Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Κριτική: "Έγκλημα Χωρίς Δολοφόνο" του Χρήστου Παπαδημητρίου

ΥΠΟΘΕΣΗ

Παρίσι, 1966: Η περίφημη ορχήστρα Μπαχ της Λειψίας παίζει τον Χειμώνα του Βιβάλντι. Ο διάσημος μαέστρος πέφτει νεκρός καθώς σβήνουν οι τελευταίες νότες της μουσικής και ενώ το κοινό είναι έτοιμο να ξεσπάσει σε ξέφρενα χειροκροτήματα…
Την υπόθεση του αιφνίδιου θανάτου του καλείται να διαλευκάνει ο νεαρός επιθεωρητής Ζακέ, ο οποίος θα βρεθεί αντιμέτωπος με το μεγαλύτερο αίνιγμα της καριέρας του.
 Μια καθηλωτική ιστορία που εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα, στο Παρίσι πριν από την εξέγερση του 1968 και στην εμπόλεμη Ευρώπη του 1940-1945. Από τα γαλλοελβετικά σύνορα, το Άουσβιτς, τη Σιβηρία έως την Τοσκάνη, μια απίστευτη αλληλουχία γεγονότων ξετυλίγεται με κινηματογραφική ταχύτητα. Ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα που διερευνά τις πιο απόκρυφες πτυχές της ανθρώπινης φύσης και τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκόσμιου πολέμου.


ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Έγκλημα χωρίς δολοφόνο, είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου, του συγγραφέα Χρήστου Παπαδημητρίου και ο τίτλος και μόνο μας βάζει σε σκέψεις. Πως γίνεται ένα έγκλημα να μην έχει δολοφόνο; Τι ακριβώς συμβαίνει στην ιστορία που ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου; Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία για την πλοκή του.

Βρισκόμαστε στο Παρίσι του 1966. Η διάσημη ορχήστρα Μπαχ της Λειψίας, παίζει τον Χειμώνα του Βιβάλντι. Όταν ο μαέστρος της περίφημης ορχήστρας πέφτει νεκρός, προς το τέλος της μουσικής, ο κόσμος σοκάρετε. Τότε ο νεαρός επιθεωρητής Ζακέ, αναλαμβάνει την υπόθεση και καλείται να βρει τον δολοφόνο. Αυτό που ο επιθεωρητής αγνοεί, είναι ότι θα έρθει αντιμέτωπος με το μεγαλύτερο μυστήριο, που έχει συναντήσει ποτέ στην καριέρα του. Θα τα καταφέρει να διαλευκάνει την υπόθεση;


Διαβάζω σπάνια αστυνομικά μυθιστορήματα, όχι γιατί δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, αλλά γιατί σαν αναγνώστης είμαι πολύ απαιτητική. Θέλω μυστήριο, δράση και πρώτα από όλα δεν θέλω την απάντηση, έτοιμη στο πιάτο. Το βιβλίο του Χρήστου Παπαδημητρίου με έκανε να λυγίσω. Ήμουν συνεχώς με ένα μπλοκάκι στο χέρι, συλλέγοντας στοιχεία μαζί με τον επιθεωρητή Ζακέ, διασταυρώνοντας πληροφορίες, προσπαθώντας αγωνιωδώς να βρω την λύση της υπόθεσης. Και όμως δεν τα κατάφερα, πριν από τον αγαπημένο πλέον επιθεωρητή.

Ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης μας, ο επιθεωρητής Ζακέ, είναι ένας νέος άνθρωπος, που θα συμπαθήσετε από το πρώτο κιόλας λεπτό. Είναι ευάλωτος αλλά διαθέτει και το απαραίτητο πείσμα που χρειάζεται για έναν ήρωα αστυνομικού μυθιστορήματος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα παραμείνει στο προσκήνιο για πολλές ακόμα ιστορίες.


Το βιβλίο μας ταξιδεύει σε ένα παρελθοντικό Παρίσι, λίγο πριν την εξέγερση του 1968. Από τα σύνορα Γαλλίας-Ελβετίας, στο Άουσβιτς, την Σιβηρία αλλά και την Τοσκάνη, ακολουθούμε μια σειρά γεγονότων που ξετυλίγονται με απίστευτη ταχύτητα. Γινόμαστε μάρτυρες στις μύχιες πλευρές του ανθρώπου, αλλά και στα πιο αποτρόπαια εγκλήματα του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου. Και σε όλο αυτό το συναρπαστικό ταξίδι, μας συντροφεύουν οι μουσικές νότες από το κονσέρτο «Χειμώνα» του Βιβάλντι.

Πλέκοντας δύο διαφορετικές εποχές, εκείνη των χρόνων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τα μέσα της δεκαετίες του 60 ο συγγραφέας μεταφέρει τον αναγνώστη σε μια καλογραμμένη ιστορία, με εξαιρετική πλοκή και κινηματογραφικές περιγραφές που συγκλονίζουν τον αναγνώστη και τον καθηλώνουν από την αρχή μέχρι το τέλος. Λάθη, μυστικά και ανοιχτά τραύματα έρχονται στο φως κάτω από την καθοδήγηση της πένας του συγγραφέα, αλλά και του πεισματάρη επιθεωρητή Ζακέ που θα κάνει τα πάντα για να βρει την απάντηση στο αίνιγμα.


Με λόγο απλό, που διαβάζετε εύκολα και γίνεται κατανοητός, το βιβλίο «Έγκλημα χωρίς δολοφόνο» είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζετε με μία ανάσα. Οι ζωές και οι ιστορίες των χαρακτήρων πλέκονται τόσο αριστουργηματικά, αποκαλύπτοντας περισσότερα στοιχεία για την ψυχοσύνθεση τους, τους φόβους και τις ανασφάλειες τους. Προσπαθούν να ισορροπήσουν κάτω από τις τραγικές εξελίξεις που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους και παράλληλα με την εξιχνίαση της υπόθεσης. Οι περιγραφές του βιβλίου, γεμάτες ένταση και δράση θα σας κάνουν να βουτήξετε κυριολεκτικά στην ιστορία και να μην θέλετε να αφήσετε το βιβλίο από τα χέρια σας.

Το «Έγκλημα χωρίς δολοφόνο» μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι ένα από τα πιο δυνατά αστυνομικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει ποτέ. Ένιωσα την τρέλα και τον πόνο των ηρώων του Χρήστου Παπαδημητρίου, την εξαθλίωση, την υπέρτατη ανάγκη για επιβίωση αλλά και την λύτρωση, την δικαίωση που έρχεται για ρους χαρακτήρες, ρίχνοντας έτσι λίγο φως στις βασανισμένες ψυχές τους.

Αν είστε και εσείς λάτρεις του καλού αστυνομικού μυθιστορήματος τότε το βιβλίο του Χρήστου Παπαδημητρίου, «Έγκλημα Χωρίς Δολοφόνο» είναι ένα βιβλίο που αξίζει να το διαβάσετε και να το έχετε στις βιβλιοθήκες σας. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Χρήστος Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1974 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δίκαιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών (ULΒ) και απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στο Δημόσιο Δίκαιο. Από το 1996 ασχολείται επαγγελματικά με τη δικηγορία. Από το 2008 έως σήμερα έχει εκδώσει τρία μυθιστορήματα (Το τέλος του Γ. Σ. Μπαχ: Απόδραση από τη ναζιστική Γερμανία, Ημιτελής εκτέλεση, Αρχική θεωρία) και δύο ποιητικές συλλογές. 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Συγγραφέας: Χρήστος Παπαδημητρίου
ISBN: 978-618-03-0073-4
Σελίδες: 232
Ημερομηνία έκδοσης: 08/02/2016 

Κριτική: Χριστίνα Μιχελάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :