Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Φτου Ξελύπη

                                                            Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου

Πρόκειται όντως, για μια δυνατή ιστορία που δεν τη ξεχνάς εύκολα. Το βιβλίο μας αφηγείται  τη ζωή της Νουρ από τη Συρία, που έφυγε μαζί με την αδελφή της και τη γάτα τους, την Κιταμπάν, για τη Γερμανία, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον.


Στη Συρία ήταν ένα κορίτσι, με μια ζωή κανονική, όπως τα περισσότερα παιδιά στον κόσμο. Είχε όνειρα και στόχους. Της άρεσε το κολύμπι κι έκανε σκληρές καθημερινές προπονήσεις, με ένα διάλειμμα για το σχολείο και τα μαθήματα.

Ξαφνικά όλα άλλαξαν. Η χώρα της απέκτησε γκρίζο χρώμα. Οι άνθρωποι που γνώριζε και αγαπούσε έφευγαν. Η χώρα ολόκληρη ερήμωνε. Το σχολείο της βομβαρδίστηκε. Ακόμα και την ώρα της προπόνησης έπεφταν βόμβες.

Οι γονείς της την έδιωξαν, μαζί με την αδελφή της, για να γλιτώσουν. Έγιναν δυο ασυνόδευτα παιδιά, όπως τόσα και τόσα κάθε μέρα. Το ταξίδι για τη Γερμανία δύσκολο. Τα δυο παιδιά πέρασαν από Λίβανο, Τουρκία και Ελλάδα.  Η Νουρ γνώρισε σε αυτό το ταξίδι καλούς ανθρώπους, μα και λιγότερο καλούς. Χαμογελαστούς μα και σκυθρωπούς.

Το γκρίζο χρώμα που είχε η ζωή της άρχισε σιγά – σιγά να γίνεται πολύχρωμο. Η ζωή της έκανε μια μεγάλη έκπληξη!!!

Ένα εξαιρετικό βιβλίο, με μια σπουδαία εικονογράφηση του Στάθη Πετρόπουλου. Στο τέλος του βιβλίου, βρίσκει ο αναγνώστης πληροφορίες  για το πώς μπορεί να ενεργοποιηθεί και να βοηθήσει ασυνόδευτα παιδιά που φτάνουν στη χώρα μας.

Θα κλείσω την άποψη μου για το βιβλίο, χρησιμοποιώντας μια φράση από το κείμενο που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.

‘’Μπορούμε τελικά να έχουμε πολλές πατρίδες, όλες ανοιχτές να μας αγκαλιάσουν , αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια και ανοιχτές καρδιές’’.





Περίληψη οπισθόφυλλου: Μια ιστορία πείσματος και παιδικής αξιοπρέπειας, με φτερά στην πλάτη και σακίδιο στους ώμους, που ξορκίζει τη λύπη με ένα «Φτου»!

                              
Βιογραφικό: Η Μαριέττα Κόντου γεννήθηκε κατακαλόκαιρο του ’72 στην Αθήνα και είναι ακόμη πολύ κοντά στο «τότε»… Ανήκει στη γενιά της «Αθλητικής Κυριακής», του Carnation, του «Λόλα, να ένα μήλο», του φυτολόγιου, των λευκωμάτων με τις αφιερώσεις, των εικόνων της Sarah Kay και των βιβλίων της Πηνελόπης Δέλτα, της Άλκης Ζέη και της Ζωρζ Σαρή. Θυμάται ακόμη την ασπρόμαυρη τηλεόραση, τις ελληνικές ταινίες του Σαββατοκύριακου και το Θέατρο της Δευτέρας. Έζησε τις δασείες, τις οξείες, τις περισπωμένες και τις σχολικές ποδιές.
Σπούδασε Ψυχολογία  στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε το μεταπτυχιακό της στη Συστημική Θεραπεία Ζεύγους και Οικογένειας και το διδακτορικό της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Για το βιβλίο της “Τα μαγικά χέρια του τσαγκαράκου” (εκδ. Μεταίχμιο) τιμήθηκε από τον Κύκλο του Ελληνικού παιδικού βιβλίου. Κυκλοφορεί επίσης το “Συγγνώμη, μπορώ να πω κάτι;», ενώ το παραδοσιακό παραμύθι της :”Τα λευκά φτερά της Κορακίνας” τιμήθηκε με εύφημη μνεία το 2014 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.


Στοιχεία βιβλίου

Τίτλος: ΦΤΟΥ ΞΕΛΥΠΗ
Συγγραφέας: Μαριέττα Κόντου
Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Έτος Έκδοσης: 2017
Σελίδες: 88
Σειρά: Ιστορίες που ζεις δυνατά
ISBN: 978-618-03-0858-7




Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname