Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Σαρλ Μπωντλαίρ: Ο ποιητής μέσα στη θύελλα.

ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ


"Σαρλ  Μπωντλαίρ:
Ο ποιητής μέσα στη θύελλα!"
  
Κυριάκος Χαλκόπουλος

    Σε έναν από τους διαλόγους του με τον Φλωμπέρ, ο Μπωντλαίρ υποστηρίζει οτι το κυριότερο για έναν συγγραφέα είναι “να μη μοιάζει στον διπλανό του”. Δηλαδή να ξεχωρίζει. Ο Μπωντλαίρ έζησε στη Γαλλία του 19ου αιώνα, πεθαίνοντας λίγο πριν την ταπείνωση της χώρας του στον γαλλο-πρωσικό πόλεμο. Στα έργα του κυριαρχεί η μορφή ενός ποιητή που νοιώθει αποστροφή για την πορεία των ανθρώπων γύρω του, και στρέφει την προσοχή του στην τέχνη αλλά και σε μεταφυσικές μελέτες. Παρουσίασε την πρώτη μετάφραση του Πόε στην γαλλική γλώσσα, και εφάμιλλου χαρακτήρα είναι πολλά πεζογραφήματα του, όπως στην συλλογή “Η μελαγχολία του Παρισιού”. Το πιο γνωστό έργο του είναι η ποιητική συλλογή “Τα Άνθη του Κακού”.

    Όπως πολλοί άλλοι διάσημοι λογοτέχνες, ο Μπωντλαίρ είχε κακό τέλος, χτυπημένος από την αρρώστια που τον οδήγησε στην παράλυση, σωματική και νοητική. Σε ένα κείμενο του, χρόνια νωρίτερα, είχε σημειώσει πως απειλούταν να τον αγγίξει “το φτερό της ηλιθιότητας”, και αυτή η φράση δε θα μπορούσε να μην αποκτήσει χαρακτήρα προαισθήματος. 

  Στο ποίημα του με το Άλμπατρος ο Μπωντλαίρ παρομοιάζει τον λογοτέχνη με έναν περιπλανώμενο μέσα στη θύελλα, και κάποιον που αντιπαθεί την τακτική των τοξοτών (δηλαδή εκείνων που από ασφαλή απόσταση φτάνουν σε έναν στόχο, άρα δεν βλέπουν ποτέ από κοντά τί είναι ο ίδιος ο στόχος). Όπως και άλλοι σημαντικοί λογοτέχνες, ο Μπωντλαίρ μοιάζει με εκείνα τα πλάσματα που – σε μια άλλη, διαδεδομένη παρομοίωση- έλκονται από το εκθαμβωτικό φως ενός κεριού, ώσπου μοιραία καίγονται στη φλόγα του, διότι το ίδιο το φως – όπως και ο στόχος του ποιητή – δεν επιτρέπει τίποτα να ξαναφύγει όταν περάσει ένα σημείο της πορείας στη σκέψη τέτοιων θεμάτων.


"Άλμπατρος"

Συχνά, για να διασκεδάσουν, του πληρώματος οι άνθρωποι
Πιάνουν αλμπατρός, τεράστια πουλιά των θαλασσών,
Που ακολουθούν, του ταξιδιού νωχελικοί σύντροφοι,
Το καράβι που γλιστρά πάνω στα τρίσβαθα τα πικρά.

Μόλις πάνω στις σανίδες τους ακουμπήσουν,
Τότε οι βασιλιάδες αυτοί του αιθέρα, αδέξιοι και ντροπαλοί,
Αφήνουν τα μεγάλα λευκά τους φτερά
Να σέρνονται σαν κουπιά στο πλάι τους τραγικά.

Ο φτερωτός ταξιδιώτης, πόσο είναι άχαρος και χαλαρός!
Εκείνος, πριν λίγο ωραίος, πόσο είναι κωμικός και άσχημος!
Ο ένας το ράμφος του πειράζει με μια πίπα,
Ο άλλος μιμείται, κουτσαίνοντας το σακάτη που πετούσε!

Ο Ποιητής είν' όμοιος με τον πρίγκηπα των πυκνών νεφελών
Που συντροφεύει τη θύελλα και τον τοξότη κοροϊδεύει·
Εξορισμένος πάνω στη γη στη μέση των γιουχαϊσμών,
Τα φτερά του, φτερά γίγαντα τον εμποδίζουν να βαδίζει.

(Μετάφραση Δέσπω Καρούσου, εκδόσεις Γκοβόστης)



Ο Κυριάκος Χαλκόπουλος φοίτησε στην Αγγλία και είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής σχολής του πανεπιστημίου του Έσσεξ.

Δημιουργεί και παρουσιάζει κύκλους σεμιναρίων για τη Φιλοσοφία, υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Βιβλιοθηκών και Μουσείων της Θεσσαλονίκης. Αρθρογραφεί για θέματα πολιτισμού στην εφημερίδα Μακεδονία της Θεσσαλονίκης.Έργα του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα περιοδικά Λόγου (Δέκατα, Ένεκεν, Ίαμβος, Εντευκτήριο κ.α.). Είναι συνεργάτης των εκδόσεων Ανάτυπο, από τις οποίες κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο “Η Χρυσαλίδα”. Είναι συνεργάτης της ομάδας των Θεματοφυλάκων.
Αν θέλετε να αναδημοσιεύσετε το άρθρο επικοινωνήστε μαζί μας για να απευθυνθούμε στην κάτοχο του,κο Κυριάκο Χαλκόπουλο.

Φωτογραφίες:albatross-industries

Τ.Eπιμέλεια :Βασιλική Μπούζα


1 σχόλιο:

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname