Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

"Ζούσαμε πάντα σε ένα κάστρο" Shirley Jackson

Το «Ζούσαμε πάντα σε ένα κάστρο» εκδόθηκε το 1962 από την Shirley Jackson (1916 – 1965), η οποία θεωρείται κορυφαία του γοτθικού στυλ συγγραφής και έχει επηρεάσει κορυφαίους συγγραφείς, όπως ο Stephen King και η Gillian Flyn. Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή και το «Ζούσαμε πάντα σε ένα κάστρο» είναι το δεύτερο βιβλίο της το οποίο μεταφράστηκε στα ελληνικά και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Το πρώτο βιβλίο Οι δαίμονες του Χιλ Χάουζ, το οποίο έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Το στοιχειωμένο σπίτι» το 1963 και πιο πρόσφατα το 1999 με τους Liam Neeson, Lili Taylor, Catherine Zeta-Jones, Owen Wilson, Bruce Dern.



Η Μέρικατ, η νεαρή αδερφή της Κονστάνς, αφηγείται τη ζωή των δύο αδερφών στο πατρικό τους σπίτι, όπου ζουν μαζί με τον άρρωστο θείο τους, Τζούλιαν. Ένα σπίτι όμορφο, ένα σπίτι σαν κάστρο, ένα σπίτι που αποπνέει «οικονομική άνεση». Παράλληλα, όμως, είναι ένα σπίτι το οποίο έχει σημαδέψει ο θάνατος. Μέσα από τις σκέψεις της Μέρικατ μαθαίνουμε την τραγική ιστορία, η οποία διαδραματίστηκε ένα βράδυ στην τραπεζαρία του σπιτιού. Όλη η οικογένεια – μητέρα, πατέρας, θείος, θεία – δηλητηριάστηκαν με αρσενικό. Οι μόνοι οι οποίοι επέζησαν ήταν τα δύο κορίτσια και ο θείος Τζούλιαν. Κατηγορούμενη βρέθηκε η Κονστάνς, η οποία, ωστόσο, μετά από δίκη, αθωώθηκε.


Και από εκείνη τη στιγμή και μετά η Μέρικατ κάνει ό,τι μπορεί για να προστατέψει τον «μικρό» παράδεισό τους. Φυτεύει παντού φυλακτά ως τοίχο προστασίας του σπιτιού. Η Κονστάνς, ιδιαίτερη, ξεχωριστή, προσπαθεί να διατηρήσει την ηρεμία του σπιτιού, να συνεχίσει τον τρόπο ζωής πριν την τραγωδία, να διώξει το «στίγμα» του στοιχειωμένου σπιτιού. Όμως, οι άνθρωποι συνεχίζουν να κατηγορούν τις δύο αδερφές ως μάγισσες, φόνισσες και τις στιγματίζουν με ιστορίες παρανοϊκές και τρελές. Και κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Τσαρλς, ο ξάδερφος των κοριτσιών, ο οποίος εποφθαλμιά την περιουσία τους. Η Κονστάνς τον δέχεται σπίτι και η Μέρικατ κάνει ό,τι μπορεί για να τον διώξει. Και τα πράγματα παίρνουν μία αλλόκοτη στροφή, μέχρι που η καταστροφή θα οδηγήσει στην κορύφωση του δράματος.

Η Shirley Jackson προσφέρει με τη μοναδική της γραφή μία ιστορία τρόμου. Ένας τρόμος, όμως, ο οποίος δεν αφορά την ανεύρεση του δολοφόνου. Ένας τρόμος ο οποίος εντοπίζεται στην ανθρώπινη ψυχή. Αν και το ποιος τελικά δηλητηρίασε ολόκληρη την οικογένεια υπάρχει μέσα στο μυαλό του αναγνώστη και η απάντηση δίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο, αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον είναι το πώς ο άνθρωπος μπορεί να γίνει σκληρός, ρατσιστής. Να γίνει θηρίο και να κατασπαράξει τον συνάνθρωπό του. Οι κάτοικοι της πόλης, σαν άλλοι δαίμονες, ορμούν πάνω στις δύο αδερφές. Ζητούν απεγνωσμένα να αποδοθεί δικαιοσύνη και δεν κοιτούν τα δικά τους εγκλήματα.

Ο τρόμος του βιβλίου αυτού είναι το μίσος των ανθρώπων προς κάθε τι διαφορετικό και προς κάθε τι αδύναμο. Η Shirley Jackson υφαίνει μοναδικά το σασπένς για το τι έγινε εκείνο το μοιραίο βράδυ με την σκληρότητα του κόσμου. Το τέλος, γεμάτο ένταση και συναίσθημα, αφήνει μία αίσθηση συμπόνιας και τρυφερότητας. Δύο αδερφές, δύο διαφορετικοί χαρακτήρες. Η Μέρικατ, δυναμική και αντιδραστική από τη μία, η Κονστάνς, συναισθηματική και επαναπαυμένη στην λήθη της προηγούμενης πραγματικότητας, θα σας παρασύρουν σε μαύρα μονοπάτια της ζωής. Σε μία ζωή όπου κυριαρχεί ο αγώνας για επιβίωση απέναντι στην κακία του κόσμου, απέναντι στους αιμοδιψείς ανθρώπους. Σε έναν κόσμο ο οποίος δεν διστάζει να φτάσει στα άκρα, όταν ο άλλος δεν ταιριάζει στα δικά του πρότυπα. Το «Ζούσαμε πάντα σε ένα κάστρο» αποτελεί την τρανταχτή απόδειξη γιατί η Shirley Jackson αποτελεί μέχρι σήμερα την κορυφαία συγγραφέα της γοτθικής γραφής.


Κριτική: Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname