Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΑΝΟΙΞΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

…Λίγο επηρεασμένη απ’ την άνοιξη, λίγο από τη φύση μου που μάχεται σθεναρά να μείνει αισιόδοξη, αναζητώ την ξεχασμένη ελπίδα. Σε πείσμα της ζοφερής και πεζής πραγματικότητας, κλέβω μερικά πολύτιμα λεπτά στος τέλος κάθε μέρας, για να ταξιδέψω σε άγνωστα μα πάντα αγαπημένα μονοπάτια, χωρίς να κουνηθώ εκατοστό…

Βουτάω στους κόλπους της λογοτεχνίας… Έχει χρώματα η λογοτεχνία;;; Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι παίρνει όλα τα χρώματα της ίριδας, κάποιοι ότι παραμένει ροζ ή κίτρινη… Ε και; Πού το κακό;  Όσοι διαβάζουν ρομαντικά ή ανάλαφρα μυθιστορήματα στερούνται λογικής;  Δεν είμαστε αιθεροβάμονες, απλά από επιλογή κ χωρίς να μπερδεύουμε το αληθινό με το φανταστικό, απομακρυνόμαστε από τα προβλήματα και τα άγχη, έστω για λίγο, για να διαβάσουμε κάτι διαφορετικό. Μεταφερόμαστε κάπου όπου η αγάπη πάντα θριαμβεύει, κάπου όπου το χρήμα μπαίνει σε ύστερη μοίρα, κάπου όπου ο ουρανός είναι πάντα πιο γαλανός…(λυρική αδεία).
Δεν ονειρεύονται όλοι να πάρουν τη θέση των πρωταγωνιστών στα βιβλία. Είμαστε πρωταγωνιστές της ζωής μας, όσο διαφορετική κι αν είναι από το βιβλίο που διαβάζουμε… Τι κι αν λείπει το ροζ σύννεφο απ’ τις ζωές μας; Ποιός μας απαγορεύει  να το ψάχνουμε στα λογοτεχνικά μας ταξίδια;
"...και αν η σημερινή κοινωνία επιβάλλει το συντηρητισμό, εμάς θα μας επιτρέψετε να ονειρευόμαστε".

Χ.Δ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :