Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Συνέντευξη με τον Γιώργο Μπιλικά.


  Εν όψει του φεστιβάλ "Όψεις του Φανταστικού", το οποίο όχι μόνο αγαπήθηκε από τον κόσμο, αλλά αποτελεί και θεσμό για τον χώρο της φανταστικής λογοτεχνίας, στο σημερινό αφιέρωμα του blog μας έχουμε την ιδιαίτερη    τιμή    να
φιλοξενούμε τον αγαπημένο συγγραφέα, κύριο Γιώργο Μπιλικά και να κάνουμε μια περιήγηση στα συγγραφικά του έργα:"Ηeaven Adventures", "No.9", "Al- Andalus", "Οι προφήτες με τα λυπημένα μάτια". 

   Αγαπητοί αναγνώστες ελάτε να μάθουμε περισσότερα για την πηγή της έμπνευσής του, την μυστήρια εκείνη δύναμη που των ώθησε στα άδυτα του φανταστικού, καθώς και να κάνετε μια λογοτεχνική βουτιά στην τριλογία του Ορφέα. 


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα. Σπούδασα Θεωρία Μουσικής & Κιθάρα. Υπήρξα ιδρυτικό μέλος ροκ σχημάτων στις δεκαετίες 70 και 80, με πιο γνωστό τους "Θαρσείν Χρει".

Από το 1992 ασχολούμαι με την παραγωγή και μουσική επιμέλεια ραδιοφωνικών εκπομπών, με την ηχοληψία και την πρωτότυπη μουσική επένδυση τηλεταινιών, ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους για τη μεγάλη οθόνη.

Το 2004 κυκλοφόρησε με τους "Θαρσείν Χρει" σε συλλεκτικό βινύλιο, υλικό ηχογραφημένο το 1974, το οποίο έμεινε απείραχτο από παρεμβάσεις της σύγχρονης τεχνολογίας και κυκλοφόρησε όπως ήταν ηχογραφημένο τότε.

Αρθρογραφώ στο www.musicheaven.gr στη μόνιμη στήλη “Καμία Συμπάθεια για τον Διάβολο”, και είναι μέλος της Συντακτικής Ομάδας.

Από το 2012 είμαι μέλος της Συγγραφικής Ομάδας των εκδόσεων "Συμπαντικές Διαδρομές".


Γιώργος Μπιλικάς

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ:
 
         2016: "Κ."
(Μυθιστόρημα, Υπό Έκδοση) 
         2015: "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια"
        
2014: "Al-Andalus" (Μυθιστόρημα)
        
2013: "No. 9" (Μυθιστόρημα) 
        
2012: "Heaven Adventures" (Μυθιστόρημα)


ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑ:

        2016: "Θρύλοι του Σύμπαντος V" (Διηγήματα)
       
2015: "Θρύλοι του Σύμπαντος ΙV" (Διηγήματα)
       
2014: "Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ" (Διηγήματα)
       
2014: "Once Upon a Future" (Διηγήματα)  
       
2013: "Όνειρα των Μύθων" (Ποιήματα)




Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Β.Μ: Εκ μέρους της λογοτεχνικής ομάδας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που αφιερώνετε ώστε να επιτευχθεί η παρακάτω συνέντευξη.


Ξεκινώντας…

Είστε ένας πολυτάλαντος άνθρωπος με αγάπη για τις τέχνες και τον πολιτισμό. Με καριέρα στην παραγωγή αλλά και στη μουσική επιμέλεια ραδιοφωνικών εκπομπών, όπως και στη μουσική επένδυση ταινιών για τη μεγάλη οθόνη. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να στραφείτε στην συγγραφή; Μήπως η αγάπη σας για την αρθρογραφία;

Γ.Μ: Κατ΄ αρχήν θέλω κι εγώ να ευχαριστήσω τη λογοτεχνική ομάδα «Θεματοφύλακες Βιβλίων» για τη φιλοξενία στο όμορφο αυτό blog. Μπράβο, γιατί η δουλειά που γίνεται εδώ, είναι πολύ καλή και τέτοιες σελίδες είναι χρήσιμες για τον χώρο της λογοτεχνίας. Σας αξίζουν συγχαρητήρια. 

   Όσο για το ερώτημά σου Βασιλική, συνήθιζα να λέω πως είμαι ένας μουσικός που του προέκυψε η συγγραφή, αλλά όχι μόνο αυτό. Δήλωνα κι όλας ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα, μέχρι που πριν μερικούς μήνες, ο επί πολλά έτη φίλος μου Γιώργος Φουντούλης στην παρουσίαση που κάναμε στον πολυχώρο του στον Βόλο, αντέδρασε λέγοντάς μου ότι διαφωνεί με αυτή μου την άποψη. «Τι θα πει –μου είπε- ότι δεν θεωρείς τον εαυτό σου συγγραφέα; Με τέσσερα βιβλία και δεν θεωρείς τον εαυτό σου συγγραφέα; Γιατί κάνεις τότε τις παρουσιάσεις; Αφού εκτίθεσαι στον κόσμο». Η αντίδρασή του με έβαλε σε σκέψεις. Μετά ήρθες εσύ και αυτά που είπαμε περί Φωκίδας και “έδεσε το γλυκό”. Το ξανασκέφτηκα λοιπόν, και …έβαλα τα πράγματα στη θέση τους! 

   Ε λοιπόν δεν είμαι ένας μουσικός που του προέκυψε η συγγραφή, αλλά είμαι ένας συγγραφέας που του προέκυψε η μουσική. Ναι, είναι έτσι από όπου και να το πιάσεις. Κάποια στιγμή, βρίσκεις το κομμάτι που λείπει από το παζλ και το συμπληρώνεις. Και το κομμάτι αυτό, το είχα θαμμένο στο τούνελ του μυαλού μου και βγήκε στην επιφάνεια όταν συζητήσαμε για τη Φωκίδα. 

 Υπάρχουν τόποι στην Ελλάδα που τους αγαπώ πολύ, και η Φωκίδα είναι ένας από αυτούς και μάλιστα ο κορυφαίος. Όχι δεν κατάγομαι από εκεί, αλλά έτυχε στα πρώιμα γυμνασιακά μου χρόνια να κάνω τη διαδρομή Δελφοί, Ιτέα, Γαλαξίδι, και να επισκεφθώ επίσης την Άμφισσα και την Αράχωβα. Εντελώς όμως συμπτωματικά, ο καθηγητής των Ελληνικών μας έβαλε εκείνες τις ημέρες έκθεση με θέμα την περιγραφή μιας εκδρομής που μας είχε εντυπωσιάσει. Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν, ότι δεν είχα τίποτα καλύτερο στο μυαλό μου από την εκδρομή αυτή. Έγραψα που λες μία πολυσέλιδη έκθεση με πλήρη περιγραφή και με όλες τις λεπτομέρειες, γιατί εκδρομές μπορεί να κάναμε πολλές τότε οικογενειακά, αλλά η Φωκίδα με εντυπωσίασε πραγματικά και σαν λάτρης της ιστορίας που είμαι, η ιστορία του τόπου με πήρε μαζί της και με ταξίδεψε. Η κοιλάδα των Δελφών με συγκλόνισε, ο Καραϊσκάκης στην Αράχωβα, ο Ανδρούτσος στη Γραβιά, το ξυλόγλυπτο τέμπλο στο Γαλαξίδι, ο απέραντος ελαιώνας στην Άμφισσα, και μέχρι ακόμα να σου πω και η Μαρία η Πενταγιώτισσα. 

   Την άλλη μέρα, ο καθηγητής είπε πως αυτό δεν ήταν έκθεση, αλλά ένα υπόδειγμα αφήγησης και περιγραφής, και επίσης ένας πλήρης “Ταξιδιωτικός Οδηγός για τη Φωκίδα”. Αυτή ήταν η πρώτη μου σημαντική επίσκεψη στο χώρο της –αν μπορώ να πω- συγγραφής που κέρδισε όχι μόνο τον άριστο βαθμό, αλλά διαβάστηκε δημόσια σε όλες τις τάξεις στην αυλή του σχολείου. Δεν τελειώνω όμως εδώ, διότι και μετά που πέρασα στον χώρο της μουσικής, έγραφα στίχους. Άρα θέλω να σου πω ότι πάλι έγραφα. Όσο για την αρθρογραφία που αναφέρεις, ναι είναι αλήθεια ότι αυτά τα δέκα χρόνια που ήδη αρθρογραφούσα όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο (2012), με βοήθησαν πολύ στο να αναπτύξω το δικό μου ύφος γραφής. Νομίζω τελικά ότι πρόκειται για κρίκους που ο ένας δένει με τον άλλο σαν αλυσίδα. Η έκθεση με έβαλε στη διαδικασία της στιχουργίας και η στιχουργία στη μουσική. Η μουσική με τη σειρά της με “πέρασε” στην αρθρογραφία και η αρθρογραφία μου άνοιξε την πόρτα της συγγραφής μυθιστορημάτων.

Β.Μ: Ποια ήταν εκείνη η αόρατη δύναμη που σας προέτρεψε να διευρύνετε τους ορίζοντές σας για το κόσμο της φαντασίας και την αναζήτηση του υπερβατικού, μιας και η πνευματική αφύπνιση αποτελεί μέρος των βιβλίων σας.


Γ.Μ: Μπορεί να φταίει το ζώδιό μου ξέρεις. Οι Τοξότες είναι ζώδια της Γνώσης και του Πνεύματος (γέλια). 

  Η αόρατη δύναμη Βασιλική, είναι η φωτιά η οποία είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για την ανθρωπότητα. Από τότε που ανακαλύφθηκε, άλλαξε κυριολεκτικά τη ζωή του ανθρώπου. Πρώτα από όλα μπορούσε πλέον να μαγειρεύει την τροφή του και ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Η μαγειρεμένη τροφή συμβάλλει στην ευκολότερη και ταχύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου. Έπειτα, λόγω της φωτιάς, έγινε κοινωνικός -ή περισσότερο αν θες- κοινωνικός από πριν, διότι έτρωγε την τροφή του μαζί με τους άλλους γύρω από τη φωτιά, ή όλοι μαζεύονταν γύρω-γύρω όταν έκανε κρύο, οπότε άρχισαν σιγά-σιγά να δημιουργούνται οι παρέες. Και αν ας πούμε γύρω από την τάδε φωτιά συζητούσαν για το κυνήγι και εσένα δεν σε ενδιέφερε αυτή η συζήτηση, πήγαινες πιο πέρα στην άλλη φωτιά ή στην άλλη, ή στην άλλη και ούτω καθεξής, για να βρεις άτομα με ενδιαφέροντα ίδια με τα δικά σου. Η παρέα της φωτιάς των κυνηγών ας πούμε, θα μας έδινε στο μέλλον τους νέους και πιο εξελιγμένους κυνηγούς της φυλής, αφού συζητώντας, υποτίθεται ότι θα ανέπτυσσαν τους τρόπους του κυνηγίου. 

   Η παρέα της φωτιάς των όσων διαφωνούσαν ή συμφωνούσαν με τη διακυβέρνηση του αρχηγού της φυλής, θα μας έδινε τους μελλοντικούς αρχηγούς, ή αν θες αυτούς που έδειχναν ένα ενδιαφέρον στα κοινά και ούτω καθεξής. 

  Έτσι ακριβώς έκανα κι εγώ. Το περιβάλλον που μεγάλωσα, οι φίλοι μου και οι παρέες μου ήταν άτομα με τα οποία είχαμε κοινά ενδιαφέροντα. Στη δική μας τη “φωτιά”, ποτέ δεν λατρέψαμε το “εύκολο”. Πάντοτε μας ιντριγκάριζε η δυσκολία, το μυστήριο, το ανεξήγητο, το μεταφυσικό, ο προβληματισμός και όλα αυτά τα σχετικά. Αυτό που είμαι σήμερα, το οφείλω κατ’ αρχήν στους γονείς μου, και μετά στο κοινωνικό μου περιβάλλον. Στους φίλους μου και στις σχέσεις που δημιούργησα στη ζωή μου. Αν είχα μεγαλώσει γύρω από μία άλλη “φωτιά”, σίγουρα θα ήμουν σήμερα ένας άνθρωπος διαφορετικός, με άλλα ενδιαφέροντα και άρα δεν θα είχα κάνει όλα όσα έχω κάνει, θα είχα κάνει άλλα πράγματα, ίσως και τίποτα, και μάλλον εσύ κι εγώ, δεν θα είχαμε γνωριστεί ποτέ και άρα δεν θα συζητούσαμε τώρα. Όλα είναι δρόμος και όλα είναι σχολείο.

Β.Μ: Από που αντλείτε την έμπνευσή σας;

Γ.Μ: Δεν μπορείς να οριοθετήσεις την έμπνευση και να την τοποθετήσεις κάπου. Η έμπνευση είναι στον αέρα, είναι στο κάθε σου βήμα, είναι κάτω από το παπούτσι σου, είναι εκεί που πίνεις τον καφέ σου, είναι σε μια τυχαία συνάντηση, σε ένα κοίταγμα, σε ένα άγγιγμα, είναι παντού. Είναι το πόσο και το πώς αλληλεπιδράς στα ερεθίσματα που δέχεσαι από το περιβάλλον. Είναι η συνάντηση του τυχαίου με το πάθος της δημιουργίας και δεν έχει να κάνει μόνο με τους καλλιτέχνες, αλλά γενικά με όλους τους ανθρώπους. Με όσους δηλαδή θέλουν να είναι ζωντανοί και δημιουργικοί, γιατί αυτός είναι άλλωστε ο προορισμός μας. Ήρθαμε να ζήσουμε μια ζωή εμπνευσμένη και δημιουργική στο παντού μας. Στο σπίτι, στη σχέση, στον έρωτα, στην αγάπη, στους φίλους, στις παρέες, στη δουλειά, παντού. Μια ζωή χωρίς έμπνευση και δημιουργία, είναι ένα κενό. Είναι ένα τίποτα που σε οδηγεί σταδιακά στη φθορά της ψυχής, του σώματος και του πνεύματος.

Β.Μ: Οι αναγνώστες μας θα ήθελαν να μάθουν αν υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θαυμάζετε.

Γ.Μ: Ναι. Ο Stephen King και ο Tom Robins. Θα ήθελα να μπορώ να γράφω σαν τον Tom Robins.

Β.Μ: Ας κάνουμε μια λογοτεχνική βουτιά στην Τριλογία του Ορφέα.
Τρεις ξεχωριστές ιστορίες με κοινό παρανομαστή τον ήρωα σας. Θα μπορούσε να είναι ένας αντικατοπτρισμός του εαυτού σας, εφόσον η μαγεία της πένας του εκάστοτε συγγραφέα σκιαγραφεί ένα κομμάτι από τον ίδιο;

Γ.Μ: Ασφαλώς ναι. Είναι απολύτως βέβαιο ότι ο εαυτός μου πρωταγωνιστεί στις ιστορίες που γράφω. Όταν άλλωστε ένας συγγραφέας γράφει, είναι ταυτόχρονα τρία πρόσωπα. Είναι ο συγγραφέας, είναι ο ήρωας, αλλά είναι και ο αναγνώστης. Και σε διαβεβαιώνω Βασιλική, ότι δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, γιατί πώς θα σε βάλω μέσα στην ατμόσφαιρα της ιστορίας αν δεν μπω πρώτα εγώ μέσα;

Β.Μ: Ένα ταξίδι μέσω του Ουρανού και της Κόλασης. Ποια μηνύματα θα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες μέσω της πρώτης περιπέτειας του Ορφέα, Heaven Adventures;

Γ.Μ: Δεν έχω στόχο να περάσω ή να περνάω μηνύματα στους αναγνώστες μου μέσα από τις ιστορίες που γράφω. Δεν είμαι ούτε σοφός, ούτε γράφω επιτηδευμένα. Αφήνομαι στο "ταξίδεμα" και βιώνω την πλοκή μαζί με τον ήρωα που όπως σου είπα προηγουμένως, είναι ο εαυτός μου. Ο ήρωας λοιπόν ζει τις δικές μου ανησυχίες, πηγαίνει στα μέρη που πήγα ή που θα ήθελα να πάω και κάνει αυτά που έκανα ή που θα ήθελα να κάνω. Στο Heaven Adventures ο ήρωας συζητάει με τον Ιησού και του λέει αυτά που θα του έλεγα εγώ αν τον είχα μπροστά μου. Αν τώρα χρειάζεται να εξάγουμε κάτι από την ιστορία αυτή, μία πρόταση είναι το όλο θέμα. Μία πρόταση για έναν θεό φιλικό που γουστάρει να κάνει τα δικά του και όχι αυτά που το δόγμα του επιβάλλει. Έναν θεό –αν υποθέσουμε φυσικά ότι υπάρχει- έτσι όπως τον θέλω εγώ να είναι. Μα θα μου πεις, θέλεις έναν θεό για πάρτη σου; Ναι, αν υποθέσουμε ότι πρέπει να έχω έναν θεό και άρα πρέπει να τον φτιάξω, τότε θα τον φτιάξω να είναι όπως θέλω εγώ να είναι. Να ερωτεύεται, να πίνει τις μπύρες του και να ακούει ροκ μουσική. Rolling Stones & Neil Young.

Β.Μ: Σε δύσκολους καιρούς οι άνθρωποι αναζητούν πνευματικούς δασκάλους ή καθοδηγητές.. Ποια η συμβολή των Δασκάλων (στοιχείων της φύσης) σύμφωνα με το συγγραφικό έργο “No. 9”. Ομολογώ ιδιαίτερος τίτλος, οποίος σίγουρα θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών .

Γ.Μ:
Να λοιπόν η έμπνευση που λέγαμε πριν. Έρχεται από το πουθενά εκεί που δεν το περιμένεις. Η όλη ιστορία ξεκίνησε με τη διάθεσή μου να “παίξω” με τον αριθμό 9 που είχε τεράστιες συμπτώσεις στη ζωή (αλλά και στο θάνατο) του John Lennon. Δεν τις αναφέρω τώρα γιατί είναι πολλές. Όποιος όμως ενδιαφέρεται, μπορεί να διαβάσει ένα σχετικό άρθρο στη στήλη μου εδώ: http://www.musicheaven.gr

   Ο ήρωάς μου συχνάζει σε ένα μπαράκι στο κέντρο της Αθήνας, και συνηθίζει να πηγαίνει εκεί, στις 9 το βράδυ. Ένα από τα βράδια αυτά, πηγαίνοντας για το Σούνιο, του συμβαίνει ένα ατύχημα 9 χιλιόμετρα πριν φτάσει εκεί. Το ΕΚΑΒ τον μεταφέρει στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται στον θάλαμο με τον αριθμό 9 και οι γιατροί επειδή δεν έχουν πληροφορίες για το ποιος είναι, τον ονομάζουν “ασθενή Νο. 9”. Διάφορα τέτοια τέλος πάντων, και ναι, ο τίτλος πραγματικά κεντρίζει το ενδιαφέρον. Υπάρχει βέβαια μία πολύ μεγάλη έκπληξη στην πλοκή, που είναι επινόηση του ήρωα, που είναι το κλου της ιστορίας, που δικαιολογεί απόλυτα τον ευρηματικό τίτλο, και που όμως δεν θα την αναφέρω γιατί είναι spoiler. 

  Οι Δάσκαλοι που με ρωτάς, είναι συμβολικοί. Οι ιδιότητες των στοιχείων της φύσης (Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά), είναι αυτά που πρέπει να μάθουμε στη ζωή μας και να τα έχουμε ως εφόδια για να μπορέσουμε να ανεβάσουμε το επίπεδο Γνώσης έστω ένα σκαλοπάτι παραπάνω. 

  Βασικά, οι ιδιότητες αυτές, ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους, αλλά να… έρχονται πάλι οι “φωτιές“ και οι “παρέες“ και βλέπεις ότι η “παρέα της φωτιάς” των διψασμένων για μάθηση, με έφεση στην έμπνευση και στη δημιουργία, προσφέρεται ευκολότερα, γιατί αυτή η “παρέα“ είναι πλασμένη έτσι, ώστε να μπορεί να τις αφομοιώνει καλύτερα και να ανεβάζει κατά συνέπεια τα επίπεδα γνώσης ταχύτερα. Εκεί οφείλεται και το “Σε διαλέξαμε” που είπαν οι Δάσκαλοι στον ήρωά μου, γιατί ήξεραν ότι σ’ αυτή την “παρέα“ θα βρουν τον επόμενο πνευματικό τους αρχηγό. Αν έψαχναν ας πούμε για φούρναρη θα πήγαιναν στην άλλη φωτιά πιο πέρα.

Β.Μ: Κατά πόσο σας δυσκόλεψε η ιστορική και γεωπολιτική έρευνα για το υπόβαθρο του “Αl Andalus” δεδομένου ότι επιχειρήσατε μία παραλλαγή του μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης στην εποχή των Μαυριτανών και της Reconquista, εμποτισμένη από το γλυκό άρωμα του πάθους και την μουσική υπόκρουση της κιθάρας του φλαμέγκο;


Γ.Μ: ‘Όπως έλεγα πριν για τη Φωκίδα ότι είναι ένας τόπος που αγαπώ πολύ στην Ελλάδα, έτσι και η Ανδαλουσία είναι ο αγαπημένος μου Ευρωπαϊκός –αν θες- τόπος. Με δεδομένο ότι λατρεύω την ιστορία, και ότι έχω επίσης επισκεφθεί αρκετές φορές την Ανδαλουσία, δεν δυσκολεύτηκα καθόλου στην έρευνά μου. 


Β.Μ: “Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια”, είναι μία συλλογή διηγημάτων με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις. Κατά την γνώμη σας, σήμερα τι είναι αυτό (λόγος/παράγοντες κ.λ.π) που πιστεύετε πως λείπει και πως μπορεί να επιτευχθεί για την αρμονία τους, ή τι είναι αυτό που αναστατώνει την ισορροπία τους και πως μπορεί να αποφευχθεί;

Γ.Μ: Δεν είναι εύκολες οι ανθρώπινες σχέσεις και δεν είναι ότι το λέω εγώ. Είναι πασίγνωστο. Από μια άποψη βέβαια, έχει ένα ενδιαφέρον αυτό το πράγμα, διότι αν ήταν όλα εύκολα θα μας “έδερνε” η ανία και η πλήξη (γέλια)

   Πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ο εγωισμός και η λύση είναι η απουσία του. Εντάξει, χρειάζεται να υπάρχει ένας εγωισμός αλλά να έχει κι αυτός τα όριά του. Μέχρι δηλαδή εκεί που μας βοηθάει να διατηρούμε μία αξιοπρέπεια. Εδώ έχουμε ξεπεράσει τα όρια και το έχουμε παρακάνει. Μιλάμε για έναν άχρηστο και για έναν ανόητο εγωισμό. Το πρόβλημα αυτό είναι κοινωνικό και δεν είναι βέβαια τωρινό. Χιλιετίες τώρα ταλανίζει την ανθρωπότητα. Θέλουμε να δηλώνουμε την παρουσία μας συμπεριφερόμενοι με όποιο τρόπο, μας “κάτσει”, αγνοώντας τους άλλους. Ο ένας το παίζει θύμα για να αποσπάσει την προσοχή, ο άλλος προκειμένου να επικρατήσει συμπεριφέρεται τρομοκρατικά με φωνές, ο άλλος είναι ο κριτής που τα ξέρει όλα και διορθώνει τους πάντες, και ο άλλος είναι ο αδιάφορος. Ο καθένας δηλώνει την παρουσία του με τον τρόπο που του “κάθεται” πιο βολικά προκειμένου να απορροφήσει για λογαριασμό του ενέργεια εις βάρος των άλλων, και που αυτός ο τρόπος λέει με άλλα λόγια: “Είμαι εδώ!” Εντάξει ρε φίλε. Εδώ είσαι. Γιατί ανησυχείς; Σου είπε κανείς ότι σε πήραν από το δωμάτιο και λείπεις; Όλοι θέλουμε να ασχολούνται μαζί μας, αλλά κανείς μας δεν θέλει να ασχοληθεί με τον άλλο και εδώ δημιουργείται το μπέρδεμα και ο φαύλος κύκλος, διότι και εμείς είμαστε για κάποιους οι άλλοι. Καταλαβαίνεις; 

  Οι ρίζες του προβλήματος ίσως να βρίσκονται στα παιδικά μας χρόνια, τότε δηλαδή που “χτίζαμε” συμπεριφορές. Κατά τη γνώμη μου όλο αυτό είναι μία ανοησία που μας ταλαιπωρεί άδικα και δεν μας επιτρέπει να απολαύσουμε την Αγάπη που πιστεύω ότι είναι το απόλυτο φάρμακο. 

 Η απουσία του εγωισμού είναι Αγάπη και οι σχέσεις που βασίζονται στην Αγάπη, δεν είναι ανταγωνιστικές, γιατί όταν υπάρχει ανταγωνισμός, τότε δεν υπάρχει Αγάπη. Δες το αυτό στη μάνα (στην όποια μάνα) που δίνει όλη της την Αγάπη, την προσοχή, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον στο βρέφος που έφερε στον κόσμο, γιατί αυτή είναι η απόλυτη προτεραιότητά της. Αλλά δεν είμαι ψυχολόγος για να αναλύω τέτοια θέματα. 

  Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να “καπελώνουμε” τους άλλους με ανόητες συμπεριφορές για να δείξουμε πως είμαστε σημαντικοί ή πιο σημαντικοί –αν θες- από τους άλλους, για τον απλούστατο λόγο ότι όλοι μας είμαστε σημαντικοί. Ας πάψουμε επιτέλους να είμαστε “παρτάκηδες”. Στην Αγάπη, στην Εκτίμηση, στη Φροντίδα, στο Ενδιαφέρον, στον Σεβασμό πρέπει να υπάρχει αμοιβαιότητα.

Β.Μ: Έχετε συναντήσει την απώλεια έμπνευσης; (Writer’s Block) Κι αν ναι, πώς το αντιμετωπίσατε;

Γ.Μ: Μπόρα είναι, θα περάσει (γέλια). Ίσως να χρειαζόμαστε κάτι τέτοιο που και που, όχι απαραίτητα με την έννοια του μπλοκαρίσματος όπως λες, αλλά με την έννοια της χαλάρωσης για να βάζουμε μία τάξη στα πράγματα. Για να κάνουμε μία “ανασυγκρότηση του δίσκου”, και μπορεί αυτό να συμβαίνει από καιρό σε καιρό, αλλά απ’ την άλλη μεριά, δεν μπορείς να κλείσεις την πόρτα στην έμπνευση και να της πεις “Αγάπη μου δεν μπορείς τώρα να περάσεις διότι κουλάρω”. Όπως σου είπα και πριν, δεν ξέρεις από πού και πότε θα σου χτυπήσει την πόρτα η έμπνευση.

Β.Μ: Πιστεύετε πως υπάρχουν συστατικά για την επιτυχία ενός βιβλίου;


Γ.Μ: Χμ… τώρα μου πάτησες τον κάλο. Με βάζεις να σκεφθώ εμπορικά και σ’ αυτό δεν τα καταφέρνω καθόλου. Το “εμπορικό” κομμάτι δεν είναι δικό μου θέμα και γιατί να είναι; Εδώ που τα λέμε, αν το σύστημα θέλει να σε επιβάλλει, θα σε επιβάλλει. Θες με αφίσες στους δρόμους, θες με διαφημίσεις στην τηλεόραση, θες με συνεχείς παρουσιάσεις, με όποιο τρόπο θες, θα σε επιβάλλει.
Εγώ τώρα αφού με ρωτάς, κάνοντας μία παραλλαγή στο πασίγνωστο “Δεν έχει σημασία τι λες, αλλά πώς το λες”, θα σου έλεγα ότι δεν έχει σημασία τι γράφεις, αλλά πώς το γράφεις. 

   Όχι δεν είναι η σωστή διαχείριση του λόγου που σαφώς ένας συγγραφέας πρέπει να την έχει, αλλά αφού ένα βιβλίο πριν να φτάσει στα χέρια του αναγνώστη, περνάει από ένα σωρό διορθώσεις και επιμέλειες, φτάνει τελικά στον αναγνώστη όπως πρέπει να φτάσει. Άρα, το κλειδί κατά τη γνώμη μου είναι το “πώς” γράφεις αυτό που γράφεις. Γι αυτό σου είπα ότι θα ήθελα να γράφω όπως ο Tom Robins. Βλέπεις ότι το κάθε του βιβλίο για να μην πω η κάθε του σελίδα, είναι ένα σπίρτο αναμμένο και αυτό το “πώς” ισχύει τελικά παντού θα έλεγα. Γράφει ας πούμε κάποιος έναν στίχο για την καλή του που τον άφησε για κάποιον άλλο, και κλαίει και χτυπιέται και φωνάζει “αχ αγάπη μου έλα πίσω, θα πεθάνω χωρίς εσένα κλπ, κλπ” και πες μου τώρα σε παρακαλώ τι προσφέρει αυτός ο στιχουργός. Προσφέρει κάτι καινούργιο; Προάγει δηλαδή τη στιχουργία; Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να επαναλαμβάνει ένα θέμα χιλιοειπωμένο και χιλιοτραγουδισμένο. Έρχεται όμως ο άλλος και εκφράζει τον πόνο του πανέξυπνα διότι γράφει “Πες μου αν άλλον αγαπάς και αν σε χάνω, κι εγώ θα γράψω ένα τραγούδι παραπάνω”. Του βγάζεις δηλαδή και το καπέλο. Έτσι δεν είναι; 

Και για να το κλείσω, οι Rolling Stones τραγούδησαν κάποτε “It’s the Singer, not the Song”. Κάνοντας λοιπόν την ανάλογη παραλλαγή, θα σου πω “It’s the Writer, not the Story”.

Β.Μ: Θα θέλατε να μας αποκαλύψετε αν ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;

Γ.Μ: Ένας πασίγνωστος Έλληνας τραγουδιστής, μου είπε κάποτε “Εγώ Γιώργο μου, δουλεύω σήμερα για τα επόμενα πέντε χρόνια”. Έτσι περίπου κάνω κι εγώ. Υπάρχει έτοιμο κάτι που το προορίζω για τον επόμενο χρόνο, αλλά γράφω και κάτι νέο που αν προλάβω να το τελειώσω ίσως να το προτιμήσω για έκδοση. 

    Πέραν όμως αυτού, πρέπει να σου πω, ότι σε 2-3 περίπου μήνες θα κυκλοφορήσει το πέμπτο μου βιβλίο. Πρόκειται για την τέταρτη περιπέτεια του Ορφέα που μετατρέπει την “Τριλογία“ σε “Τετραλογία“. Οι εκδόσεις το έχουν ήδη ανακοινώσει, αλλά όσον αφορά εμένα, είναι η πρώτη φορά που το δηλώνω δημόσια. Θα ανακοινωθεί επίσημα και στην Κύπρο από τη φίλη μου συγγραφέα Σοφία Ζαρκαλή που θα παρουσιάσει τα βιβλία μου στις εκδηλώσεις που θα γίνουν εκεί. Να σου πω ακόμα ότι το βιβλίο αυτό, προλογίζεται από την καλή μου φίλη και εξαιρετική συγγραφέα Νεφέλη Πόπη Ζάνη την οποία ευχαριστώ και από εδώ. Εύχομαι να είμαστε σε θέση να προγραμματίσουμε και να οργανώσουμε μία παρουσίαση στην πόλη της τα Γιάννενα.

Β.Μ: Ολοκληρώνοντας τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Γ.Μ: Από τους αναγνώστες μου ζητώ συγγνώμη που τους υποβάλλω κάθε χρόνο στο μαρτύριο της ανάγνωσης των βιβλίων μου, αλλά όταν ξεκινούσα να γράφω το Heaven Adventures, δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ ότι αυτό θα εξελιχθεί σε τριλογία και σε τετραλογία (γέλια). 

Σε όλους τους αναγνώστες γενικώς, όχι μόνο στους δικούς μου, αλλά και στους δικούς σας, εύχομαι να μην το βάζουν κάτω, να προσπαθούν πάντα για το καλύτερο και να παραμένουν συγκεντρωμένοι γύρω από τη “φωτιά“ των εμπνευσμένων και των δημιουργικών. Εύχομαι σε όλους Αγάπη και Φως!

Β.Μ: Κύριε Μπιλικά ευχαριστούμε πολύ για τις απαντήσεις σας. Ευχόμαστε σε όλους τους τομείς της ζωή σας ,επιτυχίες, έμπνευση και δημιουργική διάθεση. Κάθε έργο να πλέει σε απάνεμα νερά και άγνωστες να ταξιδεύουν νοερά στους κόσμους που πλάθετε με τόση αγάπη.

Γ.Μ: Ευχαριστώ και εγώ για την ενδιαφέρουσα συζήτηση και για τη φιλοξενία. Αγάπη και Φως!

"Οι προφήτες με τα λυπημένα μάτια."

Ένα βίντεο για τον συγγραφέα Γιώργο Μπιλικά και το βιβλίο του "Οι προφήτες με τα λυπημένα μάτια" των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές, από τους Θεματοφύλακες Βιβλίων.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΒΙΒΛΙΑ

Heaven Adventures
Νο.9
Al  Andalus
Οι προφήτες με τα λυπημένα ματια 

Φίλοι αναγνώστες από την Κύπρο, μην ξεχνάτε πως μπορείτε να παρεβρεθείτε αλλά και βρείτε τα βιβλία του στις εκδηλώσεις "Όψεις του  φανταστικού" από τον Εκδοτικού Οίκου "Συμπαντικές Διαδρομές" που θα πραγματοποιηθούν στην Κύπρο στις 23 (Λευκωσία) - 24 (Λάρνακα) - 25 (Λεμεσός) Σεπτεμβρίου.

Συνέντευξη :Βασιλική Μπούζα, 
Επεξ Βίντεο: Νάγια Γ. Μητροπούλου,
για τους Θεματοφύλακες Βιβλίων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname