα διαβάζουν; Αν ναι, τι βιβλία κυρίως επιλέγουν;

Σ.Α. Πιστεύω ότι υπάρχουν πάντα παιδιά που διαβάζουν σε όλες τις εποχές. Το διάβασμα είναι κάτι που μπορείς να το διδάξεις από μικρή ηλικία στο παιδί, διαβάζοντας μπροστά του, ή διαβάζοντας του φωναχτά, όταν το ίδιο δεν μπορεί ή κουράζεται να διαβάσει. Όλα εξαρτώνται από την οικογένεια, το σχολείο και το φιλικό περιβάλλον. Τώρα το τι ακριβώς διαβάζουν είναι πολύ μεγάλο θέμα. Το θετικό για μένα είναι πως ακόμη και από ένα λεγόμενο «κακό» βιβλίο, θα πάρουν θετικά πράγματα. Η επιλογή ενός βιβλίου, θεωρώ όπως είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Το βιβλίο επιτελεί και εκπαιδευτικό ρόλο (τουλάχιστον τα περισσότερα). Οπότε θα παρακαλούσα τους γονείς, τους θείους, τους νονούς,  να κάνουν στα παιδιά τους περισσότερα δώρα βιβλία, αλλά και να τα επιλέγουν με βάση το περιεχόμενο και όχι μόνο το εξώφυλλο ή τη διαφήμιση. Να ψάχνουν ακόμη και στο διαδίκτυο για καλά βιβλία και όχι μόνο ότι τους προτείνεται από  την τηλεόραση ή τις καταχωρήσεις που γίνονται με πληρωμή στα έντυπα. Ευτυχώς, ζούμε σε μια εποχή που δεν είναι δύσκολο αυτό να γίνει. Άρα, αν ξοδέψει λίγα λεπτά στο διαδίκτυο ο γονιός ψάχνοντας, αυτό μελλοντικά θα έχει πολλαπλά οφέλη για το παιδί του.

Εκτός από τη παιδική λογοτεχνία, σας γοητεύει κάποιο άλλο λογοτεχνικό είδος που θα θέλατε στο μέλλον να ασχοληθείτε;

Σ.Α. Δεν πιστεύω πως γράφω μόνο για παιδιά. Νομίζω πως ταυτόχρονα απευθύνομαι καις τους μεγάλους. Άλλωστε «Το μυστικό της Μπρασκόγουρνας», το πιο πρόσφατο βιβλίο μου, μια νουβέλα, απευθύνεται σε πιο μεγάλες ηλικίες και για το λόγο αυτό είναι και ασπρόμαυρο. Με γοητεύουν όλα τα είδη του λόγου,  αλλά έχω και μια ιδιαίτερη αδυναμία στο σενάριο. Έχω ετοιμάσει κάποια σενάρια μικρού μήκους, όμως είναι γενικά πολύ δύσκολο σε εποχές κρίσεις, να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα σε διαφορετικούς τομείς.


Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Σ.Α. Η προσωπική μου άποψη είναι πως κάποιος γεννιέται μ’ αυτήν την ανάγκη που του τριβελίζει το μυαλό και τη ψυχή και ψάχνει τρόπους να διοχετευτεί στο χαρτί. Απλά, άλλοι το ανακαλύπτουν πιο νωρίς και άλλοι, λίγο πιο αργά. Άλλοι το εξελίσσουν κι άλλοι όχι. Δεν πιστεύω πως μπορεί κάποιος να γίνει συγγραφέας μέσα από εργαστήρια δημιουργικής γραφής, αν δεν έχει το ταλέντο. Για μένα ο συγγραφέας είναι όπως ο μουσικός ή ο ζωγράφος. Πολλοί παίζουν μουσική ή ζωγραφίζουν. Δεν έχουν όμως όλοι ταλέντο.

Τι μπορεί να είναι για σας πηγή έμπνευσης;

Σ.Α. Πηγή έμπνευσης για μένα είναι τα πάντα. Από μια σκηνή που θα δω μέσα στο λεωφορείο ή στο μετρό, από μια φράση ή έναν διάλογο που θα ακούσω από ένα παιδί ή μεγάλο (Έλληνα ή ξένο) κατά τη διάρκεια μιας ξενάγησης ή ακόμη μια όμορφη εικόνα. Μου αποτυπώνεται στο μυαλό και κάποιες φορές αν δεν την μεταφέρω στο χαρτί – δυστυχώς δεν ξέρω να ζωγραφίζω άρα μόνο με λόγια μπορώ να εκφραστώ- γίνεται τόσο πιεστική, σαν να οδηγεί απλά το χέρι μου να υπακούσει. Για παράδειγμα, το παραμύθι μου « Τα δάκρυα της ζωής», γεννήθηκε από μια αληθινή εικόνα που είδα σε μια φωτογραφία. Πεταλούδες να πίνουν τα δάκρυα μιας χελώνας. ‘Η για παράδειγμα « Η ιστορία ενός μικρού ονείρου Καρίμ» γεννήθηκε, από ένα προφητικό όνειρο που είχα, μιας και γράφτηκε το 2013 και αναφέρεται στην αλληλεγγύη και στο προσφυγικό και περιγράφει ότι συμβαίνει σήμερα.

Έχετε σκεφτεί ήδη τον επόμενο ήρωα ή ηρωίδα του βιβλίου σας;

Σ.Α. Ναι φυσικά. Δεν είναι ένας, είναι πολλοί. Γιατί γράφω διαφορετικές ιστορίες ταυτόχρονα, ανάλογα ποιος ήρωας μου μιλάει κάθε φορά. Ποιος με πιέζει. Πάντως αυτή την εποχή, ετοιμάζω κάτι που έχει σχέση με την Αρχαία Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα θα δίνει  και χρήσιμες πληροφορίες στα παιδιά. Είναι κάτι που ονειρευόμουν χρόνια να κάνω και ξέρω πως θα αγαπήσουν  πολύ και ξένοι και Έλληνες τουρίστες.

Σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία!

Σ.Α. Σας ευχαριστώ πολύ.


                         ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ Σ. ΑΡΒΑΝΙΤΗ

Το κυπαρίσσι που έγερνε
Η Ιστορία ενός μικρού ονείρου Καρίμ.
Τα δάκρυα της ζωής
Το μυστικό της Μπρασκόγουρνας.


Συνέντευξη:Αγγελική Παπαθανασίου
Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη

Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname