Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Τυχαία έκτακτη συνάντηση! Του Ανθρώπου, της Ψυχής και της Αγάπης…

ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ


"Τυχαία έκτακτη συνάντηση! 


Του Ανθρώπου, της Ψυχής και της Αγάπης…"

  
Σοφία Ζαρκαλή ,
για τους Θεματοφύλακες Βιβλίων.

Κάποια μέρα σκέφτηκα να συνοδεύω την ψυχή μου σε έναν περίπατο δίπλα στη θάλασσα, μήπως και ανανεωθούμε, βλέποντας το απέραντο γαλάζιο της. Ξαφνικά, βλέπουμε μπροστά μας μια γυναίκα που φορούσε ένα λευκό φόρεμα και καθόταν πάνω σε ένα βράχο, αγναντεύοντας τη θάλασσα. 

Βλέποντάς την, η ψυχή μου, λέει: “ Πολύ παράξενη μορφή έχει αυτή η γυναίκα… Και δες, ένα υπέροχο φως την αγκαλιάζει. Έχει τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου. Πάμε, σε παρακαλώ, κοντά της. Θέλω να ρωτήσω το όνομά της”. 

Πλησιάζουμε με αργά βήματα και αμέσως η ψυχή της λέει: “Καλησπέρα, αιθέρια ύπαρξη. Θέλω να γνωριστούμε. Με λένε Ψυχή, εσένα;”. 

Τότε εκείνη την κοιτάζει γλυκά και αρχίζει να μιλάει. “Με λένε Αγάπη και χαίρομαι που σε γνωρίζω. Δε συναντάς κάθε μέρα την ψυχή ενός ανθρώπου”.


Χαρούμενη εκείνη της απαντά: “Και εγώ χαίρομαι. Πρώτη φορά, μου δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά την αγάπη. Επ’ ευκαιρίας, μπορώ να σου κάνω μερικές ερωτήσεις;’’. 

“Φυσικά και μπορείς. Είμαι έτοιμη να τις ακούσω και να σου απαντήσω” της λέει τρυφερά.

Αμέσως, η ψυχή ξεκίνησε τις ερωτήσεις...” Πες μου, τι είναι αλήθεια η αγάπη; Και πώς νομίζεις ότι την αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι;”

Η Αγάπη απαντά: “Δεν μπορεί να περιοριστεί σε λέξεις. Η αγάπη είναι κάτι που πρέπει πρώτα να τη νιώσουν οι άνθρωποι για να μπορούν να την περιγράψουν και να την εκφράσουν σε όλη της την έκταση. Προϋποθέτει την έλλειψη του φόβου και την παρουσία της πίστης στους εαυτούς τους. Προϋποθέτει κοινούς στόχους, μία απόλυτη ένωση ψυχών και όχι μια απλή συμμαχία του μυαλού. Η αγάπη είναι κάτι ανώτερο, κάτι θείο, κάτι πέρα από το φθαρτό σαρκίο και πέρα από τον ορθολογισμό. Η αγάπη είναι στην ολότητα, είναι παντού. Απλά, οι άνθρωποι γίνονται ερμηνευτές και μεταφραστές αυτού του έπους που δεν έχει τελειωμό!” 

“Με κάλυψες πλήρως, όμως τώρα, μου προέκυψε ένα άλλο ερώτημα. Η αγάπη απαιτεί κάτι από τους ανθρώπους;”

“ Η πραγματική αγάπη δεν απαιτεί. Δεν βάζει όρους. Δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες που έχουν οι άνθρωποι να αλλάξουν κάποιον άλλον άνθρωπο σε ό,τι θα ΄θελαν αυτοί να είναι, αντί να μείνει όπως αυτός έχει διαλέξει. Η αγάπη επιθυμεί να υπάρχει η συνειδητοποίηση και κατόπιν η αναγνώριση ότι οι άλλοι είναι διαφορετικοί, γιατί έτσι πρέπει να είναι. Η αγάπη επικρατεί, όταν σέβεται ο ένας την ελευθερία του άλλου!¨ 

“ Πολύ κατατοπιστική είσαι. Τώρα θα σε ρωτήσω και μια άλλη απορία μου. Τι σχέση έχει ο φτερωτός θεός έρωτας με σένα, Aγάπη; Δηλαδή ο έρωτας είναι αγάπη;”

“ Πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν αυτές τις δυο έννοιες. Όμως, είναι δύο τελείως διαφορετικά συναισθήματα. Ο έρωτας είναι το μικρό αντιδραστικό αδελφάκι μου. Ο έρωτας είναι εγωιστικό συναίσθημα, πολύ δυνατό, που διαρκεί για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Είναι αυτό που λέμε ελευθερία και σκλαβιά μαζί. Πόσες φορές δεν είπαν οι άνθρωποι όταν είναι ερωτευμένοι.. “Θέλω να υπάρχει μόνο για μένα και εύχομαι να είμαστε πάντοτε και παντού μαζί.” Ενώ η αγάπη χρειάζεται ωριμότητα και προϋποθέτει αυτογνωσία και ανταγαπά. Εκεί δεν χωρούν εγωϊσμοί. Μία από τις σημαντικότερες διαφορές μεταξύ έρωτα και αγάπης είναι ότι ο έρωτας ζητάει, ενώ η αγάπη δίνει. Και δίνει και ελευθερία. Ο έρωτας σου κλείνει τα μάτια και βλέπεις τον άλλον όπως θέλεις εσύ. Ενώ η αγάπη ανοίγει τα μάτια και βλέπεις τον άλλον όπως πραγματικά είναι. Ο έρωτας σου προσφέρει άγχος, ενώ η αγάπη ηρεμία”.

“Αγάπη, σαν κατακλείδα της σημερινής μας συζήτησης, θέλω να σου θέσω ένα ερώτημα που χρόνια οι άνθρωποι ψάχνουν να κατανοήσουν.. Τι σημαίνει αγάπα τον πλησίον σου, σαν τον εαυτόν σου;”

“ Ψυχή μου, σημαίνει ότι πρώτα γνωρίζεις τον εαυτόν σου και κατόπιν τον αγαπάς με όλα τα καλά και άσχημα στοιχεία του. Εδώ όμως, θα μπορούσες να μου πεις.. Τα καλά έτσι και αλλιώς τα αγαπάς, τα άσχημα όμως δε γίνεται! Και όμως είναι εφικτό ψυχή μου, αν αποφασίσεις να τα δουλέψεις με ζήλο έχοντας ως εφόδιο τις ιδιότητες της αγάπης. Μακροθυμία, φροντίδα, κατανόηση, γνώση, νοιάξιμο, ελευθερία, σεβασμό και εξέλιξη. Αφού λοιπόν τις εμπεδώσεις και τις αφομοιώσεις, τότε ρίχνεις πάνω τους τον προστατευτικό μανδύα της αγάπης και τις αφήνεις να εξελιχτούν. Μόλις τελειώσει όλη η διαδικασία της εξέλιξης τότε ως εκ θαύματος θα αγαπάς εσένα και κατά συνέπεια και τους υπόλοιπους γύρω σου. Και κάτι τελευταίο που έχω να σου επισημάνω.. Ο κάθε συνάνθρωπος σου είναι ένα πανομοιότυπο του εαυτού σου! Άρα αμέσως τον αγαπάς σαν τον εαυτόν σου”.

Καθώς μιλούσαν παρατήρησα ότι η Ψυχή ήταν προβληματισμένη από τα όσα άκουγε. Ίσως γιατί στις τυχαίες συνομιλίες που είχε με τις άλλες ψυχές είχαν θέσει αυτά τα ερωτήματα για τους ανθρώπους αλλά δεν είχαν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Έτσι όπως ήμουν απορροφημένη από τις σκέψεις μου ξαφνικά ακούω την ψυχή να λέει..

“Αγάπη ευχαριστώ πολύ για τις υπέροχες πληροφορίες που μου έδωσες. Έλυσες πολλές χρόνιες απορίες όλων των ψυχών. Ξέρεις, και εμείς υποφέρουμε όταν προσπαθούμε να κάνουμε τους συγκάτοικους μας να καταλάβουν τα αυτονόητα και εκείνοι όχι μόνο μας αγνοούν, αλλά και συχνά μας παραγκωνίζουν κάνοντας του κεφαλιού τους. Πολύ μας λυπεί αυτό. Ελπίζω όμως, σήμερα, ως ακροάτρια και αντιπρόσωπος των ανθρώπων , να εμπεδώσει τις πληροφορίες που έλαβε και να τις μεταδώσει και στους υπόλοιπους συνανθρώπους της”.

Καθώς έλεγε τα τελευταία της λόγια, ένα αεράκι σηκώθηκε από τη θάλασσα και μου ψιθύρισε απαλά στο αυτί... “Ακολούθησε τον δρόμο της ψυχής για να φτάσεις στον καθαρμό!!




Λίγα λόγια για την συγγραφέα


H Σοφία Ζαρκαλή γεννήθηκε στην Κέρκυρα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Γουναράκη και συνέχισα την εκπαίδευσή μου στο St. George Commercial College, μέχρι τη στιγμή που παντρεύτηκε και αποφασίσε να γυρίσει όλο τον κόσμο. Μεγάλο μέρος της ζωής της πέρασε στη Ν. Αφρική, ενώ παράλληλα ταξιδεύει. Έγίνε ένας «Συλλέκτης Εμπειριών». Εμπειρίες που άφησαν πάνω της ένα πνευματικό αποτύπωμα. Αυτή η πνευματικότητα ήταν ο δάσκαλος για τη συγγραφή του «Ονείρου», του πρώτου της βιβλίου. Ακολουθεί το «Μεγάλο Ερώτημα» στο συγγραφικό της μονοπάτι. Ως συγγραφέας, στιχουργός και σεναριογράφος, βλέπει το λόγο, τη μουσική και την έκφραση ως Ένα Όλον. Μία ολότητα που για μένα είναι η καθημερινότητά της Το δικό της «Όνειρο» είναι να μοιράζεται, μέσα από τα έργα της, αυτό το καθημερινό βίωμα και να συν-κινείτε με άλλους ανθρώπους μέσα από αυτό.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί πνευματικό δημιούργημα της κυρίας Σοφίας Ζαρκαλή. Για τυχόν αναδημοσίευση στείλτε μας μήνυμα ώστε να ρωτήσουμε την συγγραφέα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :