Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Συνέντευξη με την συγγραφέα Γιώτα Στεφάνου

Στο σημερινό αφιέρωμα του blog μας έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε όχι μόνο μια ιδιαίτερη πένα αλλά και μια υπέροχη προσωπικότητα. Αγαπημένοι αναγνώστες ελάτε να γνωρίσουμε την Γιώτα Στεφάνου και το συγγραφικό έργο : "Τι κρύβεις;", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Τι περιμένετε λοιπόν; Συνοδέψτε μας στο μαγικό ταξίδι της ανακάλυψης!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Γιώτα Στεφάνου γεννήθηκε στη Λάρισα, σπούδασε Ιατρική στη Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα, όπου ασκεί την Παιδιατρική.Είναι μητέρα τριών παιδιών.
Έχει γράψει τρία βιβλία, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη: 
  • Έρωτας που Κυλάει δε Χορταριάζει,
  •  Η Κυνηγός,
  • Ο Κάμπος με τις Κούκλες.
  • Τι κρύβεις;

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Καλησπέρα, κυρία Στεφάνου. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο blog μας, Θεματοφύλακες Βιβλίων. Νέο βιβλίο, νέα ιστορία. Πείτε μας λίγα λόγια για τη νέα αυτή συγγραφική σας περιπέτεια.

Να σας ευχαριστήσω και εγώ για τη φιλοξενία. Το καινούργιο βιβλίο είναι μία ιστορία πάθους και οικογενειακών μυστικών, που βγαίνουν ξανά στην επιφάνεια, μετά από τριάντα ολόκληρα χρόνια, παρά την επίπονη προσπάθεια της ηρωίδας να τα συγκαλύψει. 

Η Ευσταθία δραπετεύει από τη ζωή της, δραπετεύει από το παρελθόν, ωστόσο χρόνια μετά αυτό επιστρέφει. Πιστεύετε ότι το παρελθόν μας ακολουθεί; 

Μας ακολουθεί και το ακολουθούμε. Το κουβαλάμε για πάντα μαζί μας. Είτε άηχα και αθόρυβα, είτε φασαριόζικα. Νομίζω πως ουδέποτε ξεπερνάμε το παρελθόν μας’ σε μεγάλο δε βαθμό, το παρελθόν μας καθορίζει και το μέλλον μας.

Έγκλημα, τιμωρία, διάλυση οικογενειών. Το βιβλίο θα μπορούσε να θεωρηθεί αστυνομικό; Ψυχολογικό; Πώς θα το χαρακτηρίζατε;  

Είναι ένα μείγμα «υλικών», στο οποίο θα απέφευγα να βάλω κάποια ετικέτα. Υπάρχουν αστυνομικά στοιχεία, γιατί εξυπηρετούν τον μύθο, αλλά η αστυνομική πλευρά της ιστορίας είναι ισχαιμική και στην πραγματικότητα απλώς χρησιμοποιείται ως «άλλοθι», ως περίγραμμα άλλων θεμάτων.  Το ζήτημα που διαρκώς με απασχολεί στα βιβλία είναι η σύγκρουση του «καλού» με τον «κακό» εαυτό μας.

Αξίζει να επιστρέψει κανείς στα λάθη του παρελθόντος; 

Μόνο αν πρόκειται να διδαχθεί κάτι. Από τη στιγμή που γίνεται ένα λάθος, έχει ήδη ξεφύγει από τον έλεγχό μας. Αν μπορεί ένα λάθος να διορθωθεί, τότε δεν είναι λάθος. Μόνο οι μη αναστρέψιμες ενέργειες, οι αμετάκλητες δηλαδή, που οδηγούν σε κακές εξελίξεις, είναι λάθη. 
  
Τι κερδίζει η Ευσταθία από αυτό; 

Την ωρίμανση. Το να έρχεσαι τετ- α- τετ με τα λάθη σου και να τα αποδέχεσαι ως δικά σου είναι μία διαδικασία ωρίμανσης. Σκληρή και οδυνηρή, αλλά απαραίτητη. 

Τώρα, λίγα λόγια για σας. Τι σημαίνει «γράφω» για εσάς;

Τις καλές μέρες «γράφω» σημαίνει «ταξιδεύω». Τις κακές μέρες «γράφω» σημαίνει «βασανίζομαι».

Τι είναι αυτό που θέλετε να περάσετε με τα βιβλία σας;

Μία άλλη οπτική, πιο παιχνιδιάρικη, πάνω στα ίδια μεγάλα θέματα (πόνος, αρρώστια, έρωτας, θάνατος) που μας απασχολούν όλους. 

Το αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας έχει «κατηγορηθεί» ότι στρέφεται κυρίως σε συναισθηματικά, ή αλλιώς «ροζ», βιβλία; Ποια είναι η γνώμη σας;

Θα σας απαντήσω με μία ιστορία: Γύρω στα είκοσι μου χρόνια περνούσα μία ερωτική απογοήτευση και είχα βυθιστεί στην κατάθλιψη για μέρες. Ένα βράδυ αϋπνίας βγήκα και αγόρασα ένα βιβλίο από ένα περίπτερο. Ήταν με μαλακό εξώφυλλο. Ένα βιβλίο τσέπης. Εκείνο το βιβλίο, εκείνο το βράδυ, με έβγαλε από την κατάθλιψη. Στα σίγουρα δεν ήταν γραμμένο από τον Μπαλζάκ, ωστόσο η επίδρασή του στη ζωή μου ήταν σημαντικά ευεργετική.

Τι είναι αυτό που κατά τη γνώμη σας κάνει κάποιον συγγραφέα «κλασικό»; Υπάρχουν στεγανά στη συγγραφή; 

Θα χρησιμοποιήσω έναν γνωστό ορισμό: « Κλασικό είναι το βιβλίο που δεν έπαψε ποτέ να λέει όσα έχει να πει». Κλασικοί συγγραφείς είναι αυτοί που έχουν καταφέρει να γράψουν τέτοια έργα. Και, όχι, δεν υπάρχουν στεγανά στη συγγραφή.

Τέλος, και αφού για μία ακόμη φορά σας ευχαριστήσω για το χρόνο μου μας αφιερώσατε, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες σας αλλά και στα άτομα που θέλουν να ασχοληθούν με την συγγραφή; Να τους αφιερώσετε κάποιο απόσπασμα από το βιβλίο σας ίσως; 

Ευχαρίστως! 

«Μου έλειπαν γεγονότα. Έλειπαν σκιρτήματα και συγκινήσεις. Έλειπε το πάνω κάτω ενός κύματος. Έλειπε το μυστήριο, ο έρωτας, η προδοσία, το κλάμα, το τσαλάκωμα. Χάλια ήμουν πριν, συνετός, αλλά χάλια. Η παρουσία σου –και η προδοσία σου, άλλωστε- ήταν ένα τρεμουλιαστό σοκ στη βαρετή ευθεία μου. Μετά από σένα, πήρα μπρος, πήρε φωτιά η ζωή μου»

Σας ευχαριστώ ξανά!



Ένα βίντεο από τους Θεματοφύλακες Βιβλίων, για την συγγραφέα Γιώτα Στεφάνου και το βιβλίο της "Τι κρύβεις;" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


Facebook Profil.:Giota Gargala

  Eπίσημη Σελίδα   :Γιώτα Στεφάνου








Oι Θεματοφύλακες Βιβλίων εύχονται πάντα έμπνευση και δημιουργικότητα και κάθε έργο της συγγραφέως να είναι καλοτάξιδο και να πλέει σε απάνεμα νερά!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :