Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Συνέντευξη με την Φωτεινή Μακράκη

Αν υπάρχει ένα άτομο στο Wattpad, με ήθος και αστείρευτη ευγένεια και γλύκα, αυτή είναι η Φωτεινή Μακράκη, η νεαρή συγγραφέας δύο μεγάλων επιτυχιών του site. Και οι δύο ιστορίες της, τα «Έρωτας σαν Φθινοπωρινή καταιγίδα» και «Τα βέλη του έρωτα» χαίρουν αναγνώρισης από τους αναγνώστες διότι είναι δύο καλογραμμένες ιστορίες αγάπης που σου μένουν, που σου δίνουν πολλά, με χαρακτήρες που μόνο τέλειοι δεν είναι, που κατευθύνονται από τα πάθη και τις ευαισθησίες τους. Μίλησα με τη Φωτεινή για τη δουλειά της, και ιδού τι είχε να μας πει.

ΝΜ: Φωτεινή μου, καταρχάς ευχαριστώ για τη συνέντευξη. Πες μας μερικά πράγματα για να τον εαυτό σου, για να σε γνωρίσουμε. 

Νεκταρία μου εγώ σ’ευχαριστώ, αρχικά για τη στήριξη σου και τα όμορφα σου λόγια και κατά δεύτερον για την ευκαιρία που μου δίνεις να μιλήσω για τις ιστορίες μου! Είναι πραγματικά τιμή μου!

Τώρα τι να πω για μένα? εεμ... Λοιπόν, είμαι η Φωτεινή και είμαι καλά! Γεννήθηκα πριν από 21 χρόνια, ένα βράδυ Πρωτοχρονιάς και κατάγομαι από την Κρήτη. Σπουδάζω κοινωνική λειτουργός και τον τελευταίο καιρό ανακάλυψα ότι είμαι ερωτευμένη με τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι! Δηλώνω βιβλιοφάγος (σε βαθμό κακουργήματος!) και οι φίλοι μου μπορούν να το επιβεβαιώσουν! Διαβάζω ακόμα και στα κλαμπ που με σέρνουν! Α! και δεν μπορώ να μείνω σοβαρή για περισσότερο από 5 λεπτά! Αυτά προς το παρόν! 

ΝΜ: Είσαι από τις νέες συγγραφείς με πολύ ταλέντο, κατά τη γνώμη μου, στο Wattpad. Τι ήταν αυτό που σε έσπρωξε προς αυτή τη μορφή έκφρασης;

Σ’ευχαριστώ πολύ γι’αυτό που λες! Να σου πω την αλήθεια, δεν έχω ιδέα τι ήταν αυτό που με έκανε να στραφώ στο γράψιμο. Ίσως το ότι είχα πολλά στο κεφάλι ου και κάπως έπρεπε να τα βγάλω. Από μικρή μου άρεσε να πλάθω ιστορίες μέσα στο κεφάλι μου και συνήθως ξεκινούσαν από τα πιο μικρά κι ανούσια πράγματα που μπορεί να έπιανε το μάτι μου. Για παράδειγμα θυμάμαι ένα καλοκαίρι, πρέπει να ήμουν γύρω στα δέκα, περπατούσα στην παραλία με τον μπαμπά μου και στο μυαλό μου ήρθε μια εικόνα με ένα παιδί που έπαιζε με ένα ψάρι και ξαφνικά η εικόνα άρχισε να γίνεται ολόκληρη ιστορία στο μυαλό μου την οποία άρχισα να λέω στον μπαμπά μου και καταλήξαμε να φτιάχνουμε διαλόγους ολόκληρους ανάμεσα στο παιδί και το ψάρι! Γενικά ο πατέρας μου από πολύ μικρή, από όταν ξεκίνησα να διαβάζω, με έστρεψε στα βιβλία και τα αγάπησα από την πρώτη στιγμή!

Η πρώτη μου ιστορία, το «Έρωτας σαν φθινοπωρινή καταιγίδα» ξεκίνησε εξαιτίας ενός ονείρου που είχα. Στο όνειρο ήταν μια κοπέλα που χόρευε κάτω από τη βροχή κι ένας νεαρός που την κοιτούσε. Όταν άνοιξα τα μάτια μου η εικόνα έπαιζε ξανά και ξανά στο μυαλό μου μέχρι που άρχισα να σκέφτομαι πιθανούς διαλόγους ανάμεσα σε αυτούς τους δυο και ξαφνικά δεν μπορούσα να το κρατάω άλλο στο κεφάλι μου κι άρχισα να γράφω μανιωδώς σκηνές με αυτούς τους δυο! 

ΝΜ: Η ιστορία σου «Έρωτας σαν φθινοπωρινή καταιγίδα» έχει περάσει τις 190,000 αναγνώσεις. Πως αισθάνεσαι γι’ αυτό; Τι πιστεύεις ότι ήταν αυτό που την έκανε αγαπητή;

Νιώθω απίστευτα συγκινημένη που ο κόσμος του wattpad αγκάλιασε αυτή την ιστορία! Δεν το περίμενα σε καμία περίπτωση ότι θα είχε τόσο μεγάλη απήχηση! Όταν άρχισε να ανεβαίνει στην κατάταξη και να φτάνει σταδιακά στην τρίτη και πρώτη θέση απλά έτριβα τα μάτια μου! Δεν το πίστευα! Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που έκανε τον κόσμο του wattpad να την αγαπήσει, αλλά είμαι ευγνώμων!

ΝΜ: O Ορέστης, ο κεντρικός χαρακτήρας σου, είναι ένας άντρας που δεν ντρέπεται για τον ευαίσθητο χαρακτήρα του. Τι σε έκανε να ξεφύγεις από το πρότυπο του σκληρού άντρα που χρησιμοποιείται στις ιστορίες τον τελευταίο καιρό, και να δώσεις κάτι διαφορετικό;

Ο Ορέστης για μένα είναι το πρότυπο του άνδρα που εγώ θα ήθελα να έχω δίπλα μου. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ξεκάθαροι και δεν ντρέπονται γι’αυτά που νιώθουν, που είναι αυθεντικοί! Οι άνδρες που το παίζουν νταήδες και πολλά βαρείς δε με συγκινούν ιδιαιτέρα. Προτιμώ ο άλλος να είναι αληθινός και να μη ντρέπεται γι’αυτό που είναι, να μη φοβάται να τσαλακωθεί. Μου αρέσουν οι άνθρωποι με ψυχή αγνή, καθαρή που δεν έχουν κόμπλεξ και δε βασίζονται σε στερεότυπα και προκαταλήψεις, που δεν μπαίνουν σε καλούπια γιατί «έτσι πρέπει να είναι» αλλά αφήνουν την ψυχή και την καρδιά τους να τους οδηγεί.  Γενικά όλο αυτό το μπρουτάλ στυλ άνδρα που προβάλλεται τόσο τελευταία με αφήνει λιγάκι αδιάφορη.

Σημασία για μένα δεν έχει το περιτύλιγμα αλλά το περιεχόμενο! Κι αν το περιεχόμενο δεν έχει ουσία, τι να το κάνεις?

ΝΜ: Η Άννα είναι μια νεαρή γυναίκα, που έχει ζήσει πολλές άσχημες καταστάσεις κακοποίησης. Κι όμως τελικά, είναι πιο δυνατή απ’ ότι νομίζει. Τι της δίνει κίνητρο ώστε να προσπαθήσει να ξεφύγει από τον εφιάλτη της;

Η Άννα είναι μια ηρωίδα με μεγάλη καρδιά που χτυπά στους ρυθμούς του πάθους για ζωή! Το κίνητρο της αυτό πιστεύω πως ήταν! Το ότι ήθελε να ζήσει! Μπορεί το σώμα της να ήταν φυλακισμένο μα την ψυχή, την καρδιά και το νου της δεν μπορούσε κανείς να τα φυλακίσει. Η θέληση για ζωή ήταν αυτό που την έκανε να πάρει την απόφαση να δραπετεύσει από τον εφιάλτη που ζούσε.

ΝΜ: Παρότι οι δύο αυτοί χαρακτήρες δεν γνωρίζονται καθόλου, εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον από την πρώτη στιγμή. Τι είναι αυτό που τους ενώνει από την πρώτη κιόλας στιγμή που γνωρίζονται;

Αυτό που τους έφερε τόσο κοντά ήταν η ανάγκη τους να νιώσουν ότι ανήκουν κάπου και η ανάγκη τους να πιστέψουν ξανά στους ανθρώπους. Είδαν ο ένας στον άλλο την ευκαιρία για μια νέα ζωή, μια ευκαιρία στην αγάπη. Ήταν το ένστικτο τους ίσως που μαρτυρούσε πως αυτό ήταν σωστό, πως έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα. Πως μπορούσαν να εμπιστευτούν ο ένας το άλλο. Δεν ξέρω αν μπορώ να σας το μεταφέρω όπως ακριβώς το έχω στο κεφάλι μου.

Πολλές φορές γνωρίζεις κάποιον κι από δυο κουβέντες που θα σου πει καταλαβαίνεις πως ταιριάζεις μαζί του, πως κάτι σας δένει. Είναι παράξενο συναίσθημα και ίσως κάποιος που δεν το έχει νιώσει να μην το καταλαβαίνει αλλά είναι φοβερό συναίσθημα! 

ΝΜ: Ας μιλήσουμε για την άλλη σου ιστορία τώρα, το «Τα βέλη του έρωτα». Στην ουσία είναι μία παράλληλη ιστορία με αυτή της Άννας και του Ορέστη, αφού η Νάνσυ και ο Αντρέας είναι κύριοι χαρακτήρες στο πρώτο σου βιβλίο. Τι σ’ έκανε να γράψεις την ιστορία τους;

Η Νανσυ και ο Αντρέας! Φλογερό δίδυμο! Η ιστορία τους ξεκίνησε να ξετυλίγεται μέσα στο μυαλό μου αμέσως μετά τη γνωριμία τους! Δεν ξέρω γιατί αλλά από την πρώτη στιγμή ήθελα να τους βλέπω να τσακώνονται! Είχα την ανάγκη να κάνω κάτι πιο χαλαρό μετά το δράμα στο οποίο εξελίχθηκε η ιστορία της Άννας και του Ορέστη, κάτι με χιούμορ και λίγο πιο παιχνιδιάρικο, αλλά τελικά όπως αποδείχτηκε το δράμα είναι το στοιχείο μου!

Από τη στιγμή που τους δημιούργησα ως υποστηρικτικά πρόσωπα στην ιστορία της Άννας και του Ορέστη, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να τους γνωρίσω καλύτερα! Ήθελα αμέσως να σκαλίσω τη Νάνσυ και να δω ήταν αυτό που την έκανε τόσο αμυντική απέναντι στον Ανδρέα, γιατί ήταν τόσο ξεροκέφαλη και αντιδραστική. Όσο για τον Ανδρέα ήταν απλά μια προσπάθεια να δω αν μπορώ να ξεφύγω από το πρότυπο του Ορέστη και να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα λιγάκι πιο χύμα και ανάλαφρο, αλλά από ότι φαίνεται κι εκεί απέτυχα! Δεν μπόρεσα να ξεφύγω από το πρότυπο του «καλού παιδιού» γιατί πολύ απλά αυτό είναι που με ελκύει γενικότερα στο αντίθετο φύλλο. Μου αρέσει όταν ο άλλος προσπαθεί να φανεί σκληρός αλλά δεν του βγαίνει όσο και να χτυπιέται γιατί μέσα του είναι αγνός!

ΝΜ: Έχει κι αυτή τεράστια απήχηση στο κοινό, αφού έχει ξεπεράσει ήδη τις 90,000 αναγνώσεις, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί. Σε αγχώνει αυτό καθόλου; 

Να σου πω την αλήθεια δεν ασχολούμαι τόσο με τα νούμερα. Γράφω γιατί είναι κάτι που με γεμίζει και με βοηθά να χαλαρώνω. Με ενδιαφέρει περισσότερο η γνώμη αυτών που διαβάζουν την ιστορία μου γιατί μ’αρέσει να βλέπω διαφορετικούς τρόπους σκέψης και όχι το πόσα αστεράκια ή views θα μαζέψω.

ΝΜ: Η Νάνσυ και ο Αντρέας είναι δύο άνθρωποι που κοντραρίζονται συνέχεια. Πιστεύεις πως ίσως τέτοια παιχνίδια, βάζουν λίγο αλατοπίπερο στις σχέσεις;

Σίγουρα, αρκεί να μην ξεπερνιούνται τα όρια! Όταν αρχίσει να πέφτει "ξύλο" καλό θα είναι να πάει ο καθένας σπίτι του! Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η κόντρα μπορεί να αναζωπυρώσει μια σχέση αλλά μπορεί και να την κάψει ολοσχερώς αν πάνω στην ένταση της στιγμής πεις ή κάνεις πράγματα που μπορεί να πληγώσουν τον άλλο.   

ΝΜ: Ο Αντρέας είναι από τους άντρες που ερωτεύονται πραγματικά, δύσκολα, αλλά όταν ερωτευτούν δίνουν τα πάντα. Η Νάνσυ, λόγο προσωπικών της απογοητεύσεων, δεν είναι άνθρωπος που δίνεται εύκολα. Τι είναι τελικά αυτό που μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους τόσο διαφορετικούς και ίδιους ταυτόχρονα, μαζί;

Ειλικρινά δεν έχω ιδέα! Ίσως η ανάγκη τους να αποδείξουν πως δεν μπορούν να είναι μαζί να είναι αυτό που τους φέρνει τόσο κοντά. Δεν μπορώ να το εξηγήσω! Όταν ξεκίνησε η ιστορία τους ήταν σαν να είχαν βάλει ένα προσωπικό στοίχημα οι δυο τους να αποδείξουν σε όλους πως δεν μπορούν σε καμία των περιπτώσεων να είναι μαζί και τελικά τους γύρισε μπούμερανγκ! Είναι το γνωστό «μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε»!

ΝΜ: Κατά τη γνώμη σου, τι είναι εκείνο που μπορεί να καταστρέψει μία σχέση ολοκληρωτικά, και ποιο συστατικό είναι εκείνο που μπορεί να τη σώσει;

Μπορώ να σκεφτώ πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν μια σχέση. Τα ψέματα, η απιστία, η βία, η αδιαφορία είναι μερικά παραδείγματα. Το μοναδικό πράγμα που μπορεί όμως  να σώσει μια σχέση είναι η αγάπη. Η αληθινή αγάπη τα συγχωρεί όλα και υπομένει τα πάντα! Είναι ανίκητη αρκεί να είναι αμοιβαία. Όταν εγώ αγαπώ τον άλλο τον αγαπώ όπως είναι και δεν θέλω να τον αλλάξω αλλά προσπαθώ εγώ να γίνομαι καλύτερος για χάρη του. Αν αυτό ισχύει και για τους δυο τότε τι μπορεί να νικήσει αυτή την αγάπη?

ΝΜ: Αν είχες να διαλέξεις αγαπημένο ζευγάρι μεταξύ Άννας και Ορέστη, και Νάνσυς με Αντρέα, ποιο θα διάλεγες και γιατί;

Μου ζητάς να ξεχωρίσω τα παιδιά μου? Αυτό είναι αδύνατο! Δεν μπορώ να τους ξεχωρίσω! Είναι μοναδικοί και σαν χαρακτήρες και σαν ζευγάρια! 

ΝΜ: Το Wattpad σε βοήθησε να εξελιχθείς σαν συγγραφέας; Γενικά, εκτός του ότι γράφεις κι έχεις το φανατικό αναγνωστικό κοινό σου, διαβάζεις κιόλας; 

Φυσικά και με βοήθησε! Ναι διαβάζω αρκετές ιστορίες στο wattpad και μπορώ να πω ότι πολλές από αυτές με έχουν επηρεάσει στο πως βλέπω τα πράγματα γύρω από τον έρωτα, την αγάπη αλλά και την ίδια τη ζωή και κατ’επέκταση και στο πως τα εκφράζω στις ιστορίες μου. Επίσης οι απόψεις των αναγνωστών και τα σχόλια τους με βοηθούν να βλέπω τα πράγματα από διαφορετικές σκοπιές κι αυτό μου κάνει καλό γιατί σε ορισμένα θέματα ήμουν λιγάκι απόλυτη και δε δεχόμουν αντιρρήσεις, αλλά μέσα από το διάλογο με τους αναγνώστες μου και τους ήρωες άλλων ιστοριών καταλαβαίνω πως ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι εγώ κάτι δεν είναι απαραίτητα και ο σωστότερος ή ο μοναδικός.

ΝΜ: Πιστεύεις ότι το Wattpad προσφέρει ποιότητα; 

Ναι το πιστεύω! Μην ξεχνάμε κιόλας ότι μέσα από αυτό έχουν αναδειχτεί κάποια μοναδικά ταλέντα! Προσωπικά θαυμάζω αρκετούς συγγραφείς που γράφουν στο wattpad και πιστεύω ότι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους πετυχημένους συγγραφείς των εκδοτικών σε ταλέντο!

ΝΜ: Αν κι ακόμα γράφεις την ιστορία της Νάνσυ και του Αντρέα, έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου κάποια σκέψη για μελλοντική ιστορία;

Άπειρες! Όπως είπα και πιο πάνω το μυαλό μου έχει αυτή την παραξενιά να δημιουργεί σενάρια από το πουθενά! 

ΝΜ: Πες μας που μπορούμε να σε βρούμε, και να διαβάσουμε τις ιστορίες σου; 

Τις ιστορίες μου μπορείτε να τις βρείτε και να τις διαβάσετε στο προφίλ μου στο wattpad: https://www.wattpad.com/user/fotmak

ΝΜ: Φωτεινή μου, ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Στείλε ένα μήνυμα στους αναγνώστες σου και σε όσους αγαπούν τη συγγραφή αλλά δεν τολμούν να παρουσιάσουν το έργο τους δημόσια. 

Νεκταρία μου εγώ σε ευχαριστώ που έδωσες την ευκαιρία να μιλήσω για τους ήρωες και τις ιστορίες μου! Θέλω να πω ένα ΥΠΕΡ-ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όσους διαβάζουν τις ιστορίες μου εδώ και δυο χρόνια, για την αγάπη και τη στήριξη που μου δείχνουν! Είναι πραγματικά υπέροχο και μοναδικό το συναίσθημα που νιώθεις όταν δημιουργείς κάτι πραγματικά δικό σου το οποίο ο κόσμος εκτιμά και αγαπά!

Σε όσους γράφουν και θέλουν να μοιραστούν τις σκέψεις και τις ιστορίες τους αλλά δεν τολμούν έχω να πω ότι θέλει κότσια! Ειδικά αν η άποψη των άλλων μετρά πολύ για σένα, θέλει κότσια! Εγώ προσωπικά θα πρότεινα σε όσους σκέφτονται να το τολμήσουν να το κάνουν για κείνους! Όταν εκθέτεις μια δική σου ιστορία εκθέτεις κομμάτια πολύ προσωπικά σου. Σκέψεις, απόψεις, ανησυχίες, φόβους, ανασφάλειες, εμπειρίες, βιώματα. Πράγματα που πηγάζουν από μέσα σου. Η κριτική δε θα είναι πάντα καλή γι’αυτό σημασία έχει να το κανείς για σένα και όχι για να ακούσεις το «μπράβο». Όπως και να έχει είναι μοναδική εμπειρία να μοιράζεσαι κομμάτια σου με άλλους και να βλέπεις κάτι τόσο δικό σου να εξελίσσεται. Πάντα οι κριτικές των άλλων, θετικές ή αρνητικές μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι! Κι ας μην ξεχνάμε πως οι ιστορίες μπορεί να γίνουν μαθήματα ζωής! Δεν είναι τυχαίο που λένε ότι ένα καλό βιβλίο μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή! 

Συνέντευξη: Νεκταρία Μαρκάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname