Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Nostalgia_Dream - Μαξιλάρια γεμάτα υποταγμένα σύννεφα .

Αφιέρωμα στο Βιβλίο του Μήνα Ιουνίου όπου σύμφωνα με δικές σας ψήφους είναι το «Μαξιλάρια γεμάτα υποταγμένα σύννεφα»  της Nostalgia_Dream… Για άλλη μία φορά συγχαρητήρια!

Λίγα λόγια για το έργο :

Σε ένα δυστοπικό μέλλον, σε μία πόλη περιχαραγμένη με ηλεκτρικούς φράκτες και ένα συνονθύλευμα κανόνων και απαγορεύσεων, η ηρωίδα, στην απεγνωσμένη προσπάθειά της να εντοπίσει τον δίδυμο αδερφό της, θα ανακαλύψει συνομωσίες και πολιτικά μυστικά που υφαίνονται για χρόνια στη σκιά ενός δάσους, μακριά από κάθε ανυποψίαστο πολίτη

 Η δεκαεφτάχρονη Νεφέλη προσπαθεί να καταπνίξει τη θλίψη και τον πόνο που βαραίνει το στήθος της. Ο δίδυμος αδερφός της, ο Ιάσονας, έχει εξαφανιστεί εδώ και δύο μήνες αφήνοντας τη να παλέψει με τα ερωτήματα που επακολουθούν τη παράλογη εξαφάνισή του. 

Τι σημαίνει το όνειρο που βλέπει κάθε νύχτα με πρωταγωνιστή τον Ιάσονα; Ποιος ο γρίφος πίσω από τα τελευταία λόγια του; Θα καταφέρει η Νεφέλη να λύσει το μυστήριο που περιπλέκει την υπόθεση του αδερφού της;    Θα καταφέρει, άραγε, να ξαναντικρίσει τον αδερφό της αποφεύγοντας τους κινδύνους που συνεπάγονται την τρομακτική ανακάλυψή της;

Τίτλος : Μαξιλάρια γεμάτα υποταγμένα σύννεφα

Είδος : Δυστοπική φαντασία – Περιπέτεια.

Καταλληλότητα : Κατάλληλο.

Λίγα λόγια για την συγγραφέα :

Γεια σε όλους!   :)
Είμαι η Χρύσα, μία δεκαεφτάχρονη μαθήτρια που περνάει ζόρια αυτό το καιρό λόγω  προετοιμασίας για τις Πανελλήνιες. :( Είμαι φανατική βιβλιοφάγος με όλη τη σημασία της λέξης. Κάθε φορά που διαβάζω ιστορίες, αισθάνομαι πως γίνομαι κι εγώ κομμάτι ενός φανταστικού κόσμου. Αυτός είναι και  ο λόγος που γράφω - αποτυπώνω σκέψεις και ζω παράλληλες ζωές, πολύ πιο ενδιαφέρουσες από την καθημερινή μου ρουτίνα. Επίσης λατρεύω τη μουσική! Γενικά οι κυρίαρχες αξίες στη ζωή μου είναι το τρίπτυχο λογοτεχνία-ποίηση-μουσική. Τώρα όλα επιβραδύνονται από το διάβασμα, αλλά ένας χρόνος είναι... θα περάσει ...Αυτά νομίζω!  =]

Μινι συνέντευξη με την Nostalgia_Dream :

Ε : Πότε ξεκίνησες να γράφεις; Τι σε ώθησε να ξεκινήσεις;

Α : Νομίζω πως μου άρεσε ήδη από το Δημοτικό να γράφω ιστοριούλες, οι οποίες στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε διηγήματα και στην Α' Λυκείου που ανακάλυψα το wattpad αποφάσισα να γράψω μία πιο εκτενή ιστορία. Όσο για το τι με ώθησε σε αυτό...πάντα ο κόσμος των βιβλίων είχε μια περίεργη έλξη πάνω μου. Ως φανατική βιβλιοφάγος σκέφτηκα να δημιουργήσω κι εγώ δικές μου ιστορίες και κάπως έτσι ήρθε η συγγραφή.

Ε : Ποια είναι τα βιβλία και οι συγγραφείς που σε επηρέασαν  περισσότερο σαν άτομο αλλά και στον τρόπο γραφής σου;

Δύσκολη ερώτηση! Λοιπόν,  αυτό εξαρτάται από τη χρονική περίοδο της ζωής μου. Παλιά διάβαζα πολύ Άλκη Ζέη και Ζωρζ Σαρή, ενώ τα τελευταία χρόνια στράφηκα περισσότερο στην ξένη βιβλιογραφία και συγκεκριμένα στο δυστοπικό είδος, με βιβλία του τύπου "Αγώνες Πείνας", "Παραλήρημα", " Το ταίρι ". Γενικά από κάθε τι που διαβάζω, είτε αυτό είναι άρθρο, λογοτεχνία ή δοκίμιο επηρεάζομαι προσπαθώντας να ενσωματώσω θετικά στοιχεία στον τρόπο γραφής μου. Αλλά αν ήταν να ονομάσω κάποιους λογοτέχνες που με εμπνέουν αυτοί θα ήταν αναμφίβολα ο Νίκος Καζαντζάκης και ο εθνικός μας κατά τη γνώμη μου ποιητής, Οδυσσέας Ελύτης.

Ε : Και η δική σου ιστορία ανήκει στο δυστοπικό είδος μιας και ο κόσμος που έχεις φτιάξει είναι περιτριγυρισμένος από ένα φράχτη και οι άνθρωποι που ζουν σε αυτόν είναι στερημένοι από βασικές ελευθερίες. Νιώθεις ότι και ο δικός μας κόσμος είναι κάπως έτσι; Παρ'ολο που δεν έχουμε φράκτες νομίζεις ότι θα μπορούσαμε να πούμε ότι μερικές φορές ζούμε χωρίς τις βασικές ελευθερίες;

 
Α : Η αληθινή μου έμπνευση γι' αυτή την ιστορία είναι αυτός ο νοητός φράχτης που μας περιτριγυρίζει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αλληγορία που παραλληλίζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής με ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, που ωστόσο δε φαντάζει και τόσο μακρινό. Από πού να ξεκινήσω; Από τη θεοποίηση του χρήματος και του υλικιστικού πνεύματος στην εποχή μας; Από την ψεύτικη φούσκα του συστήματος της αναξιοκρατίας που μας περιβάλλει; Ή μήπως από μια υποτιθέμενη συμμαχία που σκοπό έχει μόνο να αναδείξει του ισχυρούς τεχνοκράτες και να πατάξει τους λαούς; Δεν θέλω να επεκταθώ πολιτικά, γιατί ή ανθρωπιστική πλευρά της σημερινής κατάστασης μετράει πραγματικά. Αυτό που ξέρω είναι ότι μόνο ένας στους τέσσερις Έλληνες εργάζεται, ότι οι "εξαγωγές" πτυχιούχων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, ενώ πολλοί πεινούν και άλλοι τόσοι αυτοκτονούν από την απόγνωση. Η ελευθερία δεν στερείται απαραίτητα με τα όπλα. Δυστυχώς υπάρχουν πολλά είδη πολέμου... Από αυτή την άποψη, ως μια νέα που οραματίζεται ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα της, ναι, μερικές φορές δεν αισθάνομαι ελεύθερη.

Ε : Έχεις πολύ δίκιο σε αυτό που λες αλλά ας γυρίσουμε στην ιστορία σου... 

Η Νεφέλη είναι ένα νέο κορίτσι με όνειρα κ κοριτσίστικες νεανικές ανασφάλειες κ ανησυχίες, που όμως έπειτα από την εξαφάνιση του διδύμου αδερφού της αλλάζει και ο χαρακτήρας της κ ή αντίληψη της. Τι πιστεύεις ότι της έδωσε αυτή την δύναμη; 

Α : Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο τι της έδωσε τέτοια δύναμη και ψυχικό σθένος: η υπέρμετρη αγάπη της απέναντι στον δίδυμο αδερφό της. Αναζητώντας τον έμαθε να ρισκάρει και να θυσιάζει, κάτι που δεν συμβιβαζόταν με τον χαρακτήρα της πριν την εξαφάνισή του. Γενικά πιστεύω, όσο κλισέ και αν ακούγεται αυτό, πως η αγάπη, είτε είναι ερωτική, είτε φιλική, μητρική ή αδελφική, έχει τεράστια δύναμη στους ανθρώπους

Ε :  Έχεις ίσως περάσει κάποια στοιχεία του εαυτού σου στον χαρακτήρα της ή γενικά περνάς στους ήρωες σου στοιχεία χαρακτήρα ή ακόμη κ εξωτερικά χαρακτηριστικά από το οικογενειακό/φιλικό σου περιβάλλον;

Α : Ίσως ασυναίσθητα να έχω περάσει μερικά στοιχεία του δικού μου χαρακτήρα στην προσωπικότητά της Νεφέλης, όμως δεν είμαι και απόλυτα βέβαιη. Όταν γράφω γίνομαι η ίδια κομμάτι των ηρώων μου, προσπαθώ να αποτυπώσω σκέψεις και πράξεις που θα έκαναν ως αυτόνομα άτομα. Συνεπώς, ναι μεν επηρεάζομαι από τον κοινωνικό μου περίγυρο, ωστόσο αποφεύγω να βάζω  ταμπέλες στους ήρωες. Είναι άλλωστε φανταστικά πρόσωπα.

Ε : Η οικογένεια και οι φίλοι σου ξέρουν ότι γράφεις? Τι σου λένε? Σε στηρίζουν και αν διαβάζουν τις ιστορίες σου επηρεάζει η γνώμη τους την πορεία της  ιστορία σου;


Α : Ναι, τόσο η οικογένεια μου όσο και οι φίλοι μου γνωρίζουν πως ασχολούμαι με τη συγγραφή. Ωστόσο, είμαι πολύ μυστικοπαθής με τα γραπτά μου. Για κάποιο λόγο, το βρίσκω πολύ δύσκολο να μοιραστώ τα κομμάτια της ψυχής μου που αποτυπώνονται στις ιστορίες μου με άτομα που με ξέρουν. Προτιμώ να μοιράζομαι τις σκέψεις που καταθέτω στα γραπτά μου με άγνωστο και ταυτόχρονα πιο αντικειμενικό κοινό, όπως αυτό του wattpad.

Ε : Το πρώτο σου βιβλίο έχει τελειώσει και τώρα γράφεις την συνέχεια του... Έχεις μελλοντικά σχέδια για τρίτο βιβλίο στην σειρά;

Α : Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα να γράφω τα "Μαξιλάρια γεμάτα υποταγμένα σύννεφα" είχα διαμορφώσει στο μυαλό μου ολόκληρη την πλοκή της ιστορίας. Και επειδή διαδραματίζονται πολλά γεγονότα, αποφάσισα να γράψω τριλογία. Επομένως, ναι,θα υπάρξει και τρίτο βιβλίο. Προς το παρόν, βρίσκομαι στη μέση του 2ου βιβλίου, "Μαξιλάρια γεμάτα αγριεμένα σύννεφα" και έπεται συνέχεια…

Ε : Δηλαδή γνωρίζεις ήδη ποιο θα είναι το τέλος της ιστορίας σου;

Α : Ναι, το τέλος είναι προκαθορισμένο, ήδη από τη στιγμή που συνέλαβα την ιδέα της ιστορίας.

Ε : Θα ήθελες να πεις κάτι από την προσωπική σου εμπειρία συγγραφής που θα βοηθούσε ίσως κάποιον να ολοκληρώσει την ιστορία που γράφει αλλά μπορεί να έχει κολλήσει κάπου ;

Α : Τα επονομαζόμενα writer's block είναι ίσως τα χειρότερα εμπόδια κάποιου συγγραφέα. Εγώ θα πρότεινα αρχικά πριν ξεκινήσει κάποιος να γράφει μια νέα ιστορία, να έχει σκεφτεί σε γενικές γραμμές την πλοκή της. Έπειτα, όταν έρχεται το μπλοκάρισμα πιστεύω πως το ίδιο το γράψιμο βοηθάει: όσο περισσότερο εξασκείται κανείς, τόσο πιο αβίαστα δημιουργεί τα κείμενά του και δεν κολλάει εύκολα. Τέλος, εμένα προσωπικά με ενθαρρύνει πολύ η γνώμη των αναγνωστών, ωθώντας με στο κατώφλι της συγγραφής ακόμη κι αν γράφω στα τυφλά λόγω του writer's block.

Ε : Πολύ καλή συμβουλή! Έχεις σχέδια έκδοσης των ιστοριών σου;

Α : Στο βάθος του μυαλού μου έχω σκεφτεί την έκδοση, ωστόσο πάντα φάνταζε άπιαστο όνειρο. Προς το παρόν θέλω να επικεντρωθώ στην προετοιμασία για τις Πανελλήνιες, να σε κάποια σχολή της αρεσκείας μου και ίσως στο μέλλον να μπορέσω να συνδυάσω τη συγγραφή με το επάγγελμά μου.

Ε : Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου!!! Θα ήθελες να πεις κάτι τελευταίο σε όποιον μας διαβάζει ;

Α : Εγώ ευχαριστώ πολύ!:) Θα ήθελα να μοιραστώ μια φράση με όλους όσους νιώθουν μερικές στιγμές την απελπισία να τους κυριεύει, ειδικά στις παρούσες συνθήκες.
" Ό,τι δε συνέβη ποτέ είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά", όπως πολύ εύστοχα είχε πει ο Ν. Καζαντζάκης. Γι' αυτό μην σταματήσετε ποτέ να παλεύετε και να ελπίζετε!


Την Χρύσα μπορείτε να την βρείτε στο Wattpad με το όνομα Nostalgia_Dream.

Άλλες δικές της ιστορίες είναι «Στα χνάρια των πουλιών» και «Κρυμμένα ποιήματα».



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname