Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Συνέντευξη με την Μαίρη Τσίλη

  Οι Θεματοφύλακες Βιβλίων φιλοξενούν σήμερα την συγγραφέα Μαίρη Τσίλη. Έχοντας ήδη δυο μυθιστορήματα στο ενεργητικό της η συγγραφέας Μαίρη Τσίλη, αυτή τη φορά κάνει την λογοτεχνική της απόπειρα στον κόσμο της ποίησης. Πάμε λοιπόν να την γνωρίσουμε τόσο εκείνη, όσο και το νέο της βιβλίο. 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 
Ονομάζομαι Μαίρη Τσίλη. Γεννήθηκα στις 15 Ιουνίου του 1973, ημέρα Παρασκευή ήταν κι έβρεχε. Ίσως γι' αυτό πάντα αγαπούσα κι αγαπώ τη βροχή. Αγαπώ όμως και τις χειμωνιάτικες λιακάδες. Έμαθα από παιδί να αντέχω τις διακυμάνσεις της ψυχής και του καιρού. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην Κόρινθο. Είμαι παντρεμένη και έχω δύο παιδιά. Σπούδασα Νομική Αθηνών αν και δεν μου ταίριαζε αυτή η σχολή. Μόνο η Εγκληματολογία μου άρεσε και στην πορεία της ζωής μου κατάφερα να κάνω ανατομία στην ίδια μου την ψυχή κι έτσι ξεκίνησα πριν κάποια χρόνια να γράφω, να με καταγράφω για την ακρίβεια. Όταν νιώσω την ανάγκη, αφήνω τις αλήθειες μου να βγουν στο χαρτί και έτσι έχω γράψει ήδη δυο μυθιστορήματα, "Το κρεσέντο ενός κύματος" και τις "Αλκυονίδες ψυχές". Όσο για την ποίηση για μένα ήταν και είναι πάντα μια δυνατή εσωτερική ανάγκη που από μέσα μου αναβλύζει. Και έτσι προέκυψε και η ποιητική μου συλλογή με τίτλο "Μυστικό κοχύλι". Κάθε φορά που τα όσα γράφω αγγίζουν κι άλλους ανθρώπους, νιώθω λιγότερο μόνη. Μια μεγάλη μου αλήθεια είναι πως, από όσα πέρασα κι έπαθα μέχρι τώρα, αυτό που πιστεύω και νιώθω, είναι ότι η ζωή μας είναι σαν ένα παραμύθι, σαν μια ιστορία με άγνωστη συνέχεια και τέλος μα δεν πρέπει να αγχωνόμαστε για το ποιά θα είναι η συνέχεια και να μη βιαζόμαστε να φτάσουμε στο τέλος. Και ναι, τελικά, το αντίθετο του φόβου δεν είναι το θάρρος... η χαρά είναι.


Ένα βίντεο για την συγγραφέα Μαίρη Τσίλη και το βιβλίο της "Μυστικό κοχύλι" των εκδόσεων Όστρια, από τους Θεματοφύλακες Βιβλίων

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ



Μαίρη πρώτα απ’ όλα να σε ευχαριστήσω για τον χρόνο που μας διαθέτεις. Η πρώτη μου ερώτηση είναι, τι ήταν αυτό που σε έκανε να μεταβείς στην ποίηση από το μυθιστόρημα; 

Μ.Τ.: Δεν θα το έλεγα ακριβώς μετάβαση αλλά κάτι σαν παραλειπόμενο και "χρωστούμενο" της γραφής μου προς τους αναγνώστες μου κι εμένα. Στα μυθιστορήματα μου υπάρχει κι ένας "εκ φύσεως" και αυθόρμητος λυρισμός. Οπότε κάποια στιγμή ένιωσα την ανάγκη να αυτονομήσω την ποίηση μου. 

Αναφέρεσαι στην περίληψη του βιβλίου σου ότι αυτά τα ποιήματα, είναι κομμάτια από σένα. Όταν το πήρες απόφαση να τα “εκθέσεις” στα μάτια του αναγνωστικού κοινού, ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα; 

Μ.Τ.: Κομμάτια από μένα υπάρχουν και στο Κρεσέντο ενός κύματος και στις Αλκυονίδες ψυχές. Οπότε και με το Μυστικό κοχύλι ένιωσα όπως και τις δύο προηγούμενες φορές. Δηλαδή στην αρχή μια ψυχική αμηχανία αλλά υπερίσχυσε η ανάγκη μου να μην κλείνομαι άλλο και να συνομιλήσω και με άλλους ανθρώπους που ίσως νιώθουν όπως κι εγώ. 

Η ποίηση είναι λίγο… ιδιαίτερη γραφή. Είχες κάποια σχέση γενικότερα με την ποίηση;

Μ.Τ: Όχι. Ειλικρινά δεν είχα καμία σχέση με την ποίηση. Σαν αναγνώστρια και μόνο μια σχέση επιφανειακή και απαλή. Απλά δεν ξέρω πως και γιατί βγαίνουν από την ψυχή μου, συναισθήματα μου και σκέψεις μου και γίνονται λέξεις που τελικά συνθέτουν ... ποίηση.

Και τώρα πάμε λίγο στην θεματολογία του βιβλίου σου. Μπορείς να μας πεις συνοπτικά ποιο το κυρίαρχο θέμα των ποιημάτων σου;

Μ.Τ.: Το κυρίαρχο θέμα είναι ο έρωτας, η αγάπη, η ζωή και το παίδεμα του εαυτού μου με όλα αυτά. 

Θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για το “Μυστικό Κοχύλι”. Πως προέκυψε ο τίτλος; Έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία για σένα; 

Μ.Τ.: Έχει ιδιαίτερη σημασία και δεν είναι απλά και μόνο ένας τίτλος. Είναι οι πρώτες λέξεις που τόλμησα να γράψω δημοσίως σε ένα μπλογκ που είχα φτιάξει πριν δέκα χρόνια περίπου. Οι λέξεις αυτές πήγαιναν κάπως έτσι: "μυστικό κοχύλι γεμάτο όνειρα κι ελπίδες μέσα στης καρδιάς την θάλασσα κρυμμένο.." Τότε λοιπόν το Μυστικό κοχύλι ήταν το όνομα του μπλογκ μου και τώρα πια ο τίτλος της ποιητικής μου συλλογής και το πρώτο ποίημα σε αυτήν. 

Πες μας λίγο, ποια είναι η πιο όμορφη ανάμνηση των παιδικών-εφηβικών σου χρόνων που σχετίζεται με τα βιβλία γενικά; 

Μ.Τ.: Από τα παιδικά μου χρόνια είναι η στιγμή που έπιασα στα χέρια μου και με την καρδιά μου διάβασα το "Ένα παιδί μετράει τ' άστρα" του Μενέλαου Λουντέμη. Ταξίδεψε ο νους μου και η ψυχή μου σε έναν κόσμο γεμάτο έναστρα όνειρα κι αγάπη σε κάθε της μορφή. Από τότε και μέχρι τώρα κάθε βράδυ που κοιτώ τον ουρανό, όπου κι αν είμαι, νιώθω τον Μπίθρο και τον Μέλο κάπου εκεί. 

Μετά από 3 βιβλία που έχεις μοιραστεί με το αναγνωστικό κοινό, και πλέον θεωρείσαι γνωστή στον κύκλο αυτό, μπορείς να πεις ότι έχει αλλάξει κάτι στη ζωή σου;

Μ.Τ.: Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι απέκτησα εμπειρίες και γνώσεις σε ότι έχει να κάνει με το πρακτικό κομμάτι από την στιγμή που ένα βιβλίο εκδίδεται και βγαίνει στο φως και στον χώρο της αγοράς. Από εκεί και πέρα όμως η καθημερινότητα μου συνεχίζει να είναι όπως η καθημερινότητα κάθε απλού ανθρώπου. Με μια υπέροχη διαφορά όμως. Πραγματοποιήθηκε η ευχή μου όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο. Δηλαδή αγαπήθηκε η γραφή μου κι εγώ σαν άνθρωπος πιο πολύ από εκείνη. Κι εδώ θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσες και όσους με διαβάζουν και με νιώθουν.

Αν θα μπορούσες να ξεχωρίσεις κάποιο από τα ποιήματα, να πεις ότι είναι εκείνο το “ένα”, ποιο θα διάλεγες και για ποιον λόγο; 

Μ.Τ.: Θα ξεχώριζα δύο. Το Μυστικό κοχύλι για τους λόγους που ανέφερα σε προηγούμενη απάντηση μου και το "Ο άλλος μου εαυτός" , γιατί μέσα σε αυτό μιλώ για το πως κατάφερα παρά την ευαισθησία μου και τον ρομαντισμό μου, να αποκτήσω άμυνες, να κρατώ το χαμόγελο μου και να παραμείνω αυτό που είμαι χωρίς να μετανιώνω ούτε λεπτό για αυτό.

 Μπορείς να μας πεις αν ετοιμάζεις κάτι νέο; Θα είναι ποίηση η μυθιστόρημα;

Μ.Τ.: Ετοιμάζω κάτι νέο και αυτή την φορά θα είναι μυθιστόρημα με κάποια αυτοβιογραφικά στοιχεία και με έντονες αποχρώσεις δύναμης και αισιοδοξίας. Και με έναν έρωτα αϊτό.... 

Για το τέλος θα ήθελα να μου πεις τι μήνυμα στέλνεις, στους νέους συγγραφείς που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο.

Μ.Τ.: Να γράφουν έτσι όπως τους οδηγεί η καρδιά τους και να έχουν υπομονή κι επιμονή. Έχοντας πάντα στο μυαλό τους ότι δεν γίνεται να αρέσουμε όλοι σε όλους. 

Μαίρη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο που αφιέρωσες να μας δώσεις αυτήν την συνέντευξη. Ευχόμαστε το “Μυστικό κοχύλι” να αγαπηθεί και να είναι καλοτάξιδο. Σου ευχόμαστε από καρδιάς μια επιτυχημένη συγγραφική πορεία. 

Μ.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συνέντευξη και για τις ευχές σας! Καλή συνέχεια στην ομάδα σας και να είστε πάντα καλά!

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Μυστικό κοχύλι γεμάτο όνειρα κι ελπίδες μέσα στης καρδιάς την θάλασσα κρυμμένο.

Το μυστικό κοχύλι δεν είναι απλά και μόνο ο τίτλος μιας ποιητικής συλλογής. Είναι ο τίτλος μιας διαδρομής που έκανα με την ψυχή μου ακόμα και με σπασμένο ταχογράφο πληρώνοντας το τίμημα με μοναξιά, δάκρυ, σιωπή μα και κερδίζοντας αγάπη και ζωή.

Δέκα ποιήματα. Δέκα κομμάτια από μένα γεμάτα λέξεις που πλέχτηκαν σαν νότες στο νου και στην καρδιά μου και που με έκαναν να υφάνω σχέσεις και καταστάσεις που έζησα και ζω και έτσι να τις βγάλω προς τα έξω στην επιφάνεια και στο φως. Έτσι ακριβώς όπως ένα κοχύλι από την θάλασσα βγαίνει στην αγκαλιά μιας αμμουδιάς και αφήνεται στον ήλιο. Και όποιος το βρει και το βάλει στο αυτί του, νιώθει και αφουγκράζεται ήχο θαλασσινό, μουσική, ζωή, αγάπη, έρωτα, μοίρα και αλμύρα.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


Οι Θεματοφύλακες των Βιβλίων ,ευχαριστούμε την κα Μαρία Τσίλη για την υπέροχη συνέντευξη .. Της ευχόμαστε πάντα συγγραφικές επιτυχίες !!!!!

Συνέντευξη/ Οπτικοακουστικό 
Υλικό: Νάγια Γούγου Μητροπούλου
Επιμέλεια /Συντονισμός
Χριστίνα  Μιχελάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname