Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Γνωρίστε την Έρση Λάβαρη

Η Έρση Λάβρη, ένα φρέσκο και νέο κορίτσι στον κόσμο της συγγραφής, μίλησε στην Νεκταρία Μαρκάκη, για όλα εκείνα που την ανησυχούν αλλά και για το καινούργιο της βιβλίο που θα εκδοθεί σύντομα από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Ας δούμε λοιπόν τι απάντησε.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Λέγομαι Έρση Λάβαρη και γεννήθηκα στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου του 1997. Η πορεία μου στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση ολοκληρώθηκε το 2015 με βαθμό απολυτηρίου άριστα. Τώρα διανύω το δεύτερο εξάμηνο των σπουδών μου στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής.

Από νεαρή ηλικία ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη συγγραφή, ενώ ολοκλήρωσα το πρώτο μου κωμικού περιεχομένου διήγημα όταν ήμουν έντεκα ετών. Πλέον ασχολούμαι με τη συγγραφή αστυνομικών κυρίως διηγημάτων, ενώ η νουβέλα μου με τίτλο «Εξαφανισμένη» διακρίθηκε στον διαγωνισμό διηγήματος «Πέννες Μυστηρίου» από τους κριτές της Anima Εκδοτικής. Μερικές από τις δουλειές μου βρίσκονται αναρτημένες στο Wattpad (ιστοσελίδα που προτρέπει νέους συγγραφείς να αναρτούν τα έργα τους, ενθαρρύνοντας την εποικοδομητική κριτική) υπό το ψευδώνυμο BlomkvistM97, ενώ από τις αντιδράσεις των αναγνωστών φαίνεται ότι αρέσουν.

Το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Η Εποχή του Κυνηγιού» θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Τις ιστορίες μου μπορείτε να τις βρείτε στο https://www.wattpad.com/user/BlomkvistM97

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ν.Μ. Η Έρση Λάβαρη είναι ένα νέο κορίτσι που κάνει τα πρώτα της βήματα στον χώρο των εκδόσεων, αφού το πρώτο της μυθιστόρημα, Η Εποχή του Κυνηγιού, θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Πηγή. Η γραφή της είναι άμεση, γράφει δυνατά και είναι από τους εκείνους συγγραφείς στο Wattpad που επιβάλλεται να διαβάσετε γιατί κάθε ιστορία της ή διήγημα, έχει κάτι να πει. 

Μιλήσαμε με την Έρση για την αγάπη της όσον αφορά τη συγγραφή, το βιβλίο της, το ενδιαφέρων της για το αστυνομικό μυθιστόρημα και πολλά άλλα. 

Έρση μου, σ’ ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου. Καταρχάς, συγχαρητήρια για την έκδοση του βιβλίου σου. Πως αισθάνεσαι που θα το έχει ο κόσμος σε έντυπη μορφή στα χέρια του;

Ε.Λ. Εγώ σ’ ευχαριστώ αφιέρωσες χρόνο για να μου τις απευθύνεις!

Σε ευχαριστώ πολύ! Για να σου πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί. Δηλαδή, είμαι περήφανη (είναι κι αυτό ένα κατόρθωμα), αλλά δεν το έχω χωνέψει τελείως για να το επεξεργαστώ τόσο. Κάτσε να το πάρει κόσμος πρώτα!

Ν.Μ. Σε ποια κατηγορία θα κατέτασσες το Η Εποχή του Κυνηγιού; Είναι φαντασίας, είναι περιπέτεια, είναι μυστηρίου; Τι ακριβώς είναι αυτό το βιβλίο;

Ε.Λ. Είναι κυρίως φαντασίας, διανθίζεται όμως και με χαρακτηριστικά περιπέτειας, ίσως και λίγο ρομάντζο, μια στάλα χιούμορ και... Κάμποσο δράμα. Αλλά ως επί το πλείστον φαντασίας.

Ουσιαστικά ακολουθεί την πορεία της ζωής του Ντάντε Ρίεσσεν, που κατοικεί σε μια απομονωμένη πόλη της βορειοδυτικής Φινλανδίας, περιτριγυρισμένης από μια ανυπολόγιστη δασική έκταση που δεν ευνοεί την αναπαραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας – ή της χρήσης της τεχνολογίας γενικότερα. Όταν λοιπόν ο Ντάντε αποφασίζει να φοιτήσει στην Σχολή Πειραματικών Σπουδών της πόλης του, η οποία οικοδομείται και λειτουργεί στο εσωτερικό του δάσους, έρχεται αντιμέτωπος με κινδύνους που απειλούν την ζωή του, ωθώντας τον να ενταχθεί στα στρώματα μιας ομάδας ανδρών, πρώην κατοίκων της πόλης, οι οποίοι συσπειρώθηκαν σε Τάγματα για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους. Εκεί γνωρίζει προσωπικότητες που θα αγαπήσει σε τέτοιο βαθμό, που θα ρισκάρει ακόμη και την ζωή του για να εξασφαλίσει την δική τους, αλλά και που θα μισήσει τόσο πολύ, ώστε η δική του επιβίωση να αρχίσει να αμφισβητείτε.

Ευελπιστώ πως είναι πιο ενδιαφέρουσα ιστορία απ’ ό,τι ακούγεται!


Ν.Μ. Τι σε ώθησε να γράψεις μία τέτοια ιστορία;

Ε.Λ. Όταν ήμουν μικρότερη διάβαζα αρκετά έργα φανταστικής λογοτεχνίας, οπότε μπορώ να υποθέσω πως η ιδέα αρχικά ξεκίνησε να καλλιεργείται μέσα από τις αναγνωστικές επιλογές μου. Στη συνέχεια άρχισα να ασχολούμαι παθιασμένα με την ιστορία, και δη με τους ελληνιστικούς χρόνους (με την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πιο συγκεκριμένα), ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δεμένος με έναν από τους στρατηγούς του. Μια ιστορία με κακή κατάληξη, η οποία με συγκίνησε αρκετά για να με ωθήσει να την χρησιμοποιήσω ως καλούπι για την ενσάρκωση της δικής μου ιδέας.

Ν.Μ. Οι δύο κύριοι χαρακτήρες, ο Ντάντε και ο Όσσιαν, έχουν μία ιδιαίτερη σχέση από την αρχή, που καταλήγει σε ένα δυνατό δέσιμο, μια σχέση που δύσκολα μπορεί να διαλυθεί. Είναι δύο άντρες, που αγαπιούνται δυνατά κι αληθινά. Πιστεύεις πως η Ελλάδα είναι έτοιμη να αποδεχτεί αυτή τη σχέση ή τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις γενικότερα;

Ε.Λ. Παρατηρώντας την γενιά μου, η οποία ως επί το πλείστον είναι ανοιχτόμυαλη και καταδεκτική, πρόθυμη να αψηφήσει τα ταμπού που θεμελίωσαν οι παλαιότερες και ακόμη περισσότερο να τα καταρρίψει, θα έλεγα πως ναι, η Ελλάδα είναι έτοιμη να αποδεχτεί τέτοιου είδους σχέσεις. Κυρίως επειδή η νεολαία είναι το μέλλον της χώρας, οι νεότερες γενιές είναι οι προοδευτικές, αυτές που θα βοηθήσουν την Ελλάδα να συμβαδίσει με τα δεδομένα του 21ου αιώνα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (γιατί τώρα σαφώς και δεν συμβαδίζει). 

Υπάρχουν όμως και οι προαναφερθείς παλαιότερες γενιές, οι οποίες, προφανώς, παραείναι περήφανες για να δουν την Ελλάδα να ξεπερνά τα δευτεροκοσμικά της δεδομένα, και καταπνίγουν τις προοδευτικές ορμές της νεολαίας. Ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε, αλλά όλοι ξέρουμε τι παίζει εκεί πάνω στα Καλάβρυτα.

Για να μη γίνομαι κουραστική, πιστεύω πως, αν και η Ελλάδα είναι έτοιμη να υποδεχτεί στους κόλπους της την διαφορετικότητα, οι οπισθοδρομικές, συντηρητικές προκαταλήψεις της δεν της το επιτρέπουν.

Ν.Μ. Τι είναι αυτό που κάνει τους χαρακτήρες του βιβλίου σου, μοναδικούς;

Ε.Λ. Με συγκινεί που τους χαρακτηρίζεις μοναδικούς! Δεν ξέρω... Άλλοι είναι πολύ εκνευριστικοί και άλλοι πολύ ενδιαφέροντες, υποθέτω. Ή έχουν όλοι ένα διαφορετικό κομμάτι μου μέσα τους. Δεν νομίζω πως σαν “μητέρα” τους είμαι αρκετά υποκειμενική για να απαντήσω!


Ν.Μ. Είσαι ένα από τα άτομα που αναγνωρίστηκε το ταλέντο τους, αφότου ανέβασε τις ιστορίες του στην εφαρμογή του wattpad. Πόσο σε βοήθησε τελικά αυτή η απόφαση σου να μοιραστείς τις ιστορίες σου εκεί;

Ε.Λ. Με βοήθησε αρκετά από την άποψη ότι αυτοί οι δέκα χρήστες που διάβασαν τις ιστορίες μου με έκαναν, αφενός, να καταλάβω κι εγώ πόση ανακούφιση βρίσκω στη σκέψη και στο γράψιμο, και αφετέρου μου έδειξαν πώς είναι να έχεις πίστη στον εαυτό σου, να εκτιμάς και να αγαπάς αυτό που δημιούργησες. Επιπλέον, μέσα από τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά τους, με παρότρυναν να συνθέσω την εκάστοτε ιστορία με περισσότερη ζωντάνια και αμεσότητα, με περισσότερη όρεξη, οδηγώντας με έτσι σε ένα πολύ πιο ικανοποιητικό αποτέλεσμα από αυτό που θα προέκυπτε χωρίς την ενθάρρυνσή τους.

Ν.Μ. Έχεις ιδιαίτερη αγάπη στις αστυνομικές ιστορίες, και μάλιστα αυτόν τον καιρό γράφεις μία, Το Αίνιγμα της Κόκκινης Λίθου. Γενικά, θεωρώ, το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι δύσκολο. Εσένα τι σε κάνει να γράφεις τέτοιο είδος. Κάνεις έρευνα; Τι σε φοβίζει και τι σε συναρπάζει σε αυτό;

Ε.Λ. Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν θεώρησα το συγκεκριμένο είδος δύσκολο. Βέβαια, έχω πειραματιστεί με αρκετά είδη αυτά τα χρόνια που γράφω, και η αστυνομική λογοτεχνία είναι το είδος που απλώς φτερούγισε από μέσα μου και κούρνιασε στο πληκτρολόγιο. Πολύ εύκολα και πολύ απλά. Ασχολούμαι τόσο επειδή το βρίσκω πιο ξεκούραστο από άλλα είδη, πιο εποικοδομητικό.

Πάντοτε, μα πάντοτε, κάνω έρευνα. Είναι ένα είδος που δεν επιτρέπει ανακρίβειες και λάθη. Είναι το είδος που απαιτεί τις μεγαλύτερες ποσότητες ρεαλισμού. Πρέπει να είσαι πολύ ευθύς και πολύ συγκεκριμένος αν θέλεις να πείσεις. Η έρευνα μπορεί να κυμαίνεται από τα στρώματα του προσωπικού της αστυνομίας και τα τμήματα που περιέχει το καθένα, μέχρι το πόση ώρα χρειάζεται για να βρεθεί ο πρωταγωνιστής του από ένα σημείο της πόλης σε ένα άλλο. Άλλες φορές χρειάζεται να ερευνήσεις όρους ψυχολογίας, άλλες φορές πόσο κοστίζει ένας διπλός καπουτσίνο σε μια παρακμιακή καφετέρια στη μέση της εθνικής οδού – και αυτό έχει την περισσότερη πλάκα!

Με φοβίζει κυρίως το γεγονός ότι ίσως πετάω πάρα πολλά ή πολύ λίγα στοιχεία που θα ευνοήσουν την ομαλή εξέλιξη της πλοκής. Αυτό με δυσκολεύει κάπως. Φοβάμαι πως είτε ο αναγνώστης θα βρει αμέσως τον υπαίτιο από την πρώτη του εμφάνιση, είτε ότι μόλις ολοκληρώσει την ανάγνωση θα με κατηγορήσει ότι σκέφτηκα το τέλος την τελευταία στιγμή – που δεν ισχύει! Αλλά αγαπώ να σκέφτομαι και να μπερδεύω τις ιδέες μου! Αισθάνομαι πως, κάθε φορά που επεξεργάζομαι μια νέα ιδέα, εξασκώ το μυαλό μου. Όχι μόνο με το ποιος διέπραξε το έγκλημα, αλλά και πώς το έκανε, γιατί, με τι όπλο, με τι ψυχολογία; Ποια στοιχεία θα προσθέσω, ποια θα προσθέσω, με ποια αιτιολόγηση; Θυμάμαι που ο πατέρας μου μού έλεγε πως όταν βάζεις το μυαλό σου να δουλέψει, τα αυλάκια στον εγκέφαλό σου αιματώνονται με περισσότερη ορμή, με αποτέλεσμα να βαθαίνουν και να εξασκούνται. Και μου αρέσει πολύ να σκέφτομαι πως αυτό μου συμβαίνει!

Ν.Μ. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να στραφείς στη συγγραφή, Έρση;

Ε.Λ. Μην φανταστείς τίποτα σοβαρό! Απλώς στις αρχές της τρίτης λυκείου (ενάμιση χρόνο πριν, ουσιαστικά), μια καλή μου φίλη κι εγώ αρχίσαμε να “ζευγαρώνουμε” τους συμμαθητές μας. Φτιάχναμε σενάρια και γελάγαμε πολύ. Οπότε σκέφτηκα, γιατί να μην διατυπώσω αυτά τα σενάρια για να γελάμε περισσότερο; Έτσι κι έγινε! Και μου άρεσε πολύ, το λάτρεψα, ήταν απίστευτα χαλαρωτικό! Οπότε το συνέχισα και μετά της Πανελλήνιες, πολύ περισσότερο και πολύ εντονότερα!


Ν.Μ. Έχεις αγαπημένους συγγραφείς, ή βιβλία, από τα οποία αντλείς έμπνευση;

Ε.Λ. Μα φυσικά! Αν και δεν αντλώ έμπνευση ακριβώς, απλώς θαυμάζω από μακριά και εύχομαι να γίνω κι εγώ έτσι μια μέρα! 

Το “Όταν σκόρπισε η Ομίχλη” της Κέιτ Μόρτον είναι μάλλον το αγαπημένο μου μυθιστόρημα. Είναι ιστορικό, υπέροχα γραμμένο και εξαιρετικά δομημένο! Ο οργασμός ενός φιλολόγου, τολμώ να πω! Μετά έχω “Το Κορίτσι με το Τατουάζ” του Στιγκ Λάρσον. Ένας τρελός μου έρωτας και μια απίστευτη επιτυχία. Τέλος “Η Μάρτυρας της Φωτιάς” του Λαρς Κέπλερ. Από τα καλύτερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Το έχω καταντήσει ευαγγέλιο αυτό το βιβλίο! 

Τα συστήνω ανεπιφύλακτα! 

Ν.Μ. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Δώσε ένα μήνυμα σε όλους εκείνους που περιμένουν με αγωνία να κυκλοφορήσει το βιβλίο σου!

Ε.Λ. Εγώ ευχαριστώ! Εύχομαι να συναντηθείτε σύντομα με τον Ντάντε Ρίεσσεν σ’ ένα βιβλιοπωλείο, είτε τον καταλάβετε είτε όχι! Εκείνος θα σας δει σίγουρα!

Καλή επιτυχία στην Έρση Λάβαρη και ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το μυθιστόρημα της, "Η Εποχή του κυνηγιού". Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Έρση στο προσωπικό της προφίλ στο wattpad αλλά και να διαβάσετε την ιστορία της.

Συνέντευξη: Νεκταρία Μαρκάκη
Εικόνες: Χριστίνα Μιχελάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname