Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Κριτική: Τα Αστέρια του Πεπρωμένου !


ΚΡΙΤΙΚΗ


 Χριστινάκι μου όταν ξεκίνησα το διάβασμα του βιβλίου σου, έχοντας πρωτύτερα δείγματα γραφής σου, πίστευα ότι θα μου αρέσει σίγουρα. Ξεκινώντας λοιπόν και λόγω της φιλίας που έχει αναπτυχθεί καθ’ όλη την διάρκεια συνεργασίας μας, είχα θετική στάση απέναντι στις λεπτομέρειες που διάβαζα.Τολμώ να πω ότι γέλασα με τις εύθυμες νότες που ταιριάζουν και τόσο άψογα έδωσες, περιγράφοντας τις καταστάσεις που περνούσαν οι ήρωες.

Από κάποια στιγμή και μετά όμως άρχισα να αναρωτιέμαι «οκ, που αρχίζει η δράση;». Στην επόμενη σελίδα κιόλας, με το πρώτο περιστατικό να συμβαίνει, άρχισα να διαβάζω όλο και πιο επισταμένα! Άρχισαν όλα να έχουν το νόημα τους. Η λεπτομερείς περιγραφές, σε οδηγούσαν λιλιπούτεια, αν μπορώ και μου επιτρέπεται να πω, σε εξελίξεις που ίσως πιο υποψιασμένοι  αναγνώστες από μένα να τις περίμεναν. Μου άρεσε που αφηνόμουνα σε τέτοιο σημείο, ώστε να ζω τη ζωή των ηρώων λες και ανήκα στην παρέα τους. Δεν θα ξεχάσω ένα περιστατικό που συνέβη, ενώ ήμουν στη δουλειά και διάβαζα. Κάποια στιγμή λέω να σηκώσω κεφάλι και να δω τι γίνεται γύρω μου. Μήπως ήρθε κόσμος και δεν το κατάλαβα. Μόλις σήκωσα το κεφάλι, ένιωσα και λες ότι ήμουν κάπου που δεν ανήκα! Κι ας ήμουν στον πραγματικό κόσμο. Ο κόσμος του Κόμετφιλντς είχε γίνει πια και δικός μου. Βίωνα τόσο έντονα τις συναισθηματικές αλλαγές που ομολογώ ότι μερικές φορές, έπιασα τον εαυτό μου είτε να γελάει με τα αστεία, είτε να βουρκώνει με κάποια άλλα άσχημα που συνέβαιναν. Ε, καλά θα μου πείτε. Για μένα όμως ήταν κάτι που δεν το περίμενα να μου συμβεί. Να νιώθω τόσο έντονα, κάτι που διαβάζω. Στα αστέρια του πεπρωμένου, ναι υπάρχει ένα αγαπημένο θέμα πολλών συγγραφέων – η μάχη ανάμεσα σε καλό και κακό . Φυσικά, πάντα κάποιος κάποιοι θα πρέπει να θυσιάσουν κάτι αγαπημένο τους. Υπάρχει όμως και μια μικρή, τόση δα διαφορούλα στο τέλος. Η συνέχεια στο βιβλίο!


Χριστίνα μου, σε ευχαριστώ που με άφησες  να περιπλανηθώ μέσα στον κόσμο ενός τόσο υπέροχου βιβλίου. Ζήλεψα την φιλία και το δέσιμο των ηρώων. Τόσο πολύ, που ευχόμουν να το ζούσα κι εγώ. Μου άρεσε που βρήκα στοιχεία του εαυτού μου σε εκείνα τα τρία κορίτσια, που είναι δεμένες με μια άρρηκτη φιλία στο πέρασμα του χρόνου.

Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε ένα σχόλιο που είχα δει κάποια στιγμή και το θεωρώ πλέον τελείως άστοχο. Κάποιο άτομο είχε γράψει κάπου, ότι θυμίζει την προφητεία της Πέτρας της Φλάβιας Μπυζόρ. Επειδή λοιπόν έχω το βιβλίο της Φλάβιας, και πλέον έχω διαβάσει το βιβλίο της Μιχελάκη(έπρεπε να το διαβάσω για να δώσω απάντηση),μπορώ να σας πω ότι το κοινό στοιχείο είναι η κοριτσοπαρέα(και πάλι καμία σχέση η μία ιστορία με την άλλη,αν τα εχετε διαβασει ξερετε γιατί)και η μαγεία. Οπότε, πριν διαβάσουμε και τα δυο βιβλία, είναι καλό να προσέχουμε τι γράφουμε.

Χριστίνα μου καλοτάξιδο και σε ευχαριστώ πολύ για τη μαγική αυτή εμπειρία!

Κριτική-Βίντεο: Νάγια Γ. Μητροπούλου 


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


 Ένα ταξίδι στην φανταστική λογοτεχνία μέσα από την επιτυχημένη συγγραφική δουλειά της Χριστίνας Μιχελάκη.

  • Σελίδα Facebook :


Επιμέλεια-Συντονισμός:Βασιλική Μπούζα

1 σχόλιο:

  1. Πραγματικά μια πολύ μαγική εμπειρία!!!Χίλια ευχαριστώ Χριστίνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname