Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Συνέντευξη με την συγγραφέα Κωνσταντίνα Ξυνού !

"Διπλή προδοσία" της συγγραφέως, κυρίας Κωσταντίνας Ξυνού.
Αγαπητοί αναγνώστες, ελάτε να ανακαλύψουμε ένα σκοτεινό αστυνομικό θρίλερ! Μία ψυχρή παρουσίαση αδίστακτων παιχνιδιών, προκειμένου υψηλά ιστάμενα πρόσωπα να πετύχουν τον σκοπό τους. Ζωντανές εικόνες και κινηματογραφική ροή! Τι περιμένετε λοιπόν; Διαβάστε την απολαυστική συνέντευξη που παραχώρησε στο blog μας η συγγραφέας!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Νέα Φιλαδέλφεια. Παρόλο που οι σπουδές μου επικεντρώθηκαν σε παραϊατρικά μονοπάτια, εργάζομαι στον τομέα των  αυτοκινητόδρομων. Η μεγάλη μου αγάπη είναι τα ταξίδια, ή φύση, το διάβασμα και ή περιπετειώδης ζωή. Σαν ονειροπόλα αναζητούσα μια δίοδο να με μεταφέρει στον δικό μου φανταστικό κόσμο. Μια δίοδο που μου έδωσε η "Διπλή Προδοσία". Να γίνω έστω και λίγο κάποια άλλη! Έτσι, έκανα νέες γνωριμίες, έζησα σε διαφορετικά μέρη του κόσμου και βίωσα συναισθήματα που αλλιώς θα ήταν κρυμμένα.
Κωνσταντίνα Ξυνού

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Καλησπέρα, κυρία Ξυνού. Να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο blog μας, Θεματοφύλακες Βιβλίων, και να ξεκινήσω τη συνέντευξη με την απλή, ίσως και συνηθισμένη ερώτηση, αλλά πάντα καίρια ώστε να σας γνωρίσουμε καλύτερα … Πώς προέκυψε η συγγραφή; 

Καταρχήν , να σας ευχαριστήσω και εγώ για τον χρόνο που μου αφιερώνετε καθώς και για την τιμή που μου κάνετε φιλοξενώντας με στο blog σας.

Η συγγραφή προέκυψε πολύ νωρίς, όταν κατά την διάρκεια των σχολικών μου χρόνων έγραφα μικρές ιστορίες, κυρίως αστυνομικές, χωρίς όμως να τους δώσω  ‘’όνομα’’ ή συνέχεια, αφήνοντας τον χρόνο να τις παρασύρει. Όμως, τίποτα δεν είναι τυχαίο και έτσι, αρκετά  χρόνια μετά, βρέθηκε στα χέρια μου μια από εκείνες τις ιστορίες και σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα να της δώσω την πλοκή και το τέλος που της αρμόζει. Έτσι, δημιουργήθηκε η "Διπλή Προδοσία".

«Διπλή Προδοσία», το πρώτο σας βιβλίο. Αστυνομικό μυθιστόρημα, δράσης, εξελισσόμενο στο εξωτερικό. Πώς στραφήκατε σε αυτό το είδος λογοτεχνικής γραφής;

Από μικρή διάβαζα αστυνομικές ιστορίες και ιστορίες τρόμου. Αυτού του είδους η λογοτεχνία μου τράβηξε το ενδιαφέρον και θεωρώ ότι είναι το μόνο είδος που προσφέρει στον αναγνώστη, την δυνατότητα να σκεφτεί από μόνος του την τροπή που θα πάρει η υπόθεση  αλλά τελικά να εκπλαγεί από τη κατάληξή της. Το αστυνομικό μυθιστόρημα μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω και να μπω στην ψυχολογία ανθρώπων που ποτέ δεν θα συναντήσω.

Πείτε μας δυο λόγια για την υπόθεση του βιβλίου. Τις σκέψεις σας όταν το γράφατε;

Η υπόθεση αφορά  μια πράκτορα της μυστικής υπηρεσίας της Αγγλίας ,την Μικαέλα (Μίκυ) Γκάτι, η οποία αναλαμβάνει την δυσκολότερη αποστολή της ζωής της. Ο αναγνώστης θα δει την Μίκυ να περνά μέσα από συμπληγάδες πέτρες, γνωρίζοντας ανθρώπους που άλλοι θα την βοηθήσουν και άλλοι θα προσπαθήσουν να την βλάψουν. Και κάπου εκεί, θα γνωρίσει τον έρωτα. Ή αυτό θα πιστέψει. Η υπόθεση είναι μοιρασμένη σε δύο πόλεις. Το Λονδίνο όπου είναι η έδρα της και την Νέα Υόρκη, όπου εξελίσσεται η αποστολή, για τις ανάγκες της οποίας θα αποκτήσει άλλη ταυτότητα, άλλη ιδιότητα, διπλή ζωή! Οι σκέψεις μου, βιώνοντας και εγώ η ίδια την ζωή της Μίκυ μέσα από τα μάτια της, ήταν να δω πόσο μακριά θα έφτανε η αφοσίωση, η πίστη και η ελπίδα ενός ανθρώπου στις ανθρώπινες αξίες.

Πώς αποφασίσατε να γράψετε μια ιστορία όπου η δράση λαμβάνει χώρα στο εξωτερικό και όχι στην Ελλάδα;

Αυτό έχει να κάνει με το πάθος μου για τα ταξίδια. Συγκεκριμένα, όταν πριν από χρόνια επισκέφτηκα την επαρχιακή Αγγλία, θαμπώθηκα από τα άγρια τοπία, τους ευγενικούς ανθρώπους και τις ζεστές παμπ. Ερωτεύτηκα αυτή την χώρα και ήθελα η ιστορία μου να πάρει σάρκα και οστά  στα νερά του Τάμεση, στο μεξικάνικο εστιατόριο του Τζίλινχαμ, στην μισογκρεμισμένη εκκλησία του αγίου Ντάνστειν….

Πόσο εύκολο είναι να γράψεις ένα βιβλίο για μία ξένη χώρα, με διαφορετική κουλτούρα, νοοτροπία, ψυχολογία;

Δεν είναι εύκολο, ίσως  ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που με ώθησαν να γράψω κάτι τόσο διαφορετικό. Κάθε λαός διακρίνεται από μια διαφορετικότητα που μπορεί να οφείλεται στην θρησκεία, στην μουσική, στον τρόπο συμπεριφοράς. Τα κριτήρια όλων αυτών τα πληρούσε η Αγγλία. Ήθελα η ιστορία μου να είναι όσο το δυνατόν ρεαλιστική, πράγμα που απαίτησε πολύωρη έρευνα σχετικά με την πολιτισμική κληρονομιά και ψυχολογία των ανθρώπων της.

Η Μίκυ είναι μία ιδιαίτερη προσωπικότητα. Διαβάζοντας το βιβλίο εστίασα περισσότερο στις ψυχολογικές και συναισθηματικές της διακυμάνσεις. Και κατέληξα ότι όλη αυτή η εσωτερική αναζήτηση, ο εσωτερικός προβληματισμός επηρέασε τις επιλογές της, επαγγελματικές και προσωπικές. Πιστεύετε ότι η προσωπική ζωή επηρεάζει τις αποφάσεις μας και αποτελεί καταλύτη για ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας;

Καθημερινά παίρνουμε αποφάσεις , ακόμα και για απλά ζητήματα, όπως τι ώρα θα ξυπνήσουμε το πρωί. Αυτό που έχουμε γίνει ο καθένας μας μεμονωμένα αλλά και  σαν κοινωνία, έχει καθοριστεί από τις αποφάσεις που έχουμε πάρει. Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας, κάτι το απόλυτο που να καθορίζει τις επιλογές μας. Η  προσωπική και επαγγελματική ζωή της Μίκυ, είναι τόσο μπερδεμένες μεταξύ τους που φτάνοντας ακόμα και στο τέλος της ιστορίας, είναι δύσκολο να βγει με σαφήνεια ένα γενικό συμπέρασμα σχετικά με το αν η συναισθηματική μας ψυχοσύνθεση είναι εκείνη που μας οδηγεί σε αποφάσεις, προσωπικές ή επαγγελματικές, ή το επάγγελμα είναι αυτό που  καθορίζει την κοινωνική μας ζωή.

Ένα άλλο σημείο το οποίο μου κέντρισε το ενδιαφέρον και με προβλημάτισε ήταν το πόσο έντονα και ζωντανά ήταν τα συναισθήματα ανάμεσα στη Μίκυ και τις συντρόφους της. Τελικά, ο έρωτας δεν έχει φύλο; Μπερδεύει και οδηγεί σε αδιέξοδα;

Ο έρωτας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Έρχεται πάντα την στιγμή που δεν τον περιμένεις και δεν μπορείς να τον φυλακίσεις. Είναι ένα συναίσθημα που πολλές φορές είναι ασύμβατο με την λογική και δεν μπορείς να το ελέγξεις.  Αυτό που καθορίζει έναν άνθρωπο είναι η προσωπικότητά του. Αγαπάς τον άνθρωπο όχι το φύλο του! Εμείς οι ίδιοι αφήνουμε τις καταστάσεις να ξεφύγουν όταν το άγχος, ο εγωισμός και η έλλειψη επικοινωνίας έχουν κυρίαρχη θέση στον έρωτα. Παγιδευόμαστε σε καταστάσεις που δεν μας κάνουν ευτυχισμένους ή που μας κάνουν προσωρινά ευτυχισμένους  και έτσι μπορεί να οδηγηθούμε σε έναν αργό ψυχικό θάνατο, σε αδιέξοδο (dead-end), για να αποφύγουμε το κόστος μιας λάθος απόφασης.

Παρόλα αυτά, η Μίκυ βάζει πάνω από όλα την δουλειά της. Υπερισχύει ο έρωτας για τη δουλειά ή για τον σύντροφο; Ή μήπως μία μπερδεμένη κατάσταση μας κάνει να στρεφόμαστε με ιδιαίτερο ζήλο στη δουλειά ώστε να ξεφύγουμε;

Θεωρώ ότι είναι αλληλένδετα. Η Μίκυ εκφράζει το ίδιο πάθος για την δουλειά της όσο και για τις συντρόφους  της. Αναζητώντας να βρει τον εαυτό της, έχοντας  αρκετά  στοιχεία τυχοδιωκτισμού , μπερδεύει τον έρωτα με την δουλειά, πέφτει άλλες φορές άθελά της και άλλες συνειδητά, σε παγίδες από όπου προσπαθεί να ξεφύγει είτε με την αστυνομική της ιδιότητα είτε με την ιδιότητα της γυναίκας. Η Μίκυ δεν διαφέρει από έναν άνθρωπο της διπλανής μας  πόρτας. Η δουλειά της παίρνει την μορφή ενός είδους θεραπείας, αποσπώντας το μυαλό της  από δυσάρεστες καταστάσεις.

Η αστυνομική λογοτεχνία άρχισε να «ανθίζει» στην Ελλάδα κυρίως με την εμφάνιση των Σκανδιναβών συγγραφέων, πιστεύετε ότι και οι Έλληνες μπορούν να ανταποκριθούν το ίδιο επιτυχημένα σε αυτό το είδος; Ποιον συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας ξεχωρίζετε και έχετε επηρεασθεί από τον τρόπο γραφής του;

Πιστεύω ότι όπως οι σκανδιναβοί είναι "μετρ" της αστυνομικής λογοτεχνίας έτσι και οι Έλληνες συγγραφείς μπορούν να σταθούν αντάξιοι τους  με ζωντανή απόδειξη τον Πέτρο Μάρκαρη. Ένας Έλληνας συγγραφέας, βραβευμένος με τον Σταυρό του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και τιμημένος με το μετάλλιο Goethe  για τα έργα του. Θα ήταν άδικο για τους υπόλοιπους συγγραφείς να ξεχωρίσω κάποιον συγκεκριμένα μιας και όλοι είναι μοναδικοί στην γραφή και τον τρόπο σκέψης. Αν έπρεπε όμως να επιλέξω κάποιον,  θα επέλεγα την Σουηδή Καμίλα Λάκμπεργκ και την Φιλανδή Λέενα Λεχτολάινεν για το "Παιδί από την Γερμανία" και τα "Πικρά Πάθη" αντίστοιχα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι συγγραφείς υστερούν σε κάτι. Επιρροές  σίγουρα υπάρχουν  όπως προείπα αλλά  πιστεύω ότι  το ύφος καθορίζεται κατά την διάρκεια της συγγραφής . 

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και πάλι για το χρόνο που αφιερώσατε και να μας πείτε τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Να σας ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου που μου δώσατε την ευκαιρία να πω δύο λόγια για το ‘’πνευματικό’’ μου παιδί.  Έχω ήδη αρχίσει να γράφω το δεύτερό μου βιβλίο που θα ολοκληρωθεί το επόμενο διάστημα και θέλω να πιστεύω ότι οι αναγνώστες που θα μου κάνουν την τιμή να το διαβάσουν και τους ευχαριστώ  πολύ εκ των προτέρων ,θα έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν εκ νέου σε μια ιστορία, δράσης, μυστηρίου, έρωτα και πολλών ανατροπών.




ΥΠΟΘΕΣΗ

«Το διάβασες;»
«Έχω άσχημο προαίσθημα Τζόναθαν. Για ποιo λόγο μας ζητάνε βοήθεια για εσωτερική τους υπόθεση και απαιτούν συγκεκριμένα αυτή την πράκτορα, ανάμεσα σε τόσους άλλους;»
Η ζωή της Μικαέλα Γκάτι, μιας μοναχικής αξιωματικού της ΜΙ6, ήταν βασισμένη σε ψέματα.
Τι γίνεται όμως όταν ξαφνικά βρίσκει τον έρωτα;
Ή όταν νομίζει ότι τον έχει βρει;
Όταν η αποστολή που αναλαμβάνει, θα την αναγκάσει να επιζήσει έχοντας μάθει μια αλήθεια που θα καταστρέψει τον κόσμο της;

Συνέντευξη: Χρύση Αγγελίδου
Επ. Άρθρου:- Φωτογραφιες Βασιλική Μπούζα/
Χριστίνα Μιχελάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname