Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Κριτική "Χρυσαλίδα" του Κυριάκου Χαλκόπουλου

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η “Χρυσαλίδα” αποτελείται από δώδεκα διηγήματα, μερικά από τα οποία είχαν σε προηγούμενες εκδοχές τους τυπωθεί σε περιοδικά. Το μεγαλύτερο σε έκταση φτάνει τις τριάντα σελίδες, και ονομάζεται “Το Αντικείμενο των Ονείρων”, καθώς περιγράφεται εκεί η ιστορία ενός ανθρώπου ο οποίος επιχείρησε στη δύσκολη αυτή εποχή να λύσει με μια θριαμβευτική κίνηση τα οικονομικά (και άλλα) προβλήματα του, όμως αντίθετα είδε να αναδύεται από μέσα του, από τον κόσμο των ονείρων του, μια απειλή μεγαλύτερη και από τις εξωτερικές.

Τα κείμενα αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο, συχνά με ημερολογιακό ύφος, ή με τη μορφή γράμματος. Συνδέονται όλα από την προσπάθεια της μεταμόρφωσης σε κάτι καλύτερο, όπως η αντίστοιχη της κάμπιας που μέσα στη χρυσαλίδα της θα μετατραπεί σε πεταλούδα και μετά θα πετάξει ελεύθερα κάτω από το δυνατό Ήλιο.

Τα θέματα τους είναι ψυχολογικά, ενώ υπάρχει σίγουρα μια σκοτεινή ατμόσφαιρα στον κόσμο που παρουσιάζεται, παρά την ομοίως επίμονη ελπίδα των αφηγητών που δεν εγκαταλείπουν το στόχο τους.
Σε αρκετά γίνονται αναφορές και στη φιλοσοφία, με αφορμή τις σπουδές του συγγραφέα τους, αλλά και την εργασία που έχει στις δημοτικές βιβλιοθήκες από το 2014, ως οργανωτής ‘σεμιναρίων’ με αντικείμενο την αρχαία ελληνική φιλοσοφία από το Θαλή ως τον Αριστοτέλη.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ

Ενώ εδώ και καιρό έχω τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου «Χρυσαλίδα, ακόμη δεν ξέρω πώς να μεταφέρω αυτό που ένιωσα και που βίωσα. Πρόσφατα είδα σε ένα μέσω διαδικτύου την έκφραση “μάπα το ανάγνωσμα” και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν “κοίτα κάτι άνθρωποι που διαβάζουν και εκφράζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο!”. Επειδή το να διαβάζεις είναι η σωστή βάση για μια σωστή παιδεία, απλά τον αγνόησα. 

Έχοντας λοιπόν τελειώσει την ανάγνωση μπορώ να σας πω ότι πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο. Και σίγουρα δεν είναι ένα ακόμα απλό βιβλίο. Και η αλήθεια είναι ότι με την μία φορά που θα το διαβάσεις, ίσως να μην σου αρέσει και ίσως να μην καταλάβεις τίποτα. Δώδεκα ιστορίες, όλες σε πρώτο πρόσωπο. Ο κάθε κύριος χαρακτήρας βιώνει και ζει τις δικές του φοβίες, τις δικές του ανησυχίες και τις δικές του εμμονές.

Το τρομακτικό λοιπόν για μένα στο βιβλίο – που ομολογώ ότι το διάβασα και δεύτερη φορά, και είμαι στα πρόθυρα να το διαβάσω και τρίτη – είναι ο τρόπος που ο Κυριάκος Χαλκόπουλος σε τοποθετεί όχι στο κέντρο κάθε ιστορίας, αλλά στην ίδια τη θέση του ήρωα που γύρω του εξελίσσεται η ιστορία! Οπότε στην ουσία ακολουθώντας τον κάθε χαρακτήρα, με την γλαφυρότητα των περιγραφών, μπαίνεις στην θέση του και βλέπεις με τα μάτια του και νιώθεις ότι νιώθει. Βρίσκεσαι όπου βρίσκεται. Και είναι τόσο λεπτομερείς οι περιγραφές που μερικές φορές, ακολουθείς τις κινήσεις σαν να ήταν δικές σου!

Θα αναφερθώ σε ένα από τα κείμενα που ξεχώρισα και θυμάμαι ζωντανά, περισσότερο από τα άλλα. Και θα αναφερθώ στο 2ο διήγημα του βιβλίου με τίτλο “Το ελάττωμα”. Η υπόθεση θέλει έναν νεαρό ζωγράφο με αναμφισβήτητα έμφυτο ταλέντο, να προσπαθεί να βρει την αναγνώριση. Κάτι όμως, φαίνεται να βγάζει την τέχνη του ελαττωματική. Ώσπου η λύτρωση θα έρθει σαν μάνα εξ ουρανού και τότε, το ελάττωμα θα εξαλειφθεί.

Το ξεχώρισα γιατί, κι εγώ προσωπικά ενώ σχεδιάζω αρκετά καλά, πάντα σε ότι κάνω ποτέ δεν είμαι ευχαριστημένη παρά το κολακευτικά σχόλια. Βέβαια η δική μου λύτρωση επήλθε διαφορετικά απ’ ότι του ήρωα. Όμως, πόσα θεωρούμε ότι δεν κάνουμε σωστά και απλά το βάζουμε κάτω επειδή η γνώμη των άλλων μπορεί να είναι σύμφωνη αλλά απλά συγκαταβατική και χωρίς ουσία; Αν θέλουμε να πετύχουμε τον στόχο μας, θα πρέπει να επιμένουμε και να βρούμε λύση. Αυτό τουλάχιστον ήταν που εξέλαβα εγώ, σύμφωνα με τα δικά μου βιώματα.

Σε όλα τα διηγήματα, που σας προειδοποιώ στην αρχή μπορεί να φανούν απλά και ίσως αδιάφορα, γιατί έχουμε μάθει σε πιο απλά και προσιτά θέματα, υπάρχει μια αλληγορία θαρρώ. Σίγουρα όμως, δεν είναι από τα βιβλία που με μία φορά μπορείς να τις ανακαλύψεις.

Χαίρομαι πάρα πολύ για το δώρο αυτό. Δεν μου είχε τύχει τόσο “περίεργο” βιβλίο - σε σχέση πάντα με όσα είχα διαβάσει μέχρι τώρα.

Είμαι σίγουρη ότι όταν το ξαναδιαβάσω και πάλι θα με προβληματίσει ευχάριστα και θα βρω νέες λεπτομέρειες που τις δυο προηγούμενες φορές, μου ξέφυγαν.

Κυριάκο σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το όμορφο δώρο και εύχομαι να είναι καλοτάξιδο.

Ανυπομονώ να διαβάσω και πάλι κάτι δικό σου!

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Κυριάκος Χαλκόπουλος φοίτησε στην Αγγλία και είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής σχολής του πανεπιστημίου του Έσσεξ.

Δημιουργεί και παρουσιάζει κύκλους σεμιναρίων για τη Φιλοσοφία, υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Βιβλιοθηκών και Μουσείων της Θεσσαλονίκης.

Αρθρογραφεί για θέματα πολιτισμού στην εφημερίδα Μακεδονία της Θεσσαλονίκης.

Έργα του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα περιοδικά Λόγου (Δέκατα, Ένεκεν, Ίαμβος, Εντευκτήριο κ.α.).

Είναι συνεργάτης των εκδόσεων Ανάτυπο και υπεύθυνος για τη σελίδα Η Άλλη Πύλη στο facebook.

Κριτική: Νάγια Γούγου – Μητροπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname