Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

"Μέσα στην αιώνια νύχτα" Veronica Rossi

Περίμενα πολλούς μήνες για το δεύτερο βιβλίο της Veronica Rossi, «Μέσα στην αιώνια νύχτα». Το πρώτο μέρος της σειράς με τίτλο, «Κάτω από τον έναστρο ουρανό» με είχε αφήσει ενθουσιασμένη στο τέλος του. Προσπαθούσα να σκεφτώ ποιες θα ήταν οι επόμενες περιπέτειες της Άρια και του Πέρι. Πως θα εξελισσόταν η σχέση τους. Οι απορίες μου λύθηκαν, όταν ξεκίνησα να διαβάζω το δεύτερο μέρος.
Στο βιβλίο «Μέσα στην αιώνια νύχτα» οι δύο αγαπημένοι συναντιούνται ξανά. Όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ο Πέρι έχει την φροντίδα μιας ολόκληρης φυλής πάνω στις πλάτες του, ως ο νέος Άρχοντας Αίματος των Τάιντ, ενώ η Άρια πρέπει να βρει τρόπο, για να σώσει την Ρέμβη -το Κέλυφος όπου κατοικούσε και από το οποίο εξορίστηκε- αλλά και όσους ζουν ως Έγκλειστοι εκεί. Οι δύο εραστές κρύβουν τον έρωτα τους από τους Τάιντ, όμως αυτό το γεγονός δεν τα κάνει όλα και τόσο ρόδινα. Γιατί η φυλή μισεί την Άρια, την πρώην Έγκλειστη, από την πρώτη στιγμή και κάνουν τα πάντα για να της το αποδείξουν.

Έτσι εκείνη, μετά από μία απόπειρα δολοφονίας εναντίον της και νιώθοντας παρείσακτη, αποφασίζει να το σκάσει, μακριά από τον Πέρι και να κυνηγήσει για εκείνον, αλλά και για την Ρέμβη, το Ακίνητο Γαλάζιο, μια περιοχή που όπως λένε οι φήμες, της οποίας ο ουρανός είναι ελεύθερος από τον Αιθέρα. Μαζί της θα πάει και ο Ρόαρ, ο καλύτερος φίλος του Πέρι και πλέον και της Άρια. Θα καταφέρουν να φτάσουν στον προορισμό τους; Θα σώσει ο Πέρι την φυλή του; Και το κυριότερο, ποια θα είναι η συνέχεια της σχέσης τους;

Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, η ιστορία αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον. Πρώτα από όλα, η συγγραφέας μας δίνει περισσότερα στοιχεία για την κατάσταση που επικρατεί στην γη. Μας εξηγεί τι είναι ο Αιθέρας και πως δημιουργήθηκε. Πως επηρέασε όλο αυτό τους πολιτισμούς που υπήρχαν ήδη πάνω στον πλανήτη και ποια ήταν η πορεία τους μετέπειτα. Κάτι που είχε παραλείψει στο πρώτο βιβλίο. Ναι μεν υπήρχαν κάποια απτά στοιχεία, αλλά δεν έδινε περισσότερο βάση σε αυτά. Μπορώ να πω ότι στην συνέχεια του βιβλίου, ο Αιθέρας, αλλά και ο τρόπος αντιμετώπισης του παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής, αλλά και των χαρακτήρων μας.

Βλέπουμε τους ήρωες μας, πως κάτω από την συνεχή και ολοένα αυξανόμενη απειλή του, καλούνται να πάρουν σημαντικές αποφάσεις, τόσο για τις ζωές τους, όσο και για τους ανθρώπους που τους ακολουθούν και βασίζονται πάνω τους. Ο Πέρι, πιεσμένος κάτω από τις αυξανόμενες απαιτήσεις του λαού του, χάνει προς στιγμήν την πίστη τους, αλλά και την πίστη προς τον εαυτό του. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το σκεπτικό του και όλοι τον συγκρίνουν με τον πρώην Άρχοντα του, τον αδερφό του, Βέιλ. Πράττοντας αυτά που θεωρεί σωστά, με βάση τα πιστεύω του, στρέφει όλη την φυλή εναντίον του και τα πράγματα χειροτερεύουν όταν αποφασίζει, πως η Άρια θα μείνει μαζί τους.


Από την άλλη μεριά η Άρια θρηνεί ακόμα για την μητέρα της. Νιώθει ξεκομμένη από όλους. Έχει πείσει τον εαυτό της πως δεν ανήκει πουθενά, ούτε με τους Έγκλειστους, ούτε με τους Έκθετους. Και αυτό είναι κάτι που την θλίβει. Η αγάπη της για τον Πέρι, την σπρώχνει να τον ακολουθήσει στο χωριό του. Εκεί θα δεχτεί άπειρες προσβολές, βρισιές και μερικές φορές παρεξηγήσεις. Όμως θα κάνει και φίλους. Ελάχιστους μεν, σημαντικούς για εκείνην δε. Μετά την απόπειρα δολοφονίας που γίνεται εναντίον της πληγώνεται ακόμα περισσότερο. Η απόφαση της να εγκαταλείψει το χωριό κρυφά θα φέρει ένα ρήγμα στην σχέση της με τον Πέρι, που όσο περνάει ο καιρός θα μεγαλώνει κάθε μέρα περισσότερο.

Δεν θα σας πω τι μου άρεσε και τι όχι στο βιβλίο. Η ιστορία σε απορροφάει τόσο πολύ που δεν έχεις χρόνο να σκεφτείς αν αυτό σου αρέσει και αν εκείνο όχι. Σίγουρα στεναχωρήθηκα με κάποια γεγονότα. Με άλλα πικράθηκα, με κάποια άλλα λυπήθηκα και έβρισα από μέσα μου. Οι κακουχίες και τα προβλήματα που βιώνουν όλοι οι χαρακτήρες, σε αυτόν τον άσπλαχνο αφιλόξενο κόσμο, είναι τόσες πολλές που πραγματικά θα πιάσετε τον εαυτό σας να αναρωτιέται πότε θα δουν μια άσπρη μέρα.


Αν κάτι σίγουρα δεν μου άρεσε και μου χτύπησε πολύ άσχημα στο μάτι, είναι η απόσταση που αρχίζει να δημιουργείται μεταξύ της Άριας και του Πέρι. Η αγάπη τους, μπορεί να μην είναι και τόσο δυνατή ακόμα, αλλά θα ήθελα να τους πήγαινε έστω και ένα μικρό τοσοδούλη πραγματάκι καλά. Επίσης εκνευρίστηκα με τον Πέρι που δεν έβλεπε το προφανές, την απέραντη αγάπη που του έχει η Άρια, και επηρεαζόταν από άλλους. Πολύ θα ήθελα να βρεθώ στον καταυλισμό του και να του πω δυο λογάκια.

Πραγματική έκπληξη μου άφησε η εμφάνιση ενός απρόσμενου χαρακτήρα που στο πρώτο βιβλίο δεν αναφέρθηκε και τόσο πολύ, πέρα από τα πρώτα δύο κεφάλαια. Του Σορν. Στο δεύτερο μέρος, εμφανίζεται λίγο μετά την μέση, αλλά θα κάνει την διαφορά σε πολλά πράγματα. Είμαι σίγουρη πως στο επόμενο βιβλίο θα παίξει σημαντικό ρόλο, τόσο στην εύρεση του Ακίνητου Γαλάζιου όσο και στην σχέση Άριας-Πέρι. Μέχρι τότε εμείς που έχουμε διαβάσει το βιβλίο θα καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα!

Αν σας άρεσε το πρώτο βιβλίο, τότε θα λατρέψετε και την αντάξια συνέχεια του «Μέσα στην αιώνια νύχτα». Και όπως αναφέρει και η συγγραφέας στο τέλος του βιβλίου, είστε έτοιμοι; Γιατί ήρθε η ώρα να τραβήξουμε για το Ακίνητο Γαλάζιο…

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΑΟΣ.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ.
ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΣ;

Έχουν περάσει μήνες από τότε που η Άρια έμαθε για το θάνατο της μητέρας της. Μήνες από τότε που ο Πέρι έγινε Άρχοντας Αίματος των Τάιντ και από την τελευταία φορά που τον είδε η Άρια.

Τώρα η Άρια και ο Πέρι θα συναντηθούν ξανά.

Με τις θύελλες Αιθέρα να επιδεινώνονται μέρα τη μέρα, η μόνη ελπίδα γαλήνης και ασφάλειας που έχει απομείνει είναι το Ακίνητο Γαλάζιο.

Υπάρχει όμως στ’ αλήθεια αυτό το καταφύγιο;

Με την απειλή ψεύτικων φίλων και ισχυρών πειρασμών, η Άρια και ο Πέρι αναρωτιούνται αν η αγάπη τους μπορεί να αντέξει μέσα στην αιώνια νύχτα.

Στην καθηλωτική συνέχεια του βιβλίου Κάτω από τον Ξένο Ουρανό, η Βερόνικα Ρόσι δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που αιχμαλωτίζει και μια ιστορία αγάπης τόσο επικίνδυνη όσο και αξέχαστη.

Κριτική: Χρίστινα Μιχελάκη
Επιμέλεια άρθρου: Βασιλική Μπούζα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname