Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Συνέντευξη με την Μαριλένα Παππά.

Αγαπητοί αναγνώστες, σήμερα στο blog μας, έχουμε την ιδιαίτερη χαρά να περιπλανηθούμε μέσω μιας ξεχωριστής ιστορίας με σκοπό το κυνήγι της ευτυχίας στις περιπέτειες της Μυρτώς, η οποία συνδέει όλες τις στιγμές της ζωής της με αποσπάσματα από ποιήματα του Ελύτη. Ελάτε λοιπόν να ταξιδέψουμε μέσω της πένα της συγγραφέως,
κα. Μαριλένα Παππά και την συγγραφική δουλειά με τίτλο "Παρέα με τον Ελύτη", που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή. Τι περιμένετε λοιπόν;

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1988. Μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία, ανάμεσα σε τετράδια με σκέψεις και ζωγραφιές της και σ' ένα μεγάλο όνειρο: "Θέλω να γράψω ένα βιβλίο". Κι έγραψε. 6! Έχει συνεργαστεί με sites & blogs ως αρθρογράφος, γράφει κριτικές θεάτρου για το θέατρο.gr, κριτικές βιβλίων και διατηρεί το δικό της blog , "Σκέφτομαι και γράφω"! Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις ζωγραφικής, έχει στήσει πολυάριθμες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα, ενώ το πρώτο της βιβλίο "Ο πλανήτης που χαμογελά" κυκλοφόρησε σε δική της εικονογράφηση.

Σπούδασε Δημόσια Διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Δημοσιογραφία και ΜΜΕ στην Ακαδημία Σπουδών Επικοινωνίας. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα ζωγραφικής στο Δήμο Νέας Ιωνίας και μαθήματα σκίτσου στη Σχολή Ορνεράκη.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 


Καλησπέρα κυρία Παππά. Καταρχήν να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που μας αφιερώνετε για το blog μας, «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Αρχικά θα ήθελα να μας πείτε λίγα λόγια για εσάς.

Καλησπέρα, εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία σας! Με λένε Μαριλένα Παππά, είμαι 28 χρονών και έχω γεννηθεί στην Αθήνα. Γράφω πολύ! Βιβλία, κριτικές βιβλίων, κριτικές θεάτρου, άρθρα, χαζομηνύματα στο chat! Νομίζω ότι γράφω ακόμα κι όταν δε γράφω. Διαβάζω πολύ! Κάποιες μέρες θα ήθελα να μη μιλάω σε κανέναν και απλώς να διαβάζω!

Και ερχόμαστε στο καινούργιο σας βιβλίο, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε. «Παρέα με τον Ελύτη», λοιπόν και η ηρωίδα συνδέει όλες τις στιγμές της ζωής της με αποσπάσματα από ποιήματα του Ελύτη. Είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει και ως άνθρωπο; Συνδέετε προσωπικές σας στιγμές με αποσπάσματα από αγαπημένα σας ποιήματα, τραγούδια, μυθιστορήματα;

Εξαρτημένη μάθηση. Το κάνω από πολύ μικρή. Συνηθίζω να συνδέω περιόδους της ζωής μου με ποιήματα, τραγούδια, μυρωδιές, δρόμους, laptops, κινητά. Η Αθήνα ολόκληρη είναι μία τεράστια έκταση δικών μου αναμνήσεων.

Η Μυρτώ, η κεντρική ηρωίδα, είναι ένα κορίτσι του σήμερα. Ανεργία, ανεκπλήρωτοι έρωτες και η φυγή στη Μήλο. Πείτε μας δυο λόγια για τη Μυρτώ.

Η Μυρτώ είναι ένα κορίτσι με πολλές ευαισθησίες. Δεν ενδιαφέρεται για τα εφήμερα, ψάχνει κάτι βαθύτερο, αναζητά την ευτυχία. Όταν αγαπάει, αγαπάει βαθιά και … κολλάει. Αυτό ίσως είναι και το πρόβλημά της! Παρόλα αυτά, δεν είναι αδύναμη. Κρύβει μέσα της έναν δυναμισμό που την ωθεί να προχωρήσει μπροστά, που την κάνει να τολμάει και να δοκιμάζεται.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι προσπαθεί να ξεφύγει από τα προβλήματά της; Ή μέσα από το ταξίδι της στη Μήλο προσπαθεί να βρει τον εαυτό της;

Και τα δύο. Η Μήλος συμβολίζει τη μετάβαση από το παρελθόν στο μέλλον. Νομίζω ότι η μετάβαση από μία κατάσταση σε μία άλλη, χρειάζεται ένα προπαρασκευαστικό στάδιο, που σε βοηθάει να αναθεωρήσεις το παρελθόν, να επαναπροσδιορίσεις τον εαυτό σου και να προχωρήσεις. Η ευτυχία χρειάζεται προετοιμασία.

Και οι δύο φίλοι. Ο Γιώργος και η Σο. Δύο φίλοι, δύο άτομα που φεύγουν από τη ζωή της με διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Πόσο στιγματίζει τη Μυρτώ η εγκατάλειψη αυτή; Η απώλεια, είτε σωματική είτε ψυχική, μας κάνει πιο δυνατούς ή πιο αδύνατους; 

Στην σκέψη μίας απώλειας, αισθανόμαστε ανήμποροι, ευάλωτοι. Όμως όταν τελικά συμβαίνει, με κάποιον μαγικό τρόπο βρίσκουμε το θάρρος που χρειάζεται για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να την αντιμετωπίσουμε. Η απώλεια μας κάνει πιο ανθεκτικούς. Η Σο και ο Γιώργος είναι δύο πολύ σημαντικοί άνθρωποι για τη Μυρτώ. Η απώλεια τη συγκλονίζει, τη συνθλίβει. Η απώλεια όμως είναι αλλαγή. Αν καταφέρεις να συμβαδίσεις μαζί της, μπορεί να γίνει σύμμαχός σου.

Και φυσικά ο έρωτας. Ο έρωτας που την άφησε, ο έρωτας που επέστρεψε, ο έρωτας που την εγκατέλειψε ξανά. Πιστεύετε ότι πρέπει να δίνονται δεύτερες ευκαιρίες σε έρωτες που δεν αξίζουν;

Πιστεύω ότι δεν υπάρχουν κανόνες. Πιστεύω ότι όλα στη ζωή είναι ρευστά. Τίποτα δεν είναι τόσο μόνιμο, όσο φαίνεται. Στον έρωτα πρέπει να κάνουμε αυτό που θέλουμε βαθιά μέσα μας. Ανεξάρτητα αν είναι λάθος, αν οι άλλοι μας λένε ότι είναι λάθος, ακόμα κι αν εμείς οι ίδιοι ξέρουμε ότι είναι λάθος. Στη συγκεκριμένη ιστορία θεωρώ ότι η επιστροφή του συγκεκριμένου ανθρώπου στη ζωή της Μυρτώς, ήταν αυτό που χρειαζόταν για να θέσει επιτέλους έναν επίλογο σ’ αυτό το κεφάλαιο και να προχωρήσει.

Και ο έρωτας έρχεται και πάλι. Ξαφνικά. Έρχεται χωρίς να το περιμένει, με έναν αναπάντεχο τρόπο. Τελικά, μήπως δεν πρέπει να κυνηγάμε τον έρωτα; Ο αληθινός έρωτας θα μας βρει, όπου κι αν είμαστε;

Όχι δε χρειάζεται κυνήγι, αλλά όπως η ευτυχία έτσι και ο έρωτας θέλει προετοιμασία! Πιστεύω ότι εκείνος θα σε βρει, αλλά εσύ πρέπει να είσαι σε θέση να μπορείς να τον αναγνωρίσεις.

Παράλληλα με τη Μυρτώ εμφανίζονται και άλλοι χαρακτήρες, οι οποίοι με τον δικό τους τρόπο και τη δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα επιδρούν στην ψυχολογία της Μυρτούς. Ωστόσο, η ίδια κάνει αυτό που επιθυμεί η καρδιά της, αυτό που της υπαγορεύει η λογική της. Δεν είναι λίγο ουτοπικό αυτό; Ακόμα δεν υπολογίζουμε τη γνώμη του κόσμου;

Εγώ συνήθως κάνω του κεφαλιού μου (χεχε)!!

Νομίζω ότι υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων. Η δική μου πρωταγωνίστρια ακολουθεί μόνο την καρδιά της, αλλιώς δε θα ήταν πρωταγωνίστρια

Μέσα από τη Μυρτώ φαίνονται οι δυσκολίες των ανθρώπινων σχέσεων. Τι είναι τελικά αυτό που δυσκολεύει τις ανθρώπινες επαφές;

Ότι δε λέμε ποτέ αυτό που αισθανόμαστε. Φοβόμαστε ότι θα εκτεθούμε, -μην τυχόν και εκτεθούμε- και δεν διεκδικούμε αυτό που στ’ αλήθεια θέλουμε. Φοβόμαστε το λάθος, την απόρριψη και το δύσκολο. Κι έτσι αρκούμαστε σε πιο εύκολες καταστάσεις, προσωρινές ώσπου τελικά τις μονιμοποιούμε. Υποσυνείδητα είναι λες και συμβιβαζόμαστε με την ιδέα του μέτριου, το απλώς εντάξει. Κι από ΄κει ξεκινούν τα προβλήματα.

Κλείνοντας και αφού για μία ακόμα φορά σας εκφράσω τις ευχαριστίες μου για το χρόνο που μας αφιερώσατε. Θα ήθελα να μας πείτε το αγαπημένο σας ποίημα του Ελύτη ή ένα απόσπασμα από το βιβλίο σας που σας αντιπροσωπεύει. 

Εγώ σας ευχαριστώ για τις υπέροχες ερωτήσεις σας! Τις απήλαυσα μέχρι την τελευταία τους λέξη! Το πιο αγαπημένο μου είναι «Το μονόγραμμα».

Διάλεξα από το δικό μου βιβλίο, το παρακάτω απόσπασμα γιατί το βιβλίο και κάθε βιβλίο, καθετί που κάνουμε ως κύριο άξονά του έχει τη ζωή και τον θάνατο.

«Στάθηκα μόνο για μια στιγμή. Και είδα τη ροή της ζωής να με προλαβαίνει. Τα τραπέζια από τα σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι να είναι φίσκα. Τους σερβιτόρους να περιφέρονται άτακτα στο χώρο, να μεταφέρουν ποτήρια, πιάτα. κι έπειτα τα ίδια χρησιμοποιημένα πια πάλι πίσω. Γύρους να ψήνονται, να κόβονται, να σερβίρονται και ξανά πάλι νέους γύρους. Μικρά παιδιά να ζητιανεύουν, αλλοδαπούς να προσπαθούν να πουλήσουν την πραμάτεια τους και ξανά πάλι. Από τραπέζι, σε τραπέζι κι από μαγαζί σε μα-γαζί. Κι αφού έφευγαν εκείνοι κάποιοι άλλοι έρχονταν στη θέση τους. Ένας διαρκής και συνεχόμενος κύκλος. Η ζωή, η φθορά κι ο θάνατος. Όλα ήταν εκεί απόψε.»


Ένα βίντεο για την συγγραφέα Μαριλένα Παππά και το βιβλίο της "Παρέα με τον Ελύτη" των Πρότυπων εκδόσεων Πηγή από τους Θεματοφύλακες Βιβλίων.

Στοιχεία επικοινωνίας

 
 
 
Αγορά βιβλίου

Eπικοινωνία με την συγγραφέα 






Συνέντευξη:Χρυσή Αγγελίδου
Επιμέλεια:Βασιλική Μπούζα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname