Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Συνέντευξη με την Φωτεινή Ναούμ.

Στο σημερινό αφιέρωμα της σελίδας μας φιλοξενούμε την τελευταία συγγραφική δουλειά της  Φωτεινής Ναούμ με τίτλο "Γλυκοχαράζουν οι άγριες νύχτες." από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Ελάτε να ταξιδέψουμε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της, σε μια υπέροχη ιστορία !Μια διαδρομή στα όρια της χαράς και της παράνοιας που γεννά ο έρωτας και η μέθη της επιθυμίας ..




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Γεννήθηκα στην Κομοτηνή του Απρίλη του 1978. Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα όνειρο να γίνω κάτι συγκεκριμένο. Για αλλού ξεκίνησα, αλλού μ έβγαλε, σωστά κατέληξα τελικά. Με δυσκολεύουν τα βιογραφικά ίσως γιατί ποτέ δεν ήξερα τι έπρεπε να πω. Η ζωή μου μέχρι σήμερα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από συνηθισμένη μέχρι γοητευτική. Το βέβαιο είναι πως τόλμησα, διεκδίκησα, γέλασα, πόνεσα. Όπου έπρεπε να κάνω πίσω, έριχνα ένα βήμα μπρος. Γνώρισα κόσμο και κοσμάκη, ταξίδεψα, αγάπησα και αγαπήθηκα, δεν μίσησα, δεν έκλεψα, δεν φθόνησα. Δεν είμαι αγία. Σέρνω πάνω μου όλου του κόσμου τις παραξενιές, μα ας μιλήσουν άλλοι γι αυτές. Φοβάμαι τα ύψη, τους κλειστούς χώρους, το θάνατο. Παλεύω με τον εαυτό μου, αγαπώ τη ζωή. Δεν μου φτάνει που να την πάρει. Είναι τόσο μικρή. Για αυτό διαβάζω, διαβάζω, διαβάζω και γράφω, γράφω γράφω πολύ. Έχω ένα γιο που λατρεύω και ζω όπως ξέρετε ήδη, στην Κομοτηνή. Αυτή είναι πάνω κάτω η ζωή μου. Ή όσα θα ήθελα να μοιραστώ από αυτήν. Ευχαριστώ πολύ.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ



Καλησπέρα, κ. Ναούμ. Καταρχήν, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που αφιερώνετε για τη συνέντευξη και για την ομάδα μας, «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Η σχέση σας με το γράψιμο ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να εκφραστείτε μέσω της γραφής για πρώτη φορά;

Είναι μια ερώτηση την οποία δεν μπορώ μέχρι και σήμερα να απαντήσω. Έτσι γεννήθηκα. Ήταν ανάγκη. Έπρεπε να επικοινωνήσω. Να αποφορτιστώ. Να «αναγκάσω» τους άλλους να με κατανοήσουν και κυρίως να με κατανοήσω εγώ.

Κάθε ένα βιβλίο σας ασχολείται και με ένα επίκαιρο θέμα. Σας επηρεάζει η πραγματικότητα, τα γεγονότα, οι εξελίξεις, ή δημιουργείτε μία ιστορία και την προσαρμόζετε στα δεδομένα της εποχής;

Δεν θα έλεγα πως τα βιβλία μου ασχολούνται με την επικαιρότητα. Σαφώς και με ενδιαφέρει και με προβληματίζει αυτό που ζούμε, αποφορτίζομαι όμως διαφορετικά.  Μέσα από μικρές φόρμες όπως τα διηγήματα που συνήθως κρατώ για τον εαυτό μου ή με φιλικές συζητήσεις. Στα μυθιστορήματα, αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι ο άνθρωπος. Οραματίζομαι, δημιουργώ τον άνθρωπο και τον τοποθετώ στην εκάστοτε εποχή. Του δίνω πνοή και τον σπρώχνω να ζήσει. Να γίνει ένα μ αυτήν, να την κερδίσει και να ηττηθεί.

Κατάγεστε από την Κομοτηνή, μία ιδιαίτερη περιοχή. Και εγώ κατάγομαι από την Κομοτηνή και μπορώ να πω ότι έχω επηρεαστεί ως προσωπικότητα, παρόλο που δεν πέρασα όλα μου τα χρόνια εκεί. Εσάς σας έχει επηρεάσει στον τρόπο σκέψης σας; Θα γράφατε ποτέ ένα μυθιστόρημα βασισμένο στη συμβίωση μουσουλμάνων και χριστιανών;

Να που είμαστε και συντοπίτισσες. Πολύ ευχάριστο αυτό. Φυσικά κι έχω επηρεαστεί από την πόλη. Το βιβλίο μου Αποκαϊδια και Βατόμουρο γλυκό, που αγαπήθηκε τόσο από τον κόσμο ανά την Ελλάδα, καθώς και ένα που κρατώ στο συρτάρι μου για την ώρα, είναι βαθιά επηρεασμένο από τους κατοίκους και αυτή την ιδιαίτερη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε Χριστιανούς και μουσουλμάνους. Μεγάλωσα σε μουσουλμανική γειτονιά, είχα πολλά ακούσματα, ταξίδευα συχνά με την οικογένεια μου στην ανατολή, μου είναι οικείο όλο αυτό. Κομμάτι από το παρελθόν, το παρόν και πιθανά το μέλλον μου.

Πώς και δεν μετακομίσατε στην πρωτεύουσα, έτσι ώστε να είστε στο κέντρο των εξελίξεων;

Αν μετακόμιζα κάποια μέρα, θα ήταν ίσως σε κάποιο χωριό του Έβρου ή σε μια μικρή ευρωπαϊκή πόλη. Με τρομάζουν οι εξελίξεις, όπως και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Θέλω τον μικρόκοσμό μου, τους φίλους μου, τα στέκια, την ησυχία μου. Αγαπώ τις μεγάλες πόλεις μόνο για μικρές εξορμήσεις. Να μένω δυο τρεις μέρες, να τις χορταίνω και να επιστρέφω στη βάση μου. Είμαι φύση επαρχιώτισσα.

Το καινούργιο σας βιβλίο εξελίσσεται σε 3 διαφορετικές πόλεις. Αν εξαιρέσουμε την Αλεξανδρούπολη, την Κωνστάτζα και τη Νέα Υόρκη τις έχετε επισκεφθεί; Αν όχι, πόσο εύκολο είναι για έναν συγγραφέα να περιγράφει μέρη, τόπους, πόλεις, όπου δεν έχει πάει;

Όχι δεν έχω πάει ποτέ μου στη Ρουμανία. Οι γονείς μου την έχουν επισκεφτεί επανειλημμένα, έχουμε φιλικά ζευγάρια Ρουμάνους που τους γνωρίζω από παιδί, ίσως για αυτό τούτη η χώρα μου διεγείρει τη φαντασία. Παράξενο τώρα που το συνειδητοποιώ, πως δεν έχω πάει ακόμη. Όσο για τη Νέα Υόρκη, να μια μεγαλούπολη που θα μπορούσα να ζήσω κάποτε. Την έχω επισκεφτεί στο παρελθόν, θυμάμαι ακόμη τον ορίζοντα, τις μυρωδιές, τους δρόμους. Μακάρι να καταφέρω να ξαναπάω. Είναι μια πόλη, για την οποία νιώθω την ίδια νοσταλγία κάθε που τη σκέφτομαι, λες και πως φέρνω στο μυαλό μου το χωριό μου.

Για κάποιο διάστημα της ζωής της η Νόρα ταξιδεύει με ένα περιοδεύον τσίρκο. Από πού αντλήσατε πληροφορίες για τη ζωή σε ένα τσίρκο;

Είχα από πολύ μικρή τεράστιο πάθος με το τσίρκο. Ήταν το όνειρό μου να δουλέψω μια μέρα σε ένα από αυτά. Κατασκήνωναν θυμάμαι σε μια αλάνα κοντά στο σπίτι μας, έχωνα τη μούρη μου παντού, παρατηρούσα με τις ώρες τις απλές καθημερινές εργασίες τους, το πώς τάιζαν τα ζώα, έστηναν τη σκηνή, έτρωγαν και μιλούσαν, μέχρι το απόγευμα που ξεκινούσαν οι παραστάσεις. Το ίδιο πάθος είχα και για τα περιπλανώμενα λούνα παρκ όπου και ακολούθησα μέσα από ένα μεγάλο έρωτα, στα επόμενα χρόνια μου. Γενικότερα με ενθουσίαζε και με έθελγε αυτή η νομαδική ζωή. Ήταν κάτι που με γοητεύει μέχρι και σήμερα.

Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες με το βιβλίο σας;

Χμ, δεν θα έλεγα πως επιδιώκω να περάσω κάποιο μήνυμα. Δεν μου αρέσει να γίνομαι διδακτική και δεν ξέρω και αν τα μπορώ. Αυτό που μου αρέσει είναι να δείχνω φόρα παρτίδα άγνωστες πτυχές των ανθρώπων και συχνά του εαυτού μας. Πτυχές που δεν αναγνωρίζουμε, δεν αποδεχόμαστε, δεν αγκαλιάζουμε. Αυτό με ενδιαφέρει να συμβαίνει πάντα στα βιβλία μου. Τώρα αν το καταφέρνω καλά, είναι μια άλλη ιστορία…

Πιστεύετε ότι η κρίση έχει επηρεάσει τους αναγνώστες; Ή αποτελεί δικαιολογία, καθώς η χώρα μας βρίσκεται σε χαμηλά ποσοστά αναγνωστών;

Είμαι από αυτούς που εξακολουθούν  να πιστεύουν πως οι άνθρωποι διαβάζουν  ακόμη ή είμαι από τους τυχερούς που ο ευρύτερος κύκλος τους είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Η κρίση σαφώς και επηρεάζει στην αγορά ενός βιβλίου, αλλά αν το θέλεις υπάρχουν δεκάδες τρόποι να συνεχίσεις αυτή την υπέροχη διαδικασία της ανάγνωσης. Υπάρχουν δανειστικές βιβλιοθήκες, μπορεί κανείς να ανταλλάξει με φίλους, και φυσικά υπάρχουν βιβλία που βγαίνουν κάθε τόσο σε δελεαστική τιμή.

Πώς θα μπορούσαν οι σημερινοί γονείς να βάλουν τα παιδιά τους στον μαγευτικό κόσμο του βιβλίου; Το σχολείο συμβάλλει θετικά ή αρνητικά στο να αγαπήσει το παιδί το βιβλίο;

Πολύ καλή ερώτηση. Το σχολείο, κάνει κατά τη γνώμη μου ότι μπορεί για να μισήσει ένα παιδί το βιβλίο. Απαίσιο εκπαιδευτικό σύστημα, στραγγίζει κάθε επιθυμία για πραγματική μόρφωση και παιδεία. Οπότε ένα παιδί ή θα πρέπει να ανακαλύψει μέσα από άλλα μέσα την μαγεία της λογοτεχνίας ή αν είναι τυχερό, θα πρέπει να το φέρουν σε επαφή με τα βιβλία οι γονείς. Ένας καλός τρόπος είναι ίσως να διαβάζουμε στα παιδιά μας από μικρή ηλικία και να συνεχίζουμε κι αργότερα. Δεν θα πω πως ο γιος μου λατρεύει όπως εγώ τα βιβλία, μα κάθε τόσο τον φέρνω σε επαφή με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας με την ευχή, να ανακαλύψει κάποια μέρα κάτι που θα τον κεντρίσει και θα του αλλάξει τη ζωή.


Και κάτι για το τέλος. Τι θα συμβουλεύατε όλους όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με τη συγγραφή, αλλά δεν τολμούν να προσεγγίσουν εκδοτικούς οίκους, λέγοντας ότι πίσω από όλα αυτά υπάρχουν συμφέροντα, διασυνδέσεις, γνωριμίες; Ευχαριστούμε πολύ και πάλι για τον χρόνο που αφιερώσατε στην ομάδα μας. 

Θα έλεγα πως καλά κάνουν και το βλέπουν έτσι. Πράγματι υπάρχουν συμφέροντα, διασυνδέσεις, γνωριμίες και πολλά άλλα, αλλά δεν βλέπω γιατί θα πρέπει να τους απασχολεί. Σε όλους τους τομείς, σε όλες τις δουλειές και όχι μόνο υπάρχουν όσα προείπατε. Το θέμα είναι πως προσεγγίζει καθείς το χώρο, με τι δυνατότητες, με ποιους τρόπους, τι επιθυμεί, που αποσκοπεί και τα λοιπά. Εγώ ξέρω πως όποιος ψάχνει βρίσκει. Και όποιος επιθυμεί κάτι πολύ θα βρει την άκρη του.

Σας ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι καλή δύναμη.



Ένα video με αφορμή το αφιέρωμα στην κυρία Φωτεινή Ναούμ και το βιβλίο της "Γλυκά χαράζουν οι άγριες νύχτες"" των εκδόσεων ΛΙΒΑΝΗ για την σελίδα Θεματοφύλακες βιβλίων.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ




Επικοινωνία με τη συγγραφέα: naoymfotini@gmail.com

Επιμέλεια Συνέντευξης :Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου
Βίντεο/Φώτογραφιες :Νάγια Γ.Μητροπούλου 
Συντονισμός Άρθρου:Βασιλική Μπούζα 

1 σχόλιο:

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname