Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

"Το θαύμα στο Ακρωτήρι" μέσα από τη δική μου ματιά

Χρυσή Αγγελίδου

"Την Πόλη, την είπαν Πόλη, γιατί είναι η ομορφότερη πόλη στον κόσμο" αναφέρει ο Σάββας Ιακωβίδης (Ιεροκλής Μιχαηλίδης, "Πολίτικη Κουζίνα") ... Αυτή την ομορφιά μας προσφέρει η κυρία Κοτζαμπασάκη Γεωργία μέσα απο το βιβλίο της "Το θαύμα στο Ακρωτήρι". Ένα βιβλίο σεργάνι στην Πόλη και στα σοκάκια του έρωτα. Ενός έρωτα παθιασμένου, αλλά και καταδικασμένου εξαίτας παλιών εχθροπραξιών και πεποιθήσεων αιώνων... Ή μήπως όχι;


Η Μυρτώ, μία σύγχρονη γυναίκα, με υψηλόβαθμη θέση σε εταιρία, χωρισμένη με ένα παιδί φοιτητή, λόγω κρίσης αναγκάζεται να μετατεθεί στην Κωνσταντινούπολη, στα νέα γραφεία της κοινοπραξίας της εταιρείας της με μία αντίστοιχη της Τουρκίας. Και εκεί που σκέφτεσαι, οκ, τι την πειράζει; Ευτυχώς, να λέει που δεν απολύθηκε, έρχονται οι σκέψεις της Μυρτώς να αποκαλύψουν γιατί η μετάθεση αυτή την έχει ρίξει σε κατάθλιψη. Η Μυρτώ δεν συμπαθεί καθόλου τους γείτονες. Και όχι απλά δεν συμπαθεί, αλλά υπερασπίζεται με πάθος την ανωτερότητα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, την πνευματική και πολιτιστική μας διαφορά, που αν δεν ήταν το Βυζάντιο δεν θα είχαν τίποτα να επιδείξουν, που ό,τι είχαμε το χάσαμε εξαιτίας τους. Η Μυρτώ αντιπαθεί τους Τούρκους, καθώς κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η βαρβαρότητα, η αγριότητα, η βαναυσότητα.

Μία μετάθεση, λοιπόν, στην Κωνσταντινούπολη είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία θα ζει στην Πόλη που λατρεύει, από την άλλη θα πρέπει να έρχεται σε επαφή καθημερινά με το λαό που μισεί περισσότερο στον κόσμο. Και το μαρτύριο αρχίζει. Όμως, έρχεται να κορυφωθεί όταν γνωρίζει τον Φατίχ, έναν Τούρκο γιατρό, ο οποίος είναι αυστηρός και ευγενικός παράλληλα. Και ο έρωτας δεν αργεί να έρθει. Και η Μυρτώ έρχεται αντιμέτωπη με όλα όσα πίστευε και υποστήριζε με πάθος τόσα χρόνια. Πώς μπορεί να ερωτευθεί έναν άξεστο; Έναν βάρβαρο; Αντιστέκεται, γίνεται πιο ψυχρή και από τον πάγο … Ωστόσο, η επιμονή, η ευγένεια, η μόρφωση, η ομορφιά του Φατίχ, λυγίζουν τις αντιστάσεις της και παραδίνεται στο θαύμα της αγάπης.

Η ιστορία της Μυρτώς και του Φατίχ, ίσως είναι μία από τις τόσες ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε μία Ελληνίδα και έναν Τούρκο. Όμως, μέσα από τη γραφή της κυρίας Κοτζαμπασάκη, η ιστορία αγάπης παρουσιάζεται τελείως διαφορετικά και θέτει νέα ερωτήματα, νέες σκέψεις, νέους προβληματισμούς. Καταρχήν αυτό που με εντυπωσίασε, με ενθουσίασε ήταν η όμορφη και λεπτομερής περιγραφή της Πόλης. Από την πρώτη στιγμή νοιώθεις ότι βρίσκεσαι στα σοκάκια της, στην οδό του Πέραν, στο Καπαλί Τσαρσί, αλλά και στην εποχή των Βυζαντινών και του Σουλειμάν του Μεγαλοπρεπή. Καθώς, η συγγραφέας παρουσιάζει τα μνημεία της Πόλης, παραθέτει συγχρόνως και την ιστορία τους. Μία παράθεση με ζωντανές εικόνες, οι οποίες δεν κουράζουν, αλλά αντιθέτως σε μεταφέρουν στην εποχή των χαρεμιών, των Σουλτάνων και των πειρατών.


Και ερχόμαστε στην Κωνσταντινούπολη του 21ου αιώνα. Μία πόλη με έντονο το στοιχείο της αντίθεσης. Η Πόλη της προόδου, της δυτικής κουλτούρας και η Πόλη της στασιμότητας, της ανατολικής νοοτροπίας και του θρησκευτικού φανατισμού. Μέσα σε αυτό το κλίμα υπάρχει η ελληνική μειονότητα, οι Έλληνες της Πόλης, όπου συγκεντρωμένοι γύρω από το Ορθόδοξο Πατριαρχείο προσπαθούν να κρατήσουν την ελληνικότητά τους. Σε αυτή την κοινότητα η Μυρτώ θα βρει το αποκούμπι που χρειάζεται στην αρχή της νέας της ζωής. Αλλά η βοήθεια θα έρθει από εκεί που δεν το περιμένει. Από έναν απλό τούρκο καφετζή, ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με τον «βάρβαρο, άξεστο, χωριάτη» τούρκο που είχε η Μυρτώ στο μυαλό της. 

Και ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά της. Ο γερο – καφετζής, οι συνεργάτες της στην εταιρεία, ο Φατίχ, η οικογένειά του, απέχουν πολύ από το κλισέ που είχε στο μυαλό της, από την εικόνα που είχε δημιουργήσει μέσα από τα βιβλία, την ιστορία, την πολιτική. Και ήταν όλα αυτά, αλλά και το πάθος του Φατίχ, που την έκαναν να υποκύψει στον έρωτά του. Πάλεψε με τις ιδέες της, συγκρούστηκε με τον εαυτό της, έδωσε μάχη με τον ίδιο της τον γιο και την οικογένειά της, για χάρη του έρωτά της. Και ο Φατίχ, δίπλα της, συνοδοιπόρος της, προστάτης της, δεν διστάζει για χάρη της να έρθει σε κόντρα με τον ίδιο τον πατέρα του. Υψηλόβαθμος του Τούρκικου Στρατού εναντιώνεται σε αυτή την σχέση και κάνει ό,τι είναι δυνατό για να την τερματίσει.

Η Μυρτώ σε πολλά μου θύμησε εμένα. Στην αγάπη για την Κωνσταντινούπολη, στις απόψεις για τους γείτονες και στις εσωτερικές συγκρούσεις. Την ζήλεψα που θα έμενε στην πιο όμορφη πόλη του κόσμου, με νευρίασε όταν «παραδόθηκε» στον Τούρκο, πόνεσα όταν έχασε τους πάντες γύρω της, αλλά και σκέφτηκα ότι αυτό είναι το τίμημα των επιλογών μας. Και ο Φατίχ αρχικά με επιβεβαίωνε, «ναι, έτσι φέρονται οι Τούρκοι», «μμμμ, δεν περίμενα κάτι καλύτερο από αυτόν». Γνωρίζοντας, όμως, τόσο τον Φατίχ, όσο και την οικογένειά του, άρχισα να μπαίνω στη διαδικασία να σκέφτομαι ότι «Λες να υπάρχουν και «πολιτισμένοι» Τούρκοι;», «Υπάρχουν τελικά εξαιρέσεις στον κανόνα» και άλλα πολλά που με έκαναν να δικαιολογήσω τη στάση της Μυρτώς.


«Το θαύμα στο Ακρωτήρι» είναι ένα βιβλίο το οποίο σε κάνει να δεις τα πράγματα μέσα από μία άλλη οπτική γωνία. Μέσα από μία αισθηματική ιστορία, έρχονται στην επιφάνεια όλες οι διαφορές και οι ομοιότητες που μας ενώνουν και μας χωρίζουν με τους Τούρκους. Μία ιστορία η οποία σε βάζει σε σκέψεις και σε προβληματισμό. Υπάρχει δυνατότητα να καμφθούν οι έχθρες τόσο αιώνων; Υπάρχει περίπτωση να σβηστεί η ιστορία και να συνυπάρχουμε ειρηνικά; Χωρίς απαιτήσεις; Χωρίς διεκδικήσεις; Και μπορεί όλα αυτά να εμπίπτουν στο φάσμα της πολιτικής, αλλά αν δεν αλλάξει ο απλός μέσος άνθρωπος, τότε δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Αυτό το «θαύμα» συντελέστηκε στην ψυχή της Μυρτώς και την οδήγησε στην ευτυχία. Αυτό το «θαύμα» - της αναθεώρησης των αντιλήψεων αιώνων και από τις δύο πλευρές – αν συντελεστεί στις ψυχές όλων, τότε θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν πολύ καλύτερα.

Στοιχεία βιβλίου
Συγγραφέας Γεωργία Κοτζαμπασάκη 
Τίτλος:Το θαύμα στο Ακρωτήρι
Σελίδες 624
Εκδοτικός Οίκος Εκδόσεις Πηγή


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :