Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Γνωρίστε τη Liove-prive


Μία από τις παρουσίες στο Wattpad που έχει κερδίσει την αγάπη του κοινού, είναι η Liove-Prive, κατά κόσμον Μαίρη, που μας μιλάει σήμερα για τη γνωριμία της με την εφαρμογή, την αγάπη της για τη συγγραφή αλλά και την επιτυχία των ιστοριών της. Ας γνωρίσουμε, λοιπόν, την Liove-Prive. 


Βιογραφικό:

Το όνομά μου είναι Μαίρη. Είμαι από την Κρήτη και τα τελευταία χρόνια μένω μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Για αρκετά χρόνια τα μόνα βιβλία που διάβαζα ήταν βιβλία ψυχολογίας, καθώς θεωρούσα πως δεν είχαν τίποτα να μου προσφέρουν τα μυθιστορήματα. Αν ένα βιβλίο δεν σου μαθαίνει /διδάσκει κάτι, τότε δεν υπάρχει λόγος να διαβαστεί. Έτσι πίστευα… Κι όμως!  Είμαι καθαρά καλλιτεχνική φύση και μία από τις δουλειές που κάνω είναι ζωγράφος. Έχει κι αυτό κάποια σχέση με τη συγγραφή, καθώς και στην ζωγραφική αποτυπώνεις συναισθήματα, βάζεις μεράκι και είναι κάτι φοβερά δημιουργικό. Το Liove είναι μια σύμπτυξη του live και love. Το ακολουθεί το χαρακτηριστικό μότο “like there’s no tomorrow” και αρχικά έτσι είχα ονομάσει το blog μου, που ασχολείται με τη θετική στάση ζωής. Πρόσφατα, πρόσθεσα και μια νέα ενότητα, αυτή του wattpad, για να παρουσιάζω, και από κει, τα βιβλία μου. Πάντως, αν με ρωτήσεις τώρα, δεν έχω την ίδια άποψη για τα μυθιστορήματα. Μου αρέσουν πάρα πολύ και μάλιστα χαίρομαι όταν διαβάζω ωραία κι ενδιαφέροντα βιβλία που καταφέρνουν να με βάζουν περίτεχνα στον κόσμο τους.Δεν πίστευα σ’ αυτή τη μαγεία μέχρι που την ανακάλυψα. Η αγάπη μου για την ψυχολογία, όμως, παραμένει. Είμαι πολύ αισιόδοξη σαν άνθρωπος, καθόλου ανταγωνιστική και χαίρομαι με την επιτυχία του άλλου, κάτι το οποίο γνωρίζω πως πολλοί δεν κάνουν. Κι αυτό το είπα για να τονίσω πως μέσα στην εφαρμογή δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο ένας  κι ο άλλος. Τη συγγραφή την κάνω σαν χόμπι ,είναι κάτι που με γεμίζει πάρα πολύ κι από την στιγμή που με γεμίζει κάτι, δε μπορώ και να το αφήσω. Έχω μια τάση να δημιουργώ, είτε ζωγραφίζοντας είτε γράφοντας (κι όχι μόνο) και είναι κάτι που με κάνει να νιώθω ζωντανή!

Μπορείτε να βρείτε: την Liove-prive στην προσωπική της σελίδα στο φβ και στο blog της.
Συνέντευξη:

Liove-prive σ' ευχαριστώ για το χρόνο σου. Πότε ξεκίνησες να γράφεις και τι σε ώθησε προς τη συγγραφή;

LP: Η πρώτη μου επαφή με τη συγγραφή, ήταν, αν θυμάμαι καλά, με το που τελείωσα το λύκειο, που κάθισα και έγραψα με το χέρι ένα ρομαντικό μυθιστόρημα, το οποίο είχε μάλιστα και πάρα πολύ κακό τέλος, αφού η πρωταγωνίστρια πέθαινε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως το είχα δέσει και το είχα κάνει ένα ωραίο βιβλίο, με εξώφυλλο, το οποίο το έδωσα τότε σε μια φίλη μου να το διαβάσει. Μου είπε ότι της άρεσε πολύ, αν και δεν είμαι σίγουρη ότι δεν το είπε από ευγένεια, για να μη με στεναχωρήσει. Δεν θυμάμαι καν την πλοκή του και δεν ξέρω τι απέγινε εκείνο το χειρόγραφο. Αν με ρωτάς τι με ώθησε τότε να γράψω, δεν είμαι σίγουρη να σου απαντήσω. Πιθανόν η ανάγκη μου να εκφραστώ με κάποιον τρόπο. Για τώρα , πέρα από την ίδια ανάγκη, όσο κι αν σου φανεί παράξενο, την περίοδο που έκανα εγγραφή στο wattpad ήταν μια περίοδος που είχα άπλετο χρόνο και βαριόμουν που ζούσα. Μπήκα στην εφαρμογή κι ήμουν τυχερή που η πρώτη ιστορία που διάβασα ήταν πάρα πολύ καλή και καλογραμμένη.  Αυτό ήταν! Όταν την τελείωσα, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ήθελα να γράψω και την δική μου!

Πόσο καιρό τώρα ανεβάζεις τη δουλειά σου στην πλατφόρμα του wattpad; Πόσο σ’ έχει βοηθήσει η εφαρμογή να εξελιχθείς ως συγγραφέας;

L.P: Γράφτηκα στο wattpad αρχές  Αυγούστου του 2016, και ξεκίνησα να γράφω την ιστορία μου στα μέσα του. Και θα σου πω το εξής. Άρχισα να γράφω πρώτα τα κεφάλαια στο word, έφτιαξα ένα πρόχειρο εξώφυλλο -είχα το πλάνο της ιστορίας στο μυαλό μου, αλλά όχι όλης- κι άρχισα να ανεβάζω κεφάλαια δύο με τρεις φορές την εβδομάδα (μπορεί και παραπάνω). Δεν με ενδιέφερε ούτε ποιος θα τη διαβάσει, δεν ενόχλησα κανέναν να την κοιτάξει και γενικώς το έκανα καθαρά για την πάρτη μου και μόνο, όπως λένε. Δεν είχα πολλά views, όχι ότι περίμενα να γίνει και χαμός. Λίγο αργότερα, σταμάτησα να ανεβάζω κεφάλαια –αν και γραμμένα ήδη- λόγω υποχρεώσεων, αλλά και γιατί δεν έβρισκα πια κανένα ενδιαφέρον. Περιττό να σου πω πως δεν πίστευα ότι γράφω καλά και ότι έχει κάποιο ιδιαίτερο λόγο να προσέξει κάποιος την ιστορία μου. Κάπου εδώ, ήρθαν μερικοί αναγνώστες στα τέλη του ίδιου μήνα, που άφηναν τα σχόλιά τους, αλλά, μιας και δεν είχε κάποια ιδιαίτερη απήχηση, άρχισα να ανεβάζω και πάλι κεφάλαια, σποραδικά, μόνο και μόνο γιατί έπρεπε να σεβαστώ -και ήταν υποχρέωση μου- αυτά τα δύο τρία άτομα που ήθελαν να διαβάσουν τη συνέχεια. Το μεγάλο “μπαμ” ήρθε μέσα στον Νοέμβριο. Για έναν ανεξήγητο λόγο, άρχισε να μπαίνει κόσμος, που άφηνε και σχόλια. Παρατηρούσα τις ειδοποιήσεις της εφαρμογής που χτυπούσαν στα like και στα σχόλια, ενώ δεν είχα φτάσει ούτε καν στην μέση της ιστορίας, μέχρι τότε και εκεί πήρα τα πάνω μου. Άλλαξα εξώφυλλο, άρχισα να προσέχω περισσότερο τον τρόπο γραφής μου και σιγά-σιγά μέχρι τις 11 Ιανουαρίου που τελείωσε η ιστορία, είχε γίνει αρκετά δημοφιλής και βρισκόταν πάντοτε στις πρώτες σε προτιμήσεις. Θα μπορούσα λοιπόν να πω πως περισσότερο με βοήθησε να καλυτερέψω το γράψιμο μου ο σεβασμός απέναντι σε εκείνους που με τιμούσαν, μπαίνοντας να διαβάσουν το βιβλίο μου, αν κι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου ακόμα και θεωρώ πως χρειάζομαι πολλή δουλειά.

Ως τώρα, έχεις ανεβάσει δύο ιστορίες στην εφαρμογή, η μία ολοκληρωμένη κι η άλλη μόλις ξεκίνησε. Πώς αισθάνεσαι που οι αναγνώστες δείχνουν να προτιμούν τα έργα σου;

LP: Μέχρι αυτή την στιγμή που μιλάμε, υπάρχει μία ολοκληρωμένη ιστορία και η δεύτερη ξεκινάει στις 15 Μαρτίου. Πώς αισθάνομαι; Ό, τι και να πω είναι λίγο, γιατί βρήκα απήχηση σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα -κάτι που ούτε καν περίμενα-. Νιώθω πολύ τυχερή και παράλληλα ευγνώμων απέναντι στους ανθρώπους που αγάπησαν την ιστορία και τους ήρωες της και που περιμένουν με ανυπομονησία το ξεκίνημα της δεύτερης, που εύχομαι να μην τους απογοητεύσει!




Πόσο δύσκολο θεωρείς ότι είναι το να βγάζεις τη ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων σου προς τα έξω; Πόσο δύσκολο είναι να μεταφέρεις τον αναγνώστη στον κόσμο τους;

LP: Λόγω του ότι, όπως προ είπα, είμαι λάτρης της ψυχολογίας, θεωρώ πως δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στο να βγάζω προς τα έξω τη ψυχοσύνθεση των ηρώων μου κι αυτό γιατί, όταν έχω στο μυαλό μου έναν χαρακτήρα, με κάποιο μαγικό τρόπο ξέρω πώς μεγάλωσε, πού, τι έχει περάσει, τι τον πλήγωσε, τι τον ευχαριστεί και γενικώς δομώ ολόκληρη την προσωπικότητά του από το μηδέν. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσει το απόλυτο. Όταν ένας ήρωας πονάει πολύ, θέλω να δείξω χωρίς φόβο τον πόνο του. Όταν αγαπάει, επίσης. Προσπαθώ, όσο μπορώ, να αποτυπώνω τα συναισθήματα κι ελπίζω, έστω και λίγο, να το έχω καταφέρει. Είναι, ομολογουμένως, δύσκολο.

Έχεις κοινά σημεία με τους χαρακτήρες που δημιουργείς ή προτιμάς να φτιάχνεις άτομα που δεν έχουν σχέση με σένα ως άνθρωπο;

 LP: Μ΄ άρεσε αυτή η ερώτηση πολύ. Την πρωταγωνίστρια, στην πρώτη ιστορία, τη λένε Μαίρη, και όταν την αποτύπωνα, σκεφτόμουν το χαρακτήρα μου, πριν κάποια χρόνια, αλλά με κάποιες διαφορές. Σχεδόν όλα τα πρόσωπα της ιστορίας έχουν δανειστεί χαρακτηριστικά από ανθρώπους που γνωρίζω και κάποιες καταστάσεις -δε θα αποκαλύψω ποιες- έχουν συμβεί στην πραγματικότητα. Ίσως τελικά, το ότι αυτή η ιστορία είχε μια δόση αλήθειας να έκανε το κοινό να την αγαπήσει, να λατρέψει κάποιους χαρακτήρες αλλά και να μισήσει κάποιους άλλους. Παρ’ όλα αυτά. ακόμα πιστεύω πως τα πρώτα της κεφάλαια θέλουν μια κάποιου είδους διόρθωση.

Μίλησέ μας λιγάκι για τις δύο ιστορίες σου, πες μας τι πραγματεύεται η κάθε μία με λίγα λόγια. Σύστησε μας τους κύριους πρωταγωνιστές.

LP: Η πρώτη ιστορία λέγεται “Από την στιγμή που σε είδα” και οι κύριοι χαρακτήρες της είναι η Μαίρη κι ο Αλέξανδρος. Η Μαίρη είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει πληγωθεί βαθιά από μία σχέση του παρελθόντος. Είναι συμβατικά με το Νίκο, με τον οποίο δεν είναι ερωτευμένη, απλά γιατί νιώθει ασφάλεια. Ξαφνικά, εμφανίζεται ο Αλέξανδρος και τα κάνει όλα άνω κάτω, αφού στην αρχή η Μαίρη δεν θέλει να παραδεχτεί τα αισθήματα της για εκείνον, φοβούμενη μην ξανά πληγωθεί. Αλλά το θέμα του βιβλίου …δεν είναι αυτό! Αρχικά, νομίζεις ότι διαβάζεις μια απλή και ήρεμη ιστορία, αλλά στην πορεία ούτε που μπορεί να φανταστεί κάποιος τι συμβαίνει μέσα σ’ αυτή. Ο Αλέξανδρος κάνει ένα μεγάλο λάθος που ανατρέπει τα πάντα και από κείνη τη στιγμή και μετά, η ιστορία παίρνει τελείως άλλη τροπή. Μυστικά, άνθρωποι οι οποίοι παλεύουν να κρατήσουν μακριά το ζευγάρι, αγωνία, καταστάσεις πραγματικά εκνευριστικές, ψέματα, ίντριγκες... Πολλές ίντριγκες και μεγάλες ανατροπές που δεν τις περιμένεις και τις οποίες αγαπώ! Σ’ αυτό το βιβλίο υπάρχει πιο έντονος ο ρομαντισμός και το τι μπορεί να νικήσει η αγάπη, ενώ το δεύτερο είναι περισσότερο ρεαλιστικό.

Η δεύτερη ιστορία λέγεται “Μια αναπνοή” και ξεκινάει στις 15 Μαρτίου. Η ιστορία αυτή μιλάει για τον Άλκη και την Δανάη, που γνωρίζονται στο Παρίσι , όπου περνούν μερικές ώρες έντονου πάθους, καθώς ερωτεύονται σφόδρα από την πρώτη στιγμή, αλλά η Δανάη εξαφανίζεται ξαφνικά κι ο Άλκης χάνει τα ίχνη της. Απογοητευμένος, γυρίζει στην Αθήνα, συνειδητοποιώντας πως δεν θα την ξαναδεί ποτέ. Επειδή έχω έντονο το στοιχείο της μοίρας στις ιστορίες μου , εδώ η μοίρα θα παίξει ένα αρκετά περίεργο παιχνίδι στους δύο ήρωες, καθώς ο Άλκης τελικά θα ξανασυναντήσει την Δανάη μετά από 8 μήνες, αλλά σαν γυναίκα του θείου του, του Τηλέμαχου. Η διαφορά αυτής της ιστορίας με την προηγούμενη είναι πως σε αυτήν εδώ, πέρα από το ζευγάρι και το αν θα καταφέρει ή όχι να παλέψει ενάντια στα αισθήματα του, έχουμε και παράλληλες ιστορίες άλλων ηρώων, που είτε συνδέονται με την κεντρική ιστορία είτε όχι. Αυτό το έκανα για να δώσω μια τρισδιάστατη όψη στο βιβλίο, θέλοντας να δείξω πως ο καθένας από τους χαρακτήρες έχει την δική του ζωή και κύκλο, κάτι που δεν έκανα στην πρώτη ιστορία, η οποία γυρίζει επίμονα γύρω από τους δύο πρωταγωνιστές. Επίσης, το συγκεκριμένο βιβλίο σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα του τι θα επακολουθήσει, από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο, περιγράφοντας τρεις  διαφορετικές περιόδους (παρελθόν-παρόν-μέλλον) και δύο πολύ σημαντικά γεγονότα. Τη γνωριμία και το τέλος τους. (!) Περιττό να αναφέρω πως και σ’ αυτήν την ιστορία, όπως και στην προηγούμενη, έχουμε να κάνουμε με μυστικά, ίντριγκα και φυσικά μεγάλες ανατροπές. Θα το ονόμαζα περισσότερο ρομαντικό δράμα. Και στα δύο, όμως, βιβλία κυριαρχεί έντονα η αγάπη, που την θεωρώ σημαντικότερη όλων, πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.




Εσύ, εκτός από συγγραφέας, δηλώνεις και αναγνώστρια; Στην εφαρμογή, πιστεύεις, υπάρχουν καλοί συγγραφείς;

LP: Ναι, φυσικά. Όπως είπα και στην αρχή, ήμουν από τις τυχερές που, όταν έκανα εγγραφή στην εφαρμογή, η πρώτη ιστορία που διάβασα ήταν πάρα πολύ καλογραμμένη και στην πορεία βρήκα κι άλλες, που μονοπώλησαν πραγματικά το ενδιαφέρον μου. Θεωρώ πως υπάρχουν αρκετά ταλαντούχα άτομα εκεί μέσα, που θα έπρεπε να αναγνωριστεί το ταλέντο τους κι εκτός της πλατφόρμας του Wattpad.

Τι προτιμάς να διαβάζεις περισσότερο  και γιατί;

LP:  Αν και είμαι λάτρης των θρίλερ και του μυστηρίου, μέσα στην εφαρμογή, επιλέγω περισσότερο ρομαντικές ιστορίες. Έξω από αυτήν, θα επιλέξω πιο εύκολα να διαβάσω ένα βιβλίο μυστηρίου ή κάποιο ψυχολογικό θρίλερ. Το ίδιο επιλέγω και στις ταινίες, σαν λάτρης του σινεμά.  Παρ’ όλα αυτά ξέρω ότι στο μέλλον (τώρα δεν έχω πολύ χρόνο) θα αρχίσω να μπαίνω και σε άλλες κατηγορίες περισσότερο.

Πως αισθάνεσαι που βλέπεις τη δουλειά σου να αναγνωρίζεται; Αυτή τη στιγμή το βιβλίο σου “Από τη στιγμή που σε είδα” βρίσκεται στην ένατη θέση των ρομαντικών ιστοριών. Τι συναισθήματα σου δημιουργεί αυτή η επιτυχία;

 LP: Να φανταστείς δεν ήξερα για τις κατατάξεις. Μια πολύ καλή φίλη και αναγνώστρια, μια μέρα, μου στέλνει μήνυμα και μου λέει : “Είδες; Στο νούμερο 19 είναι η ιστορία σου!” και σάστισα. Όπως σου είπα, ήμουν λίγο καιρό στην εφαρμογή και δεν ήξερα πολλά. Οπότε, όταν κατάλαβα τι εννοούσε, πέταξα από την χαρά μου. Δε μπορούσα να το πιστέψω. Από τη μία είμαι ευγνώμων για όλους όσους αγκάλιασαν αυτή την ιστορία και την ψήφισαν, αφού δεν ήταν λίγες οι φορές που έβλεπα σε ειδοποιήσεις να την καταχωρούν στις αγαπημένες τους, από την άλλη όμως, όλο αυτό σου δημιουργεί ένα άγχος για την επόμενη, αν και, για να σου πω την αλήθεια, θα ακολουθήσω το ίδιο μοτίβο με την πρώτη ιστορία, που θεωρώ πως είναι το καταλληλότερο. Αν αρέσει και σε όποιον αρέσει. Αν βρει την ίδια απήχηση κι αυτή, καλώς. Αν όχι, δεν πειράζει.  Θα προσπαθήσω να γράψω κάποια καλύτερη αργότερα.

Εκτός από τη νέα σου ιστορία με τίτλο "Μια αναπνοή" ετοιμάζεις κάτι άλλο ή θες να επικεντρωθείς μόνο σ’ αυτή; Σκοπεύεις κάποτε να δοκιμαστείς και σε άλλο είδος, εκτός από το ρομαντικό;

LP: Όχι. Η προσοχή μου είναι καθαρά στραμμένη στο βιβλίο που γράφω τώρα και που, στο word, βρίσκομαι στην μέση του και στο τέλος της πρώτης φάσης, όπως την λέω εγώ, καθώς έχω μια τάση να χωρίζω τις ιστορίες στην μέση, με ένα σημαντικό γεγονός.  Δε δηλώνω συγγραφέας, αλλά πιστεύω πως δεν μπορείς να γράφεις συγχρόνως πάνω από ένα βιβλίο. Πρέπει να γίνεις ένα με το δημιούργημά σου, να μπεις στην ψυχολογία και στον κόσμο των ηρώων σου… Να τους νιώσεις… Οπότε, δε θα μπορούσα να γράφω κάποια άλλη, παράλληλα. Κάποια στιγμή. θα ήθελα να γράψω ένα ψυχολογικό θρίλερ και ίσως, κι ένα βιβλίο φαντασίας.



Λiove prive σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που μου διέθεσες. Ποιο θα μήνυμα σ’ εκείνους που διαβάζουν τις ιστορίες σου.

 Και εγώ σ ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες, μ’ αυτήν την συνέντευξη. Το μόνο που θα πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που με αγκάλιασαν τόσο γρήγορα και με έβαλαν μέσα στα σπίτια τους. Και επειδή τυχαίνει να έχω κάνει και μερικές πολύ καλές, φιλικές σχέσεις μέσα από το wattpad, είμαι διπλά ευγνώμων γι’ αυτό που μου προσέφερε αυτή η εφαρμογή. Σας ευχαριστώ θερμά για τη στήριξη και την αγάπη σας!

Βιβλίο:
Από τη στιγμή που σε είδα

               Περίληψη:

Στη ζωή κάποια πράγματα μας συμβαίνουν για να μας κάνουν να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο μας . Μέχρι εκείνη την στιγμή, πιστεύουμε ότι όλα τα έχουμε υπό έλεγχο. Ότι δεν μας λείπει τίποτα, μέχρι την ώρα που θα εμφανιστεί μπροστά μας αυτό που μας έλειπε, αλλά δεν γνωρίζαμε ότι μας λείπει, για να μας θυμίσει πως τελικά δεν είχαμε μέχρι τώρα όλα όσα επιθυμούσαμε. Είχαμε όσα θεωρούσαμε βολικά. Γιατί, τα πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί, είναι κι αυτά που, συνήθως,, μας ξεβολεύουν.
Τι θα γίνει όταν η Μαίρη γνωρίζοντας τον Αλέξανδρο, θα γνωρίσει και μια πλευρά της ζωής που δεν είχε φανταστεί ότι υπάρχει;
Τι θα γίνει όταν εκείνος, μέσα από τα μάτια της, θα βιώσει τόσο πρωτόγνωρα συναισθήματα;
Και τι θα συμβεί, ανακαλύπτοντας πως το να είναι μαζί  είναι πολύ δυσκολότερο απ’ το να είναι χώρια;
Tι θα γίνει  όταν νομίζεις ότι η μοίρα βάζει εμπόδια στην ευτυχία σου, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αποφασίσει να γίνουν οι ίδιοι μοίρα;

Κατηγορία: Ρομαντική-Views: 49,950 αναγνώσεις

Προσωπική Γνώμη

Το έργο της Liove-Prive με τίτλο “Από τη στιγμή που σε είδα” αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες ρομαντικές ιστορίες της εφαρμογής του Wattpad. Πρόκειται για την έντονη ιστορία αγάπης της Μαίρης και του Αλέξανδρου, δύο ανθρώπων διαφορετικών που θα πρέπει να παλέψουν για να είναι μαζί -κυρίως με τους ίδιους τους τους εαυτούς- αλλά και ενάντια σε όλους εκείνους που δεν μπορούν να δεχτούν την αγάπη τους. Ξεκινά με τα γνωστά τερτίπια του έρωτα, βρίσκοντας τον Αλέξανδρο κεραυνοβολημένο με τη Μαίρη που βρίσκεται σε δεσμό, αλλά κι εκείνη να νιώθει πρωτόγνωρα πράγματα κάθε φορά που τον αντικρίζει, πράγματα που με δυσκολία μπορεί να διαχειριστεί. Βέβαια, όταν ο έρωτας σου χτυπά την πόρτα, δεν μπορείς να τον αγνοείς για πάντα. Έτσι κι η Μαίρη παραδίνεται, όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά.

Είναι μία καλή προσπάθεια της συγγραφέως να μας βάλει στον κόσμο της Μαίρης και του Αλέξανδρου, να μας μεταφέρει τα συναισθήματά τους και την ιστορία τους, και σίγουρα -ακόμα κι αν δεν είναι για τα γούστα σας- θα δείτε πως το “Από τη στιγμή που σε είδα” είναι από τις πιο καλογραμμένες ιστορίες που κυκλοφορούν στην εφαρμογή. Αξίζει -ειδικά αν σας αρέσουν οι επικές ιστορίες έρωτα, όπου η αγάπη νικά τα πάντα- να της δώσετε μια ευκαιρία, γιατί θα σας αφήσει με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Συνέντευξη/επεξεργασίας εικόνας.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Μαρκάκη
Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :