Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Όσα δεν γνωρίζατε για τον συγγραφέα Edgar Rice Burroughs

Από την Ευθυμία Δεσποτάκη

Ο Edgar Rice Burroughs είναι Αμερικανός πολυγραφότατος και παγκοσμίως άγνωστος συγγραφέας της λογοτεχνίας του φανταστικού. Και είναι παγκοσμίως άγνωστος, παρόλο που ο ήρωας του είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες, σχεδόν αρχετυπικές, λογοτεχνικές φιγούρες της παγκόσμιας κοινωνίας, μαζί με τον Ρομπέν των Δασών, τον Τζέημς Μποντ και το Γιάννη Αγιάννη. Ο E.R.B. είναι ο πνευματικός πατέρας του Ταρζάν.

 Γεννήθηκε στο Σικάγο, την 1η Σεπτεμβρίου 1875 και μετά από μια σειρά παιδικές περιπέτειες, γράφτηκε σε στρατιωτική ακαδημία. Δεν πέτυχε στις εξετάσεις για το Γουέστ Πόιντ, αλλά κατάφερε να γυρίσει στην ακαδημία σαν καθηγητής Γεωλογίας, συν κάποια ακόμη αξιώματα. Βέβαια δεν ήξερε γρυ από Γεωλογία, αλλά αυτό δεν ήταν σημαντικό…

Συνέχισε να προσπαθεί για στρατιωτική καριέρα χωρίς αποτέλεσμα, λόγω ενός προβλήματος στην
καρδιά. Αντ’ αυτού κατέληξε στα σύνορα να κυνηγάει μια τον Απάτσι Κιντ, μια τον περίφημο ληστή Μπλακ Τζακ και μια τον Τζερόνιμο τον ίδιο. Τελικά αποστρατεύτηκε το 1897, παντρεύτηκε την Emma Hulbert, στην οποία έκανε προτάσεις γάμου από 14 ετών και πήρε τους δρόμους να βρει καμιά δουλειά. Και βρήκε. Πολλές. Σε συνεργείο φόρτισης μπαταριών. Σε χαρτοπωλείο. Σε μηχανές που έψαχναν στο βυθό των ποταμών για χρυσό. Στους σιδηρόδρομους σαν αστυνομικός. Σαν πλασιέ, πουλούσε λάμπες, σοκολατάκια, περιοδικά. Σαν λογιστής, ξανά χωρίς να έχει ιδέα για το αντικείμενο. Σαν πωλητής πάλι, αλλά αυτή τη φορά πουλούσε σπίτια δι’ αλληλογραφίας. Και τελικά κατέληξε πωλητής σε μια εταιρία που έφτιαχνε ξύστρες για μολύβια.

Κι εκεί, εν έτη 1911, με μπόλικο χρόνο πια στη διάθεσή του κι έναν μικρό αλλά σταθερό μισθό που να θρέφει την οικογένεια, άρχισε να γράφει για να περνάει την ώρα του. Τι δημιούργησε όσο δούλευε εκεί; Τον Ταρζάν και τον Τζον Κάρτερ.

Για τον πρώτο οι συστάσεις είναι περιττές: όλοι ξέρουν πέντε πράγματα για τον Ταρζάν, λόρδο Γκρέυστοουκ, που τον μεγάλωσε ένας θηλυκός γορίλας. Οι νουβέλες με τον Ταρζάν έφτασαν τις 30 σε αριθμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονταν στο γιο και στα δίδυμα του Ταρζάν.

Ο Τζον Κάρτερ από την άλλη δεν θα ήταν και τόσο γνωστός, αν δεν ήταν στη μέση η ταινία του 2012. Ίσως είναι η πρώτη space fantasy ιστορία που ειπώθηκε ποτέ (αν εξαιρέσεις τον Ικαρομένιππο του Λουκιανού), ένα είδος λογοτεχνίας που πολλά, πολλά χρόνια αργότερα θα γεννήσει τη σειρά ταινιών StarWars. Πολεμιστής στον Αμερικάνικο Εμφύλιο, ο Τζον Κάρτερ βρίσκεται να αργοπεθαίνει από τα τραύματά του σε μια σπηλιά της αμερικανικής ηπείρου. Πάνω στις επιθανάτιες αναζητήσεις του συγκεντρώνει το βλέμμα του στον πλανήτη Άρη (είναι και νύχτα) και μεταφέρεται χωρίς να μας εξηγηθεί το πώς στον κόκκινο πλανήτη. Εκεί βρίσκει μια φύση μισοπεθαμένη, αλλά πολιτισμούς που ανθούν, με πόλεις βασίλεια, ένα κάρο κακόβουλες φυλές, πραγματικά ανίκητα κτήνη, διαβολικούς επιστήμονες, στρίγκλες ιέρειες και βεβαίως την ωραιότερη γυναίκα του Ηλιακού Συστήματος, την εκθαμβωτική Ντέγια Τόρις (Dejia Thoris). Όταν μετά από πολλές περιπέτειες, κερδίζει το κορίτσι, το νήμα των ιστοριών συνεχίζεται με το γιο και την κόρη και κάτι άλλους μακρινούς συγγενείς του, για έντεκα αυτοτελείς ιστορίες. 

Αργότερα στην παρέα των δύο αυτών θα προστεθεί ο Κάρσον Νάπιερ, ένα πλουσιόπαιδο που
φτιάχνει ένα διαστημόπλοιο και ναυαγεί στην Αφροδίτη και (μαντέψτε) βρίσκει κι εκεί πολιτισμό, κακούς και το απαραίτητο μισόγυμνο (ένεκα η ζέστη) κορίτσι (4 νουβέλες), καθώς και οι ήρωες της εφταλογίας του Πελλούσινταρ, μιας χώρας που βρίσκεται στο εσωτερικό της γης, γεμάτη με προϊστορικά τέρατα και –οποία έκπληξις– ημίγυμνες καλλονές.

Εκτός από τα λογοτεχνικά παιδιά του, ο E.R.B.  είχε και τρία πραγματικά. Με την Έμμα χώρισε το 1934 και λίγο αργότερα παντρεύτηκε την ηθοποιό Florence Gilbert Dearholt, που ήταν πρώην σύζυγος του Ashton Dearholt που ήταν αγαπημένος φίλος του E.R.B. Με τη Φλόρενς θα ζήσει ως το 1942, υιοθετώντας και τα δύο παιδιά της. Μετά θα τη χωρίσει κι αυτήν. Ο πατέρας του Ταρζάν θα πεθάνει από καρδιά, στις 19 Μαρτίου 1950, στο τεράστιο κτήμα του που ονομαζόταν Ταρζάνα.

Ο E.R.B. είναι φαφλατάς. Μεγάλος φαφλατάς. Κι όμως πέρα από την φανφαρόνικη γλώσσα, είναι ένας γνήσιος παραμυθάς που σε κάνει να βουλιάζεις μέσα στους κόσμους του, ζεστός και πανευτυχής που κάποιος σκέφτηκε να σου τους περιγράψει. Ούτε μια στιγμή δεν αμφισβητείς ότι υπάρχει το Μπαρσούμ ή το Όπαρ ή το Πελλούσινταρ. Σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα αυτά στ’ αλήθεια υπάρχουν κι απλά μόνο εκείνος μπορεί να σου τα περιγράψει όπως πραγματικά είναι. Ίσως γι’ αυτό και μόνο να ‘πρεπε να τον θυμάται ο μέσος αναγνώστης του φανταστικού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname