Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Συνέντευξη με τον Σαράντη Κρητικό

Οι Θεματοφύλακες Βιβλίων, επίσημοι χορηγοί του φεστιβάλ Όψεις του Φανταστικού, έχουν την χαρά να φιλοξενούν σήμερα στο blog τους τον Σαράντη Κρητικό, συγγραφέα του βιβλίου "Άχραντος". Ο κύριος Κρητικός μας μιλάει για το ξεκίνημα του αλλά και πως η αγαπημένη του Σύμη τον επηρεάζει. Ας τον γνωρίσουμε λοιπόν!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Σύμη των Δωδεκανήσων (1951), όπου ολοκλήρωσα τις  απαραίτητες σπουδές στο Γυμνάσιο – Λύκειο του νησιού και αργότερα πήγα Θεσσαλονίκη, όπου άρχισα να φοιτώ τοπογράφος, αλλά αργότερα στράφηκα στο Αρχιτεκτονικό σχέδιο το οποίο και τελείωσα.

Συνέχισα με Διακοσμητική στην Αθήνα.

Η γνωριμία μου με τις εκδόσεις, αρχίζει το 1991, όταν αναλαμβάνω να συνεχίσω την έκδοση της μηνιαίας εφημερίδας Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ.

Ταυτόχρονα ξεκινώ την έκδοση ενός  Συμαϊκού περιοδικού με το όνομα ΑΙΓΛΗ, το οποίο διανέμεται στους συνδρομητές της εφημερίδας.

Μέσα από την εφημερίδα και το περιοδικό, δημοσιεύονται πέρα από την επικαιρότητα, οι πρώτες συγγραφικές μου δραστηριότητες και  αναζητήσεις, σε αγαπημένα για μένα θέματα του νησιού μου, όπως είναι η ιστορία, η μυθολογία, η αρχαιολογία, η λαογραφία, μαζί με ευθυμογραφήματα, ποιήματα και σκίτσα.

Η αγάπη μου ειδικά για την αρχαιολογία, με σημαντικές νομίζω ανακοινώσεις και ανακαλύψεις (Βυζαντινά πέτρινα πατητήρια κρασιού – Συμαϊκή κεραμική κάμινος – Αρχαίες παράλιες λιμενικές εγκαταστάσεις στη Σύμη – Αρχαίοι χρηστικοί Μονόλιθοι στη Σύμη  κά), με κάνει να αναρριχούμαι στα βουνά του νησιού μου  να αναζητήσω τα αγαπημένα μου θέματα.

Η Ακαδημία Αθηνών βραβεύει την εφημερίδα το 1996 και αργότερα η Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.

Το 1998, δημιουργώ το δικό μου εκδοτικό οίκο με το όνομα ΥΜΟΣ, μέσα από τον οποίο, βγαίνουν τα πρώτα μου βιβλία – παραμύθια, τουριστικοί οδηγοί, χάρτες, και ξεκινώ το δύσκολο ταξίδι της συγγραφής, και πέρα από τα όρια του νησιού μου, με άλλους εκδοτικούς οίκους.

Ζω και εργάζομαι στη Σύμη, όπου διατηρώ βιβλιοχαρτοπωλείο.


Ένα video με αφορμή το αφιέρωμα στον συγγραφέα Σαράντη Κρητικό και το βιβλίο του "Άχραντος"" των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές για την σελίδα Θεματοφύλακες βιβλίων.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Κύριε Κρητικέ καλησπέρα σας. Σας ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη που παραχωρείτε στο blog μας και για τον χρόνο που μας αφιερώνεται.

Κάνοντας μία έρευνα για εσάς και διαβάζοντας το βιογραφικό σας θα έλεγα ότι είστε ένα ανήσυχο πνεύμα. Εσείς πως θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας;

Νομίζω ότι δεν πέσατε και πολύ έξω. Πέραν από αυτό, θα έλεγα πως δεν είμαι ικανοποιημένος  με τίποτα με τον εαυτό μου, πιστεύοντας ότι υπάρχουν πάντα περιθώρια καλυτέρευσης σε οτιδήποτε καταπιάνομαι, και πάντα αναζητώ καινούργια πράγματα να ασχοληθώ, πολλές φορές και έξω από τα πραγματικά μου ενδιαφέροντα, δοκιμάζοντας  τα όρια και τις αντοχές μου.

Μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι, αλλά πάντα ο χρόνος είναι εναντίον μου. Δεν μου αρκεί.
Τελικά είμαι ένα άτομο, που κυνηγάει το χρόνο, ρομαντικός, επίμονος μέχρι να καταφέρω αυτό που θέλω, μοναχικός τύπος και ερωτευμένος με τη φύση του νησιού μου.

Ξεκινήσατε την σχέση σας με την συγγραφή από το περιοδικό «Αίγλη»; Πως έχει εξελιχθεί η συγγραφική σας πορεία από τότε μέχρι σήμερα; Είστε ικανοποιημένος; 

Ξεκίνησα με τη συνέχιση της έκδοσης της μηνιαίας εφημερίδας του νησιού μου ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ, και ταυτόχρονα άρχισα να εκδίδω και το περιοδικό ΑΙΓΛΗ σαν προσφορά στους συνδρομητές της εφημερίδας. Βραβευτήκαμε από την Ακαδημία Αθηνών και από την Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων για την παρουσία μας και τη δημοσιογραφική μας συνέπεια και αντικειμενικότητα.

Νομίζω ότι η ανάληψη της εφημερίδας, μου έδωσε το βήμα να διατυπώσω μέσα από εκεί, όπως και μέσα από το περιοδικό, τις συγγραφικές μου ανησυχίες  και αναζητήσεις, πάνω σε αγαπημένα και ενδιαφέροντα θέματα του νησιού μου για μένα, όπως είναι η ιστορία, η μυθολογία, η αρχαιολογία, η λαογραφία και άλλα.

Η ίδρυση του δικού μου εκδοτικού οίκου του ΥΜΟΣ , έγινε το κλειδί για να πάρω στα χέρια μου τα πρώτα μου βιβλία, και να δώσω το στίγμα μου σαν συγγραφέας. Αναφορικά με την εξέλιξή μου, ποτέ δε λέω ότι είμαι ικανοποιημένος με ότι κάνω, γιατί  πάντα θέλω να γίνομαι καλλίτερος σαν συγγραφέας αλλά και σαν άνθρωπος.

Εμπνέεστε από κάποιον άλλο συγγραφέα; Υπάρχουν γεγονότα και καταστάσεις που επηρεάζουν τον τρόπο ή το θέμα με τον οποίο γράφετε;

Όχι δε θα το έλεγα αυτό, αλλά «Ο άρχοντας των δακτυλιδιών» κυρίως σαν  κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Τόλκιν, με  έχει εντυπωσιάσει πάρα πολύ – όπως και πολύ κόσμο βέβαια - γιατί μέσα από εκεί, πέραν από τη δράση, αναδεικνύονται αξίες  και ιδανικά.

Τα γεγονότα που επηρεάζουν τον τρόπο ή το θέμα που γράφω, έχουν να κάνουν κυρίως με τους θρύλους, τις παραδόσεις της πατρίδας μου, αλλά και τα μεταφυσικά φαινόμενα, που στο νησί μου, είναι πανταχού παρόντα σε πολλές περιοχές του. Τόσο, ώστε έχω ασχοληθεί ειδικά με αυτά, με την έκδοση δύο  βιβλίων με μαρτυρίες τέτοιων συμβάντων.

Υπάρχει κάποιο πρόγραμμα που ακολουθείτε όταν γράφετε κάποιο έργο και πόσο καιρό σας παίρνει για την ολοκλήρωση του;

Συνήθως, αν προκύψει κάποιο ερέθισμα για τη συγγραφή ενός βιβλίου, το έχω στο μυαλό μου, και το δουλεύω, χωρίς να γράφω τίποτα. Αυτό μπορεί να πάρει 2-3- 4 μήνες, μέχρι να ζυμωθεί και να ωριμάσει σαν ιδέα. Αφού έχω καταλήξει περίπου στο τι θέλω, έχοντας αποφασίσει μέχρι και το τέλος της ιστορίας, αρχίζω να σημειώνω που και που, κάποια ενδιαφέροντα σημεία ώστε να μην τα ξεχάσω. Κάποιους διάλογους, κάποιες περιγραφές, και όταν αποφασίσω πως είναι ώρα να ξεκινήσω το καθ’ αυτό γράψιμο, κάνω έναν περιεκτικό οδηγό για το μονοπάτι που θα ακολουθήσω, και έναν πίνακα με τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, και γράφω κάθε κεφάλαιο, ώστε να μπορεί να σταθεί και αυτόνομα. Έτσι, πολλές φορές, επιστρέφω για να συμπληρώσω κάτι που θα προκύψει κατά τη διαδρομή του γραψίματος, ή και για το τέλος, ώστε να είναι δεμένο σαν σενάριο και να μην υπάρχουν ασάφειες ή  παρερμηνείες. 

Αν υπάρχει ανάγκη έρευνας και βιβλιογραφίας, αυτό θα προηγηθεί όλων.

Συνήθως, για την ολοκλήρωση ενός βιβλίου, από την ώρα που έρθει σαν ιδέα, μέχρι να αποφασίσω ότι είναι το τελικό κείμενο, μπορεί να πιάσει από 8 -9 μήνες ή και χρόνο.

Ποιο είναι το δυσκολότερο σημείο της συγγραφής; Αντιμετωπίσατε ποτέ κάποια δυσκολία κατά την διάρκεια συγγραφής ενός έργου σας;

Το δυσκολότερο σημείο της συγγραφής ενός βιβλίου είναι ο τρόπος που θέλεις να περάσεις στο κοινό, ώστε οι χαραχτήρες, να αποδοθούν  όπως εσύ τους έχεις συλλάβει στο μυαλό σου, και φυσικά το τέλος, που θα πρέπει να περιέχει συμπυκνωμένα, τις ιδέες σου για τη ζωή, τις αξίες, τα ιδανικά, και για όλα όσα πρέπει να παλεύει ένας άνθρωπος. 

Για να μπεις στον χαραχτήρα του κάθε προσώπου του βιβλίου, πρέπει να βρίσκεσαι πάντα στη θέση του και να σκέφτεσαι πως θα αντιδρούσες εσύ, ώστε τα συναισθήματα και οι εκδηλώσεις του, να ταυτίζονται με τις δικές σου. Μόνον έτσι θα φαίνεται αληθινός και πειστικός.
Δεν υπάρχει καλύτερη και ωραιότερη ερώτηση από αναγνώστη που έχει διαβάσει το βιβλίο σου, όταν σε βρει και σε ρωτήσει, αν είναι αληθινή η ιστορία. Αυτό θα πει ότι τον έχεις πείσει.  

Έχετε πάρει μέρος στην συγγραφή ενός συλλογικού έργου. Πόσο διαφορετικό και πόσο δύσκολο είναι να συνυπάρξεις με άλλους συγγραφείς; 

Νομίζω ότι δεν είναι δύσκολο στη συνύπαρξη με άλλους συγγραφείς σε ένα συλλογικό έργο, γιατί ο κάθε συγγραφέας, έχει το δικό του τρόπο να αποτυπώσει τις ιδέες του, και ούτε επηρεάζει, ούτε επηρεάζεται από τους άλλους.

Έχετε γράψει συνολικά δεκαπέντε βιβλία μέχρι στιγμής, ξεχωρίζετε κάποιο από αυτά; 

Κάθε βιβλίο, το αγαπώ με διαφορετικό τρόπο.

Τα παραμύθια και τα κόμικς μου, γιατί έχω αφιερώσει πολλές ώρες σχεδιάζοντας τις  εικόνες τους αισθανόμενος σαν παιδί, και τα μυθιστορήματα μου, γιατί ως συνήθως σημαδεύουν κάποιες  εποχές και περιόδους στη ζωή μου. Έτσι δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο ιδιαίτερα. Κάθε ένα, έχει  τη δική του αύρα. 

Το καινούργιο σας βιβλίο με τίτλο Άχραντος θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό.

Το βιβλίο μου ΑΧΡΑΝΤΟΣ εκδόθηκε από τις Συμπαντικές Διαδρομές, και βασίζεται σε ένα θρύλο του νησιού μου στις «Αλουστίνες», που είναι νεράιδες τοπικές και βγαίνουν κυρίως τις τρεις πρώτες μέρες του Αυγούστου. Ονομάστηκαν έτσι από το μήνα Αύγουστο, γιατί στα παλιά χρόνια στο νησί μου τη Σύμη, αυτές τις τρεις πρώτες μέρες του Αυγούστου που επικρατούσαν οι Δρίμες, υπήρχε η δοξασία, ότι δεν έπρεπε κανείς να πλένεται, να κάνει μπάνιο και να λούζεται, γιατί φοβόντουσαν μήπως πάθουν κάτι κακό. Γι’ αυτό το μήνα Αύγουστο που δεν λούζονταν τον έλεγαν Άλουστο, και τις νύμφες τις ονόμασαν Αλουστίνες.
Εμφανίζονται τις βραδινές ώρες ή κατά το μεσημέρι, και αν βρουν μοναχικό διαβάτη τον βάζουν σε κύκλο χορού και δεν έχει τη δυνατότητα να φύγει από τον κύκλο μέχρι το πρώτο φως της αυγής που εξαφανίζονται. Αν γνωρίζεις κάποιο ξόρκι και το πεις την ώρα που ετοιμάζονται να φύγουν και κρατήσεις σφικτά κάποια από το χέρι, μπορεί να γίνει δική σου, όπως ισχυρίζονται ότι συνέβη κάποτε. 
Πολλές φορές, χρησιμοποιώ συμβάντα μεταφυσικού χαραχτήρα που έχουν γίνει σε κάποιες περιοχές του νησιού, και τα ενσωματώνω στον ιστό της διήγησης, όπως και στο βιβλίο Άχραντος. 

Υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα που θέλετε να μεταδίδεται στους αναγνώστες σας με τα έργα σας; 

Και βέβαια πάντα προσπαθώ να υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα προς τους αναγνώστες των βιβλίων μου, το οποίο φαίνεται μέσα από τη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών το χαραχτήρα και  τις πράξεις τους.

Πάντα πιστεύω, ότι η αγάπη, ο έρωτας,  είναι αυτός που κατευθύνει και επηρεάζει όλες τις πράξεις των ανθρώπων. Νομίζω ότι είναι το αλάτι της ζωής, και το πιο δυνατό συναίσθημα από όλα. Για την αγάπη, μπορεί να κάνεις πράγματα, που δε θα πίστευες ότι  θα τα επιχειρούσες αν δεν υπήρχε εκείνη.
Δεν ξέρω αν είμαι παλιομοδίτης, αλλά πιστεύω σε αξίες και ιδανικά.
Αυτό που λεω πάντα για τον  άνθρωπο είναι ότι: Δεν υπάρχει τίποτα που δεν είναι ακατόρθωτο γι’ αυτόν.

Τι γράφετε κάτι καινούργιο αυτή την περίοδο;

Υπάρχουν έτοιμα προς έκδοση 4 βιβλία. Σειρά έχει τώρα το βιβλίο μου «Ο κόσμος της Όκριας», το οποίο ετοιμάζεται από τις Συμπαντικές Διαδρομές. 

Αυτό ξεκίνησε τη διαδρομή του πρώτα στην Αγγλική γλώσσα μέσα από το amazon σε όλο τον κόσμο με 19 σχέδια μέσα δικά μου, και χρειάστηκαν 2 χρόνια για τη συγγραφή του πριν από 10 χρόνια. Υπάρχει στα Αγγλικά σελίδα στο ίντερνετ με το βιβλίο και τους ήρωες του, για όσους θέλουν να πάρουν μια πρόγευση www.worldofokria.com 

Να πούμε λίγα λόγια γι’ αυτό. Ένα παιδί από τη Σύμη, του οποίου του τυχαίνουν δυσκολίες στη ζωή, μεγαλώνοντας κλείνεται στον εαυτό του, και σαν αντίδραση και καταφύγιο για τον κόσμο που τον περιβάλλει, δημιουργεί φανταστικές ιστορίες στο μυαλό του, όπου οι κακοί, έχουν τα ονόματα κάποιων σύγχρονων κακών, οι οποίοι γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, την ηθική, τη δικαιοσύνη και λειτουργούν πάντα με το δίκιο του ισχυρότερου διαπράττοντας εγκλήματα ατιμωρητί. Αυτό το καλό έχει η φαντασία, να μπορείς να αποδίδεις δικαιοσύνη έστω και νοερά, και να τιμωρείς όλους όσοι καταδυναστεύουν τους άλλους, αισθανόμενος ηθική ικανοποίηση γι’ αυτό.

Κάποια στιγμή όμως, γίνεται κάτι που υπερβαίνει τη φαντασία του, και βρίσκεται να παλεύει για τη ζωή και την ύπαρξή του.

Πιστεύω ότι θα είναι έτοιμο στο τέλος του καλοκαιριού, ενώ θα γίνει μια πρώτη προαναγγελία - παρουσίαση από τις Συμπαντικές Διαδρομές στις 14 Μαΐου στο Αθηναίων Πολιτεία (ώρα μετά τις 13.00) στις «Όψεις του Φανταστικού» που διοργανώνει, μέσα από ένα βίντεο που έχω φτιάξει με τα σχέδια, και με δική μου μουσική επένδυση. (γράφω μουσική και στίχους). 
Αυτή την εποχή παράλληλα με άλλες ασχολίες, δουλεύω στο μυαλό μου μια άλλη  ιδέα για βιβλίο.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα;
Για τους νέους συγγραφείς, παρόλο που δεν αισθάνομαι να το παίξω δάσκαλος ή καθοδηγητής, γιατί ακόμα κι εγώ μαθαίνω όπως όλοι μας, η μικρή μου πείρα λέει, όταν βρούμε κάποιο θέμα για τη συγγραφή ενός βιβλίου, να το μελετήσουμε καλά, και να σκεφτούμε όλες τις παραμέτρους και τις λεπτομέρειες,  και κυρίως – όπως είπα και πιο πάνω – να μπαίνουμε κάθε φορά στη θέση των πρωταγωνιστών, ώστε οι αντιδράσεις και οι συμπεριφορές τους, να φαίνονται πραγματικές και ανθρώπινες, κι όχι υπερφίαλες και υπερβολικές.

Τέλος θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε ξανά για τον χρόνο σας. Να σας ευχηθούμε από καρδιάς το καινούργιο σας βιβλίο να είναι καλοτάξιδο. Να έχετε πάντα επιτυχίες στην συγγραφική σας πορεία αλλά και με ότι άλλο καταπιάνεστε. Θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες σας για το κλείσιμο της συνέντευξης;

Ευχαριστώ για τις ευχές σας, χάρηκα που επικοινώνησα με τους αναγνώστες έστω και νοερά, και αυτό που θα ήθελα να τους πω είναι: Ποτέ δεν υπάρχει δε μπορώ. Για όλα υπάρχει  λύση αρκεί να υπάρχει θέληση και πίστη σε αυτό που κάνουμε. Μια αποτυχία δε θα πρέπει να μας καταβάλλει. Μάλλον πρέπει να μας πεισμώνει να προσπαθήσουμε με μεγαλύτερη ένταση να πετύχουμε το στόχο μας. Και μη ξεχνάτε. Η αγάπη είναι  ικανή να μας κάνει ήρωες και  να επιχειρήσουμε τα πιο απίθανα πράγματα για χάρη της.

Βιβλία

Απόφαση ζωής

Άχραντος


ΥΠΟΘΕΣΗ

Σαν την παλίρροια που φουσκώνει και πλημμυρίζει την ακτή, έτσι θα βγουν τα λόγια από την καρδιά μου. Αυτή μου αφαίρεσε τη δυνατότητα να αποφασίζω με τη λογική και ακολουθώ τις προσταγές της καρδιάς.

Θάλασσες της μελαγχολίας τρικυμισμένες, αφήστε την αμόλυντη αγάπη να ταξιδέψει σε πιο ήρεμα νερά, και μη ξεσκίζετε το πανί του έρωτα που σηκώθηκε να ανακαλύψει πρωτόγνωρα λιμάνια.

Γιατί η αθανασία να φαίνεται μικρή απέναντι στην αγάπη; Γιατί το φθαρτό το πεπερασμένο να έχει περισσότερη ομορφιά από το αιώνιο;

Η ζωή είναι ενδιαφέρουσα όταν είναι μικρή, και χάνει την αξία της, όταν ο χρόνος γίνεται τυραννικός πάνω της.

Μου διηγήθηκαν την αρχή ενός παραμυθιού, αλλά δε μου είπαν το τέλος. Εγώ, δεν επιθύμησα να είμαι όλο το παραμύθι, αλλά μια λέξη του μόνο.

Αν η φωτιά της αγάπης στην καρδιά μου σβήσει, να ξέρεις πως δεν είναι γιατί δε σ' αγαπώ, αλλά γιατί δε θα χτυπά πια.

Ξέρω πως δε θα αλλάξω τη μοίρα μου κλαίγοντας, αλλά δεν έχω άλλο τρόπο να αντιδράσω, ούτε περιμένω δικαιοσύνη παρακαλώντας την να με λυπηθεί.

Πάντα το χώμα θα κοιτάζει τον ουρανό παρακλητικά και με δέος, γιατί η ύλη, δε μπορεί να κατανοήσει το άπιαστο, το άυλο, το απέραντο, το ατέρμονο, το άπειρο.

Συνέντευξη: Χριστίνα Μιχελάκη
Βίντεο/Φωτογραφίες: Νάγια Γούγου-
Μητροπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname