Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Σε μια στροφή του Καρουζέλ, με την Έλενα Μακρυγιάννη Βρυωνίδου.

Μετά το πετυχημένο συγγραφικό έργο "Τα τσαλακωμένα φτερά της Πεταλούδας», η συγγραφέας κυρία Έλενα Μακρυγιάννη Βρυωνίδου επιστρέφει με το νέο βιβλίο «Σε μια στροφή του Καρουζέλ», από τις εκδόσεις του Ηλία Επιφανίου. Ελάτε να ξεφυλλίσουμε την ιστορία και να μάθουμε περισσότερα για την πλοκή και τους χαρακτήρες.



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ



Η Έλενα Μακρυγιάννη Βρυωνίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου το 1968. Σπούδασε ψυχολογία και εργάζεται στο χώρο της υγείας με νεογέννητα. Είναι παντρεμένη και μητέρα δυο παιδιών. Το 2014 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα: «Τα Τσαλακωμένα Φτερά της Πεταλούδας» από τις Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου. Το 2016 κυκλοφόρησε και πάλι από τις Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου το δεύτερο μυθιστόρημά της.

 Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Καλησπέρα, Έλενα! Να’ μαστε πάλι εδώ μαζί, στους «Θεματοφύλακες Βιβλίων», να συζητήσουμε για το νέο σου βιβλίο, «Σε μια στροφή του Καρουζέλ». Προτού, όμως, μιλήσουμε για το Καρουζέλ, θα ήθελα να μου πεις πώς αισθάνεσαι με την αποδοχή που είχε το πρώτο σου βιβλίο, «Τα τσαλακωμένα φτερά της Πεταλούδας».

Καλησπέρα Χρυσή. Πρώτα από όλα να ευχαριστήσω την ομάδα «Θεματοφύλακες Βιβλίων» και εσένα προσωπικά για την όμορφη συνέντευξη και την φιλοξενία. Όντως στάθηκα πολύ τυχερή γιατί το πρώτο μου βιβλίο «Τα τσαλακωμένα φτερά της Πεταλούδας» αγαπήθηκε από τον κόσμο που το διάβασε. Ίσως αυτοί να μην είναι τόσοι πολλοί, αλλά για εμένα δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Για εμένα μετρά η αγάπη που πήρα από τον κόσμο και το ότι η πεταλούδα μου είχε τη δύναμη ίσως τελικά να αγγίξει τις ψυχές των αναγνωστών και γιατί όχι να τους βοηθήσει να γίνουν ακόμη καλύτεροι άνθρωποι.

Ένιωσες πίεση ή άγχος ότι εφόσον όλα πήγαν καλά, θα έπρεπε και το καινούργιο βιβλίο να είναι ισάξιο αν όχι καλύτερο; Με λίγα λόγια μπήκες στο «τρυπάκι» της εμπορευματοποίησης;

Άγχος και πίεση δεν αισθάνθηκα καθόλου, αισθάνθηκα όμως πολύ μεγάλη ευθύνη πρώτα απέναντι στον εαυτό μου και ύστερα στο αναγνωστικό μου κοινό, να δώσω στον κόσμο κάτι που δεν θα τους απογοητεύσει και που θα ήθελα πολύ και πάλι να αγαπηθεί.
Και αφού η πεταλούδα τσαλάκωσε τα φτερά της, σε μια στροφή του Καρουζέλ ανατράπηκαν τα πάντα. Μία μόνο στροφή, μία στιγμή και όλα αλλάζουν. Πιστεύεις ότι φτάνει μία στιγμή για να αλλάξουμε την ζωή μας; 

Μια στιγμή σίγουρα δεν είναι αρκετή, με την έννοια ότι για να προκύψει η αλλαγή, πρέπει πρώτα μέσα μας να γίνουν όλες εκείνες οι ψυχικές διεργασίες που θα μας οδηγήσουν σιγά- σιγά σε αυτήν. Πρέπει πρώτα η ψυχή να φτάσει στο πάτωμα για να μπορέσει και πάλι να ανυψωθεί, να ξαναγεννηθεί. Τότε και μόνο τότε, πιστεύω πως αρκεί μονάχα μια στιγμή, σαν μια στροφή του καρουζέλ, για να αλλάξουν τα πάντα και να αποφασίσεις να ζήσεις.

 Η Φωτεινή και ο Μιχαήλ Άγγελος. Δύο άνθρωποι οι οποίοι πόνεσαν. Να σου εκμυστηρευτώ ότι μου άρεσε η σχέση που ανέπτυξαν. Τώρα όσον αφορά τους χαρακτήρες τους. Με την Φωτεινή θύμωσα, με τον Μιχαήλ Άγγελο πόνεσα. Η Φωτεινή μεγάλωσε σε περιβάλλον χωρίς αγάπη και κατανόηση. Αυτό δεν θα έπρεπε να την κάνει δυνατή; Να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον;

Δεν θεωρώ ότι η Φωτεινή μου ήταν αδύνατη. Θεωρώ ότι τόσο η ανατροφή όσο και οι αρχές και αξίες της τότε εποχής, την ανάγκασαν να συμβιβαστεί στην ασφάλεια της δυστυχίας της. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η πεποίθηση ότι της αξίζει μια τέτοια ζωή και συμπεριφορά και πως είναι ακατόρθωτο να τα καταφέρει μονάχη, την είχαν εγκλωβίσει, μέχρι που έφτασε εκείνη η ώρα που με κάποια ώθηση αγάπης, μπόρεσε να βρει τον εαυτό της και να αποφασίσει να ζήσει. 

Στιγμιότυπα από την παρουσίαση του συγγραφικού έργου"ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΑΡΟΥΖΕΛ" στην Λευκωσία.

Αν δεν εμφανιζόταν ο Μιχαήλ Άγγελος, πιστεύω ότι η Φωτεινή δεν θα άλλαζε. Θα δεχόταν μοιρολατρικά κάθε τι. Πιστεύεις ότι μόνο μέσα από τους άλλους μπορούμε να γεννηθούμε από τις στάχτες μας;

Όχι πιστεύω πως μόνο μέσα από τον εαυτό μας μπορούμε να ξαναγεννηθούμε. Οι άλλοι, φίλοι, αγαπημένα πρόσωπα, ψυχολόγοι, ιερείς, είναι αυτοί που θα μας βοηθήσουν και θα μας ωθήσουν στο να ψάξουμε μέσα μας και να δώσουμε την δική μας μάχη με τον εαυτό μας, γιατί μόνο αν εμείς πραγματικά το θελήσουμε μπορούμε να αλλάξουμε. Αν δεν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και δεν δουλέψουμε αρκετά προς αυτή την κατεύθυνση, δεν νομίζω ότι ένας εξωγενής παράγοντας μπορεί να είναι τόσο ισχυρός.

Και ο Μιχαήλ Άγγελος ένοιωσε τον αφόρητο πόνο. Δεν σου κρύβω ότι περισσότερο ταυτίστηκα μαζί του.Πόσο εύκολο είναι να προχωρήσεις ξανά;

Καθόλου εύκολο. Πιο εύκολο είναι να βυθιστείς στον πόνο σου. Το δύσκολο είναι να σταθείς στα πόδια σου, να μπορέσεις να ξανα χαμογελάσεις και να δεις τη ζωή με ένα άλλο φακό αυτόν της αισιοδοξίας. Ειλικρινά θαυμάζω απεριόριστα αυτούς τους ανθρώπους. Αυτούς που παρόλο τον πόνο και τη θλίψη τους, μπορούν ακόμα να χαμογελούν και να «προχωρούν» με ότι και αν σημαίνει αυτό. Είτε φτιάχνοντας ξανά τη ζωή τους, είτε βρίσκοντας εκείνους τους τρόπους που να μπορούν να βλέπουν το πρωί τον ήλιο και να νοιώθουν ευλογημένοι και αισιόδοξοι για όλα όσα τους έχει χαρίσει η ζωή παρά για όλα εκείνα που τους λείπουν. Και ας είναι τόσα πολλά....

Ένα άλλο σημείο με το οποίο ταυτίστηκα, ένοιωσα ότι ήμουν μαζί με τη Φωτεινή και τον Μιχαήλ Άγγελο ήταν οι στιγμές που πήγαιναν στο Λούνα Πάρκ, κάθονταν στο παγκάκι και χάζευαν το Καρουζέλ. Και ενώ παντού υπήρχαν γέλια, χαρούμενες παιδικές φωνούλες, ένοιωθαν τόσο μόνοι. Και εγώ αρκετές φορές είμαι με κόσμο και νοιώθω μόνη. Το έχεις αισθανθεί ποτέ αυτό το συναίσθημα; Γιατί πιστεύεις ότι οι άνθρωποι σήμερα είναι τόσο μακριά ο ένας από τον άλλον; 

Άπειρες φορές το έχω αισθανθεί, να μην σου πω τις πλείστες. Είναι δύσκολο να βρεις ανθρώπους που να ενδιαφέρονται πραγματικά για τον άλλο. Όλα είναι τόσο επιφανειακά. Ενώ οι άνθρωποι σήμερα με τη βοήθεια της τεχνολογίας έχουν τη δυνατότητα να βρίσκονται τόσο κοντά, πολλές φορές μπορεί να αισθάνονται ακόμη πιο μόνοι. Σήμερα λείπει ο ουσιαστικός διάλογος. Εκείνη η ζεστασιά, εκείνο που θα μιλήσεις χωρίς πρώτα να σκεφτείς και να μετρήσεις τα λόγια σου. Τι φταίει; Πολλά. Πιστεύω πως όλα ξεκινούν από το σπίτι. Ας μάθουμε στα παιδιά μας την αξία του πραγματικού διαλόγου, πρώτα ξεκινώντας εμείς οι ίδιοι με το να τους ακούμε και να τους μιλούμε.

 Οι συμπρωταγωνιστής των κεντρικών ηρώων, μπορώ να πω με μάγεψαν. Μα καλά, υπάρχουν άντρες σαν τον Νέστορα; Και γυναίκες με τόσο δυναμισμό, όπως αυτές που πλαισιώνουν την Φωτεινή; Η Αθηνά, ωστόσο, μου φάνηκε λίγο αχάριστη με την μητέρα της. Δυσλειτουργικό περιβάλλον η οικογένειά της και προτίμησε τη φυγή και την συναισθηματική απομάκρυνση από τη μητέρα της. Τα παιδιά τελικά δεν αναγνωρίζουν τις θυσίες των γονιών ή τελικά οι γονείς παίρνουν λάθος αποφάσεις ως προς το «καλό» των παιδιών;

Ναι, δύσκολο αλλά υπάρχουν άντρες σαν τον Νέστορα μου. Χαριτολογώντας θα πω ότι έχω την ευλογία να έχω έναν. Τώρα για την Αθηνά μου, θα διαφωνήσω ως προς το ότι προτίμησε τη φυγή και την συναισθηματική απομάκρυνση. Δεν το βλέπω έτσι, αλλά σαν μια συνειδητή επιλογή μιας νεαρής φοιτήτριας, η οποία προσπάθησε να κάνει την μαμά της να καταλάβει ότι έχει και άλλες επιλογές. Αν τώρα εκείνη επέλεξε να παραμείνει στη θλίψη και τη μοναξιά, δεν θα έπρεπε και η κόρη της να την ακολουθήσει ή να ασπαστεί την επιλογή της. Τα παιδιά δεν θα έπρεπε να διαιωνίζουν μια αρρωστημένη κατάσταση για να θεωρούνται από τους γονείς ως συμπαραστάτες στο πρόβλημα. Θεωρώ ότι καλά έκανε και άνοιξε τα φτερά της , αυτό εξάλλου την συμβούλεψε και η Φωτεινή μου, και ευτυχώς που δεν την κρατούσε δέσμια των δικών της προβλημάτων και επιλογών. Στην ερώτηση σου, πιστεύω πως τα παιδιά τις πλείστες φορές αναγνωρίζουν τις θυσίες των γονιών τους, αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε «θυσία» είναι σωστή και πρέπει να την ασπάζονται, ούτε ότι είναι μια θυσία προς τα παιδιά, και όχι ένα είδος επιλογής συνειδητής ή μη του γονιού που εξυπηρετεί τις δικές του ανάγκες πρωτίστως με αφορμή την οικογένεια και το παιδί. Νομίζω πως πλέον οι σύγχρονες γυναίκες ανέχονται λιγότερο να διαιωνίζουν μια αρρωστημένη κατάσταση και πιο εύκολα παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους παρά πριν κάποια χρόνια. 

Στιγμιότυπα από την παρουσίαση του συγγραφικού έργου"ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΑΡΟΥΖΕΛ" στην Λεμεσό.

 Και κάποια στιγμή όλα έρχονται στη θέση τους. Το Καρουζέλ σε μία από τις τόσες στροφές του φέρνει τη γαλήνη, την ηρεμία και την ευτυχία. Η ζωή, όσο σκληρή και αν είναι, μας επιστρέφει αυτό που δικαιούμαστε; 

Δυστυχώς όχι πάντα. Αλλά έχει τον τρόπο της να μας γλυκαίνει και να μας μελώνει πότε- πότε για να μην την θεωρούμε τόσο πολύ άδικη.

Αφού σε ευχαριστήσω για αυτή την όμορφη συζήτηση, για το όμορφο ταξίδι που έκανα με το Καρουζέλ, και εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Ηλία Επιφανίου που μου πρόσφεραν το βιβλίο, κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις τι άφησε σε σένα η Φωτεινή και ο Μιχαήλ Άγγελος.

Ατέλειωτη αγάπη και πόνο μαζί και θλίψη και χαρά και δάκρυ και χαμόγελο. Τους αγαπώ σαν να είναι αληθινοί. Εξάλλου πώς γίνεται να μην είναι; 

Η συγγραφέας μαζί με aγαπημένες φίλες αναγνώστριες, ανάμεσα τους και οι συγγραφείς Θάλεια Κουνούνη και Φένια Κινικλή.




Προσωπικό προφίλ FaceBook: Έλενα Μακρυγιάννη - Βρυωνίδου

Αγορά Βιβλίου: Σε μια στροφή του Καρουζέλ

Συνέντευξη :Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου
Άρθρο:Βασιλική Μπούζα 

2 σχόλια:

  1. Ενα πολυ μεγαλο ευχαριστω στους θεματοφυλακες βιβλιων, στη χρυση-σισυ, βασιλικη και νεκταρια για τη φιλοξενια, τη στηριξη και την αγαπη σας. Ευχομαι τα καλυτερα στο blog ,στην ομαδα και σε εσας προσωπικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους "Θεματοφύλακες Βιβλίων"για την όμορφη αφιέρωση και τη φιλοξενία. Χρυσή- Σίσυ Αγγελίδου, Βασιλική Μπούζα και Νεκταρία Πουλτσίδη σας ευχαριστώ ολόψυχα. Συνεχίστε να αγαπάτε τον άνθρωπο και το βιβλίο με τον ίδιο ζήλο. Μπράβο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname