Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

"Unintended":Συνέντευξη με την Λίνα Κατσόρχη

Με αφορμή του Φεστιβάλ"Όψεις του Φανταστικού"το οποίο επιστρέφει στην Αθήνα το Σάββατο 14 Μαΐου διευρύνουμε τους ορίζοντες μας στον κόσμο των εκδόσεων"Συμπαντικές Διαδρομές".

Στο σημερινό  αφιέρωμα ταξιδεύουμε με την ποιητική συλλογή "Unintended" μέσω της πένα της κας Λίνας Κατσόρχη.  Ελάτε να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για την καθημερινότητα , την πηγή της έμπνευσής της, αλλά και να ξεφυλλίσουμε σελίδα σελίδα το παζλ των ποιημάτων της .

Και μην ξεχνάτε σας περιμένουμε όλους στην Αθηναίων Πολιτεία(Ακάμαντος 1 και Απ. Παύλου 33, Θησείο)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

   Γεννήθηκα το 1994 στην Αθήνα, όπου και κατοικώ μέχρι και σήμερα. Κατάγομαι από την Μάνη Λακωνίας και από την Κρήτη. Σπουδάζω στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, έχοντας επίσης σπουδάσει για ένα χρόνο στο Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. 

  Τα ενδιαφέροντά μου εκτείνονται στους τομείς της λογοτεχνίας, της ψυχολογίας και της ψυχανάλυσης, της φιλοσοφίας, της νεότερης ιστορίας και της κριτικής της λογοτεχνίας. Εκτός των σπουδών μου, ασχολούμαι με τις πολεμικές τέχνες και την μουσική. Η ποιητική συλλογή Unintended είναι το πρώτο μου έργο.


Λίνα Κατσόρχη


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 

Καλησπέρα σας κα Κατσόρχη σας ευχαριστώ προκαταβολικά για τον χρόνο που αφιερώνετε στην ομάδα Θεματοφύλακες Βιβλίων για την διεκπεραίωση αυτής της συνέντευξης .

Ας αρχίσουμε λοιπόν:

Β.Μ:Πιστεύετε ότι ο καθένας μπορεί να γράψει ποίηση ή χρειάζεται “ταλέντο”;

Λ.Κ: Θεωρώ ότι ο καθένας μπορεί να γράψει ποίηση αλλά όχι οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του. Πρέπει πρώτα να έρθει το κατάλληλο ερέθισμα για να αφυπνίσει το «ποιητικό πνεύμα». Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν γράψει μερικά στιχάκια κάποια στιγμή στη ζωή τους και αυτό δείχνει ότι η ποίηση υπάρχει μέσα σε όλους μας. Όμως, για να γραφτεί τελικά ένα ολοκληρωμένο ποίημα, χρειάζεται αυτή η αφύπνιση · το κατάλληλο γεγονός, το κατάλληλο πρόσωπο, που θα δώσουν δομή και ροή σε αυτά τα σκορπισμένα στιχάκια.

Β.Μ:Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ξεκινήσετε να γράφετε ποιήματα; 

Λ: Η αλήθεια είναι ότι η ποίηση ήρθε σε εμένα ξαφνικά, σαν μια σχεδόν βιολογική ανάγκη. Ήρθε σαν την πείνα, που κάποια στιγμή την νιώθουμε έντονα και αποφασίζουμε να δειπνήσουμε. Απλά δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά το συγκεκριμένο είδος πείνας. Πολλές φορές συμβαίνει κάτι στην ζωή μας, γνωρίζουμε έναν άνθρωπο, και συνταράσσεται όλος ο εσωτερικός μας κόσμος. Έτσι συνέβη και στην δική μου περίπτωση. Απλά το ταρακούνημα ήταν τόσο δυνατό που ξαφνικά βρήκα τον εαυτό μου στην θέση αυτή. Ήταν και είναι κάτι που ο εαυτός μου σχεδόν με υποχρεώνει να κάνω. Είναι σαν την αναπνοή.

Β.Μ:Από που αντλείτε την έμπνευση σας;

Λ.Κ: Έμπνευση μπορεί να μου δώσει το οτιδήποτε – από ένα κλαδάκι φυτρωμένο στο τσιμέντο μέχρι και ένα ιστορικό γεγονός ή μια διάλεξη που παρακολούθησα στο Πανεπιστήμιο. Όλα αυτά, όμως, αποτελούν αντανακλάσεις της πρωταρχικής και ουσιαστικά μοναδικής μου έμπνευσής: ένας συγκεκριμένος άνθρωπος και τα συναισθήματα που έχω για αυτόν. Αυτά υπάρχουν πάντα μέσα μου και προβάλλονται στο κάθε τι που κοιτάζω και ακούω. Όταν ο εσωτερικός κόσμος συγκρούεται με τον εξωτερικό και γίνονται ένα, τότε γεννιούνται τα ποιήματα.

Β.Μ:Τα ποιήματα σας επηρεάζονται από τα συναισθήματα σας ή από γεγονότα που έχετε ζήσει εσείς η ίδια;

Λ.Κ: Τα ποιήματά βασίζονται και αποκλειστικά σε συναισθήματα και σε γεγονότα. Από την μια, κάποια από τα ποιήματα έχουν να κάνουν με συναισθήματα και αφηρημένες έννοιες, σε κάποιες περιπτώσεις και φιλοσοφικές, και προσπαθούν να τις περιγράψουν και να τις συνδέσουν με την ζωή και τον έρωτα. Από την άλλη, πολλά – και ίσως τα περισσότερα – από τα ποιήματα έχουν να κάνουν με γεγονότα, που βέβαια συνδέονται με τα συναισθήματα. Τώρα αν τα γεγονότα έγιναν στην πραγματικότητα ή απλά μέσα στο κεφάλι μου, το αφήνω να το κρίνουν οι αναγνώστες.

Β.Μ:Υπάρχει κάποιος αγαπημένος ποιητής που θεωρείτε ότι σας “αγγίζει” ; 

Λ.Κ: Λόγω του γεγονότος ότι γράφω και ενασχολούμαι περισσότερο με την Αγγλική Γλώσσα, θα έλεγα ότι κυρίως Άγγλοι ποιητές είναι αυτοί που με αγγίζουν, αλλά και με επηρεάζουν ως έναν βαθμό. Περισσότερο με αγγίζουν τα ποιήματα του Τζον Ντον και του Τζον Μίλτον. Δεν μπορώ να διαλέξω μεταξύ αυτών των δύο. Παρ’όλα αυτά, δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που, είτε γράφει ποιήματα είτε όχι, να μην τον αγγίζει ο Κωνσταντίνος Καβάφης. 

Β.Μ:Στην Ελλάδα το αναγνωστικό κοινό έχει μειωθεί και μειώνεται σημαντικά. Πιστεύετε ότι ο κόσμος που διαβάζει ποιήματα είναι λιγότερος από ότι μερικά χρόνια πριν; Κατά την γνώμη σας τι φταίει γι’ αυτή την κατάσταση και πως θα μπορούσε να αλλάξει;

Λ.Κ: Το αναγνωστικό κοινό της ποίησης έχει σαφώς μειωθεί πολύ σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, κάτι που με λυπεί ιδιαιτέρως γιατί θεωρώ ότι η ποίηση είναι κάτι που ο άνθρωπος είχε ανέκαθεν ανάγκη. Ίσως και η ίδια η ποίηση στις μέρες μας να έχει χάσει κάτι από το χρώμα της. Ίσως να μην συμβαδίζει με τις προτιμήσεις του σύγχρονου ανθρώπου. Όμως ο πλήρης εκσυγχρονισμός της ίσως και να βεβήλωνε την ομορφιά της. Είναι και οι ίδιοι οι άνθρωποι, όμως, που πλέον δείχνουν προτίμηση για άλλα είδη λογοτεχνίας. Ίσως το βάθος της ποίησης να τους φοβίζει. Οι άνθρωποι σήμερα φοβούνται τα βαθιά συναισθήματα, και η ποίηση είναι χτισμένη πάνω σε αυτά. Η σχέση ανθρώπου-ποίησης έχει διαταραχθεί αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα ξαναβρεθεί η ισορροπία. Η ποίηση και ο άνθρωπος είναι ένα, οπότε αυτή η αποστασιοποίηση ίσως να δηλώνει έμμεσα και ένα είδος κρίσης ταυτότητας της ανθρωπότητας γενικότερα.

Β.Μ:Συνεργαζόσαστε με τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές ..Πώς νιώθετε που επιτέλους κρατάτε ποιητική συλλογή ανάμεσα στα χέρια σας;

Λ.Κ: Για να είμαι ειλικρινής, μου φαίνεται σχεδόν απίστευτο. Από μικρή έλεγα ότι ήταν όνειρό μου το να εκδοθεί ένα βιβλίο μου. Ποτέ, όμως, δεν είχα φανταστεί ότι πράγματι θα ερχόταν η στιγμή που θα γινόταν κάτι τέτοιο. Οι Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές συνέβαλλαν στην πραγματοποίηση αυτού του ονείρου. Στάθηκαν δίπλα μου και μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία, σχεδιάζοντας το βιβλίο έτσι ώστε να ανταποκρίνεται ακριβώς σε αυτό που είχα στο μυαλό μου. Είναι πνευματικά και συναισθηματικά ικανοποιητικό το να κρατάει κανείς στα χέρια του κάτι που έφτιαξε ο ίδιος, τον δικό του μικρό κόσμο. Οι Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές με βοήθησαν στην κατασκευή του κόσμου αυτού και γι’αυτό θα τους είμαι πάντα ευγνώμων. 

Β.Μ: Ορίστε μας “Unintended” τι σημαίνει για σας και παρουσιάστε μας με λίγα λόγια το έργο σας.

Λ.Κ: Unintended σημαίνει κάτι που έγινε χωρίς πρόθεση, χωρίς σχεδιασμό. Ο ορισμός αυτός αφορά τόσο τα ίδια τα ποιήματα ως σύνολα όσο και τα συναισθήματα τα οποία περιγράφονται, είτε ευθέως είτε μέσω συμβόλων. Η ποιητική συλλογή Unintended είναι ένα παζλ ποιημάτων, τα οποία όταν τοποθετηθούν το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζουν ένα ταξίδι. Μες τις σελίδες, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα πρόσωπο, μια αγάπη, ζουν για πάντα. Όπως κάτω από την επιφάνεια μιας φουρτουνιασμένης θάλασσας κρύβεται ένας πλούσιος βυθός, έτσι και κάτω από τη μελαγχολία κρύβεται κάτι πολύ βαθύτερο και ομορφότερο. Παρομοίως τα ποιήματα της συλλογής αυτής είναι σαν βάρκες πάνω σε αυτή την τρικυμία. Ταλαντεύονται πάνω στον αφρό αλλά από κάτω υπάρχει κάτι άλλο, κάτι που μπορεί να είναι διαφορετικό για τον καθένα που κοιτάζει.

Β.Μ:Με ποιο σκεπτικό αποφασίσατε να ολοκληρώσετε την συλλογή στην αγγλική γλώσσα; Θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κίνητρο αλλά και παράθυρο εκτός των συνόρων της χώρας; 

Λ.Κ: Ο βασικότερος λόγος είναι το γεγονός ότι εκφράζομαι καλύτερα και πιο ελεύθερα στην Αγγλική Γλώσσα, κυρίως λόγω των σπουδών μου και της γενικότερης ενασχόλησής μου με το αντικείμενο. Πιστεύω, όμως, ότι το να γράφει κάποιος σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική του μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα είδος προσωπείου. Γράφοντας σε μία ξένη γλώσσα, κάποιος αποστασιοποιείται – ως έναν βαθμό – από το έργο του αλλά ταυτόχρονα πιθανώς και να εκφράζεται με μεγαλύτερη καθαρότητα. Επίσης, ποιήματα γραμμένα στα Αγγλικά είναι προσιτά και σε αναγνώστες άλλης καταγωγής. Φυσικά, αν ήταν τα ποιήματα στα Ελληνικά, θα μπορούσαν να είχαν μεταφραστεί στα Αγγλικά για να είναι προσιτά και σε άλλους, αλλά, από εμπειρία, έχω συνειδητοποιήσει ότι στην διαδικασία της μετάφρασης χάνονται πολλά βασικά στοιχεία ενός ποιήματος.

Β.Μ:Υπάρχει κάποιο ποίημα σας το οποίο ξεχωρίζετε;

Λ.Κ: Ναι, υπάρχει κάποιο ποίημα που ξεχωρίζω. Ονομάζεται “Ship of fools.” Το ξεχωρίζω, όχι επειδή είναι το πιο συναισθηματικό ή το πιο ωραίο που έχω γράψει, αλλά επειδή είναι ακριβώς όπως ήθελα να είναι. Είναι από τα ελάχιστα που είχα σκεφτεί και που σχεδίαζα για καιρό πριν τα γράψω. Το ποίημα αυτό είναι καθαρά συμβολικό, ίσως και αλληγορικό, και περιγράφει την κατάσταση στο σύνολό της, ίσως καλύτερα από κάθε άλλο ποίημα που έχω γράψει.

Β.Μ:Οι Θεματοφύλακες Βιβλίων αλλά και εγώ προσωπικά σας ευχαριστούμε για την υπέροχη συνέντευξη. Ευχόμαστε τα καλύτερα σε εσάς αλλά και στο συγγραφικό σας έργο.

Κλείνοντας, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες σας; Να τους αφιερώσετε ένα ποίημα σας;

Λ.Κ: Στους αναγνώστες μου αρχικά θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την στήριξη και την υπομονή τους. Ελπίζω να βρουν ένα κομμάτι του εαυτού τους διαβάζοντας τα ποιήματα. Κυρίως θα ήθελα να τους παροτρύνω να γράψουν και δικά τους, αν η καρδιά τους το επιτρέπει. Όλοι οι άνθρωποι είναι ποιητές. Όλοι οι άνθρωποι αγωνίζονται για μία χαμένη Ιθάκη.


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


    

Αγοράστε το βιβλιο εδώ:



Συνέντευξη -Επιμέλεια Άρθρου
Βασιλική Μπούζα

Επεξεργασία Εικόνων :
Νάγια Γ. Μητροπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname