Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

"Στο δάσος ξανά" και η κυρία Κριτσιβέλα Λένα.



Σήμερα θα φιλοξενήσουμε στο blog μας μία νέα συγγραφέα, η οποία ορμώμενη από την αγάπη της για τα παιδιά αποφάσισε να τα διδάξει μέσα από τα παραμύθια. "Στο δάσος ξανά" και η κυρία Κριτσιβέλα Λένα μας συστήνεται μέσα από ένα παραμύθι γεμάτο αγάπη, μηνύματα και συμβουλές.



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκα στη Φιλιππιάδα, μια κωμόπολη του Νομού Πρέβεζας. Έζησα τα μαθητικά μου χρόνια στο Αγρίνιο. Σπούδασα στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών απ' όπου και αποφοίτησα στα 1985 δασκάλα πια, όχι από σύμπτωση , αλλά από επιλογή και αγάπη για τα παιδιά. Τα τελευταία χρόνια ζω με το σύζυγό μου στην Κοζάνη. Η σχέση μου με τη λογοτεχνία υπάρχει από παιδί. Μου στάθηκε ένας καλός σύντροφος στα εύκολα και στα δύσκολα της ζωής μου. Αγαπώ το διάβασμα, τη ζωγραφική, τη χειροτεχνία, τη μουσική. Το παραμύθι «Στο δάσος ξανά» βραβεύτηκε στον διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών του 2006 με το τρίτο βραβείο. 


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 

Καλησπέρα, κυρία Κριτσιβέλα. Αρχικά να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο blog μας, «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Θα ήθελα να μας πείτε δυο λόγια για σας.

Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία και σας συγχαίρω για το ενδιαφέρον blog σας και τη δουλειά που κάνετε μέσα σ΄αυτό.

Τι είναι για σας η γραφή;

Η γραφή πάντα ήταν τρόπος έκφρασης για μένα. Εκτόνωση συναισθηματική που πάντα οδηγούσε στην κάθαρση. Από μικρό παιδί, όταν οι μεγάλοι δεν είχαν ή δεν ήθελαν να έχουν διάθεση, χρόνο και υπομονή να με ακούσουν, έγραφα. Αυτό εξάλλου συμβουλεύω και τους μαθητές μου, ειδικά τους έφηβους, να γράφουν για να εκρήγνυνται τα έντονα συναισθήματα της ηλικίας τους.

Πώς αποφασίσατε να στραφείτε στη συγγραφή και συγκεκριμένα στην παιδική λογοτεχνία;

Στράφηκα στην παιδική λογοτεχνία λόγω του επαγγέλματός μου αλλά και από την πεποίθηση πως από τα παιδιά πρέπει να αρχίζει κανείς, Τα παιδιά είναι δεκτικά, διαπλάθονται και διαμορφώνουν χαρακτήρα εύκολα, αν έχει κανείς τη διάθεση να τα μάθει. Στα παιδιά ελπίζουμε για έναν καλύτερο κόσμο.

    
     Πιστεύετε ότι είναι εύκολο να στραφεί το παιδί στην ανάγνωση; Το σχολείο και οι απαιτήσεις του, δεν μειώνουν το ενδιαφέρον για το βιβλίο;
 
   Ναι, απόλυτα. Πρώτα η οικογένεια και μετά το σχολείο μπορεί να ενθαρρύνουν το παιδί στην φιλαναγνωσία. Όχι, το σχολείο δεν αποτρέπει από αυτό. Αντίθετα με τα κατάλληλα μέσα και προγράμματα που διατίθενται σήμερα από διάφορους φορείς που ασχολούνται με το βιβλίο, είναι στο χέρι των μεγάλων να κάνουν το παιδί να καταλάβει πως το βιβλίο, είναι χαρά, ξεκούραση, ταξίδι στο όνειρο, απόδραση και φίλος πολύτιμος.

Και ερχόμαστε στο βιβλίο σας. «Στο δάσος ξανά». Πρώτο συγγραφικό εγχείρημα και ασχολείστε με τα παιχνίδια των παιδιών. Ο μικρός Πέτρος ξεκαθαρίζει τα παιχνίδια του και κάποια τα πετάει, καθώς πλέον είναι μεγάλος για αυτά. Αλήθεια, πιστεύετε ότι τα σημερινά παιδιά έχουν κορεστεί από τα πολλά παιχνίδια;


   Το βιβλίο μου "Στο δάσος ξανά" είναι μια δουλειά 16 χρόνων πριν. Περίμενε υπομονετικά στο συρτάρι να αναγνωριστεί και να κυκλοφορήσει. Ευχαριστώ τις εκδόσεις Διάπλαση που με πίστεψαν και το ανέλαβαν με πολύ αγάπη. Ναι, εκτός εξαιρέσεων, τα σημερινά παιδιά έχουν πολλά παιχνίδια. Γι΄αυτό δεν δείχνουν ενδιαφέρον για το ομαδικό παιχνίδι, δεν πειθαρχούν εύκολα σε κανόνες, δεν συνεργάζονται. Φαίνεται να βαριούνται εύκολα και να εγκαταλείπουν γρήγορα ένα παιχνίδι.

Κατά τη διάρκεια που ο Πέτρος ξεχωρίζει τα παιχνίδια του, του έρχονται στο μυαλό αναμνήσεις για το κάθε παιχνίδι. Συνδέονται τα παιδιά με τα παιχνίδια τους; Μπορεί το συναισθηματικό αυτό δέσιμο να μας κάνει να κρατήσουμε τα παιχνίδια μας για πάντα;

Εγώ είχα τα παιδικά μου παιχνίδια ως την ηλικία που παντρεύτηκα. Κι αν η οικογενειακή μας ζωή δεν είχε διαρκείς μετακινήσεις, σήμερα θα τα έπαιζαν και τα εγγόνια μου.




Και ο Πούντο – το αρκουδάκι του Πέτρου – συναντά τη Μαριγούλα, μία αρκούδα χορεύτρια, η οποία υπό τις υποδείξεις του αφεντικού της χορεύει και προσφέρει διασκέδαση στους ανθρώπους. Ωστόσο, πρόκειται για ένα είδος «κακομεταχείρισης» των ζώων. Πιστεύετε ότι το παραμύθι σας περνάει αυτό το μήνυμα στα παιδιά;

Αυτό είναι το πρώτο μήνυμα που αφήνει το παραμύθι μου. Οι αρκούδες κακοποιούνταν για να προσαρμοστούν στις προσταγές των ακουδιάρηδων. Η φράση" το ξύλο της αρκούδας" από εκεί προέρχεται. Θυμάμαι μικρή, όταν ερχόταν ο αρκουδιάρης στο πανηγύρι του χωριού, που πήγα κι εγώ μια φορά να δω. Δεν ξέχασα ποτέ εκείνα τα θλιμμένα μάτια της αρκούδας κι έφυγα τρέχοντας γιατί νόμισα πως μου ζητούσε βοήθεια.

Μαζί θα αναζητήσουν την ελευθερία. Και θα την βρουν στο δάσος. Η Μαριγούλα μαζί με την βοήθεια του Πούντο θα βρεθεί στο φυσικό της περιβάλλον. Τελικά, πρέπει τα ζώα να τα έχουμε στο σπίτι μας, στις αυλές μας, στο τσίρκο ή πρέπει να ζουν ελεύθερα στη φύση;


Για να πω την αλήθεια, θυμώνω κιόλας με την καινούρια τάση της εποχής, κάθε σπίτι κι ένα ζώο. Τα ζώα ανήκουν στη φύση. Και μην πούμε ότι τα αγαπούν περισσότερο όσοι τα έχουν οικόσιτα. Πώς μπορείς να το φυλακίζεις σε ένα διαμέρισμα, να του περνάς ένα λουρί για να το ελέγχεις, να το λούζεις με χημικά προϊόντα και να το αγαπάς ένα ζώο; Όχι, την εσωτερική του μοναξιά καλύπτει σήμερα ο άνθρωπος!


Γενικότερα, τι μήνυμα θέλετε να περάσετε με το βιβλίο σας;


Τα μηνύματα του παραμυθιού μου είναι πολλά. Αγάπη για τα ζώα και σεβασμό προς την ελευθερία κάθε πλάσματος. Η ανάγκη να βρούμε μια αγκαλιά και να νιώσουμε ασφαλείς. Η ελευθερία πολύτιμο και αναφαίρετο αγαθό για όλους. Η φύση είναι ένα τεράστιο σπίτι που μας χωράει όλους κι όλοι άνθρωποι, ζώα, φυτά, δικαιούμαστε ένα μικρό κομμάτι γης για να σταθούμε πάνω της. Δεν ανέθεσε κανείς και ποτέ στον άνθρωπο να την καταπατήσει και να την κυριεύσει, εξοντώνοντας όλες τις άλλες μορφές ζωής από τον πλανήτη. Κόσμος θα πει στολίδι. Κι ο άνθρωπος αυτό το στολίδι με την απληστία του και τον εγωισμό του, το μετέτρεψε σε ασχήμια και σκουπιδότοπο.

Αφού σας ευχαριστήσω και πάλι για το χρόνο που μας αφιερώσατε, θα ήθελα να κλείσουμε τη συνέντευξη με μία συμβουλή σας προς τους σημερινούς γονείς για την αγάπη που πρέπει να δείχνουν τα παιδιά στα ζώα και τη φύση γενικότερα.

Τα τελευταία χρόνια, ευτυχώς και για μας και για τα ζώα, υπάρχει μεγάλη ευαισθησία απέναντι στο περιβάλλον. Στα σχολειά μας εκπονούμε προγράμματα που αφορούν σε αυτό. Τα παιδιά μας ευαισθητοποιούνται κι αυτό είναι αισιόδοξο. Οι γονείς ας σεβαστούν τη δουλειά του σχολείου, ας βοηθούν όσο μπορούν στα διάφορα projects που αναθέτουμε στα παιδιά, ας μην συνδυάσουν την βόλτα της Κυριακής με το ζωολογικό κήπο ή το τσίρκο, ας υιοθετήσουν ένα αδέσποτο με το παιδί τους, που θα το φροντίζουν καθημερινά, εκτός σπιτιού πάντα, ας δουν οικογενειακά μια ταινία που ευαισθητοποιεί τα παιδιά απέναντι στα ζώα, ας διαβάσουν μαζί ένα σχετικό βιβλίο. Κι επιτέλους ας αλλάξουμε όλοι μας αυτή την στάση: ότι αυτός ο κόσμος μας ανήκει.

Ζωγραφίζοντας την Μαριγούλα



Μικροί - Μεγάλοι εν δράσει ... 




Δραστηριότητες για τα παιδιά απο την παρουσίαση του βιβλίου 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΚΡΙΤΣΙΒΕΛΑ ΕΛΕΝΗ 

Άγιος Δημήτριος- 50100 Κοζάνη 

τηλ. 2461094519

κιν. 6945334597 

e-mail kritsele@otenet.gr


Συνέντευξη: Χρυσή Αγγελίδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname