Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

ΕΜΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΩΝ - ΧΑΡΙΤΩΝ ΓΙΩΤΑΚΗΣ



    Αγαπητοί αναγνώστες θα κάνουμε ένα ταξίδι με αρωγό την φαντασία στις ένδοξες στιγμές της Ιστορίας μας, αναβιώνοντας τις μνήμες και τα ηρωικά κατορθώματα των προγόνων μας μέσα από το συγγραφικό πόνημα του κυρίου Χαρίτων Γιωτάκη με τίτλο «Εμαυτόν και μετά απάντων» από τις Εκδόσεις Εκών.

  Ένα συγκλονιστικό πολυσέλιδο ιστορικό μυθιστόρημα με αυστηρό θεματικό εξώφυλλο, το οποίο αποτελεί «κόσμημα γνώσεως» και δεν θα έπρεπε να λείπει από καμία βιβλιοθήκη. Σαν αναγνώστης θεωρώ πως σκοπός του είναι: Μέσω των βημάτων της ζωής του κεντρικού χαρακτήρα Κλεομήδη Ιππονίκου, η λεπτομερής διδαχή Ιστορικών γεγονότων καταλυτικής σημασίας για την Ελληνική κοινωνία αλλά οι αξίες και τα ήθη της εποχής. Μην σας τρομοκρατεί το μέγεθος του βιβλίου ή σας προβληματίζει κατά πόσο σας χαρακτηρίζει ο τίτλος του αργού αναγνώστη αν δεν καταβροχθίζετε με πάθος ολόκληρες σελίδες με τεχνικές πολέμου και στρατηγική μαχών. Να θυμάστε πως υπάρχουν ανατρεπτικά στοιχεία κατά την εξέλιξη της υπόθεσης μιας κι ο συγγραφέας έχει συνδέσει με την πένα του, άρρηκτα τις πτυχές της πλοκής, οι οποίες θα παγιδεύσουν τον ενδιαφέρον σας και θα σας εγκλωβίσουν πότε στα πεδία μαχών και πότε στις μηχανορραφίες της Αθηναϊκής κοινωνίας,

   Ομολογώ πως διάβασα το ανάγνωσμα με διακοπές λόγω της φύσης της δουλείας μου. Όμως ως λάτρης του μαθήματος της Ιστορίας στα σχολικά μου χρόνια σας επισημαίνω «Μακάρι να είχα αυτό το συγγραφικό αριστούργημα. Μακάρι να το χρησιμοποιούσα ως ερέθισμα κι δημιουργικό έναυσμα στην σχολική αίθουσα, προκαλώντας την έξαψη ερευνητικής μελέτης και κριτικής σκέψης στην μερίδα εκείνων των συμμαθητών, οι οποίοι υποδήλωναν απεχθή συμπεριφορά προς την «βαρετή» γι’ αυτούς μέθοδο διδασκαλίας της. 

   Κι πριν θεωρήσετε την ιδέα μου τολμηρή, να σημειώσετε πως η γραφή του κειμένου όχι μόνο είναι προσεγμένη με τον υπέρ-δέοντα λογοτεχνικό σεβασμό αλλά πρόκειται για έναν ανεκτίμητο θησαυρό καλαίσθητων περιγραφικών εικόνων ποικίλης θεματολογίας με έμφαση στην δύναμη του ορμητικού χείμαρρου συναισθημάτων που εκφράζει τις σκέψεις του Αθηναίου οπλίτη αλλά και όλων όσων αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά όπως η ελευθερία, η αγάπη και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο. 

A post shared by Vicky G Bouza (@coold1va) on
    Επικές σκηνές παίρνουν πνοή από την δύναμη των λέξεων και σαν οργισμένος πίδακας χρωμάτων απλώνεται ως αραχνοειδής ιστός γύρω από τον αναγνώστη, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην θέση του Κλεομήδη. Να νιώσει το πονεμένο τσούξιμο από τη Διαμαστίγωση της Σπαρτιατικής Αγωγής κατά την δωδεκαετή μαθητεία της. Υπό αντίξοες συνθήκες και σκληρές αθέμιτες καταστάσεις απίστευτης ωμότητας να επιτύχει την κάλλιστη επιβίωση με οποιοδήποτε κόστος, σύμφωνα με τον κώδικα της Εταιρείας. Σαν πύρινη λαίλαπα η γλυκύτατη ζάλη του πάθους και της ηδονής, να τον μυήσει στον έρωτα, αποφεύγοντας τις μηχανορραφίες των Ευγενών, ενώ παράλληλα σκαρφαλώνει στην ιεραρχία και τα αξιώματα των Αρχόντων της Αθήνας. Παρατηρείται πως οι ισορροπίες μεταξύ των ευυπόληπτων οικογενειών είναι σοκαριστικά εύθραυστες, ενώ παράλληλα υπογραμμίζεται η αφοσίωση στο καθήκον υποβιβάζοντας την προσωπική επιθυμία. Ισόβια δέσμευση με την μητέρα πατρίς, αδελφικότητα και πίστη στους προμάχους.

   Ακόμη κι η θέση της γυναίκας απασχολεί τον αναγνώστη ως στοργική μητέρα, ερωμένη, δούλα ή επιφανής εταίρα. Ναυκλέα, Κλευίχα, Θρήσσα, Ιαθεμίς.. Ονόματα και ιδιότητες, οι οποίες συγκρούονται μεταξύ τους αλλά έχουν ως κοινό σημείο την αγάπη, την έξαψη της νιότης, τον πόθο για πραγματοποίηση ονείρων και ζωής μακριά από τα δεινά του ανήλεου ήθους της.

   Σαν ολοκληρωμένη προσωπικότητα ο γιος του Ιππονικου θα βρεθεί στο πεδίο της μάχης με τον συμπολεμιστή και καρδιακό φίλο Αριστοναύτη αντιμετωπίζοντας όχι μια, μα πολλαπλές φορές την κοινή απειλή των πόλεων-κρατών (Περσική Εισβολή). Παρά τις αμφιβολίες κι τον φόβο, λουσμένος με το θείο δώρο της ανδρείας, την υπέρλαμπρη δόξα της υστεροφημίας καλείται να εμψυχώσει τις αδάμαστες ψυχές, που πρόκειται να θυσιαστούν από το παγωμένο άγγιγμα του θανάτου για να εξασφαλιστεί η επίτευξη της Ελευθερίας και Ανεξαρτησίας. Να νιώσει την απώλεια να κατασπαράζει το "είναι" του και οργισμένος να αναμένει το πολυπόθητο τέλος .

   Από τις πρώτες κι όλας σελίδες της αφήγησης είναι εμφανής η εκτενής έρευνα που έχει γίνει ώστε να παρουσιαστούν με πιστότητα τα γεγονότα μεταξύ 501-480 π.Χ. Κι αυτό διότι ο συγγραφέας, κύριος Γιωτάκης έχει αποτυπώσει με σαφήνεια την καθημερινότητα - συνήθειες των πολιτών στα πρότυπα εκείνης της εποχής κάτι που καθιστά το βιβλίο εξαιρετική πηγή πληροφοριών για όσους θέλουν να «βουτήξουν» στο βυθό του σύμπαντος της Αρχαίας Ελλάδας με επίκεντρο την Αθηναϊκή κοινωνία. Τι να πρωτο αναφέρω; Ένα αξιοθαύμαστο ονοματολόγιο χαρακτήρων, το οποίο θα φουντώσει την σπίθα της επικέντρωσης της προσοχής των λατρών του αρχαίου Ελληνικού κάλους έως την χαρτογράφηση των υπαίθριων αγορών, την ασύλληπτου αισθητικής αρχιτεκτονική, την σκιαγράφηση τιμοκρατικών τάξεων, τα φαντασμαγορικά συμπόσια ως είσοδο στην κοινωνία μέσω της αξίας του Εραστή και Ερωμένου, αλλά και καθιερωμένα αντικείμενα όπως έπιπλα, ένδυση, οπλισμός, αξία νομίσματος, μέτρηση αποστάσεων, χρόνου εποχών κλπ. Χωρίς να γίνονται αναχρονισμοί γεγονός που εγκαθιστά τον αναγνώστη στο "πετσί της ιστορίας".Θα μπορούσε να αποτελέσει αμφιλεγόμενο σημείο ως προς την ευκολία ανάγνωσης η ανάτρεξη στα ενδεδειγμένα επεξηγηματικά σημεία, αλλά η συνολική εικόνα αποτελεί ένα επίτευγμα

   Στο κείμενο θίγεται ο θεσμός της Φιλοξενίας στην γη των πέντε Εφόρων. Η διάκριση των εξουσιών και η δομή των κοινωνικών τάξεων, καθώς οι πολιτικές συγκρούσεις και τις εκάστοτε μεταρρυθμίσεις. (Πόλη Κράτος: Σπάρτη - Αθήνα). Η παρουσίαση των απαιτητικών δοκιμασιών της στρατιωτικής εκπαίδευσης της Εταιρείας με τους αδίστακτους Κοσμήτες να σημαίνουν την έναρξη βάναυσων εξετάσεων προκαλώντας σωματική και ψυχική ταλαιπωρία. Η τόλμη, το νεανικό σφρίγος, οξύτητα του πνεύματος, η ανθεκτικότητα και σπιρτάδα της επίτευξης του κάθε στόχου οδηγούν στον αξιοσέβαστο όρκο ενηλικίωσης των Αθηναίων εφήβων με την ταυτότητα του πολίτη(οπλίτη), με την επισφράγιση του αρχαίου πολεμικού χορού πυρρίχιου κι τα έθιμα ταφής των επιφανών Αθηναίων.

  Αξιομνημόνευτοι ήρωες παίρνουν σάρκα και οστά. Αν και θα μπορούσε να υποτεθεί ως ριψοκίνδυνη ενέργεια εκ μέρους του συγγραφέα, μας εκπλήσσει ευχάριστα βλέποντας την ανθρώπινη πλευρά, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς σπουδαίων προσώπων όπως ο Κλεισθένης ο οποίος έδωσε την εξουσία στην Εκκλησία του δήμου εξισορροπώντας τις ανισότητες. Ο οστρακισμός του Επώνυμου Άρχοντα πολιτικού/στρατιωτικού Αριστείδου Δικαίου. Οι κινήσεις κυριαρχίας του Βασιλέα Δαρείου μέσω του στρατηγού Μαρδόνιου και σημειώνεται με δημιουργική έμφαση ο φρικαλέος θάνατος απεσταλμένων διοικητών του στην Ελληνική επικράτεια. Η εισήγηση του Δάτη και του Αρταφέρνη. Η σύναξη των Ελληνικών φύλλων και περιγραφή των πολεμοχαρών χαρακτηριστικών τους. Η ανδρεία των Βοιωτών μνημονεύεται, το μαχητικό πάθος των Πλαταιών αναδεικνύεται στο ύψιστο. Ο στρατηγός Μιλτιάδης με το ευρηματικό σχέδιο νίκης της Ελληνικής φάλαγγας εναντίων των Περσών στη Μάχη του Μαραθώνα. Δόρατα και ασπίδες υψώνονται, ξίφη προτάσσονται κι αγκομαχητό ξεπηδά από τα σπλάχνα σε μια μάχη σώμα με σώμα. Αίμα κυλά σαν χείμαρρος την διψασμένη γη ποτίζει.. Κατά τα λεγόμενα του Αισχύλου, το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή του. Ηρόδοτος, Θουκυδίδης, Πλούταρχος και Παυσανίας μνημονεύουν επιμέρους πλευρές όπου επέφεραν το πολυπόθητο «Νενικήκαμεν». Οι αντιπαραθέσεις του Θεμιστοκλή για τη δημιουργία ισχυρού στόλου. Η συλλογή χρημάτων και η ναυπήγηση πολεμικών πλοίων (Τριήρεις). Οι ναυμαχίες του Αρτεμισίου, που διεξήχθησαν παράλληλα με την ένδοξη μάχη των Θερμοπυλών κατά τη δεύτερη Περσική εισβολή. Επισημαίνονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Αιγυπτικού Στόλου αλλά και αφουγκραζόμαστε τις προειδοποιητικές εισηγήσεις τηςβασίλισσας της Αλικαρνασσού, Αρτεμίσιας. "Πάταξον μεν, άκουσον δε!" Η επίμονη φράση του Θεμιστοκλή προς το Σπαρτιάτη ναύαρχο Ευρυβιάδη για να εγκαταλείψει ο στόλος τα στενά της Σαλαμίνας κι να ενωθεί με τον στρατό στον Ισθμό…. Και τέλος η αποθέωση, τα «Ξύλινα τείχη» με τον βασιλιά της Περσίας και Φαραώ της Αιγύπτου, Ξέρξη από την δυναστεία των Αχαιμενιδών να παρακολουθεί την απόλυτη τραγωδία να ξετυλίγεται μπρος του και τα μεγαλεπήβολα σχέδια του να βουλιάζουν όπως ο στόλος στου στον πυθμένα των ονείρων.



   Ως κάτοικος Περάματος έρχομαι κάθε μέρα αντιμέτωπη με την γεωπολιτική ιστορική σημασία της περιοχής..Θλίβομαι όμως όταν υπάρχουν μόνο δυο ξεχασμένοι κι λαβωμένοι από το χρόνο τύμβοι, μιας κι καμία πολιτιστική αρχή δεν μεριμνεί για το παρελθόν παρά μια μέρα το χρόνο. Γνωρίζω από τα παιδικά μου χρόνια την τοποθεσία του θρόνου του Κυρίαρχου των Ηρώων. κάθε φορά που βαδίζω στον σημερινό μόλο αντίκρυ από τη νήσο Σαλαμίνα με θέα την πλέον εργατική, μα μυσταγωγική Ελευσίνα, ουκ ολίγες φορές θες η ζωηρή φαντασία μου; Η αύρα που εκπέμπει το μέρος; Οι απορίες και τα ερωτήματα που γεννά ο νους; Μιας κι είναι ασύλληπτο.. αναπλάθει θολές φιγούρες αναπαριστώντας σκηνές τις ναυμαχίας σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε αποσπάσει από την αρχαία γραμματεία.

   Ο συγγραφέας, κύριος Χαρίτων Γιωτάκης, όχι μόνο λύνει διεξοδικά απορίες στο αναγνωστικό κοινό για τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά κατά την ναυπήγηση,αλλά με βοηθά να σκιαγραφήσω πλήρως τις φάσεις, τις συγκρούσεις, τους εμβολισμούς των πλοίων, ακόμα να γευτώ τις σταγόνες ιδρώτα στα κορμιά των κωπηλατών. «Αρχαιοελληνικές επιθετικές ή οπισθοχωρητικές φράσεις δηλώνουν με έμφαση: Την ψυχική δύναμη, την κούραση, την αγωνία, την σύγκρουση ,τον πνιγμό. Συγκινούμαι στην ιδέα των επιφανών ανδρών, όπου το αίμα τους έρεε ποτάμι κι έβαψε του κύματος τον αφρό. Όταν ο βυθός μετατράπηκε σε ένα νεκροταφείο ψυχών κι οι δόξα τους στεφάνωσε με την λάμψη της. Μια ωδή στην γενναιότητα και το θάρρος. Στην ομοψυχία και την ακόρεστη φλόγα του πατριωτισμού. Όσο για την τελευταία φράση μου υπογραμμίζω πως ακόμη και οι αντίπαλοι Πέρσες αντιμετωπίζονται με βαθιά εκτίμηση και αναγνώριση των μαχητικών δυνατοτήτων και επιτευγμάτων. Διότι ένας πόλεμος ανεξαρτήτως πλευράς επιφέρει πάντα συμφορές. Απώλεια ανθρώπινων ζωών, οικονομική καταστροφή, αναπτυξιακή εξόντωση, ολοκληρωτική φθορά υποδομών. Στα σπλάχνα χαράζεται οδύνη, πόνος και αβάσταχτη θλίψη.. Όμως όταν πλησιάζει ο κίνδυνος, το ανυπότακτο πνεύμα των προγόνων καλεί και οι Έλληνες συσπειρώνονται μπρος τον εισβολέα. Οι προσωπικές έριδες δεν αποτελούν θέση στο πεδίο της μάχης.. Ποτέ κανείς δεν λάτρεψε την προδοσία, βαθύτερη πληγή του πόνου κι ηθελημένη ποινή τιμωρίας.

   Για όλους όσους λατρεύετε το ιστορικό μυθιστόρημα κι αδυμονείτε ξεκοκαλίσετε πολεμικές συρράξεις μάχης στήθος με στήθος σας ενημερώνω πως στο τέλος του βιβλίου γίνεται αναφορά σε ιστορικές πηγές καθώς και ένα πλήθος μελετών ως βιβλιογραφία. Ακολουθεί ένα παράρτημα με σκίτσα κι εικονογραφήσεις. Τοπογραφίες και αναπαραστάσεις των θέσεων των συγκρουόμενων δυνάμενων στο πεδίο μάχης του Μαραθώνα καθώς και των ναυμαχιών Αρτεμισίου και Σαλαμίνας. Κατασκευαστικά χαρακτηριστικά των πολεμικών τριήρων, απεικονίσεις μνημείων αλλά και του στρατιωτικού εξοπλισμού των Ελλήνων οπλιτών και των δορυφόρων Περσών μαχητών.

Όρκος των Αθηναίων Εφήβων

«Οὐκ αίσχυνῶ τά ἱερά ὅπλα,

οὐδέ λείψω τόν παραστέτην ὅπου ἂν στοιχήσω,

ἀμυνῶ δέ καί ὑπέρ ἱερῶν καί ὁσίων

καί οὐκ ἐλάττω παραδώσω τήν πατρίδα,

πλείω δέ καί ἀρείω κατά τε ἐμαυτόν καί μετά ἁπάντων……»

Απόσπασμα από τον πολιτικό/ στρατιωτικό όρκο των Αθηναίων Εφήβων κατά την ενηλικίωσή τους, όταν παραλάμβαναν τα όπλα (ένα δόρυ και μία ασπίδα), σε επίσημη τελετή, πίστεως στο πολίτευμα και στην πατρίδα..

Βιβλία του κυρίου Χαρίτωνα Γιωτάκη κυκλοφορούν επίσης :


      • Εμαυτόν και μετά απάντων,  Εκδόσεις Εκών 
      • Σπαρτιάτες: Οι σκλάβοι του πολέμου, Εκδόσεις Χριστάκης
      • Τιμωρία, η λέξη των θεών, Εκδόσεις Εκών 
      • Οι άγγελοι αγαπούν τους αμαρτωλούς, Εκδόσεις Εκών
"Οι άγγελοι αγαπούν τους αμαρτωλούς"
15 Ιουνίου 2017 στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Εκών.
Αγαπητοί αναγνώστες μπορείτε να ενημερώνεστε με λεπτομερείς αναρτήσεις ποικίλης θεματολογίας από την προσωπική συλλογή του συγγραφέα, οι οποίες δημοσιοποιούνται στα προφίλ κοινωνικής δικτύωσης.

Χαρίτων Γιωτάκης : Facebook & Twitter



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname