Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Αύγουστος Οίνος με την Ιωάννα Θεοδωράτου.

«Αύγουστος Οίνος» της συγγραφέως κυρίας Ιωάννας Θεοδωράτου από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Ένα συγγραφικό έργο, το οποίο από την πρώτη σελίδα μυρίζει "καλοκαίρι". Ένα βιβλίο, το οποίο μας γυρίζει πίσω στα παιδικά – εφηβικά μας χρόνια και μας προσφέρει ευχάριστες αναπολήσεις ξέγνοιαστων στιγμών στην ιδιαίτερη πατρίδα του κάθε ενός!

Τι περιμένετε λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες, ελάτε να εξερευνήσετε την απολαυστική συνέντευξη που παραχώρησε η συγγραφέα στο blog μας.


 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Ιωάννα Θεοδωράτου γεννήθηκε στη Χίο. Η καταγωγή της είναι από Κεφαλονιά και Χίο. Αποφοίτησε από το Γενικό Λύκειο με άριστα και μιλά πέντε ξένες γλώσσες. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα. Γράφει από μικρή και έχει βραβευτεί δύο φορές από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. 

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Καλησπέρα, κυρία Θεοδωράτου. Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στο blog μας, «Θεματοφύλακες Βιβλίων». «Αύγουστος Οίνος» το πρώτο σας βιβλίο και δεν μπορώ να μη ρωτήσω πώς προέκυψε ο τίτλος; 

Ι.Θ:Το καλοκαίρι και ο Αύγουστος παίζουν κομβικό ρόλο στο μυθιστόρημα, το οποίο αποτελεί έναν ύμνο στο ελληνικό, νησιωτικό καλοκαίρι. Θα ήταν, λοιπόν, ασύμβατο να μην υπάρχει σχετική αναφορά στον τίτλο. Ο «Αύγουστος Οίνος», πέρα από την κυριολεξία του και το ρόλο που διαδραματίζει στο έργο –και τον οποίο δε θα προδώσω- είναι κυρίως μια αλληγορία: είναι το κρασί της ζωής. Είναι ένας συμβολισμός: του καλοκαιριού, της ωρίμανσης και του ίδιου του έρωτα. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια κατάφαση στη ζωή. Ακροβατεί ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία και παρά την ποιητική του ματιά σε αρκετά σημεία εντέλει είναι ρεαλιστικό και γήινο. Ως τίτλος προέκυψε προς το τέλος, αφού πλέον υπήρχε μια «κάτοψη» του συνόλου του έργου.


Η Μαρίνα, ένα κοριτσάκι 12 – 13 χρονών, εξελίσσεται σε μία γυναίκα ώριμη. Παρακολουθούμε την εξέλιξή της μέσα από τα καλοκαίρια της. Ξέγνοιαστα και ανέμελα αρχικά, ωριμότερα στη συνέχεια. Ωριμότερα κυρίως λόγω του έρωτα. Ο έρωτας μας ωριμάζει;


Ι.Θ:Πρωταγωνίστρια αυτής της ιστορίας είναι η Μαρίνα: μια ηρωίδα εντελώς θαλασσινή, όπως ακριβώς υποδηλώνει και το όνομά της. Την πλαισιώνουν οι γονείς της, η γιαγιά Ελένη, ο θείος Χαρίλαος, οι παρέες της, οι φίλοι της, η γλυκιά Ουρανία, ο απροσάρμοστος Ζάχος, ο μυστηριώδης Αύγουστος, ο ερωτεύσιμος Φίλιππος… πρόσωπα αγαπημένα, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επηρεάζουν τη ζωή της από την προεφηβική κιόλας ηλικία και την οδηγούν χέρι χέρι στο δύσκολο δρόμο της αυτογνωσίας, σε μια πορεία δύσβατη, γεμάτη απογοητεύσεις και πόνο, αντιδραστικότητα και αγωνία. Ζωή χωρίς έρωτα όμως υπάρχει; Ο έρωτας αποτελεί κεντρικό άξονα του βιβλίου, οι επιμέρους αισθηματικές και μη ιστορίες εν είδει αυτοτελών επεισοδίων κεντούν το χαρακτήρα της κι ο Αύγουστος, ως μήνας-φαντασίωση-άνθρωπος-σύμβολο, τη γοητεύει, την ωριμάζει, την απολυτρώνει. Ο έρωτας θεωρώ πως υπό φυσιολογικές συνθήκες ωριμάζει τον άνθρωπο: κανείς δεν αντιμετωπίζει την ίδια κατάσταση στα σαράντα του όπως θα την αντιμετώπιζε στα είκοσι.


Υπάρχουν προσωπικές εμπειρίες, προσωπικές στιγμές στα καλοκαίρια της Μαρίνας; 

Ι.Θ:Θεωρώ αναπόφευκτο να μη βγει ένα κομμάτι του εαυτού σου σε αυτό που γράφεις. Ο Αύγουστος Οίνος είναι μια ιστορία φανταστική, με σπαράγματα αληθείας, με ψήγματα ή αφορμές βιωμάτων, με ήρωες που έχουν επιρροές από ανθρώπους που γνωρίζω ή κι από εμένα. Μεμονωμένα περιστατικά, βέβαια, όπως φερ’ ειπείν η ιστορία που διηγούμαι για το βροχόμετρο, είναι πέρα για πέρα αληθινά.

Ένα περιστατικό και η Μαρίνα αποφασίζει να γίνει αρχαιολόγος. Ένα άλλο περιστατικό και η Μαρίνα αποφασίζει να αφήσει τον έρωτα έξω από τη ζωή της. Τελικά, η ζωή μας ορίζεται από περιστατικά; Τα γεγονότα είναι αυτά που μας διαμορφώνουν και μας καθοδηγούν;

Ι.Θ:Στην ουσία με ρωτάτε αν είμαστε έρμαια τυχαίων περιστατικών ή αν ορίζουμε απόλυτα τις ζωές μας. Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνουν αμφότερα. Ωστόσο το αρχαϊκό παν μέτρον άριστον αποτελεί αρχή αναλλοίωτη στους αιώνες. Άλλες φορές καλό είναι να αφηνόμαστε στην τύχη κι άλλες να βάζουμε εμείς το χεράκι μας για να χαράξουμε τη δική μας ρότα. Κι αυτό αποτελεί κι ενός είδους επιμύθιο στο βιβλίο αυτό, το οποίο κλείνει περίπου συμπεραίνοντας ότι «Οι ζωές των ανθρώπων είναι γεμάτες μυστήριο, που χάνεται στην προσπάθεια να τις ορίσεις. Όσο για την ευτυχία, αυτή κρύβεται σε ανεπαίσθητες λεπτομέρειες…»

Δεν μπορώ να μη σας εκμυστηρευτώ ότι «μελετώντας» τη Μαρίνα και παρατηρώντας την αντίδρασή της απέναντι στον έρωτα, σκέφτηκα ότι υπερβάλει. Στην εποχή μας που ο έρωτας, οι ολοκληρωμένες σχέσεις, έχουν περάσει σε ένα επίπεδο απλής ικανοποίησης και όχι ουσιαστικών συναισθημάτων, δεν είναι λίγο ουτοπικό η Μαρίνα να περιμένει το πριγκιπόπουλο;

Ι.Θ:Περίπου όπως τα λέτε είναι… ζούμε σε μια αντιηρωϊκή και αντιερωτική εποχή, σ’ ένα σύμπαν προσηλωμένο στην ερωτική πράξη, σ’ ένα περιβάλλον αποστειρωμένο από συναισθήματα, σε καιρούς άγονους για τους ρομαντικούς. Δε σας κάνει εντύπωση, όμως, που παρόλη τη σεξουαλική απελευθέρωση ένα μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού αποζητά στ’ αναγνώσματά του τον έρωτα και όχι το σεξ; Δε θα έλεγα ότι η Μαρίνα περίμενε τον πρίγκιπα. Η Μαρίνα απλώς ήταν ατίθαση, ανυπότακτη: ήθελε να συναντήσει εκείνο που είχε ανάγκη η ψυχή της για να νιώσει γεμάτη. Πώς μπορούμε, όμως, να καταδικάσουμε ως αιθεροβάμονες τους ανθρώπους που δε σκορπίζονται σε σχέσεις θνησιγενείς; Είναι πολλοί αυτοί οι άνθρωποι εκεί έξω… απλώς η Μαρίνα αποφάσισε να πάρει ένα δύσκολο δρόμο, να προτιμήσει για ένα διάστημα και τη μοναξιά της. Η μοναξιά κακώς θεωρείται πρόβλημα. Συχνά είναι το μέσο για να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου, να αναδιοργανωθείς, να δεις τι πραγματικά θέλεις.

Και φυσικά το πριγκιπόπουλο ήρθε. Άργησε, αλλά ήρθε. Ή μήπως όχι; Μήπως δεν άργησε, αλλά ήρθε όταν έπρεπε να έρθει;


Ι.Θ:Ο ήρωας στον οποίο αναφέρεστε δεν ήταν καθόλου πρίγκιπας. Τουλάχιστον δεν είχα την πρόθεση να τον παρουσιάσω έτσι. Ήταν ο ίδιος γήινος άνθρωπος που η Μαρίνα κάποτε γνώρισε. Με τις παραξενιές του και τις ιδιαιτερότητές του, ενδεχομένως αποδομημένος στο τέλος από τη ζωή του την ίδια. Αυτό που άλλαξε ήταν το πρίσμα και η συγκυρία.

Δύο νησιά, δύο χωριά, η καταγωγή του πατέρα και η καταγωγή της μητέρας. Ωστόσο, η Μαρίνα ήταν δεμένη με το νησί της γιαγιάς όπου ζούσε η γιαγιά. Παίζουν ρόλο οι ρίζες; Νιώθουμε τόπο μας εκεί που υπάρχουν οι πρόγονοί μας;
 
Ι.Θ:Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται ως επί το πλείστον κάτω από το φλογερό ελληνικό ήλιο, στο γνώριμο κυκλαδίτικο τοπίο, δίπλα στα βράχια και τη θάλασσα. Ο ήλιος κι η θάλασσα, σήμα κατατεθέν της ελληνικότητας, αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι από τις ρίζες μας. Γράφει ο Ο. Ελύτης: «Ο νους ξεπερνιέται από μερικά κύματα και λίγες πέτρες - κάτι παράλογο ίσως, παρ' όλα αυτά ικανό να φέρνει τον άνθρωπο στις πραγματικές του διαστάσεις. Επειδή, τι άλλο θα του ήτανε πιο χρήσιμο για να ζήσει; Αν του αρέσει να ξεκινά λάθος, είναι γιατί δεν θέλει ν' ακούσει. Ερήμην του το Αιγαίο λέει και ξαναλέει, εδώ και χιλιάδες χρόνια, με το στόμα του φλοίσβου, σ' ένα μήκος ακτών απέραντο: αυτός είσαι!» Είναι αναμφίλεκτο πως ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει παντού. Ωστόσο φρονώ πως τόπος μας είναι εκεί που νιώθουμε ελεύθεροι. Η Μαρίνα ένιωθε ελεύθερη στο νησί της γιαγιάς. Γι’ αυτό και το νησί διαδραμάτισε ένα μεταφυσικό ρόλο στη ζωή της, σα να ‘χε σάρκα και οστά και να ήταν ένας από τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος.

Η Μαρίνα ήταν ήδη διαμορφωμένη στο μυαλό σας όταν ξεκινήσατε να γράφετε ή μεγάλωσε μέσα από τη ροή της ιστορίας; 


Ι.Θ:Η Μαρίνα μεγάλωσε σταδιακά, μέσα από τις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος. Δεν είχε διαμορφωθεί εξαρχής ούτε η ηρωίδα ούτε ο άξονας της ιστορίας. Εντούτοις, είχα τη γενική ιδέα, έναν προσανατολισμό, από τον οποίο δε παρέκλινα.

Πρώτη συγγραφική απόπειρα. Τι σας συγκίνησε; Τι σας κούρασε;


Ι.Θ:Ο Αύγουστος Οίνος δεν είναι το πρώτο γραπτό μου, είμαι εξοικειωμένη με τη γραφή. Αποτελεί, όμως, το πρώτο έργο μου που εκδίδεται. Γι’ αυτό και ήταν η ανταπόκριση του κόσμου, τα ενθουσιώδη μηνύματα, η χαρά στα πρόσωπα των αναγνωστών, τα κοινά βιώματα και η νοσταλγία που τους προκλήθηκε αυτό που με συγκίνησε περισσότερο σ’ ετούτη τη διαδρομή. Όπως βέβαια και η στιγμή που ανταποκρίθηκαν θετικά οι Εκδόσεις Ωκεανίδα, που αποτέλεσε ένα μαγικό momentum, καθώς πραγματωνόταν ένα μεγάλο μου όνειρο. Δε θα έλεγα ότι με κούρασε κάτι, ίσα ίσα που θα τα έκανα όλα ξανά και ξανά…

Αφού σας ευχηθώ καλοτάξιδο και σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που μας αφιερώσατε θα ήθελα να κλείσουμε τη συνέντευξη με μία συμβουλή προς τους νέους συγγραφείς. 

Ι.Θ:Καταρχάς εύχομαι στους αναγνώστες να ταξιδέψουν παρέα με τη Μαρίνα στα καλοκαίρια της, να νοσταλγήσουν και να ερωτευτούν, να γίνουν για λίγο ξανά παιδιά και τελικά να μεθύσουν από τον «Αύγουστο Οίνο». Να μυρίσουν το γιασεμί από το νησί της γιαγιάς, να γλυκαθούν με τα γλυκά του κουταλιού της, να τους ανοίξουν την όρεξη οι μεζέδες του μπάρμπα Γιώργου, να γεμίσουν τα μάτια τους φως και τα καλοκαίρια τους έρωτα, να νιώσουν… Είναι μεγάλη υπόθεση να μπορείς να αισθάνεσαι. Η συμβουλή μου προς τους νέους συγγραφείς είναι να μη σταματούν να προσπαθούν και να ελπίζουν. Αν κάνεις κάτι καλά θεωρώ ότι, ακόμη κι αν δεν έχεις αυτό που λέμε «μέσα», γνωριμίες, δημόσιες σχέσεις κλπ, δεν υπάρχει ταβάνι. Φτάνουμε εκεί που εμείς επιτρέπουμε στον εαυτό μας να φτάσει κι η ανασφάλεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.




Ποιος είναι ο μυστηριώδης νέος που συναντά τυχαία η Μαρίνα σε σημαντικές στιγμές της ζωής της, τον οποίο τον έχει βαφτίσει η ίδια Αύγουστο; Αυτή του ανοίγει την καρδιά της και σε αντάλλαγμα εκείνος της προσφέρει μελένια σύκα.Η ηρωίδα μας, μια σύγχρονη γυναίκα στα τριάντα πέντε της χρόνια, μετρά τα καλοκαίρια της. Μας ταξιδεύει στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και στο σαγηνευτικό μα δύσβατο δρόμο του έρωτα. Βιώνουμε μαζί της, σε μια νοσταλγική αναδρομή από την πρώιμη εφηβική της ηλικία, τις περιπέτειές της. Τη βλέπουμε να χτίζει σχέσεις, να ακολουθεί τα προστάγματα της έντονης προσωπικότητάς της, να γεύεται την απογοήτευση στον έρωτα, αλλά και να μαθαίνει τους ανθρώπους και κυρίως τον εαυτό της… Και όλοι αναρωτιόμαστε τελικά:

«Θα τη μεθύσει τη Μαρίνα το κρασί της ζωής,
 ο “Αύγουστος Οίνος”;»





Συνέντευξη: Χρυσή Αγγελίδου
Επ. Άρθρου:- ΦωτΒασιλική Μπούζα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :