Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Νίκο Φασούλα.

Σήμερα θα γνωρίσουμε έναν νέο συγγραφέα που κάνει το ντεμπούτο του στη συγγραφή με ένα «δυνατό» βιβλίο όπως έχει χαρακτηριστεί. Έναν άνθρωπο που αψηφά τις δυσκολίες και ακολουθεί τα όνειρά του. Πάμε να ξεκινήσουμε, εξερευνώντας το επιτυχημένο έργο του Νίκου Φασούλα.





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
"Γεννήθηκα στην Λάρισα το 1984. Είμαι πτυχιούχος Οικονομολόγος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας από το 2007 με έμφαση στα διεθνή χρηματοοικονομικά και τραπεζικά θέματα. Με την ιδιότητά μου αυτή είμαι μέλος του Περιφερειακού Τμήματος Θεσσαλίας του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. 
Κατέχω επίσης τίτλο Επαγγελματικής Κατάρτισης με θέμα τη στελέχωση, ανάπτυξη και διαχείριση τηλεπικοινωνιακών συστημάτων και δικτύων, με πιστοποιημένο τίτλο από τον αναγνωρισμένο φορέα European Certification of Informatics Professionals (EUCIP). 
Ως πολίτης με κινητική αναπηρία είμαι μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων καθώς και του Πανθεσσαλικού Συλλόγου Αναπήρων Πολιτών. Στον τελευταίο διετέλεσα και μέλος του Δ.Σ. για τρία συναπτά έτη. 
Έχω παρακολουθήσει αρκετές ημερίδες και σεμινάρια με θέματα τους την αναπηρία και την οικονομία γενικότερα. 
Έχω αρθρογραφήσει για την αναπηρία σε πολλά σχετικά περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης καθώς και στην τοπική εφημερίδα της Λάρισας «Ελευθερία». 
Το 2008 εργάστηκα ως οικονομολόγος στην οικονομική υπηρεσία του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας. 
Το 2009 βραβεύτηκα με πρώτο έπαινο σε διεθνή διαγωνισμό λογοτεχνίας που οργάνωσε η διεθνής καλλιτεχνική κοινότητα International Art Society, συμμετέχοντας μ’ ένα αδημοσίευτο διήγημα.
Το 2010 συμμετείχα για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος σύμβουλος στην 4η Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Λαρισαίων όπου και εκλέχτηκα. Ως αιρετός διατέλεσα επίσης μέλος του Δ.Σ. του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας.
Το 2012 βραβεύτηκα για δεύτερη φορά σε πανθεσσαλικό διαγωνισμό διηγήματος που διοργάνωσε ο εκδοτικός οίκος «Ήρα Εκδοτική» για το διήγημά μου «Σκέψεις και συναισθήματα σε 2 διηγήματα». Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στον Βόλο.
Από το 2011 έως σήμερα εργάζομαι στην οικονομική υπηρεσία της Δ.Ε.Υ.Α. Λάρισας."

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


 Το “Επικίνδυνο Πάθος” είναι το πρώτο σου συγγραφικό έργο. Θα θέλαμε να μας το συστήσεις.
Ν.Φ: Το «Επικίνδυνο Πάθος» είναι μια δυνατή ερωτική ιστορία που πιστεύω ότι κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία του σελίδα. Κεντρικοί ήρωες είναι η Αγγελική Ραζή-Μανωλάκου και ο Στέφανος Βραχνός. Δύο άνθρωποι ξεχωριστοί που αν η μοίρα δεν έπαιζε το παιχνίδι της ίσως και να μην συναντούσαν ποτέ ο ένας τον άλλο. Τους αγάπησα και τους δύο σαν χαρακτήρες πάρα πολύ την ώρα που τους δημιουργούσα και γι’ αυτό αξίζει να σας πω λίγα λόγια για τον καθένα ξεκινώντας από την Αγγελική.
Αυτή η γυναίκα είναι πολύ ξεχωριστή. Ζει μια πλουσιοπάροχη ζωή, μια ζωή που άλλες γυναίκες ίσως θα έκαναν το παν για να την αποκτήσουν. Είναι συζυγός του επιτυχημένου οικονομολόγου και Υπουργού Οικονομικών της Ελληνικής κυβέρνησης Δημήτρη Ραζή. Η άνετη ζωή όμως που ζει ως σύζυγος υπουργού δεν την συγκινεί. Το δικό της όνειρο ήταν πάντα να διδάξει την επιστήμη που αγάπησε και σπούδασε, τα μαθηματικά. Παρά τις αντιρρήσεις του άνδρα της το πλήρωμα του χρόνου έρχεται και η Αγγελική βρίσκεται ως διορισμένη καθηγήτρια μαθηματικών στο λύκειο της Αγιάς, μιας κωμόπολης λίγο έξω από την Λάρισα. Σ’ αυτό το μέρος θα ανατραπούν και οι ισορροπίες στην ζωή της. Θα γνωρίσει τον μαθητή της Στέφανο Βραχνό.
Ο Στέφανος είναι μαθητής της τρίτης τάξης του λυκείου. Ένα παιδί δύσκολο που αγαπά υπερβολικά την συγχωρεμένη την μητέρα του. Για να τον κερδίσει κανείς πρέπει να ανακαλύψει τα κουμπιά του. Πατέρας του είναι ο Βασίλης Βραχνός, δήμαρχος της Αγιάς, και προσωπικός φίλος του Δημήτρη Ραζή συζύγου της Αγγελικής. Εδώ ακριβώς είναι το σημείο που τα πράγματα μπλέκονται αρκετά.
Ο έρωτας που βιώνουν η Αγγελική και ο Στέφανος είναι πάνω από τις δυνάμεις τους, πάνω από κάθε κοινωνική σύμβαση που υπακούει στην σχέση καθηγήτριας – μαθητή. Είναι ένας έρωτας που ταράζει την τοπική κοινωνία και που σύντομα έρχεται αντιμέτωπος και με την διαφθορά της εξουσίας.
Όλα αυτά συμβαίνουν με φόντο την πόλη της Αγιάς άλλα και την γενέτειρά μου την Λάρισα. Ήδη σας έχω πει αρκετά, τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψουν οι αναγνώστες μέσα στις σελίδες του βιβλίου.

Θα θέλαμε να μάθουμε πως προέκυψε η συγγραφή. Τί ήταν αυτό που σε παρακίνησε στο να μπεις στον κόσμο της συγγραφής;
Ν.Φ: Νομίζω θα συμφωνήσετε με την άποψη μου ότι ζούμε σ’ έναν πολύ σκληρό κόσμο και τώρα με την οικονομική κρίση αυτή η σκληρότητα οξύνθηκε ακόμα περισσότερο. Επειδή ως άνθρωπος έχω περάσει κάποιες δύσκολες καταστάσεις στην ζωή μου, έμαθα να δίνω σημασία σε σπάνιες αξίες για την εποχή μας. Αξίες που αν προσπαθήσει κανείς να τις εξηγήσει στους ανθρώπους με τον προφορικό λόγο πιθανόν να μην τις καταλάβουν και να τις προσπεράσουν, με τον γραπτό λόγο πάντα κάτι μένει στο μυαλό. Δεν έλεγαν τυχαία οι αρχαίοι την φράση: «Τα γραπτά μένουν». Για σκεφτείτε για παράδειγμα: Πόσοι άνθρωποι γύρω μας στην σημερινή εποχή θα αρνούνταν μια πλούσια και άνετη ζωή για να ακολουθήσουν αυτό που πραγματικά θέλουν και υπαγορεύει η καρδιά τους όπως έκανε η ηρωίδα μου η Αγγελική; Στην σημερινή εποχή της οικονομικής κρίσης τα παραδείγματα θα ήταν μετρημένα στα δάχτυλα του μισού χεριού γιατί έχουμε ανάγει το χρήμα σε μεγάλη κινητήριο δύναμη για τα πάντα στην ζωή μας.
Επίσης ζούμε σε μία κοινωνία που έχει ακόμα μέσα της πολλά ταμπού και προκαταλήψεις. Φαινόμενα τα οποία τα βλέπω στην κοινωνία μας και όταν νιώθω να με πλησιάζουν καταφεύγω στην συγγραφή για να αμυνθώ. Άρα λοιπόν η συγγραφή προέκυψε στην ζωή μου από την ανάγκη μου να πω στον κόσμο κάποια πράγματα που με τον απλό προφορικό λόγο ίσως να μην τα καταλάβαινε, ενώ δοσμένα μέσα από μια γραπτή ιστορία φιλοδοξώ κάτι να μείνει στο πίσω μέρος του μυαλού. Αυτό δε που με παρακίνησε και με παρακινεί να συνεχίσω να γράφω, είναι το ίδιο το κοινωνικό γίγνεσθαι.

Ο κόσμος της συγγραφής είναι ένα πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον. Εσύ πως το αντιμετωπίζεις;
Ν.Φ: Πρέπει να σας ξεκαθαρίσω ότι για μένα ο συγγραφέας δεν είναι επάγγελμα. Άρα με αυτή την λογική η έννοια της ανταγωνιστικότητας δεν με ενδιαφέρει. Εγώ κατ’ επάγγελμα είμαι οικονομολόγος και από αυτό ζω. Η συγγραφή για μένα είναι ένα χόμπι που με βοηθά να εκφράσω πράγματα και έτσι δεν μ’ ενδιαφέρει τι θα γίνει αν εγώ γράψω ένα βιβλίο σαν συγγραφέας και μετά από ένα μήνα έρθει κάποιος άλλος συγγραφέας μ’ ένα άλλο βιβλίο και κάνει περισσότερες πωλήσεις από το δικό μου.
Όταν γράφω, γράφω απαλλαγμένος από έννοιες όπως η ανταγωνιστικότητα. Γράφω αυτά που θέλω εγώ και μόνο όταν αδειάσει το μυαλό από σκέψεις και η ψυχή από συναισθήματα μπαίνει η λέξη τέλος. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό άλλα όταν γράφω δεν με ενδιαφέρει αν το γραπτό που παράγω θα αρέσει στον κόσμο ή αν θα έχει εμπορικότητα για τον εκδότη που θα αναλάβει να το εκδώσει. Γράφω ελεύθερα, και αυτή η ελευθερία είναι που φέρνει αποτέλεσμα.

Ποια ήταν η αντίδραση του στενού σου περιβάλλοντος όταν ανακοίνωσες ότι θέλεις να γράψεις, να ασχοληθείς με την συγγραφή;
Ν.Φ: Είμαι τυχερός από την άποψη ότι μεγάλωσα και ζω σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον που με στηρίζει σε κάθε μου βήμα. Σαν άνθρωπος τα «θέλω μου» στην ζωή δεν τα αφήνω απλά και μόνο στο επίπεδο ενός εκφρασμένου ονείρου, τα μετατρέπω σε στόχους τους οποίους τους πιστεύω στο εκατό τοις εκατό μέσα μου και εργάζομαι καθημερινά για να τους πραγματοποιήσω. Επειδή οι δικοί μου άνθρωποι με ξέρουν, όταν ανακοίνωσα στην μητέρα μου ότι γράφω, εκείνη ήξερε ήδη ότι σύντομα θα κρατά ένα βιβλίο δικό μου στα χέρια της. Ήταν σίγουρη ότι αυτή μου η ενέργεια δεν ήταν μία πράξη της στιγμής. Την μέρα που κυκλοφόρησε το «Επικίνδυνο Πάθος» ένας ακόμα στόχος μου κατερρίφθη, πράγμα για το οποίο οι δικοί μου ήταν όλοι σίγουροι από την αρχή.

Τι ήταν αυτό που σου έδινε δύναμη καθ’ όλη την διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου σου;
Ν.Φ:Στο ξεκίνημα της συγγραφής ενός βιβλίου έχεις στο μυαλό σου την κεντρική ιδέα, σκόρπιες εικόνες, καταστάσεις και συναισθήματα. Όταν όλα αυτά απλώνονται σιγά-σιγά στο χαρτί και βλέπεις ότι αρχίζει να δημιουργείται ένας κόσμος από πρόσωπα και καταστάσεις που εκφράζουν εσένα που πλάθεις αυτόν τον κόσμο, τότε πρέπει να πάρεις δύναμη από τους ίδιους τους ήρωες που έχεις δημιουργήσει μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο και να συνεχίσεις. Δεν είχα το δικαίωμα να αφήσω ανολοκλήρωτο αυτόν τον ανυπέρβλητο και δύσκολο έρωτα της Αγγελικής και του Στέφανου. Πολλές φορές οι δυο τους δεν με άφηναν να πάω για ύπνο το βράδυ αν δεν ολοκλήρωνα κάποια δύσκολη φάση του έρωτά τους. Μου ‘λεγαν: «Εμείς εδώ πονάμε και εσύ θα πας για ύπνο;»
Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημά σας, σας λέω ότι την δύναμη που χρειαζόμουν μου την έδωσαν οι ίδιοι μου οι ήρωες, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που συνάντησες γράφοντας το βιβλίο;
Ν.Φ:Την μεγαλύτερη δυσκολία την συνάντησα λίγο πριν γράψω τον επίλογο, όταν έπρεπε να θυσιάσω έναν ήρωα που δεν έφταιξε σε τίποτα και που όσοι διάβασαν το βιβλίο τον αγάπησαν ιδιαίτερα. Επιτρέψτε μου όμως να μην σας πω ποιος είναι. Θα καταλάβετε διαβάζοντας το βιβλίο.

Τώρα πια σαν συγγραφέας, έχει αλλάξει καθόλου ο τρόπος που αντιμετωπίζεις ένα βιβλίο όταν το διαβάζεις;
Ν.Φ: Ανέκαθεν στη ζωή μου όταν διάβαζα ένα βιβλίο οποιουδήποτε είδους έδειχνα και δείχνω ακόμα ένα σεβασμό απέναντι σ’ αυτό που διαβάζω οτιδήποτε και αν πραγματεύεται. Είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι ένα βιβλίο αποτελεί μια σκέψη αυτού που αποφάσισε να το γράψει, γι’ αυτό και δίνω ιδιαίτερη προσοχή όταν διαβάζω. Καμιά φορά όταν διαβάζουμε τις σκέψεις των άλλων ξέρετε, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Όταν τελειώνω ένα βιβλίο δίνω στο εαυτό μου το δικαίωμα να πει: Αυτό που διάβασα μου άρεσε ή δεν μου άρεσε. Δεν του δίνω ποτέ όμως το δικαίωμα να πει: Αυτό το βιβλίο είναι άχρηστο. Όποιος αχρηστεύει ένα βιβλίο έστω και μεταφορικά, αχρηστεύει μια σκέψη, και όταν μια κοινωνία αχρηστεύει σκέψεις σύντομα θα βαδίσει στα τυφλά.

Θα θέλαμε να μάθουμε αν υπάρχει κάτι νέο που γράφεις αυτόν τον καιρό. Αν έχεις κάτι στα μελλοντικά σου σχέδια.
Ν.Φ:Ασφαλώς και υπάρχει κάτι νέο στο μυαλό μου. Η εποχή που ζούμε μου δίνει συνεχώς ερεθίσματα για γραπτή δημιουργία. Θεωρώ ότι μετά από 31 χρονιά ζωής ως πολίτης με κινητική αναπηρία ήρθε η ώρα να γράψω κάτι γύρω από αυτό. Το ερωτικό στοιχείο που σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι κινητήριος δύναμη μάλλον θα υπάρχει πάλι, παράλληλα όμως θα αναδεικνύονται και ζητήματα μείζονος σημασίας για τον χώρο της αναπηρίας, αλλά όλα αυτά από την νέα χρονιά ίσως.

Νίκο γνωρίζουμε ότι είσαι ένα παιδί με κινητικά προβλήματα και όμως δεν το έχεις βάλει κάτω. Σε επηρέασε καθόλου στον τομέα της συγγραφής;
Ν.Φ:Λίγο - πολύ έχω απαντήσει σ’ αυτήν την ερώτηση. Και μόνο που πήρα την απόφαση να γράψω μια ιστορία που θα αφορά τον κόσμο της αναπηρίας αυτό σημαίνει ότι για μένα παίζει καθαριστικό ρόλο. Επηρεάζει ακόμα και τον τρόπο που γράφω. Η αναπηρία μου είναι αυτή που με ώθησε στην συγγραφή, και γι’ αυτόν τον τρόπο ζωής έχω να πω πολλά στο νέο μου βιβλίο απέναντι σε μια κοινωνία που κωφεύει.

Κλείνοντας θα θέλαμε να στείλεις ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας, καθώς και στους νέους συγγραφείς που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα.
Ν.Φ:Θέλω να ζητήσω από τους αναγνώστες σας να βάλουν δυναμικά στην ζωή τους και πάλι το βιβλίο. Όσο και να μην μας αρέσει είναι αλήθεια δυστυχώς ότι το βιβλίο στην εποχή της κρίσης έχει γίνει είδος τρίτης και τέταρτης ανάγκης. Βάλτε στην ζωή σας δυναμικά το βιβλίο για να κρατάμε την σκέψη μας ζωντανή φίλοι μου. Στους νέους συγγραφείς θα πω να μην απογοητεύονται, να θυμούνται ότι πρώτα γράφουμε για τον εαυτό μας, για να αισθανόμαστε εμείς καλά με τον εσωτερικό μας κόσμο. Τώρα αν είναι μοιραίο το γραπτό μας να καταλήξει σε κάποιον εκδότη, αυτό ο χρόνος θα το δείξει. Υπομονή και επιμονή χρειάζεται.

Νίκο να σε ευχαριστήσουμε για τον χρόνο που αφιέρωσες και να σου ευχηθούμε το βιβλίο σου “Επικίνδυνο Πάθος” να είναι καλοτάξιδο. Να είσαι πάντα γεμάτος όνειρα και δημιουργικός, με πολλές επιτυχίες.


ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΆΣΕΙΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


Σελίδα Facebook : Επικίνδυνο πάθος 



Νάγια Γ.Μητροπούλου
Επιμέλεια  Συνέντευξης/ Οπτιακουστικού Υλικού 
Βασιλική Μπούζα
Τεχνική Επιμέλεια / Συντονισμός Άρθρου 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname