Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Γνωρίστε μαζί μας τον Λόρδο Ντάνσανυ

Από την Ευθυμία Δεσποτάκη

Ο Edward John Moreton Drax Plunkett, 18ος Βαρώνος του Dunsany, ήταν ένας Ιρλανδός με τίτλους, περγαμηνές και το απαραίτητο λεπτό μουστακάκι που χαρακτήριζε τον σωστό τζέντλμαν στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ήταν επίσης - και θα είναι για όσοι υπάρχουν αναγνώστες φανταστικής λογοτεχνίας – ένα από τους πιο σημαντικούς πυλώνες πάνω στον οποίο χτίστηκε το οικοδόμημα της σύγχρονης λογοτεχνικής φανταστικής σκηνής.

Ο Λόρδος Ντάνσανυ, το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός, γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1878 στο πατρογονικό κάστρο και κληρονόμησε έναν από τους παλαιότερους τίτλους της ιρλανδικής ιεραρχίας. Το κάστρο Ντάνσανυ, το αρχαιότερο κατοικημένο σπίτι της Ιρλανδίας, είχε και την ανάλογη ιστορία, τα ανάλογα φαντάσματα κι ο νεαρός Έντουαρντ έζησε εκεί ανάμεσα στη μαγεία τους και τους γοητευτικούς τους τρόμους.

Κληρονόμησε τον τίτλο του πατέρα του σε νεαρή ηλικία (ούτε εικοσιένα) και πέντε χρόνια αργότερα, το 1904, θα παντρευτεί την Beatrice Child Villiers, κόρη γνωστού κόμητα, με την οποία θ’ αποκτήσει μόνο έναν γιο. Η Μπεατρίς θα υποστηρίξει το συγγραφικό του έργο σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, κι ακόμη και μετά το θάνατό του θα επιμεληθεί η ίδια μια συλλογή ανέκδοτων διηγημάτων του.

Ο Ντάνσανυ αγαπούσε πολύ το κυνήγι, ήταν εξαιρετικός σκοπευτής, πρωταθλητής Ιρλανδίας για την ακρίβεια. Αγαπούσε επίσης το σκάκι, το κρίκετ, τον προσκοπισμό και τα ταξίδια, στα οποία πάντα συνοδευόταν από τη γυναίκα του. Σε ένα από αυτά μάλιστα, το 1930, ορίστηκε καθηγητής στο Κολέγιο Αθηνών και δίδαξε για λίγο κάτω από τον Αττικό ουρανό, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία όμως, με την κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν ζωόφιλος με τη σημερινή έννοια, υποστήριζε δηλαδή ενεργά τα δικαιώματα των ζώων.

Τα πιο γνωστά του βιβλία είναι δυο μυθιστορήματα: «Η κόρη του βασιλιά της χώρας των ξωτικών» (The King of Elfland’s Daughter, μετ. Β. Καλλιπολίτης, Εκδόσεις  Αίολος, Αθήνα,1992) και «οι περιπέτειες του Δον Ροντρίγκεθ στη Χώρα των σκιών» (Don Rodriguez: Chronicles of shadow valley, μετ. Β. Καλλιπολίτης, Εκδόσεις  Αίολος, Αθήνα,1993). Η γραφή του είναι ονειρική, μυστηριώδης, τυλιγμένη στις ομίχλες του θαυμαστού και το ρομαντισμό του αναπόφευκτου. Το πιο σημαντικό του έργο όμως, εκείνο με το οποίο θα επηρεάσει τους επόμενους με πρώτο τον Χ. Φ. Λάβκραφτ, θα είναι «οι θεοί της Πεγκάνα» (The Gods of Pegana, μεταφράστηκε ως μέρος του βιβλίου Οι μυστικές ιστορίες των Θεών, μετ. Κ. Πέγιου, Εκδόσεις Terra Nova, Θεσσαλονίκη, 2000). Εκεί, με πολύ μικρές ιστορίες, μερικές φορές όχι μεγαλύτερες από 1000 λέξεις, ο συγγραφέας μπορεί να υπαινιχθεί ολόκληρα σύμπαντα, γεμάτα από το θαυμαστό και ασύλληπτο, γεμάτα από νοήματα που

 Ο Ντάνσανυ έχει μιαν απέχθεια προς το προκαθορισμένο τέλος. Ξεκινάς να διαβάζεις μια ιστορία του και δεν ξέρεις ποτέ αν θα καταλήξει καλά ή άσχημα ή πώς τελικά θα καταλήξει. Το μόνο που ξέρεις και είσαι σίγουρος είναι ότι η κατάληξη θα φαντάζει η μόνη πραγματική μέσα στα πλαίσια του παραμυθιού που ο συγγραφέας της αφηγείται.

Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου 1957, από κρίση σκωληκοειδίτιδας, αφήνοντας πίσω του ένα τιτάνιο έργο που θα επηρεάσει αμέτρητους συγγραφείς φαντασίας, όπως ο Ρ.Ε. Χάουαρντ, ο Κλαρκ Άστον Σμίθ, ο Τζακ Βανς, ο Μάικλ Μούρκοκ, η Ούρσουλα ΛεΓκεν, ο Πίτερ Μπιγκλ, ο Νηλ Γκέιμαν, αλλά και πιο σημαντικούς και πιο γνωστούς από τον ίδιο, όπως ο ίδιος ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και ακόμα κι αυτός ο Μπόρχες τον έχει αναφέρει στις επιρροές του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :