Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Κύματα του Βοσπόρου, Συνέντευξη με την Μαίρη Μαγουλά.

Στο σημερινό αφιέρωμα μας φιλοξενούμε την αγαπημένη συγγραφέα , κα Μαίρη Μαγουλά και την πρώτη συγγραφική δουλειά "Κύματα του Βοσπόρου" , η οποία κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Ελάτε να ανατρέξουμε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου στα γεγονότα μαρτυρίες του παρελθόντος και να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για το ταξίδι του στη λογοτεχνική θάλασσα των εκδόσεων .

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Μαίρη Μαγουλά γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στο Δημόσιο για τριάντα χρόνια. Ζει στο Πόρτο Ράφτη. Τα Κύματα του Βοσπόρου είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Καλησπέρα, κα Μαγουλά. Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο μπλογκ μας «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Το πρώτο σας εκδοτικό – συγγραφικό εγχείρημα. Πώς αισθάνεστε;

Καλησπέρα κι  ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον χρόνο και τον χώρο που διαθέτετε σε μένα και στο βιβλίο μου. Δεν είχε ποτέ περάσει από το μυαλό μου η σκέψη να γράψω ένα μυθιστόρημα. Κάποια στιγμή και για πολύ συγκεκριμένους και ιδιαίτερους λόγους αποφάσισα να το κάνω. Όταν το ολοκλήρωσα ένιωθα ήδη μαγεμένη από το ταξίδι και κερδισμένη από τη γνώση που μου πρόσφερε η έρευνα που απαιτήθηκε για τον σκοπό αυτό.

Κύματα του Βοσπόρου: Μια ιστορία μέσα από προσωπικές σας εμπειρίες. Πόσο εύκολο ήταν να καταγράψετε τις μαρτυρίες των γονιών σας, αντικειμενικά και αμερόληπτα;

Ήμουν πολύ μικρή όταν φύγαμε από την Πόλη. Οι ζωές που αναφέρονται σε πραγματικούς χαρακτήρες ήταν στο μυαλό μου σαν ένα κουτί με παζλ που του έλειπαν πολλά κομμάτια. Βρήκα τα χαμένα, στις διαδρομές του μυαλού μου τα βράδια, που ξάπλωνα με κλειστά μάτια και ταξίδευα πίσω στον χρόνο. Στην ανάλυση των χαρακτήρων και των συμπεριφορών αυτών των προσώπων προσπάθησα να είμαι όσο πιο αντικειμενική γινόταν μια και τα κομμάτια της ζωής τους που μου έλειπαν τα έπλασε η φαντασία μου. Όλο αυτό ήταν γοητευτικό. Επώδυνο ήταν το πέρασμά τους από την ιστορία, εκεί όπου τα βιώματα των δικών μου ανθρώπων ήταν τραγικά κι απίστευτα οδυνηρά και έστω κι αν δεν είχα προσωπικές μνήμες τις ένιωσα μέσα από τον δικό τους πόνο. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι υπήρξα «αυθεντική» και «έντιμη» στην παράθεση των γεγονότων που σημάδεψαν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό και παραμένουν μια πληγή  που συνεχίζει να πονάει.

Στο βιβλίο εμφανίζονται αρκετοί ήρωες, εκτός της Ευρυδίκης και του Ευάγγελου, ο καθένας με τη δική του ιστορία. Δεν σκεφτήκατε ότι αυτό μπορεί να κουράσει  τον αναγνώστη;

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα-χρονικό μιας μεγάλης περιόδου που ξεκινά το 1926 για να καταλήξει το 1964, χρονιά ξεριζωμού των Ρωμιών της Πόλης. Είμαστε σ’ έναν πολυπολιτισμικό τόπο όπου συμβιώνουν αρμονικά πολλές μειονότητες. Τις ζωές των βασικών ηρώων τις παρακολουθούμε βήμα βήμα, ακολουθούμε τις διαδρομές τους, τη διαμόρφωση των χαρακτήρων τους, τα ερωτηματικά και τις αποκαλύψεις τους, μα και τη δύναμη της μοίρας. Στην πορεία παρεμβάλλονται στον καμβά της πλοκής οι ζωές των υπόλοιπων ηρώων. Ζωές που ακολουθούν παράλληλα ή διεξοδικά τους βασικούς πρωταγωνιστές με έμφαση κυρίως την κοινωνική ζωή. Οι πολλοί ήρωες θεωρώ ότι ήταν απαραίτητοι για να αναπλάσουν την καθημερινότητα στον Βόσπορο και το ιστορικό Πέρα και να αποδοθεί σωστά η ατμόσφαιρα της εποχής. Άλλωστε μεγάλη σημασία έχει πώς δένουν οι ζωές όλων αυτών των ανθρώπων και για ποιο λόγο μπαίνουν εμβόλιμα στην ιστορία. Ο καθένας έχει κι έναν ρόλο, δεν μπαίνει απλά σαν ακόμα ένας ήρωας. Πιστεύω ότι δεν θα κουράσει όσους αναγνώστες επιζητούν σε ένα βιβλίο κάτι παραπάνω από μια απλή μυθιστορία.

Γεννημένη στον Βόσπορο, φύγατε σε μικρή ηλικία. Να υποθέσω ότι θα έχετε επισκεφθεί αρκετές φορές την Κωνσταντινούπολη ή το αποφεύγετε λόγω  συγκίνησης;

Την πρώτη φορά που επισκέφτηκα την πατρίδα μου, πριν από είκοσι και πλέον χρόνια, συγκινήθηκα ανέλπιστα στη θέα του σπιτιού μας. Και λέω ανέλπιστα γιατί ήμουν μόνο πέντε χρόνων όταν το εγκαταλείψαμε. Στη συνέχεια την επισκέφτηκα σαν απλός ταξιδιώτης. Η μαγεία ξεκίνησε με το πρώτο ταξίδι έρευνας για τη συγγραφή του βιβλίου. Τότε, μέσα από τη γνώση που αποκόμισα τη λάτρεψα!!! Ναι, συγκινούμαι πλέον στις επισκέψεις στον τόπο που γεννήθηκα, αλλά αυτή τη συγκίνηση δεν θέλω να την αποφεύγω.

Σας ήταν εύκολο να συνδυάσετε ιστορία και μυθοπλασία στο βιβλίο σας;

Απλά προέκυψε. Δεν υπήρχε εμπειρία για να το πετύχω. Εργάστηκα όμως με πολλή αγάπη, όρεξη και σεβασμό στις ζωές των ανθρώπων που ήρθαν και πέρασαν μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, αλλά και στην ιστορία με την οποία κάποια στιγμή οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν αντιμέτωποι.

Όταν ολοκληρώσατε το έργο σας είπατε «Τώρα είμαι έτοιμη να το στείλω στους εκδοτικούς» ή είχατε αμφιβολίες; Το διαβάζατε ξανά και ξανά, κάνατε διορθώσεις ή το αφήσατε ως έχει;

Το βιβλίο αυτό μέχρι να ολοκληρωθεί πέρασε από «σαράντα κύματα» κι αυτό γιατί αναγκάστηκα λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας να διακόψω για μεγάλα διαστήματα τη συγγραφή του. Έτσι κάθε φορά το ξεκινούσα πάλι από την αρχή, το διάβαζα, το διόρθωνα, το εμπλούτιζα με νέα στοιχεία, χωρίς όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο να έχω το άγχος αν θα εκδοθεί ή όχι. Άλλα ήταν τα άγχη μου εκείνη την εποχή.
  
Ποιος σας στήριξε σε αυτή την πρώτη συγγραφική σας προσπάθεια; Ποιος διάβασε πρώτος το χειρόγραφό σας και σας παρακίνησε να το εκδώσετε;

Η οικογένειά μου και ο ογδοντάχρονος Κωνσταντινουπολίτης νονός μου, άνθρωπος   που με τη σοφία που τον διακρίνει και τις μαρτυρίες του βοήθησε πολύ στο έργο μου.
    
Τι μηνύματα περνάει το βιβλίο σας; Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
                 
«Σαν κύμα του Βοσπόρου ήρθε να ξεψυχήσει ήρεμα στην άκρη του μυαλού του η νοσταλγία. Όχι, δεν έχουν θέση στη ζωή του τώρα παλιές θύμησες. Εδώ στην πατρίδα, τις εικόνες της παλιάς ζωής του θα διαδεχθούν καινούριες. Εικόνες μιας άλλης ζωής, που γνώριζε πια με την εμπειρία της ωριμότητάς του, πως θα είναι μια ζωή με χαρές αλλά και λύπες, σίγουρα όμως με αισιοδοξία και όνειρα πως θα βγει νικητής σ’ αυτό το νέο ελπιδοφόρο ξεκίνημα». 

Ο Ευάγγελος αλλά και οι περισσότεροι από τους Ρωμιούς της Πόλης που εξαναγκάστηκαν να ακολουθήσουν την επώδυνη πορεία της εγκατάλειψης του τόπου που μέχρι τότε θεωρούσαν δικό τους, χωρίς ποτέ να ξεχάσουν, κατάφεραν να μετατρέψουν τη γλυκόπικρη νοσταλγία σε ένα εξίσου ισχυρό συναίσθημα, την αισιοδοξία, που αποτέλεσε οδηγό στη νέα τους ζωή. Αυτό το μήνυμα ελπίζω να περνά και στους αναγνώστες του βιβλίου μου ειδικά σήμερα που το θέμα αυτό είναι τόσο επίκαιρο.

Τι πρόσφερε το βιβλίο σε εσάς;

Δύσκολο να σας αναλύσω πόσα πρόσφερε αυτό το βιβλίο σε μένα. Είναι βλέπετε οι «βάναυσες» -δεν είναι υπερβολή- συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε. Μου έδωσε δύναμη να βγω απ’ τα «σκοτάδια», να αντιμετωπίσω καταστάσεις που ένιωθα να με ξεπερνούν, μου πρόσφερε όμως και γνώση, μα πάνω απ’ όλα μ’ έκανε να αγαπήσω την πατρίδα μου. 

Τέλος, θα ήθελα να κλείσουμε τη συνέντευξή μας, αφού πρώτα σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που αφιερώσατε στο μπλοκ μας «Θεματοφύλακες Βιβλίων», με μια  φράση, ένα απόσπασμα από το βιβλίο σας το οποίο έχετε ξεχωρίσει. 
          
«Τελικά στη ζωή σημασία φαίνεται πως δεν έχει μόνο η διαδρομή του καθενός μας αλλά και το φορτίο που κουβαλάμε…» 

Κλείνοντας να σας ευχαριστήσω κι εγώ για τον χρόνο και τον χώρο που αφιερώσατε σε μένα και στα «Κύματα του Βοσπόρου» και να σας ευχηθώ πολλά και όμορφα αναγνωστικά ταξίδια.


Κύματα του Βοσπόρου, Μαίρη Μαγουλά.

Λίγα Λόγια για την Πλοκή.


Κωνσταντινούπολη 1926-1964

Η Ευρυδίκη, μια νέα ταλαιπωρημένη κοπέλα, αποφασίζει να φέρει στον κόσμο το εξώγαμο αγόρι της, τον Ευάγγελο, και να κρατήσει μυστική την ταυτότητα του πατέρα. Στην προσπάθειά της να δώσει ένα όνομα στο παιδί και να αποκτήσει μια κανονική οικογένεια, ακολουθεί τον Σταύρακα, συνδέει την τύχη της μαζί του για να βιώσει αργότερα η ίδια και τα παιδιά της τις συνέπειες.

Ο Ευάγγελος ξεπερνά δυσκολίες και κινδύνους, επιβιώνει, δημιουργεί οικογένεια και αναζητά με πείσμα μια πολυπόθητη θέση στην κοινωνία και μια αλήθεια. Μια αλήθεια απ’ τη μάνα του που σέβεται και υπεραγαπά. Θα τη βρει και, αν ναι, πώς θα τη διαχειριστεί;

Και παράλληλα συμπορεύονται: ο Παναγιώτης Στουπάκης, μαθητής της Μεγάλης του Γένους Σχολής, η υπέρκομψη τριαντάρα Ντενίζ στις αποβάθρες του Γαλατά, η Ελεονώρα, το μικρό παράλυτο κορίτσι που ατενίζει τον Βόσπορο από το παράθυρο του αρχοντικού γιαλί, η Λεβαντίνα χήρα Μαρκέλλα, η Σμυρνιά δασκάλα Ευγενία και κάπου ψηλά στον λόφο του Χριστού στο Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, άλλο ένα μικρό παιδί, ο Ρωμανός, που αναζητά τη χαμένη του ταυτότητα.

Ζωές που λες κι επηρεάζονται από τα ιδιόμορφα νερά του Βοσπόρου, άλλοτε γαλήνιες και άλλοτε ταραγμένες, χαράζουν την πορεία τους μέσα στον χρόνο, αναπλάθοντας μέσα από την αφήγηση ιδανικά την εικόνα της εποχής.

Παραγγείλετε το βιβλίο εδώ .

.
Νεκταρία Πουλτσίδη
Επιμέλεια Συνέντευξης


Βασιλική Μπούζα
Συντονισμός /Επιμέλεια Άρθρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname