Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Κριτική: "Μην μου λες αντίο" της Αναστασίας Καλλιοντζή

ΥΠΟΘΕΣΗ

Δύο ιστορίες, δύο άνθρωποι που κανονικά μάλλον δε θα συναντιούνταν ποτέ· όμως η μοίρα είχε αλλιώς αποφασίσει, ήταν γραφτό. Και τους έφερε κοντά. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται ένας μεγάλος έρωτας. Ένας έρωτας απρόβλεπτος, απόλυτος και καταλυτικός, καταστροφή αλλά και αναγέννηση, παράδεισος και κόλαση, από αυτούς τους έρωτες που είναι τόσο τέλειοι, ώστε να προκαλούν τη μήνι των θεών, ένα ασυγκράτητο πάθος που αναζητά απελπισμένα την ολοκλήρωσή του, με κάθε θυσία, με κάθε τίμημα.
Κι όλα αυτά με φόντο την πόλη της Κομοτηνής, μιας πόλης ερωτικής, που όσοι πέρασαν από εκεί, έστω και για λίγο, την κουβαλάνε πάντα μέσα τους και νιώθουν παντοτινά αποτυπωμένο σε κάθε μόριο του κορμιού τους το άρωμα Ανατολής που αποπνέει.
Καλό σας ταξίδι στον ονειρικό κόσμο των μυστικών, καλά κρυμμένων πόθων.

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη από τον σκηνοθέτη Μανούσο Μανουσάκη και πρωταγωνιστές τη Θάλεια Ματίκα και τον Μέμο Μπεγνή.  

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ

Διαβάζοντας τον τίτλο «Μη μου λες αντίο» σκέφτηκα σε ποιον θα έλεγα αυτή τη φράση. Μα φυσικά σε κάποιον που αγάπησα πολύ. Η επανέκδοση του βιβλίου «Μη μου λες Αντίο» της συγγραφέως Αναστασίας Καλλιοντζή μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω ένα βιβλίο για το οποίο είχα ακούσει τόσα πολλά να λέγονται. Ένα σημαδιακό γεγονός με έκανε να σκεφτώ ότι τώρα ήρθε η στιγμή να το αποκτήσω. Στο μέρος όπου παραθέριζα είχα δει μια γυναίκα να κρατά το συγκεκριμένο βιβλίο στα χέρια της και να το διαβάζει προσηλωμένη.  Δειλά της έπιασα κουβέντα για να δω πως της φαινόταν με μια λέξη μου απαντά: Εξαιρετικό.  Και πραγματικά από την πρώτη σελίδα κατάλαβα γιατί έκανε τόση επιτυχία, γιατί αγαπήθηκε τόσο πολύ. Είναι ένα βιβλίο ύμνος στην αληθινή αγάπη. Ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη μεταξύ αλλόθρησκων. Ένα βιβλίο που αποδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι ο φόβος, το μίσος, τα πάθη και η τυφλή προσκόλληση σε ιδέες, θρησκείες, χώρες, μόνο καταστροφή μπορεί να φέρει. 

Η ιστορία εξελίσσεται στην Κομοτηνή, μία πόλη που συνδυάζει Ανατολή και Δύση. Μία πόλη όπου η συνύπαρξη Χριστιανών και Μουσουλμάνων την κάνει τόσο ξεχωριστή, τόσο γοητευτική, τόσο διαφορετική και ιδιαίτερη. Η αφήγηση της κυρίας Καλλιοντζή μου πρόσφερε ένα μοναδικό ταξίδι σε αυτή την πόλη, με γέμισε με τις μυρωδιές της Θράκης και τα μπαχάρια της Ανατολής. Ζωντανή και λεπτομερής περιγραφή με έκανε να περπατήσω στους δρόμους της πόλης και να περιπλανηθώ μαζί με τους ήρωες στις ομορφιές της περιοχής. 

Όσο για την ιστορία αγάπης; Ένα θέμα που ποτέ δεν είχα σκεφτεί. Η Χριστίνα, πρωτοετής φοιτήτρια στη Νομική Θράκης, μετακομίζει από την Αθήνα στην Κομοτηνή. Ο Πέτρος διορισμένος δάσκαλος σε μειονοτικό σχολείο σε ένα χωριό της Ροδόπης. Μία τυχαία συνάντηση και ο απόλυτος έρωτας ξεκινά. Ο Πέτρος κάνει τα πάντα για τον έρωτά του. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι απαρνείται την καταγωγή του και εμφανίζεται ως Έλληνας στη Χριστίνα. Μέσα του παλεύουν η πίστη στον Αλλάχ και ο έρωτας για τη Χριστίνα. Η Χριστίνα, όταν μαθαίνει την αλήθεια, μετά το αρχικό σοκ, δεν διστάζει να έρθει σε κόντρα με την οικογένειά της, να αρνηθεί τον πατέρα της και να ακολουθήσει την καρδιά της. Δύο νέοι που θα πάνε ενάντια σε Θεούς και ανθρώπους για χάρη της αγάπης τους.

Με συνέτριψε ο εσωτερικός πόλεμος του Πέτρου. Η ψυχική του οδύνη όταν έπρεπε να καταπατήσει τις εντολές του Αλλάχ. Με συγκλόνισε η δύναμη της Χριστίνας όταν αποδέχτηκε την απόφαση του πατέρα της να την αποκληρώσει. Όμως, πιο πολύ από όλα με καθήλωσε το τέλος. Ο θάνατος της Χριστίνας ένωσε τις δύο πλευρές. Πάνω στον τάφο της οι γονείς της και ο Πέτρος παραμέρισαν τις εθνικές και θρησκευτικές τους «διαφορές» και να συγχωρήσουν ο ένας τον άλλον. Έπρεπε να «θυσιαστεί» κάποιος για να καταλάβουν – κυρίως όσοι αντέδρασαν σε αυτόν τον έρωτα – ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο, ότι η αγάπη δεν έχει σύνορα. Γιατί κανένας Θεός και κανένας Αλλάχ δεν διδάσκει το μίσος. Γιατί Θεός στην ουσία είναι αγάπη, ακόμα και σε άτομα διαφορετικής κουλτούρας, νοοτροπίας και θρησκευτικών πεποιθήσεων. 

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Αναστασία Καλλιοντζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομι­κή Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπι­στημίου Θράκης το 1995 και από το 1997 ασκεί τη μαχόμενη δικηγορία.
Εργογραφία:
Μη μου λες αντίο, 2000. 
Όλα ήταν τόσο, μα τόσο υπέροχα…, 2001.
Πες πως ήταν όνειρο, 2003.
Έσχατοι καιροί, 2005.
Θυμάσαι;, 2006.
Χαμένο χτες, 2009.
Αγαστή συνεργασία, 2010.
Παράνοια, 2011.


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
ISBN: 978-618-03-0599-9
Συγγραφέας: ΚΑΛΛΙΟΝΤΖΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
Εκδοτικός οίκος: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελίδες: 728
Διαστάσεις: 14Χ20,5
Ημερομηνία Έκδοσης: Ιούνιος 2016 

Κριτική: Νεκταρία Πουλτσίδη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :