Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Φίλα με - Βeth Reekles :Σύντομη Κριτική - Παρουσίαση !

Καλοκαίρι και βιβλίο πάνε μαζί
Μμμ καλοκαίρι…ζέστη, ήλιος, θάλασσα…Πηγαίνουμε στη θάλασσα κάτω από την ομπρέλα παίρνουμε το τσάι μας για να δροσιστούμε και βγάζουμε το βιβλίο μας από την τσάντα μας!!!
 Φίλα με , λοιπόν ...Τι περιμένεις.. !

Ενα βιβλίο για το καλοκαίρι ! Προτάσεις ...

Το καλοκαίρι είναι για μπάνια,για ξεκούραση,για βραδινές βόλτες και ψυχαγωγία. Κάποιοι όμως το συνδέουν και με το διάβασμα,και όχι δεν εννοώ το ενδοσχολικό. Μερικοί απλά θέλουν έστω για λίγο,να ταξιδέψουν,να βρουν ένα μοναδικό βιβλίο ή βιβλία και να περάσουν έτσι την ώρα τους ευχάριστα.


Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Δωρεάν διαδρομές λεωφορείων για όσους διαβάζουν βιβλίο σε πόλη της Ρουμανίας .

Όσοι  αγαπούν το διάβασμα βιβλίων κατά τη διάρκεια των «χαμένων ωρών» που περνούν καθημερινά στα μέσα μαζικής μεταφοράς, αν βρίσκονταν στη ρουμανική πόλη Κλουζ-Ναπόκα σίγουρα θα ενθουσιάζονταν. Έπειτα από πρωτοβουλία του Victor Miron, κατοίκου της πόλης της βορειοδυτικής Ρουμανίας και βιβλιολάτρη, από τις 4 έως τις 7 Ιουνίου οι επιβάτες που διάβαζαν βιβλίο μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα λεωφορεία δωρεάν.  Η ιδέα του Miron αποσκοπούσε στο να «ενθαρρύνουν περισσότερους ανθρώπους να διαβάζουν στα μέσα».   

Μίκι Μάους -Παγκόσμιο φαινόμενο !

Πώς να σχεδιάσετε τον Μίκι Μάους!
Ο καλλιτέχνης Fabrizio Petrossi σχεδιάζει Μίκι Μάους εδώ και 20 χρόνια και δεν μπορεί παρά να ξέρει καλά τον τρόπο, αλλά και όλα τα μυστικά της σχεδίασης.

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Έμιλυ Μπροντέ «Η ρομαντική ψυχή της βικτωριανής ποίησης»

Έμιλυ Μπροντέ «Η ρομαντική ψυχή της βικτωριανής ποίησης»

Η Έμιλι Τζέιν Μπροντέ (30 Ιουλίου 1818 - 19 Δεκεμβρίου 1848) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας, γνωστή από το μοναδικό της μυθιστόρημα, Ανεμοδαρμένα Ύψη, το οποίο θεωρείται ένα από τα κλασικά έργα της αγγλικής λογοτεχνίας.
Ήταν ένα από τα αδέλφια Μπροντέ, ανάμεσα στον αδελφό της Μπράνγουελ και τη νεαρότερη αδελφή Αν.

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Ανδρικόπουλος Ιωάννης

Σήμερα φίλοι μου θα έχουμε αφιέρωμα σε έναν εξαιρετικό ποιητή τον Ανδρικόπουλο Ιωάννη.

Ο Γιάννης Ανδρικόπουλος γεννήθηκε το 1930 στο Αίγιο και από δέκα επτά χρονών μοίρασε τη ζωή, τη σκέψη και την ψυχή του, ανάμεσα σε δύο μεγάλες αγάπες: τη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία. Ξεκίνησε το 1947 με ποίηση από τις σελίδες της "Ελληνικής Δημιουργίας" του Σπ. Μελά. Ήταν ο νεότερος συνεργάτης του περιοδικού. Μέσα σ' δυο-τρία χρόνια δημοσιεύονταν ποιήματά του σ' όλα τα έγκυρα λογοτεχνικά περιοδικά.
Το 1952 εκδίδει λογοτεχνικό περιοδικό "Αχαϊκή Εστία" και το 1954 τη φωνή "Φωνή του Αιγίου".

«Γίνετε για μια εβδομάδα ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου»

Το Airbnb ενθαρρύνει την εκπαίδευση στη λειτουργία των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων

Αν έχετε σκεφτεί να ανοίξετε βιβλιοπωλείο, τώρα είναι ευκαιρία να το δοκιμάσετε. Το Open Book, ένα μικρό βιβλιοπωλείο στο Wigtown της Σκωτίας, μέσω του Airbnb, προσκαλεί και επιχειρεί να προσελκύσει μελλοντικούς ιδιοκτήτες βιβλιοπωλείων.

Για 312.65 δολλάρια  την εβδομάδα οι λάτρεις του βιβλίου θα  μπορούν να λειτουργήσουν το ανεξάρτητο αυτό βιβλιοπωλείο και να κατοικήσουν στον επάνω όροφο, σε ένα διαμέρισμα του ενός υπνοδωματίου. Στην διάθεσή τους θα υπάρχουν εθελοντές σε ετοιμότητα, πρόθυμοι να βοηθήσουν στις καθημερινές εργασίες. Το κατάστημα θα πρέπει να είναι ανοιχτό 40 ώρες την εβδομάδα, ενώ στην ευθύνη των προσωρινών ιδιοκτητών θα είναι η αποθήκη και οι βιτρίνες του καταστήματος.


Το Wigtown στη Σκωτία θεωρείται εθνική πόλη του βιβλίου έχει 1.000 κατοίκους και δέκα βιβλιοπωλεία, δηλαδή ένα βιβλιοπωλείο ανά 100 άτομα πληθυσμού.




Είναι διάσημη για το φεστιβάλ βιβλίου που γίνεται κάθε χρόνο και διαρκεί δέκα ημέρες.
Ο στόχος των ιδιοκτητών είναι να ενθαρρύνουν την εκπαίδευση των ενδιαφερομένων στη λειτουργία ενός ανεξάρτητου βιβλιοπωλείου και να καλοσωρίσουν κόσμο στην Εθνική πόλη των βιβλίων, στη Σκωτία, εξηγεί η διαφήμιση στο Airbnb.



Το εσωτερικό του Open Book

Η πόλη του βιβλίου Wigtown
Στη Σκωτία ιδρύθηκε το 1977







Στοιχεία Πηγής άρθρου:www.lifo.gr
Επιμέλεια άρθρου:Νάντια Βαβάση

Bιβλία που έγιναν επικές sci-fi ταινίες!

Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα

Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας μπορεί να μην αρέσουν σε όλους, όμως ορισμένες από αυτές αποτελούν εξαιρετικά δείγματα… της αστείρευτης φαντασίας σκηνοθετών, σεναριογράφων, σκηνογράφων, εκείνων που επιμελούνται τα κοστούμια κ.ά.

Πολλές από αυτές, όπως και άλλα είδη κινηματογράφου, έχουν βασιστεί σε βιβλία τα οποία κατάφεραν να «μαγέψουν» τους αναγνώστες τους.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

I am number 4 - Pittacus Lore

Άλλο ένα βιβλίο που έγινε ταινία είναι το "I am number 4". Αν και κυκλοφορούν τρία βιβλία μεταφρασμένα από τις εκδόσεις Πατάκη, μόνο το πρώτο έχει γίνει ταινία.

Λίγα λόγια για το πρώτο βιβλίο

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

«Συνέντευξη με τον Γιώργο Τζιτζικάκη»

Γιώργο πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που δέχτηκες να παραχωρήσεις στους "Θεματοφύλακες Βιβλίων" αυτή τη συνέντευξη.
Πάμε λοιπόν, να σε γνωρίσουμε.

Ν.Γ.Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να συστηθείς στα μέλη μας,ποιος είναι ο Γιώργος; Ο άνθρωπος πίσω από το πρόσωπο του συγγραφέα.

Γ.Τ.Κατάγομαι από τα Χανιά της Κρήτης οπότε με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο η νησιώτικη ιδιοσυγκρασία. Βλέπω τη ζωή με αισιοδοξία, γελάω δυνατά, μου αρέσει να περνάω όμορφα, αγαπώ να κάνω νέους φίλους, να φεύγω ταξίδια στον κόσμο, να γράφω βιβλία, να συναναστρέφομαι ανοιχτά μυαλά, θετικούς ανθρώπους, φιλόξενους και ολίγον τρελούς.


Ν.Γ.Σε ποια ηλικία σου εμφυσήθηκε η αγάπη για τα βιβλία και ποιο ήταν το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο που διάβασες;

Γ.Γ.Μου άρεσε το μάθημα των Νεοελληνικών Κειμένων στο Γυμνάσιο οπότε ξεκίνησα να διαβάζω από μικρός. Νομίζω ξεκίνησα με Παπαδιαμάντη και Καββαδία τον οποίο και άκουγα μελοποιημένο. Αν δεν κάνω λάθος όμως, τα πρώτα πρώτα μου αναγνώσματα ήταν νωρίτερα και δεν ήταν βιβλία αλλά κόμιξ, Βαβούρα, Αστερίξ και Μίκυ Μάους.


Ν.Γ.Πώς προέκυψε το μονοπάτι της συγγραφής; Τι ήταν εκείνο που σε έκανε από απλό αναγνώστη, σε συγγραφέα; Τι ρόλο έπαιξαν σε αυτό οι γύρω σου; Τι σου αρέσει περισσότερο στο να γράφεις;

Γ.Γ.Η συγγραφή ήταν το δικό μου καταφύγιο σε χρόνια δύσκολα· πέρασα κάμποσα ζόρια τα οποία δεν άρμοζαν στην ηλικία μου και έφτιαχνα κόσμους για να μπαίνω μέσα τους και να ξεφεύγω. Γράφοντας σήμερα, συνεχίζω να απολαμβάνω το ταξίδι των όσων δημιουργώ σπρώχνοντας τον εαυτό μου για το καλύτερο. Μου αρέσει να δακρύζω στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές καθώς θεωρώ το δάκρυ λύτρωση.


Ν.Γ.Η ανάγνωση ενός βιβλίου γίνεται πια με την ματιά ενός απλού αναγνώστη ή επεμβαίνει και η εμπειρία του συγγραφέα; Έχεις κάποιον αγαπημένο συγγραφέα και ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;

Γ.ΤΈχεις δίκιο σε αυτό! Όντως έχει αλλάξει η ματιά που βλέπω πλέον τα βιβλία, από εμπειρία ή και μια επιμονή στην τελειότητα, παρατηρώ ακόμη και τα ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη. Ωστόσο όταν ανοίξω ένα βιβλίο θα το διαβάσω όλο, είναι θέση μου αυτή. Αγαπημένος μου είναι ο Νίκος Καββαδίας για την ταξιδιάρικη και εικοπλαστική ματιά του, όμως αγαπημένα έργα δεν ξεχωρίζω καθώς είναι ένα μείγμα πολλών εκείνα που μου αρέσουν, από Καζαντζάκη μέχρι Κίνγκ.


Ν.Γ.Ο κόσμος της συγγραφής είναι αρκετά σκληρός. Πολλές φορές οι εκδοτικοί οίκοι είναι σκληροί με τα έργα των συγγραφέων. Εσύ έχεις βιώσει την απόρριψη κάποιου βιβλίου σου; Πώς την αντιμετώπισες;

Γ.Τ.Πολλές φορές. Τόσες που κάποια στιγμή σκέφτηκα:  Διάολε! Λες όσα γράφω να είναι χαζομάρες; Πώς το αντιμετώπισα; Είδα τι εκδίδεται και τι απορρίπτεται, κατάλαβα κάποια πράγματα και συνέχισα με πείσμα να γράφω δίχως να με ενδιαφέρει αν θα εκδώσω ή όχι τα μυθιστορήματά μου. Η συγγραφή είναι ένα μαγικό ταξίδι από μόνη της. Η έκδοση είναι ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα.


Ν.Γ.Όσο καλός και να είναι ένας συγγραφέας, έρχεται η στιγμή που “πέφτει σε τοίχο”. Η έμπνευση απουσιάζει. Εσένα σου έχει συμβεί και πως το αντιμετώπισες; Εσύ από πού αντλείς έμπνευση;

Γ.Τ.Είναι λογικό να υπάρξουν τέτοιες περίοδοι, ακόμα και τα ποτάμια στερεύουν τα καλοκαίρια. Ωστόσο, εκεί χρειάζεται πειθαρχία και επιμονή, μάχη με τη λευκή σελίδα και πείσμα ώστε να συνεχίσεις να γράφεις. Την έμπνευσή μου την αντλώ από τον έρωτα, την καθημερινή ζωή, τα θαύματα της ύπαρξης και της πλάσης και φυσικά τους χιλιάδες τρελούς που κυκλοφορούν ανάμεσά μας (μαζί τους κι εγώ!).



Ν.Γ.Κάθε βιβλίο που γράφεται, πάντα έχει και προσωπικά στοιχεία του  συγγραφέα. Εσύ έχεις χρησιμοποιήσει και αν ναι σε ποιό;

Γ.Τ.Σε όλα τα βιβλία μου υπάρχουν στοιχεία μου, τόσο της ζωής μου όπως και της προσωπικότητάς μου. Όπως ανέφερα, βίωσα δύσκολα παιδικά χρόνια τα οποία έχουν αφήσει εκδορές στις μνήμες μου και κάμποσες πληγές με προεκτάσεις στη ζωή μου. Οπότε, είναι φυσικό τα βιβλία μου να φορτώνονται μέρη των δικών μου βιωμάτων, καθώς σε κάποιο βαθμό οι ήρωές μου είμαι εγώ κι εγώ οι ήρωές μου.


Ν.Γ.Τώρα θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για τα λογοτεχνικά σου παιδιά. Πόσα είναι, πώς τα εμπνεύστηκες και ποιο απ’ όλα ξεχωρίζεις. Και γιατί;

Γ.Τ.Το νέο μου μυθιστόρημα λέγεται «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Το προηγούμενο λέγεται «Γυναίκα η Κόλαση, Γυναίκα κι ο Παράδεισος» (εκδόσεις Περίπλους) και είναι δέκα ιστορίες για τον διπλό ρόλο που έχει μια γυναίκα τόσο στη ζωή της όσο και στις ζωές των άλλων. Πριν από αυτό ήταν το «Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω» (εκδόσεις Ιωλκός) όπου μια παρέα ανδρών κατά τις καλοκαιρινές διακοπές τους αναμοχλεύουν τις σχέσεις τους με τις γυναίκες και μέσα από απρόσμενες ανατροπές αλλάζουν οι ζωές όλων τους. Τα δύο μου πρώτα βιβλία είχαν τίτλο «Σιωπή… η δυνατότερη κραυγή» και «Ένα γέλιο που έκλαιγε». Είναι εξαντλημένα πια και αυτά ξεχωρίζω ως πιο αγαπημένα γιατί τα έγραψα και τα εξέδωσα μόνος μου στην εφηβεία μου.



Ν.Γ.Αυτή τη στιγμή βρίσκεσαι σε περιοδεία για την παρουσίαση του νέου σου βιβλίου “Τ’ αηδονιού το δάκρυ”. Μίλησέ μας για το πώς προέκυψε και τι διαπραγματεύεται.

Γ.Τ.Το Αηδόνι με συνάντησε σε ένα χωριό της Κρήτης όπου και έκανα έρευνα ψάχνοντας μύθους και θρύλους της ελληνικής περιφέρειας. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, αληθινή που όμως ξεπερνά κάθε φαντασία. Εξιστορεί την πορεία μιας κρητικής οικογένειας, τους Αηδονάκηδες, που ήρθαν αντιμέτωποι με μια κατάρα αλλά δεν έσπασαν κόντρα στο κακό που τους βρήκε. Δέθηκαν περισσότερο, πολέμησαν για να ζήσουν, εξύμνησαν την αγάπη, τους δεσμούς της οικογένειας, τον έρωτα, την υπερηφάνεια και το φιλότιμο. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο ελληνικές μυρωδιές, γεύσεις και εικόνες και αποτελεί ένα συναισθηματικό ταξίδι προς τη διεκδίκηση και την κατάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας. Το κεντρικό του ερώτημα είναι: «Άραγε η ζωή αλλάζει αν το θελήσεις;».


Ν.Γ.Υπάρχει “συνταγή” για μια καλή ιστορία;

Γ.Τ.Θεωρώ πως υπάρχει και είναι ένα κράμα πραγμάτων: Να είσαι αληθινός με όσα δημιουργείς, να σέβεσαι τον αναγνώστη και τον εαυτό σου, να αναγνωρίζεις την αξία όταν τη συναντάς, να μη ζηλεύεις αλλά να διδάσκεσαι από το καλύτερο και αν δε σου βγαίνει να ξέρεις πότε να σταματήσεις.


Ν.Γ.Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάζεις αυτόν τον καιρό; Τί θέμα έχει;

Γ.Τ.Διαβάζω την Καρδερίνα της Ντόνα Τάρτ και με ταξιδεύει σε ένα εντελώς άλλο  τόπο και τρόπο γραφής. Έχει να κάνει με την ανάμνηση ενός παιδιού που έχει χάσει τη μητέρα του και την ζωντανεύει μέσα από τις αναμνήσεις του, σε συνδυασμό με μια Αμερική που πνίγεται μέσα στα ταμπού και τα στερεότυπα της μεγαλόπρεπης ιδέας που έχει δημιουργήσει για το έθνος της.


Ν.Γ.Ποιος είναι ο μέσος όρος που χρειάζεσαι να τελειώσεις της συγγραφή ενός βιβλίου;

Γ.Τ.Στη δική μου περίπτωση υπάρχουν βιβλία που γράφω πάνω από πέντε χρόνια και άλλα  που μέσα σε ένα ή δύο χρόνια είναι ολοκληρωμένα. Καταναλώνω πολύ χρόνο στο τελικό αποτέλεσμα και αν δεν αρέσει κάτι σε μένα δε διστάζω να σκίσω σελίδες και να ξεκινήσω ξανά από την αρχή.


Ν.Γ.Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο που έχεις ξεκινήσει; Θα ήθελες να μας πεις με τι σχετίζεται;

Γ.Τ.Υπάρχουν τρία διαφορετικά βιβλία που γράφονται κατά καιρούς ανάλογα τη διάθεση και την επί μέρους έμπνευση. Το αμέσως επόμενο βιβλίο ωστόσο, έχει να κάνει με έναν μυστηριώδη παππού που λίγο πριν φύγει από τη ζωή, κάνει άνω κάνω το σόι του αποκαλύπτοντας τα πιο κρυφά τους μυστικά. Καθώς πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε μυστικά μέσα στις οικογένειές μας, ελπίζω να αρέσει και να αγαπηθεί από τους αναγνώστες.


Ν.Γ.Με τι σου αρέσει να ασχολείσαι και να χαλαρώνεις όταν δεν γράφεις;

Γ.Τ.Πηγαίνω κινηματογράφο, θέατρο, ταξίδια και κάνω παρέα με χαμογελαστούς ανθρώπους. Επίσης, λατρεύω να κάνω όνειρα! Βάζω έναν δίσκο να παίζει στο πικάπ μου, βγαίνω στο μπαλκόνι και απολαμβάνω τον ήλιο ή την πανσέληνο, σχηματίζοντας εικόνες για το μέλλον μου και πώς το φαντάζομαι.


Ν.Γ.Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις συνήθως να περάσεις μέσα από τα έργα σου;

Γ.Τ.Νομίζω πως ο κεντρικός μου άξονας είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, ο ψυχισμός διαφορετικών προσωπικοτήτων και τα συναισθήματα που βιώνουν. Μου αρέσει να σκιαγραφώ το πώς καθημερινοί άνθρωποι, σε εξαιρετικές καταστάσεις, δύσκολες και απρόβλεπτες, κάνουν πράγματα τα οποία δε θα έκαναν υπό φυσιολογικές συνθήκες.


Ν.Γ.Ποιο είναι το μήνυμά σου στους νέους συγγραφείς; Τι θα τους συμβούλευες;

Γ.Τ.Δε με θεωρώ ειδικό σε συμβουλές και δη συγγραφικές, ωστόσο πιστεύω πως μια καλή συμβουλή είναι να διαβάζουν δεκαπλάσια από όσο γράφουν.


Ν.Γ. Τέλος, ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στους αναγνώστες;

Γ.Τ.Στους αναγνώστες και σε όλους τους ανθρώπους, επιμένω χρόνια να λέω το ίδιο: Να γελάτε δυνατά για να σπάνε τα άσχημα, να ρισκάρετε για τα απίθανα και να ζείτε τις στιγμές πριν αυτές τελειώσουν.



Σε ευχαριστώ πολύ προσωπικά και εκ μέρους της ομάδας για τον πολύτιμο χρόνο που αφιέρωσες. Πάντα δημιουργικός και με επιτυχίες Γιώργο!



«Τ'αηδονιού το δάκρυ»

Ένα βρέφος που αργοσβήνει, μια κατάρα που πρέπει να λυθεί τρεις φορές, άνθρωποι που δοκιμάζεται το κουράγιο τους και ψυχές κυνηγημένες επί σαράντα χρόνια.

Ο Γιώργης και η Κωστούλα είχαν ρισκάρει τα πάντα για να σωθεί η μικρή τους κόρη, η Κλειώ, και παρ’ όλα όσα τους βρήκαν η αγάπη τους δεν λύγισε στιγμή.

Ένας χρησμός, μια αυτοθυσία και ένας ύπουλος εχθρός φυλακίζουν τον Γιώργη, αφήνοντας την Κωστούλα να μεγαλώσει μόνη την κόρη της απέναντι σε μια κατάρα που κάθε φορά ξετυλίγεται πιο δυνατή.

Τριάντα χρόνια μετά η Κλειώ ζει παγιδευμένη σ’ έναν γάμο που βυθίζει τη ζωή της σε κινούμενη άμμο, ώσπου κάποτε αφυπνίζεται και θεριεύει το αγρίμι της ψυχής της. Άραγε η ζωή αλλάζει αν το θελήσεις;

Σε δεύτερους ρόλους, η κυρα-Δήμητρα με το αλλήθωρο μάτι της, ο γέροντας Τυροθόδωρας με τις συμβουλές του, ο Σήφης με το άσβεστο μίσος του και η καλόγρια Σταυροκατίνα πλέκουν όλοι μαζί το κρητικό υφαντό της οικογένειας Αηδονάκη.

Μυστικά, χρησμοί, επαναστάσεις, λυτρωμοί, θαύματα, μαντινάδες, μπαλωθιές, χοροί και γύρω όλα να μοσχομυρίζουν άρωμα από ζεστό ψωμί, λάδι και ρίγανη. Η απίστευτη ιστορία της οικογένειας Αηδονάκη – ένας ζωντανός θρύλος στα Χανιά.



~Βιογραφικό συγγραφέα~

Ο Γεώργιος Ελ. Τζιτζικάκης γεννήθηκε το 1981, ζει στην Αθήνα και κατάγεται από τα Χανιά. Εργάζεται στον τομέα της Καλλιτεχνικής Βιβλιοδεσίας, έχει σπουδάσει Διοίκηση Αθλητικών Επιχειρήσεων και Δημόσιες Σχέσεις, είναι Διαιτητής Ποδοσφαίρου του Συνδέσμου Αθηναίων Διαιτητών και από το 2008 κατέχει τον τίτλο του Reiki Therapist Of Usui System of Natural Healing. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκινά από τα εφηβικά του χρόνια όταν στα δεκαεπτά του κερδίζει βραβείο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών για το διήγημά του «Ο Ζητιάνος». Το έργο «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» είναι το πέμπτο του βιβλίο.


Επικοινωνία με τον συγγραφέα:
Στο προσωπικο του προφίλ στο Facebook:Georgios Tzitzikakis
Στην ομάδα του στο Facebook :Tzitzikakis books


Επιμέλεια συνέντευξης:Νάγια Γούγου
Επιμέλεια σύνταξης :Νάντια Βαβάση

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης και το έργο του

Ο Πέτρος Μάρκαρης (γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, 1 Ιανουαρίου 1937) είναι Έλληνας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων. μυθιστορημάτων

Γράφει στα ελληνικά, και κάνει μεταφράσεις στα τουρκικά και γερμανικά.
Εμφανίστηκε το 1965 με το θεατρικό έργο"Η ιστορία του Αλή Ρέτζο".

Ασχολήθηκε με τη συγγραφή θεατρικών έργων, κινηματογραφικών σεναρίων και τηλεοπτικών σειρών, καθώς και με μεταφράσεις λογοτεχνικών και θεατρικών έργων (μετέφρασε και σχολίασε και τα δύο μέρη του Φάουστ του Γκαίτε).

Τα προηγούμενα μυθιστορήματά του "Νυχτερινό δελτίο", "Άμυνα ζώνης", με τα οποία έγινε γνωστότερος, και "Ο Τσε αυτοκτόνησε" έχουν πρωταγωνιστή τον αστυνομικό Κώστα Χαρίτο και κυκλοφορούν μεταφρασμένα στη Γερμανία και την Ιταλία (με σημαντική επιτυχία), στη Γαλλία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τον Ιανουάριο του 2008, ο Πέτρος Μάρκαρης τοποθετήθηκε πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.).
Μετά τη λήξη της θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου, τον Μάιο του 2009, ο Μάρκαρης γνωστοποίησε την απόφασή του να μην μετέχει στο νέο Δ.Σ.

Για το λογοτεχνικό και μεταφραστικό του έργο, ο Πέτρος Μάρκαρης βραβεύτηκε τον Μάιο του 2014 με τον Σταυρό του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στην πρεσβεία της Γερμανίας στην Αθήνα. Η παραπάνω διάκριση είναι η πρώτη που αποδίδεται από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στην πρεσβεία της στην Αθήνα.

Έργα Αστυνομικά Μυθιστορήματα:

  • Nυχτερινό δελτίο, 1995
  • Άμυνα ζώνης, 1998
  • Ο Τσε αυτοκτόνησε, 2003
  • Βασικός Μέτοχος, 2006
  • Παλιά, Πολύ Παλιά, 2008
  • Ληξιπρόθεσμα Δάνεια, 2010
  • Τριλογία της Κρίσεως,Εκδόσεις Γαβριηλίδη
        1)Περαίωση, 2011
        2) Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, 2012
        3) Τίτλοι Τέλους, 2014 (Επίλογος)
  • Τριημερία, 2015
  • Το μετέωρο βήμα του πελαργού (ταινία), 1991
  • Η Αθήνα πρωτεύουσα των Βαλκανίων, 2004
  •  Περιμένοντας τα Σύννεφα (ταινία), 2004
  • Κατ' εξακολούθηση, 2006 
  • Η Αθήνα της μιας διαδρομής, 2013 





                     






Επεξεργασία κειμένου: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Επεξεργασία επιμέλειας: Νεκταρία Πουλτσίδη

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Εφηβεία !



Εφηβεία. 

Γνωστή και ως: μια μικρή κρίση που περνάς, κατά τη διάρκεια της οποίας προσπαθείς να βρεις το νόημα της ζωής, να διαμορφώσεις τον εαυτό σου και την δυναμικότητα του χαρακτήρα σου.

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

«Τα Στρουμφάκια»

Στρουμφάκια,μια και τα αγαπάμε πολυ και πολλοι της δεκαετίας '80 και '90 ας τους αφιερώσουμε την παρούσα ανάρτηση.
Τα Στρουμφάκια λοιπόν,τα λάτρευα απο μικρή και σαν τα σκεφτώ,ακόμη και τώρα, νιώθω ενα   αεράκι νοσταλγίας και παιδικών αναμνήσεων !!!

Πάμε να μάθουμε την ιστορία τους.....

"Μια φορά και ένα καιρό σε ένα ξεχασμένο δάσος υπήρχε ένα μακρινό χωριουδάκι. Εκεί ζούσαν κάτι μικροσκοπικά πλασματάκια που τα έλεγαν Στρουμφ. Ήταν γεμάτα χαρά και καλοσύνη. Στο ίδιο δάσος όμως ζούσε και ο Δρακουμέλ, ένας φοβερός μάγος«Ω! πόσο σας μισώ απαίσια στρουμφάκια! Μια μέρα θα θα πέσετε στα χέρια μου και τότε, αλίμονό σας!».

Τα αγαπημένα μας Στρουμφάκια,δημιούργημα του Βέλγου σκιτσογράφου Peyo, τα Στρουμφάκια έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο χαρτί στις 23 Οκτωβρίου 1958 με την ιστορία "La Flûte à six schtroumpfs".
Ο άνθρωπος που πρώτος μας σύστησε τα Στρουμφάκια ήταν ο Charles Depuis, ένας πρωτοπόρος Βέλγος εκδότης, ο οποίος δημιούργησε το κόμικ "Le Journal de Spirou" το 1938. Ο πατέρας του Jean Depuis, ο ιδρυτής του εκδοτικού οίκου Depuis, αισθάνθηκε ότι το Βέλγιο χρειάζεται κάτι για να ανταγωνιστεί τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό της Αμερικής και του Disney και έτσι γεννήθηκε το Spirou.


Αρχικά το περιοδικό περιείχε εκτός από τα δικά του δημιουργήματα και ιστορίες από αμερικανικά δημοφιλή κόμικ, κάτι που ενόχλησε τους Ναζί κατά τον Β παγκόσμιο πόλεμο και το απαγόρευσαν. Ωστόσο το Spirou, επανέκαμψε την μεταπολεμική εποχή και ήταν μαζί με τον Τεν-Τεν, τα δύο κόμικ που κυριάρχησαν.

Το κόμικ του Dupuis έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και του '50 και το 1958, τα Στρουμφ έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους στο περιοδικό Spirou, ως μέρος μιας ήδη δημοφιλούς ιστορίας, του "Johan και Peewit". Δημιουργός των Στρουμφ ήταν ο εικονογράφος Pierre "Peyo" Culliford. Απόφοιτος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες ο οποίος εργαζόταν στο Spirou από το 1952.

Τα Στρουμφάκια, κέρδισαν καθολική αποδοχή και ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο τους, είχαν πλέον τις δικές τους ιστορίες, ανεξάρτητα από το "Johan και Peewit". Ταυτόχρονα ο Dupuis ξεκίνησε την παραγωγή μικρών φιγούρων από PVC. Το 1965 έπαιξε στη βελγική τηλεόραση η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο "Οι περιπέτειες των Στρουμφ". Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Dupuis άρχισε να εκδίδει τόμους με τις ιστορίες που δημοσιεύονταν στο Spirou. O πρώτος τόμος των Στρουμφ κυκλοφόρησε το 1963 με το όνομα "Τα μαύρα Στρουμφάκια" και στις ΗΠΑ ο τίτλος άλλαξε σε "Μωβ Στρουμφάκια" αφού το κόμικ θεωρήθηκε ρατσιστικό.


Ο Peyo εμπνεύστηκε τους χαρακτήρες από τα trolls της σκανδιναβικής λαογραφίας. Σε αυτά τα παραδοσιακά παραμύθια, τα trolls είναι συνήθως ανόητα με αργά αντανακλαστικά. Ωστόσο, τα Στρουμφάκια αν και έμοιαζαν εξωτερικά, δεν είχαν την ίδια συμπεριφορά. Όταν ο ίδιος περιέγραψε τη Στρουμφίτα - του μόνου θηλυκού χαρακτήρα - είπε: "Είναι σαγηνευτική, χρησιμοποιεί την πονηριά και όχι δύναμη για να πάρει αυτό που θέλει".


Το 1976 η ταινία κινουμένων σχεδίων "Tα Στρουμφάκια και ο Μαγικός Αυλός" κυκλοφόρησε στην Ολλανδία, το Βέλγιο και τη Γαλλία. Από το 1981 μέχρι το 1989 έγινε σειρά κινουμένων σχεδίων από την Hanna-Barbera με τον Peyo σε εποπτικό ρόλο. Προβάλλονταν τα πρωινά του Σαββάτου στο NBC και οδήγησε σε μια Στρουμφομανία που σάρωσε όλη την Αμερική. Η ταινία κινουμένων σχεδίων "Οι περιπέτειες των Στρουμφ" μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1983 και έκανε το μεγαλύτερο τζίρο που έγινε από ταινία εκτός Disney, όταν προβλήθηκε στις αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες.


Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά την Τετάρτη 2 Μαΐου του 1984, από την ΕΡΤ.


Δυο ωραία βιντεάκια με τα αγαπημένα μας Στρουμφάκια μπορείτε να δείτε πατώντας πάνω στα βίντεο.

«Άχ, κουνελάκι!!!»



                               «Τα στρουμφάκια στο σχολείο»









Επιμέλεια σύνταξης:Νάντια Βαβάση

                               
                               
                   
    







ΚΑΝΤΥ ΚΑΝΤΥ(Candy Candy)



Η Κάντυ Κάντυ (στα αγγλικά Candy Candy) ήταν μια σειρά Μάνγκα και κινούμενων σχεδίων 115 επεισοδίων ιαπωνικής παραγωγής που προβάλλονταν από την ΕΡΤ τη δεκαετία του 1980. Η σειρά της οποίας την υπόθεση έγραψε η Κυόκο Μιζούκι και τα σχέδιά της διαμόρφωσε η Γιούμικο Ιγκαράσι, ήταν το πιο επιτυχημένο παιδικό πρόγραμμα στην Ελλάδα και σημείωσε παγκόσμια επιτυχία.

Υπόθεση


Κάντυ Κάντυ
Η σειρά έχει ως κεντρική ηρωίδα της την Κάντυ Γουάιτ Άρντλεϋ ή χαϊδευτικά Κάντυ, μιά όμορφη ξανθιά κοπέλα με φακίδες στη μύτη, που μεγάλωσε σ´ένα ορφανοτροφείο, το σπίτι Πόνυ, κοντά στη λίμνη Μίσιγκαν των Η.Π.Α  στις αρχές του 20ου αιώνα. Η κοπέλα αυτή ήταν αγοροκόριτσο που σκαρφάλωνε σε δέντρα και έκανε πολλές σκανδαλιές, μα όλοι την αγαπούσαν για την καλή της την καρδιά. Βρέθηκε όταν ήταν μωρό σ´ένα καλαθάκι, μαζί με τη φίλη της Άννυ, στην είσοδο του ορφανοτροφείου από την κυρία Πόνυ και την αδελφή Μαρία, μια κρύα νύχτα του χειμώνα. Θα ονομαστεί Κάντυ επειδή δίπλα της θα βρεθεί μια κούκλα που απάνω έχει την λέξη "Candy" γραμμένη με κόκκινο και θα πάρει το επώνυμό της από το χιόνι που την έσωσαν.
Καθ´όλη τη διάρκεια της σειράς το ορφανοτροφείο της κυρίας Πόνυ ή όπως ονομάζεται «Το Σπίτι του Μικρού Αλόγου», αποτελεί πόλο έλξης για την Κάντυ. Χωρίς οικογένεια, το ορφανοτροφείο θεωρείται το πατρικό σπίτι της Κάντυ, και οι αξίες που πήρε από τους ανθρώπους που την μεγάλωσαν είναι σημείο αναφοράς για κάθε απόφαση και πράξη στη μετέπειτα ζωή της. Μετά από κάθε περιπέτεια, η Κάντυ επιστρέφει στο Σπίτι του Μικρού Αλόγου, όπου η παρουσία της κυρίας Πόνυ και της αδελφής Μαρίας, καθώς και οι λόφοι και η φύση που το περιτριγυρίζουν της επιτρέπουν να νιώσει ασφάλεια και να αναθεωρήσει.
Στα 6 της αναγκάζεται να αποχωριστεί την Άννυ, η οποία υιοθετείται από τους Μπράιτον, μια πλούσια οικογένεια. Οι δυο τους αρχίζουν να επικοινωνούν μέσω αλληλογραφίας, μέχρι τη στιγμή που η μητέρα της Άννυ της το απαγορεύει για να μη μαθευτεί ότι είναι υιοθετημένη. Η Κάντυ μετά απ' αυτήν την είδηση τρέχει κλαίγοντας στο λόφο που βρίσκεται πίσω από το σπίτι Πόνυ όπου συναντά ένα αγόρι με σκωτσέζικη ενδυμασία. Το αγόρι της λέει ότι είναι πιο όμορφη όταν γελά και ξαφνικά εξαφανίζεται. Η μόνη απόδειξη ότι δεν ήταν όνειρο είναι ένα μενταγιόν που αφήνει στην Κάντυ. Η Κάντυ θα τον αποκαλεί πρίγκηπα του λόφου και θα τον σκέφτεται για όλη της τη ζωή.
Στα 12 της προσλαμβάνεται για να κάνει παρέα σε μια πλούσια κοπέλα, την Ελίζα Ράγκαν, η οποία με τη βοήθεια του αδελφού της Νηλ θα της κάνει τη ζωή κόλαση, σκαρώνοντας παγίδες συνεχώς εις βάρος της Κάντυ. Οι πλεκτάνες των δύο αδελφών θα έχουν το αποτέλεσμα η Κάντυ από παρέα της Ελίζα να γίνει υπηρέτρια και να μεταφερθεί απ' το σπίτι των Ράγκαν στο στάβλο. Η Κάντυ συντομα θα γνωρίσει τα ξαδέλφια του Νηλ και της Ελίζα, Άντονυ Μπράουν, Αλιστήαρ (Στήαρ) και Άρτσιμπαλντ (Άρτσι) Κόρνγουελ, γόνους της πλούσιας οικογένειας των Άρντλεϋ, με τους οποίους θα γίνει φίλη. Τα τρία αγόρια, εκ των οποίων ο Άρτσι και ο Στήαρ είναι αδέλφια, θα ερωτευτούν την Κάντυ. Η Κάντυ θα ερωτευτεί τον Άντονυ, ίσως λόγω της ομοιότητάς του με τον πρίγκηπα του λόφου. Θα γίνει επίσης φίλη με τον Άλμπερτ έναν παράξενο τύπο με γένια που ζει στο δάσος. Μετά από πολλές περιπέτειες θα υιοθετηθεί απ´τον μυστηριώδη αρχηγό της οικογένειας των Άρντλεϋ το μεγάλο θείο Γουίλλιαμ, παρά τις αντιρρήσεις της θείας Ελρόυ. Η σχέση της με τον Άντονυ θα διακοπεί απότομα μετά από ένα βίαιο ατύχημα με το άλογο σε ένα κυνήγι αλεπούς που θα κοστίσει τη ζωή του Άντονυ. Η θεία Ελρόυ, που ποτέ δε συμπάθησε πραγματικά την Κάντυ, την κατηγορεί ως υπεύθυνη του ατυχήματος.
Η Κάντυ μετά το θάνατο του Άντονυ αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι των Άρντλεϋ και επιστρέφει στο αγαπημένο της σπίτι Πόνυ, με σκοπό να τον ξεχάσει. Όμως τα σχέδια του μεγάλου θείου Γουίλλιαμ, που είναι κηδεμόνας της κι η Κάντυ δεν έχει συναντήσει ποτέ, είναι διαφορετικά γι' αυτήν. Τη στέλνει στο κολλέγιο του αγίου Παύλου στην Αγγλία με σκοπό να γίνει μια σωστή δεσποινίδα. Στο κολλέγιο αυτο που διοικείται από καλόγριες με αυστηρούς κανονισμούς, βρίσκονται ήδη η Έλιζα, ο Νηλ, ο Άρτσι και ο Στήαρ. Στο πλοίο με το οποίο ταξιδεύει απ´την Αμερική στην Αγγλία, η Κάντυ γνωρίζει ένα παράξενο αγόρι που στο μέλλον θα της σημαδέψει τη ζώη. Το αγόρι αυτό είναι ο Τέρριους (Τέρρυ) Γκράντσεστερ, γιος ενός Άγγλου δούκα. Η Κάντυ αρχικά βλέποντας τον από πίσω στη γέφυρα του πλοίου τον περνά για τον Άντονυ, πλησιάζοντας όμως καταλάβαινει ότι δεν είναι αυτός. Ο Τέρρυ είναι κλαμμένος και δεν έχει αντιληφθεί την Κάντυ, μόλις αισθάνεται το κορίτσι που βρίσκεται από πίσω του αλλάζει ύφος και προσβάλλει την Κάντυ που προσπάθησε να του μιλήσει, θίγοντας τις φακίδες του προσώπου της, κάτι που την εξοργίζει αφάνταστα.
Η Κάντυ φθάνοντας στο κολλέγιο του αγίου Παύλου στο Λονδίνο συνειδητοποιεί την αυστηρότητα του σχολείου, που της μοιάζει με κελί, μια και δεν της επιτρέπεται να συναντά τον Άρτσι και τον Στήαρ, βιώνει τα πικρόχολα σχόλια και τις παγίδες της Ελίζα και του Νηλ και ξανασυναντά τον Τέρρυ, που είναι μαθητής στο ίδιο σχολείο. Στο κολλέγιο η Ελίζα θα πει σε όλους ότι η Κάντυ είναι υιοθετημένη και τα περισσότερα κορίτσια θα γυρίσουν την πλάτη τους στην Κάντυ. Παρόλα αυτά η Κάντυ θα βρει μια πολύ καλή φίλη στο πρόσωπο της Πατρίτσια (Πάττυ) Ο Μπράιαν. Η Άννυ θα´ρθει επίσης να σπουδάσει στο κολλέγιο αλλά αρχικά θα αποφεύγει την Κάντυ, μέχρι τη στιγμή που θα μαθευτεί το γεγονός ότι είναι υιοθετημένη. Οι δυο τους θα ξαναγίνουν φίλες κι όλα θα´ναι όπως παλιά. Η Κάντυ θα ερωτευτεί τον Τέρρυ και αυτός την Κάντυ. Και οι δυο θα πρέπει να παλέψουν ενάντια στην Ελίζα, που θα ερωτευτεί και αυτή τον Τέρρυ και θα κάνει ό,τι περνάει απ´το χέρι της για να τους χωρίσει. Η μοίρα θα παίξει άσχημα παιχνίδια εις βάρος τους.
Μετά από πολλά τεχνάσματα, η Ελίζα καταφέρνει να φέρει την Κάντυ και τον Τέρρυ σε δύσκολη θέση. Η Ελίζα στήνει μια καλά οργανωμένη ενέδρα, και η διευθύντρια του σχολείου πιάνει την Κάντυ μαζί με τον Τέρρυ το βράδυ, έξω από τους κοιτώνες τους. Η διευθύντρια αποφασίζει να αποβάλει την Κάντυ. Ο Τέρρυ, παρ' ότι ατίθασος μαθητής που αψηφά γενικότερα τους κανονισμούς, δεν τιμωρείται, καθώς ο πατέρας του προσφέρει σημαντική οικονομική ενίσχυση στο σχολείο. Ο Τέρρυ προσφέρεται να αποβληθεί ο ίδιος αντί για την Κάντυ, και αποχωρεί από το σχολείο. Ο Τέρρυ φεύγει για την Αμερική, όπου θέλει να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να γίνει ηθοποιός.
Ωστόσο, η Κάντυ μετά από όλα αυτά νιώθει πως δεν ανήκει στο σχολείο αλλά ούτε και στην υψηλή κοινωνία γενικότερα. Αποφασίζει να φύγει από το σχολείο και να επιστρέψει και αυτή στην Αμερική. Σκοπός της είναι να ανακαλέσει την υιοθεσία της από τους Άρντλεϋ και να βρει μόνη της το δρόμο της στη ζωή. Επιστρέφει μετά από ένα μακρύ ταξίδι στο ορφανοτροφείο της κυρίας Πόνυ, όπου αποφασίζει ότι το επάγγελμα που την εκφράζει είναι να γίνει νοσοκόμα και μετά από λίγο καιρό φεύγει για να πάει στη Σχολή Νοσοκόμων. Εκεί, παρ' όλο που είναι ατίθαση, καταφέρνει να κερδίσει της εντυπώσεις, έτσι ώστε να τη στείλουν σε μια ακόμη καλύτερη σχολή στο Σικάγο, όπου θα εργάζεται και σε νοσοκομείο. Στο Σικάγο, η Κάντυ θα ξανασυναντήσει τους Στήαρ, Άρτσι, Νηλ, Ελίζα, Άννι και Πάτι, που επιστρέφουν στην ασφάλεια της Αμερικής καθώς στην Ευρώπη λαμβάνουν χώρα τα πρώτα γεγονότα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Καθώς ο Πρώτος παγκόσμιος πόλεμος ξεσπά, το νοσοκομείο δέχεται πολλούς Αμερικανούς τραυματίες. Ανάμεσά τους, και ο Άλμπερτ, ο ευγενής 'άγνωστος' που πάντα εμφανίζεται όταν η Κάντυ περνά δύσκολα. Ο Άλμπερτ όμως έχει χάσει τη μνήμη του, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα περίθαλψης και έτσι η Κάντυ αναλαμβάνει να τον φροντίζει προσωπικά. Όταν πάρει το δίπλωμα της νοσοκόμας, η Κάντυ και ο Άλμπερτ συγκατοικούν, έτσι ώστε η Κάντυ να τον βοηθήσει να ανακτήσει τη μνήμη του. Η φρίκη του πολέμου αγγίζει της ψυχές όλων, και περισσότερο από όλους τον Στήαρ, ο οποίος αποφασίζει να καταταγεί στο στρατό.
Παράλληλα, ο Τέρρυ καταφέρνει να γίνει ένας λαμπρός ανερχόμενος ηθοποιός. Για πολύ καιρό η Κάντυ και ο Τέρρυ, παρ´όλο που σκέφτονται συνεχώς ο ένας τον άλλον, και συμπτωματικά θα βρεθούν πολλές φορές πολύ κοντά, δεν καταφέρνουν να συναντηθούν. Η Κάντυ και ο Τέρρυ κανονίζουν να συναντηθούν μετά από πολύ καιρό μετά από μια παράσταση του Τέρρυ. Όμως κατά τη διάρκεια των προβών, μεσολαβεί ένα ατύχημα που τραυματίζει κρίσιμα τη συμπρωταγωνίστρια του Τέρρυ, Σουζάνα, όταν αυτή προσπαθεί να τον σώσει. Η οικογένεια της Σουζάνα ασκεί πίεση στον Τέρρυ να μείνει κοντά της, λέγοντας πως αυτός είναι υπεύθυνος για την αναπηρία της Σουζάνα. Αυτό τερματίζει άδοξα τη σχέση του Τέρρυ με την Κάντυ.
Στο μεταξύ ο Άλμπερτ βρίσκει τη μνήμη του, και εξαφανίζεται από το διαμέρισμα της Κάντυ χωρίς κανένα ίχνος. Η Κάντυ, μετά από όλες αυτές της απογοητεύσεις αποφασίζει για ακόμη μια φορά να επισκεφτεί το σπίτι της κυρίας Πόνυ. Ο Άλμπερτ και η Κάντυ θα ξανασυναντηθούν εκεί, όταν αυτός είναι έτοιμος να της αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα...

Μάνγκα

Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μάνγκα που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στα μέσα της δεκαετίας του 1970, καθώς και στα τρία μυθιστορήματα της Κυόκο Μιζούκι με κεντρική ηρωίδα την Κάντυ. Το κόμικ κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα από το 1986 μέχρι το 1989, από τις εκδόσεις "Ταταρη".

Ελληνικές Προβολές


Κάντυ Γουάιτ Άρντλεϋ
Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά απ'την ΕΡΤ από το 1984 μέχρι το 1987, γνωρίζοντας πρωτοφανή επιτυχία από το σύνολο του παιδικού (και όχι μόνο) πληθυσμού της χώρας. Η διάρκεια των επεισοδίων ήταν 25 λεπτά και προβαλλόταν ένα την εβδομάδα. Η ΕΡΤ 3 ανέλαβε μετά την προβολή και το 1989 η ΕΡΤ 1 πρόβαλε εκ νέου και τα 115 επεισόδια της σειράς σε καθημερινή βάση γνωρίζοντας παρόμοια απήχηση από τους τηλεθεατές. Η τελευταία φορά που κάποια επεισόδια (μόνο τα πρώτα 50) της Κάντυ προβλήθηκαν απ´την τηλεόραση στην Ελλάδα (με τρίτη μεταγλώττιση και εντελώς διαφορετικό cast) ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από τον ΣΚΑΪ - νυν Alpha Tv. Τα επεισόδια αυτά είχαν καινούργια μεταγλώττιση, διαφορετική από εκείνη της ΕΡΤ.

Βιντεοκασέτες VHS

Η σειρά είχε κυκλοφορήσει επίσης σε βιντεοκασέτες VHS προς το τέλος της δεκαετίας του 1980, με την κάθε μία από αυτές να περιέχει 4 επεισόδια μεταγλωττισμένα. Η μεταγλώττιση όμως ήταν διαφορετική από εκείνη της ΕΡΤ, αν και συμμετείχαν κάποιοι από τους ηθοποιούς που πήραν μέρος σε αυτήν. Η Ματίνα Καρρά μάλιστα κρατούσε και το ρόλο της αφηγήτριας. Aπ´ ό,τι φαίνεται δεν κυκλοφόρησε ολόκληρη η σειρά (και τα 115 επεισόδια), αλλά μόνο 3 κασέτες με σύνολο 12 επεισοδίων.

Εξώφυλλο από μία βιντεοκασέτα  -VHS) της Κάντυ Κάντυ που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του 1980.

Μουσικό θέμα Κάντυ (ΕΡΤ)

Τα τραγούδια των τίτλων έναρξης και τέλους είχαν την ίδια μελωδία με τα αντίστοιχα ιαπωνέζικα, με μόνη διαφορά την ενορχήστρωση (που παρέπεμπε περισσότερο στις ενορχηστρώσεις της δεκαετίας του 1980)και τους στίχους που ήταν προσαρμοσμένοι στα ελληνικά. Η ελληνική εκτέλεση των τραγουδιών τίτλων της Κάντυ έγινε απ' τον Ανδρέα Διαμαντίδη.

Στίχοι τραγουδιού έναρξης

Είναι όλο ομορφιά
Με χρώματα πολλά
Με λουλούδια στα μαλλιά
Και στην καλή της την καρδιά
Έχει μαζί τους φίλους της παρέα
Μέσα στη φύση όλα είν´ωραία
Τι ζεστασιά, μες την καρδιά
Η γλυκιά η Κάντυ
Είναι στιγμές που η μοναξιά
Μες την καρδιά φωλιάζει
Μα υπάρχει ελπίδα πάντοτε
Δεν τελειώνει εδώ η ζωή
Δάκρυα, μοναξιά, όχι πια Κάντυ
Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά
Η Κάντυ Κάντυ.

Στίχοι τραγουδιού τέλους

Βλέπει τ´αστέρια εκεί ψηλά
Λάμπουνε τα όνειρά της
Την αγάπη παντού σκορπά
Χαρίζει πάντα τη χαρά
Βλέπει τον κόσμο από ψηλά
Η φύση γύρω ανθίζει
Σαν εκείνη χαμογελά
Στης ζωής τη χαρά
Άνοιξε πάλι τα φτερά
Με ελπίδα στην καρδιά
Ζήσε όμορφα στη ζωή σου
Η αγάπη κυβερνά
Κάντυ Κάντυ Κάντυ Κάντυ Κάντυ Κάντυ Κάντυ...

Δικαστική διαμάχη

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, κι ενώ είχαν κυκλοφορήσει οι νουβέλες της Μιζούκι, προέκυψε και η διαμάχη της με την Ιγκαράσι για τα δικαιώματα της σειράς. Αφορμή ήταν μια ραδιοφωνική σειρά με παραγωγό την Ιγκαράσι, η οποία μέχρι τότε είχε δικαίωμα μόνο στα σκίτσα της Κάντυ, και είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί απαγόρευση της προβολής της σειράς σε οποιοδήποτε κράτος. Ο δικαστικός αγώνας κράτησε αρκετά χρόνια κι έκανε τις πρώην συνεργάτιδες να ανταλλάζουν βαριές κουβέντες και να αρνούνται να οδηγηθούν σε κανενός είδους συμφωνία. Πλέον η Kyoko Mizuki είναι σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου κάτοχος των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης της Κάντυ, όμως η ίδια έχει εκφράσει σε πρόσφατο μήνυμά της(2006) την κούραση και τη θλίψη της για την πορεία των γεγονότων και την ίδια την Κάντυ, και έτσι παραμένει άγνωστο το αν και πότε θα ξαναδούμε την ιστορία ή το αν θα ασχοληθεί με τη συνέχειά της, όπως σχεδίαζε πριν το ξέσπασμα της διαμάχης. Ταυτόχρονα, η Ymiko Igarashi απαγορεύεται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε σχετικό όνομα ή σχέδιο, και έχει καταφύγει στο promotion υποτιθέμενων νέων χαρακτήρων, που όμως θυμίζουν στους fans υπερβολικά πολύ την Κάντυ και των οποίων η τύχη πέρα από cosplay events και θεματικά πάρκα, αγνοείται.

Άλλες κυκλοφορίες

Εκτός από την τηλεοπτική σειρά κυκλοφόρησε το 1992 και μία ταινία μικρού μήκους με τίτλο Κάντυ Κάντυ (Ταινία) Η ταινία αυτή δεν κυκλοφόρησε ποτέ εκτός Ιαπωνίας

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname