Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Τι είναι τέχνη;


 Γιώργος Πανόπουλος,
 για τους Θεματοφύλακες Βιβλίων.

Όλες οι αφηρημένες έννοιες προκαλούν σύγχυση και διατηρούν το δικαίωμά τους να παραμένουν ομιχλώδεις ενώ όλοι ξέρουν να σου απαντήσουν τι σημαίνει. Έτσι και η λέξη «τέχνη». Είναι μια δυσπροσδιόριστη, καθόλα προσδιοριστή, έννοια. Κι ό,τι ομιχλώδες διαλύεται με την υποκειμενικότητα. Λέμε ότι την τέχνη την αντιλαμβάνεται ο καθένας με διαφορετικό τρόπο και ξεμπερδεύουμε.



Δεν είναι όμως έτσι κι ας προσπαθήσουμε για λίγο να μπούμε στη λογική της λέξης για να βρούμε την κατάλληλη ερμηνεία.

Αρχικά η τέχνη είναι μία πράξη και μάλιστα ανθρώπινη. Δεν νοείται τέχνη από κάποιο ζώο παρά μόνο από το πλέον έλλογο όν, τον άνθρωπο. Επομένως είναι μία δραστηριότητα του ανεπτυγμένου πολιτισμού που σχετίζεται τόσο με τη λογική όσο και με το συναίσθημα. Η τέχνη αφορά λοιπόν την ικανότητα για δημιουργία και στην έκφραση συναισθημάτων. Πηγές της τέχνης είναι το πνεύμα και το αίσθημα.

Και πού αποσκοπεί η τέχνη;

Για να διαπιστώσουμε το πού αποσκοπεί η τέχνη πρέπει να δούμε πρώτα πού απευθύνεται. Ασφαλώς απευθύνεται σε άλλα έλλογα όντα που έχουν προσλαμβάνουσες. Είναι δηλαδή σε θέση να αντιληφθούν εκείνη την δραστηριότητα ως τέχνη. Συνεπώς απευθύνεται σε ανθρώπους και σκοπεύει στην πρόκληση των συναισθημάτων που την δημιούργησαν. Κάθε δημιουργός είναι ικανοποιημένος όταν καταφέρει να προξενήσει στον αποδέκτη του δημιουργήματος του το συναίσθημα που διακατέχει τον ίδιο.

Συνοψίζοντας λοιπόν η τέχνη είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα που σκοπό έχει την πρόκληση συναισθημάτων ίδιων με αυτών του δημιουργού.

Κι αρκεί αυτό; Ασφαλώς όχι.

Εδώ έγκειται και η μεγάλη δυσκολία καθώς έρχεται μια άλλη ομιχλώδης έννοια, το κάλλος. Η τέχνη εξ ορισμού πρέπει να έχει αισθητική, ομορφιά. Κι αυτό δεν είναι θέμα γούστου. Η τέχνη απευθύνεται σε κοινό, το οποίο θα πρέπει να την αποδέχεται. Είναι σαν να λέμε ότι ένα φαγητό είναι νόστιμο αλλά κανείς δεν μπορεί να το φάει όταν κάποιος υπερασπίζεται ένα έργο το οποίο δεν το αποδέχεται κανείς ως τέχνη.

Και θα σκεφτεί κανείς ότι καθημερινά βαφτίζεται ως τέχνη το οτιδήποτε. Υπάρχει η ειδοποιός διαφορά που οφείλουμε να θυμόμαστε. Η τέχνη δημιουργείται από ανάγκη. Επειδή ένας καλλιτέχνης θέλει να εκφράσει τα βιώματά του, τα συναισθήματά του και τις αναζητήσεις του. Δεν λογίζεται ως τέχνη η εξυπηρετούμενη και μόνο την τέρψη του λαού ή την επιβολή μιας άποψης ή την απορρέουσα από την άρχουσα τάξη. Η τέχνη αφορά υπόθεση συναισθημάτων και είναι υπόθεση μεταξύ ίσων. Εκεί σίγουρα θα βρεθεί το κάλλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname