Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Να μ'αγκαλιάζεις , Συνέντευξη με την Eυαγγελία Κελαίδη.

Ανατρέχοντας σε υπέροχα έργα του Wattpad,απολαύσαμε την ιστορία "Να μ'αγκαλιάζεις." της Eυαγγελίας Κελαίδη. Έτσι αποφασίσουμε να έρθουμε σε επαφή με την συγγραφέα και να σας παρουσιάσουμε πτυχές της προσωπικότητας της αλλά φυσικά και τα βαθύτερα νοήματα του e-βιβλίου που εξ υμνούν την φιλία και τον έρωτα .

Bιογραφικό

H Eυαγγελία Κελαίδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα το 1982,όπου κατοικεί μέχρι σήμερα με τον άντρα της και τα τρία τους παιδιά.Είναι απόφοιτος του κλάδου επισκεπτών υγείας του ΤΕΙ Αθήνας και εργάζεται πάνω σε αυτό από το 2008.Πριν λίγους μήνες ξεκίνησε μαθήμα tae kwon do θέλωντας να κάνει κάτι ως άσκηση αλλά τελικά το αγάπησε.Πρόσφατα ολοκλήρωσε έναν κύκλο μαθημάτων στα Ιταλικά τα οποία επιθυμεί να συνεχίσει και στο επόμενο επίπεδο γνώσης.Με την συγγραφή ασχολείται από παιδί αρχικά ως παιχνίδι που τελικά εξελίχθηκε σε πάθος.
Υπόθεση της ιστορίας.


Λυδία,Μελίνα,Γιώργος.Η Λυδία γνώρισε και τους δυο τους στην πρώτη τάξη του δημοτικού.Γρήγορα τα δύο κορίτσια έγιναν φίλες και όσο περνούσαν τα χρόνια η φιλία τους δυνάμωνε.Η Λυδία με τον αδερφό της Μελίνας,τον Γιώργο από την πρώτη στιγμή που γνωρίζονται αναπτύσσουν μια αντιπάθεια μεταξύ τους.Στην εφηβεία της η Λυδία ερωτεύεται τον Γιώργο,το ίδιο όμως και εκείνος.

Προσπαθούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια που εμφανίζονται στις ζωές τους συνέχεια προκειμένου να είναι μαζί.Όταν στις ζωές και των τριών τα πάντα φαίνονται τέλεια,η μοίρα έρχεται απρόσκλητη να τους χτυπήσει την πόρτα


Προσωπική άποψη 
...διαβάζοντας την ιστορία 
"Να μ' αγκαλιάζεις."

Είναι κυρίως μια ρομαντική ιστορίας αγάπης για τον πρώτο έρωτα αλλά και μιας δυνατής φιλίας που δοκιμάζεται μέσω αυτού του έρωτα. Τα κεντρικά πρόσωπα είναι τρία,η Μελινά,η Λυδία και ο Γιώργος. Η Μελίνα με τον Γιωργό είναι αδέρφια,η Μελίνα με την Λυδία κολλητές φίλες από το δημοτικό.Η σχέση μεταξύ της Λυδίας και του Γιώργου θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι εχθρική από την ημέρα που γνωρίστηκαν. Εκει γύρω στα δεκαεφτά χρόνια της Λυδίας αρχίζει να βλέπει διαφορετικά τον Γιώργο με αποτέλεσμα να τον ερωτευτεί και κάπου εκεί η ιστορία μας ξεκινάει για τα καλά να ξετυλίγεται.

Η ιστορία είναι αρκετά καλή,με γρήγορη πλοκή που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα.Οι περιγραφές είναι υπέροχες,που σε κάνουν να φαντάζεσαι τα πράγματα και τα γεγονότα,χωρίς όμως να είναι υπερβολικές και κουραστικές.Είναι μια ιστορία ευκολοδιάβαστη.

Η ροή της κυλάει ευχάριστα,και τα συναισθήματα ανάμεσα στους χαρακτήρες εναλλάσσονται συνέχεια αλλά και σε αυτόν που την διαβάζει.Βλέπουμε σιγά σιγά την εξέλιξη και την ωριμότητα των χαρακτήρων μέσα σε αυτήν.Τα εμπόδια ανάμεσα στο ζευγάρι ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια που αναρωτιέσαι αν θα τα ξεπεράσουν ποτέ.

Η συγγραφέας περνάει στον αναγνώστη ένα πολύ δυνατό μήνυμα,αυτό που στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο γιαυτό πρέπει να ζείς την κάθε μέρα σα να είναι η τελευταία σου.Ενώ το τέλος θα σας ξαφνιάσει,πρώτα θα κλαίτε και ύστερα θα γελάτε,όπως έκανα και εγώ.Είναι μια ιστορία που πρέπει να την διαβάσετε.

Συνέντευξη 
με την Ευαγγελία

Ευαγγελία ,μίλησε μας για σένα ,ώστε ο κόσμος να σε γνωρίσει καλύτερα.
Δεν έχω πολλά να πω για μένα. Είμαι μια γυναίκα που προσπαθώ, όπως και τόσες άλλες στον κόσμο, να μοιράζω τον χρόνο μου ανάμεσα στην οικογένεια μου, τη δουλειά και όσα αγαπάω. Ένα από αυτά είναι και η συγγραφή.

Τι σε ενέπνευσε να ασχοληθείς με την συγγραφή;
Ξεκίνησα να γράφω από μικρή ηλικία, θεατρικά έργα, για να παίζουμε με τα αδέλφια μου στους γονείς μου. Ήταν απλά ένα παιχνίδι για διασκέδαση. Αργότερα, άρχισα να καταγράφω ότι μου ερχόταν στο μυαλό. Έγραφα ποιήματα, διηγήματα. Κάποια περίοδο κρατούσα ημερολόγιο. Συμμετείχα και στο περιοδικό του σχολείου, όταν ήμουν στο λύκειο. Ειδικά στην εφηβεία, είχα τόσα πολλά μέσα μου που ένιωθα την ανάγκη να τα εξωτερικεύσω για να μην σκάσω. Αργότερα όλο αυτό καταλάγιασε. Πέρασα ένα διάστημα που έγραφα ελάχιστα έως καθόλου. Μέχρι πριν ένα με δύο χρόνια. Μια μέρα γεννήθηκε στο μυαλό μου ένας διάλογος. Αυτό συνεχίστηκε μέρες. Στο τέλος άρχισα να τους καταγράφω και ανακάλυψα ότι οδηγούν σε μια ιστορία. Από τότε δεν έχω σταματήσει να γράφω.

Πως μπήκε στην ζωή σου το wattpad;
Το wattpad το ανακάλυψα τυχαία στο διαδίκτυο, όταν έψαχνα για ένα βιβλίο που μου είχαν πει. Μου το έβγαλε η μηχανή αναζήτησης. Από τότε κόλλησα. Είμαι σχεδόν ενάμιση χρόνο μέλος. Δεν είχα σκεφτεί να ανεβάσω κάτι δικό μου, μέχρι πριν λίγους μήνες. Από τότε δεν έχω σταματήσει να συμμετέχω σαν αναγνώστρια και σαν συγγραφέας.

Τι ερεθίσματα δέχεσαι από το περιβάλλον σου και κατά πόσο το γράψιμο δρα σαν κατευναστικό μέσο αντιμετώπισης της καθημερινότητας.
Είμαι εργαζόμενη (αυτό το διάστημα είμαι σε άδεια αλλά σύντομα θα επιστρέψω), σύζυγος και μαμά. Η καθημερινότητα είναι ένας αγώνας να συνδυάσω όλο όσα πρέπει να γίνουν μέσα σε λίγες ώρες. Νιώθω πολλές φορές ότι το 24ωρο είναι πολύ λίγο για να φτάσει. Παρ’ όλα αυτά προσπαθώ πολύ να κάνω πράγματα και για μένα. Η συγγραφή είναι η διέξοδος μου. Η διαφυγή μου. Μπαίνω μέσα στην ιστορία που γράφω και ταξιδεύω με τους ήρωες. Ειδικά όταν πιέζομαι αποτελεί για μένα ένα ευχάριστο διάλειμμα. Γεμίζω τις μπαταρίες μου με αυτό τον τρόπο.
Να μ’ αγκαλιάζεις” είναι μια ρομαντική ιστορία που διαπραγματεύεται τον έρωτα αλλά και την φιλία. Παρουσιασέ την μας με λίγα λόγια .
Η ιστορία δείχνει την σχέση της Λυδίας με την καλύτερη της φίλη, την Μελίνα και τον αδελφό αυτής, τον Γιώργο. Με την φίλη της, η γνωριμία έγινε στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Με τα χρόνια αυτή εξελίσσεται και δυναμώνει. Με τον Γιώργο από την άλλη η σχέση είναι εκρηκτική, κυρίως λόγο της ανωριμότητας εκείνου. Όταν αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως τρέφουν αισθήματα, ο ένας για τον άλλον, αρχίζει ένας αγώνας δρόμου για να είναι μαζί. Έτσι το βίωσα τουλάχιστον εγώ. Αρχικά βλέπουμε να αρνούνται τον έρωτα, μετά αποδέχονται τα συναισθήματα τους, αλλά τα λάθη του Γιώργου τους χωρίζουν. Τότε έρχεται και η ρήξη στην φιλία των δυο κοριτσιών. Η Λυδία μην αντέχοντας τα όσα συνέβησαν με τον Γιώργο, αποφασίζει να βγάλει από τη ζωή της και την Μελίνα. Όταν το ζευγάρι ξεπερνάει το εμπόδιο, η Λυδία πρέπει να παλέψει για να ξανακερδίσει την φιλία της Μελίνας. Όσο ξεδιπλώνεται η ιστορία τα προβλήματα φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Ξεπερνάνε το ένα, βγαίνει το άλλο. Και όμως παλεύουν γιατί υπάρχει αγάπη.

Οι πρωταγωνιστές σου (ο Γιώργος με την Λυδία) περνούν χίλια εμπόδια μέχρι να είναι μαζί. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν βιωματικά στοιχεία στο έργο σου. Ποιος ο ρόλος των εμποδίων στην εξέλιξη της ιστορίας σκοπό την απόλαυση του θείου δώρου της αγάπης.
Θα ξεκινήσω λέγοντας πως μέχρι στιγμής, όλες οι ιστορίες μου έχουν ξεκινήσει με έναν διάλογο, που ‘άκουσα’ μέσα μου. Είναι δηλαδή προϊόν φαντασίας (εκτός από την «Η Ιωάννα και η Ελπίδα»). Έτσι και το ‘Να μ’ αγκαλιάζεις’ βγήκε με αυτόν τον τρόπο. Δεν είπα, τώρα θα γράψω γι’ αυτό. Απλά ‘άκουσα’ έναν διάλογο και ξεκίνησα να καταγράφω όσα ‘άκουγα’. Στο τέλος ένωσα τα κομμάτια προσπαθώντας να την κάνω πιο ολοκληρωμένη και να μπορεί να σταθεί σαν ιστορία. Δεν είμαι σίγουρη να σου πω πως δημιουργείτε ο εκάστοτε διάλογος. Θα μπορούσα να το ψάξω, να το αναλύσω και να βρω κάτι που έζησα εγώ ή κάποιος δικός μου ή ακόμα και κάτι που άκουσα κάποτε, και να πω ότι ασυνείδητα βασίστηκα σε αυτό. Στην πραγματικότητα όμως δεν εξιστορώ μια δική μου εμπειρία ή κάποιου που ξέρω. Απλά καταγράφω αυτά που ‘άκουσα’ και γι’ αυτό δεν θεωρώ τις ιστορίες μου βιωματικές. Αυτή τη στιγμή το κεφάλι μου είναι γεμάτο ήχους και εικόνες. Πετάγονται διαρκώς και στήνουν σενάρια. Εγώ απλά το εκμεταλλεύομαι για να έχω μια ιστορία και γιατί όχι να περάσω ένα μήνυμα μέσα από αυτή.
Σχετικά με τα εμπόδια στην ιστορία, τι να πω; Πόσο λυπήθηκα το συγκεκριμένο ζευγάρι; Έγραφα την ιστορία και έπαιρνα βαθιές ανάσες. Ένιωθα ότι τρέχουν διαρκώς για να είναι μαζί. Μέχρι την τελευταία τελεία, δεν μου έφυγε αυτή η αίσθηση. Φαίνεται ξεκάθαρα πως ωριμάζει η σχέση τους, στο πέρασμα του χρόνου. Μαζί με εκείνους εξελίσσεται κι αυτή. Στα κεφάλαια που ανέβηκαν τελευταία, βλέπουμε πως αναθεωρούν όσα πίστευαν ότι τους έκαναν ευτυχισμένους. Αλλάζουν μεγαλώνοντας κι επομένως αλλάζει και ο τρόπος σκέψης τους, οι προτεραιότητες τους, τα θέλω τους. Μέσα από τα εμπόδια που ξεπερνάνε έρχονται πιο κοντά. Θεωρώ ότι είναι ένα μοτίβο που θα ταίριαζε σε κάθε επιτυχημένη ή δοκιμασμένη στον χρόνο, αν θες , σχέση. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι ανθρώπινες σχέσεις απαιτούν προσπάθεια για να αντέξουν στον χρόνο και ουσιαστικά αυτό φαίνεται μέσα από την ιστορία.

Αν κρίνω από το την ανάγνωση της ιστορίας, θεωρώ πως ο έρωτας και η φιλία παίζουν σπουδαίο ρόλο στην ζωή σου .
Πιστεύω ότι η υγεία, η οικογένεια, ο άνθρωπος μας (ο έρωτας δηλαδή) και οι φίλοι είναι πολύτιμοι θησαυροί. Αν καταφέρεις να τα έχεις όλα, είσαι τυχερός και ευτυχισμένος. Οπότε ναι είναι σημαντικός και ο έρωτας και η φιλία για μένα. Τα έχω γνωρίσει, τα έχω ζήσει, τα ζω ακόμα και νιώθω ευλογημένη γι’ αυτό.

Έχεις ή θα ήθελες να είχες κάποια φίλη από τα παιδικά σου χρόνια, όπως είναι η Μέλινα με την Λύδια;
Από την πρώτη τάξη του γυμνασίου, μετράμε αισίως είκοσι χρόνια γνωριμίας με την κολλητή μου και νιώθω ευγνώμων που την έχω στη ζωή μου.

Μιλησέ μας για τις υπόλοιπες ιστορίες που έχεις δημοσιεύσει στο wattpad.
Αυτή τη στιγμή ολοκληρωμένες είναι οι εξής:
«Η Ιωάννα και η Ελπίδα», είναι ένα παραμύθι που βασίζεται στη ζωή μιας μικρούλας, που πλέον δεν βρίσκεται μαζί μας. Την ζωή της την είδα μέσα από τα μάτια της μαμάς της κι έχω καταγράψει αυτό που μου έβγαλε η σχέση τους. (Πριν την δημοσιεύσω πήρα έγκριση από την μαμά του κοριτσιού. Δεν θα το έκανα ποτέ αν δεν μου το είχε επιτρέψει.)
«Η Υπόσχεση του Ανέμου», αφορά την ιστορία της Φαίης, που κακοποιείται σωματικά και ψυχολογικά επί πολλά χρόνια, από τον σύντροφο της. Κάποιες αποκαλύψεις για την ζωή του, την τρέπουν σε φυγή και τότε γνωρίζει τον Χρήστο. Είναι κι εκείνος πληγωμένος από έναν αρραβώνα που έληξε, εξαιτίας της προδοσίας της συντρόφου του. Μέσα από την σχέση τους, προσπαθούν να ξορκίσουν τους δαίμονες τους. Η Φαίη να αποδεχτεί ότι της αξίζει η ευτυχία και ο Χρήστος ότι μπορεί να εμπιστευτεί πάλι. Θεωρούν την συνάντηση τους είναι τυχαία, αλλά αποδεικνύεται ότι υπάρχει η ‘Υπόσχεση του Ανέμου’.
Η ιστορία «Υπήρξες», μιλάει για τον έρωτα της Μυρτώ και του Αλέξη. Πως γνωρίστηκαν όταν εκείνη τελείωσε το λύκειο. Από την αρχή νιώθουν ότι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. Σαν δυο μισά κομμάτια. Περνούν μαζί το καλοκαίρι, κι ύστερα εκείνος φεύγει στο εξωτερικό για σπουδές. Κανείς από τους δυο δεν αναζήτησε τον άλλον κι όμως κανείς δεν ξέχασε. Ένα παιχνίδι της μοίρας, δέκα χρόνια μετά, τους φέρνει αντιμέτωπους με τα θέλω και τα πρέπει τους. Δίνουν τον δικό τους αγώνα για να μπορέσουν ενώσουν τα μισά τους.
Τέλος «Οι επιλογές μας» είναι η ιστορία της Μαίρης. Επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια απουσίας, στο εξωτερικό, για τον γάμο του αδελφού τους . Οι σχέσεις της με την οικογένεια της έχουν διαταραχτεί, εξαιτίας της μη επιστροφή της, όταν ο πατέρας της ήταν άρρωστος. Εκείνη φέρνει μαζί της ένα μυστικό, που την ενώνει με τον καλύτερο φίλο του αδελφού της, τον Ορέστη. Εκείνος είναι που ευθύνεται για την φυγή της εξαρχής. Μπαίνουν σε έναν αγώνα να αγνοήσουν την έλξη που νιώθουν. Τα λάθη του παρελθόντος τους κυνηγάνε. Όσο προχωράει η ιστορία, ανακαλύπτουμε πόσο έχει καθοριστεί η ζωή τους, αλλά και των γύρω τους, από αυτά.

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλεις να περνάς στο αναγνωστικό κοινό μέσα από αυτά που γράφεις και ποια η αποδοχή τους από τον κόσμο;
Τα μηνύματα διαφέρουν ανάλογα την ιστορία και αφορούν κυρίως την ζωή, τις ανθρώπινες σχέσεις, την αγάπη. Τις δυσκολίες που βιώνουμε καθημερινά όλοι οι άνθρωποι, την πραγματική φιλία, την γυναικεία κακοποίηση. Προσπαθώ να δείξω ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τον χρόνο να φεύγει, θεωρώντας δεδομένο το αύριο, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει. Είναι σημαντικό να μην μετανιώνουμε για όσα ζήσαμε. Τα πάντα είναι εμπειρίες. Καλές ή κακές δεν έχει σημασία. Από όλα μπορούμε κάτι να κερδίσουμε και είναι ένα λιθαράκι επιπλέον στο μονοπάτι της ζωής μας. Σε σχέση με τις ανθρώπινες σχέσεις τίποτα δεν είναι εύκολο και τίποτα δεν διαρκεί, αν δεν το προσπαθήσεις και δεν το δουλεύεις καθημερινά. Στο κομμάτι της κακοποίησης ειδικά, θέλω να δείξω, πως το θύμα δεν πρέπει να θεωρεί ότι του αξίζει αυτό που συμβαίνει. Σε κανέναν δεν αξίζει. Όταν παραδεχτεί ότι κακοποιείται έχει κάνει και το πρώτο βήμα για να ξεφύγει από αυτό.
Δεν θα πω ψέματα. Χαίρομαι όταν τελειώνει μια ιστορία και έχω έστω κι ένα καλό σχόλιο γι’ αυτήν. Για τα μηνύματα της θέλω να πιστεύω και ελπίζω ότι όλοι μπορούν να τα διακρίνουν, εξάλλου αυτός είναι και ο σκοπός μου. Από κει και πέρα έστω κι ένας να το σκεφτεί και κάνει πράξη κάτι από αυτά για μένα είναι αρκετό.

Ποια τα όνειρα σου για το μέλλον, σκοπεύεις να εκδόσεις κάποιο από τα έργα σου κάποια στιγμή ;
Πρώτα από όλα θέλω να είμαι καλά εγώ και η οικογένεια μου. Στο κομμάτι της συγγραφής η έκδοση δεν είναι ο λόγος που γράφω. Θέλω όμως πολύ να εκδώσω το «Η Ιωάννα και η Ελπίδα». Έχω προσωπικούς λόγους να το θέλω και είναι σημαντικό για μένα. Μετά τις προτροπές αναγνωστών της ιστορίας «Η Υπόσχεση του Ανέμου» σκέφτομαι να δοκιμάσω την τύχη μου μαζί της. Αν γίνει αυτό οι πρώτοι που θα το μάθουν θα είναι οι αναγνώστες μου στο wattpad. Σε εκείνους οφείλω τη σκέψη έτσι κι αλλιώς. Ανεξάρτητα από την έκδοση ή μη των ιστοριών μου, συνεχίζω κανονικά στο wattpad με το διαδικτυακό μου παρεάκι, όπως λέω και στον άντρα μου.
Σε ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και τον χρόνο σου!

Οι Θεματοφύλακες Βιβλίων σε ευχαριστούμε για την υπέροχη συνέντευξη που μας παραχώρησες , ευχόμαστε κάθε καλό κι πάντα επιτυχίες !


Στοιχεία Επικοινωνίας

  • Προσωπική Σελίδα στο Facebook:
  • Προσωπικό Προφίλ στο Facebook: 
Επιμέλεια Συνέντευξης : Αγγελική Δρακάκη
Συντονισμός: Βασιλική Μπούζα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname