Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Η συγγραφέας Evangeline Walton

Από την Ευθυμία Δεσποτάκη

Φαίνεται πως κάτι υπήρχε στον αέρα ή στο νερό που έπιναν οι γυναίκες στην Ινδιανάπολη των Ηνωμένων Πολιτειών στις αρχές του αιώνα, γιατί ξαφνικά, στα καλά καθούμενα, άρχισαν να γεννιούνται κορίτσια φιλάσθενα και με μεγάλη κλίση στη λογοτεχνία του φανταστικού.

Ας πούμε, της Κάθριν Λουσίλ Μουρ, που γεννήθηκε το 1911, προηγήθηκε η Evangeline Walton, φιλολογικό ψευδώνυμο της Evangeline Wilna Ensley, στις 24 Νοεμβρίου 1907.

Όπως και η Μουρ, η Εβαντζελίν ήταν φιλάσθενη και συγκεκριμένα είχε χρόνια πρόβλημα με τα βροχικά της. Όπως και η Μουρ, αναγκαζόταν να μένει συχνά στο σπίτι και τελικά οι γονείς της αποφάσισαν να τη διδάξουν οι ίδιοι. 

Κάτι που επηρέασε βαθιά το χαρακτήρα της εκτός από την καταγωγή της – η οικογένειά της ήταν Κουακέροι – ήταν το γεγονός ότι οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν 17 ετών. Δεν ξέρουμε πολλά για την προσωπική της ζωή, κανείς δεν ξέρει. Ωστόσο εκείνο το διαζύγιο φαίνεται πως την έπεισε να μην παντρευτεί ποτέ και να γίνει μια παθιασμένη υπερασπίστρια της γυναικείας ελευθερίας.

Επιπλέον, η Εβαντζελίν είχε μια ακόμη ατυχία να υπερνικήσει: στις δεκαετίες του 1910 και 1920, μια από τις πιο διαδεδομένες θεραπείες ήταν εκείνη με νιτρικό άργυρο. Από μόνο του αυτό δεν ήταν κακό, όμως η επιδερμίδα της ήταν τόσο λευκή και ευαίσθητη, που με τα χρόνια, απορρόφησε το χρώμα του φαρμάκου κι άρχισε να γίνεται γκρίζα. Οι φωτογραφίες της από τα τελευταία χρόνια της ζωής της σοκάρουν, σε σημείο πολλοί να μην πιστεύουν ότι είναι αληθινές.


Με αυτά στην καθημερινότητά της, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς πώς στράφηκε στην ανάγνωση και τη συγγραφή ως λύτρωση, αλλά και ως μέσο συντήρησης. Έγραφε πολύ, κι όχι μόνο διηγήματα και μυθιστορήματα, αλλά και επιστολές.

Η μεγάλη της αγάπη ήταν η κέλτικη και η ελληνική μυθολογία και ο αρθουριανός κύκλος. Το έργο για το οποίο έγινε γνωστή είναι η τετραλογία του Μαμπινόγκιον (Mabinogion) που αποτελείται από τα βιβλία The Virgin and the Swine (1936), The Children of Llyr (1971), The Song of Rhiannon (1972) και Prince of Annwn (1974). Στο έργο αυτό, η Γουόλτον πατάει πάνω στην μυθολογία της Ουαλίας και το ομώνυμο έπος, που αποτελεί το πρώτο γραπτό κείμενο της Βρετανίας, για να φτιάξει μια ιστορία.

Κάτι που ξεκίνησε και δεν το ολοκλήρωσε ποτέ, εκτός από το πρώτο βιβλίο , ήταν μια τριλογία αφιερωμένη στον Θησέα. Το μόνο που έχουμε από αυτήν είναι το βιβλίο The Sword is Forged (1983). Το υπόλοιπα τα έγραφε και τα ξανά έγραφε επί πενήντα ολόκληρα χρόνια και πέθανε πριν τα ολοκληρώσει.

Η προσφορά της στην λογοτεχνία του φανταστικού είναι αδιαμφισβήτητη: ήταν από τους πρώτους (αν όχι η πρώτη) συγγραφείς που χρησιμοποίησαν μυθολογικά και ιστορικά στοιχεία και πρόσωπα, ως βάση για να αφηγηθούν τις ιστορίες τους. Αυτό όχι μόνο έδωσε πάτημα στην φανταστική λογοτεχνία να αναπτυχθεί, αλλά κατάφερε να «απομυθοποιήσει» τους μύθους, να κατεβάσει τους αρχαίους θεούς και ημίθεους και μαγικά πλάσματα από το βάθρο των ηρωικών τους κατορθωμάτων στο επίπεδο της καθημερινότητας. Οι ήρωες της παύουν να ασχολούνται μόνο με τη διάσωση παρθένων και την σφαγή δράκων και πλέον περπατούν, μιλούν, θυμώνουν, τρώνε, γίνονται πραγματικοί, απτοί. Γίνονται ακόμα πιο αγαπητοί, πολυδιάστατοι, σαν τους κανονικούς ανθρώπους από τη φήμη των οποίων ξεπήδησαν οι θρύλοι τους.

Η Εβάντζελιν Γούλτον πέθανε το 1996, στις 11 Μαρτίου. Πίσω της άφησε ένα σωρό ανθρώπους να σκαλίζουν τα βιβλία μυθολογίας τους και να αναρωτιούνται πώς θα μπορούσαν όλα αυτά να ειπωθούν με σύγχρονες τεχνικές γραφής.


Περισσότερα για την συγγραφέα μπορείτε να μάθετε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname