Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

"Λεσβία ",με τον συγγραφέα Βαγγέλη Ραπτόπουλο .

Σήμερα θα γνωρίσουμε τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο, συγγραφέα του βιβλίου "Λεσβία" από τις εκδόσεις Κέδρος.Ελάτε να μάθουμε περισσότερα για τα συγγραφικά του έργα αλλά και να περιπλανηθούμε μέσα από τις σελίδες  του τελευταίου του βιβλίου, το ποίο όχι μόνο αποτελεί ένα πολιτικό μυθιστόρημα για τη γυναικεία ομοφυλοφιλία, αλλά  είναι και μια ιστορία νουάρ!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος(Αθήνα, 1959) έχει δημοσιεύσει περισσότερα από είκοσι έργα μυθοπλασίας (Διόδια, Τα τζιτζίκια, Ο εργένης, Λούλα, Η απίστευτη ιστορία της πάπισσας Ιωάννας, Μαύρος γάμος, Η επινόηση της πραγματικότητας, Φίλοι, Ιστορίες της Λίμνης, Η πιο κρυφή πληγή κ.ά.), τέσσερα βιβλία μεταξύ χρονικού και αυτοβιογραφίας (Ακούει ο Σημίτης Μητροπάνο;, Η δική μου Αμερική, Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας), καθώς και μια συλλογή-σύνθεση με μεταφρασμένα αποσπάσματα από αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες και διασκευάστηκαν για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το προσωπικό αρχείο του βρίσκεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ



Καλησπέρα, κύριε Ραπτόπουλε. Καταρχήν, να σας ευχαριστήσω για το χρόνο που αφιερώνετε στο blog μας, «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Το καινούργιο σας βιβλίο έχει τίτλο «Λεσβία». Μετά τη «Λούλα» και τη γυναικεία ανοργασμικότητα, ακολουθεί η γυναικεία σεξουαλική ταυτότητα. Γιατί η επιλογή της γυναικείας ομοφυλοφιλίας και όχι η αντρική; 

Η γυναικεία ομοφυλοφιλία είναι περισσότερο υπό διωγμό στην κοινωνία μας, πιο κρυμμένη κάτω από το χαλί, πιο αόρατη. Στο τσίρκο των μίντια, φέρ’ ειπείν, θα βρεις πολλούς άντρες που παραδέχονται ανοιχτά την ομοφυλοφιλία τους, και σχεδόν καμία γυναίκα. Για τις λεσβίες μιλούν πίσω από την πλάτη τους, δεν το ομολογούν οι ίδιες. Και ασφαλώς μπορώ να συναισθανθώ ευκολότερα μια λεσβία, αφού λατρεύουμε και οι δύο τις γυναίκες, παρά έναν ομοφυλόφιλο. Μια κοινότητα απ’ αυτές που βάζουν στο στόχαστρο οι νεοναζί και οι νεοφασίστες, μια μειοψηφική κοινότητα υπό ερωτικό διωγμό είναι το τέλειο περιβάλλον για να ανθίσει ένας φλογερός, παθιασμένος έρωτας. Αντιθέτως, το κυρίαρχο μοντέλο του ετεροφυλόφιλου έρωταπάσχει σήμερα από έναν μαρασμό του συναισθήματος και μου φαίνεται όλο και πιο ατροφικό. 

Ο άντρας, ο ετερόφυλος, τι θέση έχει στο βιβλίο; 

Στη «Λεσβία» το αρσενικό εκπροσωπείται από μια βεντάλια δευτερευόντων χαρακτήρων. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο βιαστής της ηρωίδας, ένας ντοπαρισμένος, μισοσαλεμένος χούλιγκαν. Στη νεοελληνική λογοτεχνία δεν νομίζω ότι έχει καταγραφεί ξανά σε τέτοια έκταση ο εν λόγω ανθρωπότυπος. 

Ποιος είναι ο βασικός πυλώνας της «Λεσβίας»; 

Όπως είναι φυσικό, το ρόλο του Κακού στο σύμπαν αυτής της ιστορίας όπου υπερισχύουν η γυναικεία ομοφυλοφιλία και γενικά το θηλυκό, το ρόλο του αντίθετου πόλου καταλαμβάνει ένα αποκτηνωμένο αρσενικό. Η παραβατική συμπεριφορά τού συγκεκριμένου ήρωα γεννάει αστυνομική πλοκή, κι έτσι η «Λεσβία», εκτός από ένα πολιτικό μυθιστόρημα για τη γυναικεία ομοφυλοφιλία, είναι και μια ιστορία νουάρ, ένα θρίλερ. 

Είναι η «Λεσβία» ένα μυθιστόρημα αστυνομικό, μεταφυσικό, κοινωνικό; 

Στη «Λεσβία» έχουμε, κατ’ αρχάς, την προφανή ερωτική μαγεία, που δεν σαγηνεύει απλώς, αλλά σκλαβώνει τις ηρωίδες μου. Έχουμε μια εναλλακτική, κατοπτρική διάσταση του χρόνου, που εκδηλώνεται μέσα από προφητικά όνειρα. Έχουμε τηλεπαθητική επικοινωνία, και φυσιογνωμικές ομοιότητες τέτοιας εξωφρενικής συμμετρίας, ώστε να ανακαλείται το θαύμα. Έχουμε σημαδιακές, μοιραίες συμπτώσεις και στιγμές ιερές ή μαγικές. Καθόλου τυχαία, ένας άλλος πιθανός τίτλος ήταν: «Μαγεμένη». 

Η Μελίνα από την αρχή διερωτάται αν είναι λεσβία ή όχι. Κατά την ανάγνωση του βιβλίου, αρκετές φορές σκέφτηκα ότι προβάλλεται η ιδέα της επιλογής της ομοφυλοφιλίας και όχι της εκ γενετής ύπαρξής της. Αυτό το μήνυμα θέλετε να περάσετε; 

Ο τίτλος «Λεσβία» μου ήρθε εξαρχής. Μάλιστα, οι εναρκτήριες φράσεις του μυθιστορήματος τον προϋποθέτουν: «Η Βιβή είναι. Η Μελίνα όχι, τουλάχιστον ακόμα. Θα μπορούσες να πεις, όχι τόσο, και πάλι μέσα θα ήσουν. Ίσως και ακόμα πιο μέσα…». Σε όλη την έκταση του βιβλίου, η πρωταγωνίστριά μου διερωτάται κατά πόσο είναι ή δεν είναι λεσβία. Ή, ίσως, τι είδους λεσβία είναι. Γιατί η Μελίνα απέχει από το στερεότυπο του παρελθόντος, μοιάζει περισσότερο με μπαϊσέξουαλ, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα δύο φύλα, έλκεται από γυναίκες αλλά και από άντρες. Ο τύπος της συνιστά μια αναδυόμενη τάση και ενσαρκώνει μια διάσταση ρευστότητας του φύλου, ρευστότητας της σεξουαλικής ταυτότητας. Ζούμε σε μια εποχή σύγχυσης των ορίων των φύλων, σε μια εποχή αναθεώρησής τους. Με τις γυναίκες να γίνονται όλο και πιο δυναμικές και ανεξάρτητες, και με τους άντρες να βιώνουν μια εκθήλυνση του στερεοτύπου τους. Ο τίτλος μου, λοιπόν, αναφέρεται σε ένα νέο, σύγχρονο είδος λεσβίας, έχουμε να κάνουμε με μια ανανοηματοδότηση της λέξης, υπογραμμίζω τη διεύρυνση της σημασίας της, την επανατοποθετώ σε σχέση με το περιεχόμενό της. 

Και στη «Λούλα» και στη «Λεσβία» επικρατεί η βία. Αυτή είναι η κοινωνία μας σήμερα; Μία κοινωνία βίας; 

Όταν άρχισα να γράφω, και ενώ ήξερα ήδη τον τίτλο, το μυαλό μου έπαιζε και με την τρελή ιδέα ότι η λέξη «λεσβία» περιέχει και τη «βία». Ότι, δηλαδή, υπονοείται και ο βιαστής της ηρωίδας μου, και μαζί και η βία της κοινωνίας απέναντι σε κάθε αποκλίνοντα σεξουαλικό προσανατολισμό. Φυσικά δεν στέκει κάτι τέτοιο ετυμολογικά, είναι δική μου φαντασίωση και προβολή, ανακάλυψη πες, σε εισαγωγικά. Είναι ενδεικτικό της μανίας μου να συστεγάσω και τον βιαστή της ηρωίδας μου υπό τον τίτλο του μυθιστορήματος, και την κοινωνική βία που υφίστανται οι λεσβίες. 

Δεν σκεφτήκατε καθ’ όλη τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου ότι θα προκαλέσετε; Ότι ίσως βρει ανταπόκριση μόνο σε ομοφυλόφιλους; 

Η «Λεσβία» απευθύνεται μόνο σε γκέι κοινό; Ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Και μάλιστα, το μυθιστόρημά μου είναι μέρος ενός ευρύτερου, παγκόσμιου ρεύματος, ακόμη και στον κινηματογράφο, όπου η διαχείριση ανάλογων θεμάτων, φύλου ή σεξουαλικής ταυτότητας, γίνεται με παρόμοιους όρους. Δηλαδή, εξερευνούμε όχι τις όψεις των ερωτικών αυτών σχέσεων που τις χωρίζουν, αλλά εκείνες που τις ενώνουν με το κυρίαρχο μοντέλο του ετεροφυλόφιλου έρωτα. 

Σε ποιους, λοιπόν, απευθύνεται η «Λεσβία»; 

Θα έλεγα ότι η «Λεσβία» απευθύνεται κυρίως σε όλους και όλες όσοι δεν είναι ομοφυλόφιλοι, ωθώντας τους να προβληματιστούν για τα όρια του δικού τους φύλου, της δικής τους ταυτότητας. Και φυσικά, το βιβλίο μου ανοίγει χώρο, κάνει χώρο στις λεσβίες και στους ομοφυλόφιλους, διευκολύνοντας τους αγώνες τους για απελευθέρωση από το γκέτο όπου τους εγκλωβίζει η κοινωνία. 

Θεωρείτε ότι η «Λεσβία» είναι επίκαιρη ή όχι; 

Αν σκεφτείς ότι το μυθιστόρημά μου εκδίδεται λίγους μήνες μετά την ψήφιση του «συμφώνου συμβίωσης ανάμεσα στα ομόφυλα ζευγάρια», αποδεικνύεται εξαιρετικά επίκαιρο. Αλλά ήταν μες στις προθέσεις μου, η απόπειρα να εκφράσω λογοτεχνικά τη σύγχρονη εποχή, το παρόν μας. Η λογοτεχνία αγγίζει μεν τα αιώνια υπαρξιακά θέματα, αλλά δεν μπορεί παρά να το κάνει μέσα από το πνεύμα τού συλλογικού εδώ-και-τώρα. 

Κλείνοντας τη συνέντευξή μας, και αφού σας ευχαριστήσω άλλη μία φορά για το χρόνο που μας αφιερώσατε, πώς αισθάνεστε που η «Λούλα» ανέβηκε στο θέατρο; 

Νιώθω πολύ καλά. Πρώτα απ’όλα είχα δει την παλαιότερη δουλειά των παιδιών, την «Περσινή Αρραβωνιαστικιά», και μου άρεσε πολύ. Το γεγονός ότι 30ρηδες βγαίνουν 20 χρόνια μετά τη δημοσίευση του βιβλίου και λένε ότι εκφράζει τη γενιά τους και ότι η ανοργασμική Λούλα εκφράζει όλη την ανοργασμική κοινωνία που είχε κάνει το χρήμα πρώτη αξίαμ είναι μια μεγάλη δικαίωση. Ειδικά αν σκεφτείς ότι αυτό το βιβλίο είχε καταπολεμηθεί από τους κριτικούς. Είχανε γραφτεί 30 κριτικές και οι 28 ήταν αρνητικές και οι θετικές ήταν του Κουμανταρέα και του Παπαγιώργη μόνο. Το γεγονός ότι άνθρωποι μιας γενιάς μετά εμφανίζονται και λένε όσα λένε και επιπλέον το κάνουν το βιβλίο και παράσταση, δείχνει μια αντοχή του βιβλίου στο χρόνο. Ο Βασιλικός, αν θυμάμαι καλά, έχει πει ότι τα έργα τέχνης πρέπει να τα κρίνει μια γενιά πριν από σένα ή μια γενιά μετά από σένα, για να μην υπάρχουν ανταγωνισμοί. Γιατί εγώ έζησα κι αυτό. 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ



Βρείτε τα βιβλία του εδώ 

Διαβάστε κριτική "Λεσβία"



.


Χρυσή Αγγελίδου

Επιμέλεια Συνέντευξης


Βασιλική Μπούζα

Συντονισμός /Επιμέλεια Άρθρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname