Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

“Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού”-συγγραφέως Φανής Πανταζή.


                                                     



              Προσωπική άποψη: Δελλή Χαρά

 Σειρά στη λίστα με τα βιβλία που ήθελα οπωσδήποτε να διαβάσω φέτος είχε “Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού”, μιας βετεράνου του λογοτεχνικού κόσμου, με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό της, της Φανής Πανταζή. Δε με έχει απογοητεύσει ως τώρα, οπότε τα “θέλω” μου από το βιβλίο αυτό είναι υψηλά, κατόρθωμα της συγγραφέα με την “ευπώλητη”, και όχι μόνο, πένα…

Μεταφερόμαστε στην καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, λοιπόν, κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, αρχικά και ύστερα στο σήμερα.

Από την αρχή της ιστορίας, ο αναγνώστης καλείται να πάρει θέση, όσον αφορά στην υπέρτατη αγάπη που μπορεί να συναντήσει κανείς. Τη μητρική αγάπη. Είναι πραγματικά ανιδιοτελής η αγάπη αυτή; Η καρδιά της μάνας γελιέται ποτέ;


Υπάρχουν γυναίκες που θα έφταναν σε κάθε ύστατη θυσία για ένα παιδί, ακόμη κι αν γνώριζαν πως δεν είναι δικό τους. Τέτοιου είδους αγάπη δε γνωρίζει όρια και κανόνες. Όμως, μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια μάνα για να σώσει το παιδί της; Αλλά και μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια γυναίκα για να σώσει το γάμο της;


Μέσα από τη γραφικότητα των τοπίων και τα μυστικά που κουβαλούν τα παλιά αρχοντικά, η κυρία Πανταζή, σαν να χρησιμοποιεί οπτικοακουστικά μέσα, οδηγεί σε έντονα διλήμματα τον αναγνώστη.

Τι γίνεται όταν μια μάνα σφετερίζεται το σπλάχνο μιας άλλης γυναίκας;
Πόσα λάθη δικαιολογούνται στο όνομα της μητρικής αγάπης;
Πόσα αμαρτήματα παραγράφονται για χάρη της;

Γινόμαστε μάρτυρες του επιτυχημένου παντρέματος δύο τόσο διαφορετικών χρονικών περιόδων, ίσως επειδή οι εκκρεμότητες του παρελθόντος βρίσκουν τη δικαίωση που τους αξίζει στο μέλλον.

Βενετσιάνα
Μια γυναίκα έρμαιο της αγάπης των άλλων. Μια ύπαρξη που είχε ανάγκη να την αγαπούν. Ο άντρας της, το παιδί της, ακόμα και η έμπιστη της βοηθός, η Λευκή. Χωρίς να φανερώνει αλήθειες, χωρίς να υπολογίζει συνέπειες, πέφτει στον ιστό και γίνεται θύμα μιας κατάστασης, που η ίδια αποφάσισε να υφάνει. Παρακολουθώντας τις κινήσεις της, περίμενα μέχρι τελευταία στιγμή να λυγίσει και να παραδεχτεί τα κρίματά της, ρισκάροντας τα πάντα.

Εμμανουέλε
Αν και θύμα, εν αγνοία του, μιας αδικαιολόγητης ιδιοτέλειας, η άδολη καρδιά του –παρακαταθήκη της πραγματικής του μητέρας- καταφέρνει να αγαπήσει αγνά κι αληθινά ένα κορίτσι.
Λάθος του.

Ικανό να τον οδηγήσει μακριά της, για πάντα, τουλάχιστον σ’ εκείνη τη δεδομένη στιγμή και ζωή.

Ας υποθέσουμε πως υπάρχουν κι άλλες ζωές. Προηγούμενες, παράλληλες, ύστερες. Μπορεί κάτι ανολοκλήρωτο σε μία να ολοκληρωθεί σε καμιά άλλη; Ποια ανώτερη δύναμη δε θέλει ν’ αφήνει εκκρεμότητες; Αν στη ζυγαριά της ζωής, από τη μια βάλεις ένα άδικο κ άσχημο παρελθόν, με λάθη και παραλείψεις, με εγκληματικές αμαρτίες εις βάρος σου, σου αξίζει ένα λαμπρό μέλλον; Σ’ το χρωστάει η ζωή;

Έλενα
Όσο κι αν η Ελλάδα “τρώει” τα παιδιά και τα εγγόνια της, εκείνα επιμένουν και βρίσκουν δύναμη και τρόπο να ξαναχωθούν κάτω απ’ τις ζεστές της φτερούγες.

Υφίσταται παρόρμηση που να οδηγεί στη μοίρα; Παρόρμηση στιγμής; Ένστικτο; Μεταφυσική αύρα; Όπως και να την ονομάσουμε, αυτή η πυξίδα της επιβάλλεται, αναγκάζοντάς τη σε ένα διηπειρωτικό κι υπερατλαντικό ταξίδι, κάπου όπου θα πρέπει να ξεκινήσει πάλι από το μηδέν. Μακριά από τις δάφνες του παρελθόντος, σε νέα χαλιά, που ίσως να μην είναι πια κόκκινα…


Εμμανουέλε και Λένη-Μάνος και Έλενα.
Δυο ιστορίες τόσων κοινών σημείων δοκιμάζονται σε τόσο διαφορετικές εποχές.
Πώς είναι δυνατόν δύο άνθρωποι να βλέπουν το ίδιο όνειρο; Ποιες μαγικές χρονικές διαδρομές φέρνουν στη ζωή τους αυτή τη γυναίκα; Ποια αόρατα νήματα συνδέουν την ιστορία τους με καταστάσεις και πρόσωπα που έζησαν αιώνες πριν, τότε που η Μονεμβασιά βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της;

Ένας μεγάλος έρωτας που διασχίζει τον χρόνο μέχρι να βρει δικαίωση. Ένα παιδί που το διεκδικούν δύο μανάδες. Μια τραυματική απώλεια κι ένας ύμνος στη μητρική αγάπη που προστατεύει και πέρα από τον τάφο.


Δεν έχω σκοπό να σας ξεκαθαρίσω ποια ερωτήματα βρήκαν απάντηση μετά την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου. Μόνο σας προτρέπω, αν σας δημιουργήθηκαν απορίες και προβληματισμοί, να το επιλέξετε. Ενδείκνυται για όσους ψάχνουν αφορμή να (ξανά)πάνε στο “οχυρό”, όπου μπαίνεις μόνο από μια “έμβαση”, για όσους λατρεύουν τις ιστορίες μιας άλλης εποχής με τον καταιγισμό έντονων συναισθημάτων που γεννούν και για όσους δε διστάζουν ν’ ακολουθήσουν τις παρορμήσεις τους. “Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού”  είναι ένα βιβλίο που θα μείνει στην ψυχή σου και στο σπίτι σου. 

Στοιχεία Βιβλίου

Τίτλος ' Η ψυχή του πέτρινου σπιτιού'


ISBN: 978-618-01-1963-3
Συγγραφέας: ΠΑΝΤΑΖΗ ΦΑΝΗ
Εκδοτικός οίκος: ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Σελίδες: 480
Διαστάσεις: 14Χ21
Ημερομηνία Έκδοσης: Φεβρουάριος 2017



                                                          Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :