Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

«Συνέντευξη με τον Γιώργο Τζιτζικάκη»

Γιώργο πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που δέχτηκες να παραχωρήσεις στους "Θεματοφύλακες Βιβλίων" αυτή τη συνέντευξη.
Πάμε λοιπόν, να σε γνωρίσουμε.

Ν.Γ.Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να συστηθείς στα μέλη μας,ποιος είναι ο Γιώργος; Ο άνθρωπος πίσω από το πρόσωπο του συγγραφέα.

Γ.Τ.Κατάγομαι από τα Χανιά της Κρήτης οπότε με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο η νησιώτικη ιδιοσυγκρασία. Βλέπω τη ζωή με αισιοδοξία, γελάω δυνατά, μου αρέσει να περνάω όμορφα, αγαπώ να κάνω νέους φίλους, να φεύγω ταξίδια στον κόσμο, να γράφω βιβλία, να συναναστρέφομαι ανοιχτά μυαλά, θετικούς ανθρώπους, φιλόξενους και ολίγον τρελούς.


Ν.Γ.Σε ποια ηλικία σου εμφυσήθηκε η αγάπη για τα βιβλία και ποιο ήταν το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο που διάβασες;

Γ.Γ.Μου άρεσε το μάθημα των Νεοελληνικών Κειμένων στο Γυμνάσιο οπότε ξεκίνησα να διαβάζω από μικρός. Νομίζω ξεκίνησα με Παπαδιαμάντη και Καββαδία τον οποίο και άκουγα μελοποιημένο. Αν δεν κάνω λάθος όμως, τα πρώτα πρώτα μου αναγνώσματα ήταν νωρίτερα και δεν ήταν βιβλία αλλά κόμιξ, Βαβούρα, Αστερίξ και Μίκυ Μάους.


Ν.Γ.Πώς προέκυψε το μονοπάτι της συγγραφής; Τι ήταν εκείνο που σε έκανε από απλό αναγνώστη, σε συγγραφέα; Τι ρόλο έπαιξαν σε αυτό οι γύρω σου; Τι σου αρέσει περισσότερο στο να γράφεις;

Γ.Γ.Η συγγραφή ήταν το δικό μου καταφύγιο σε χρόνια δύσκολα· πέρασα κάμποσα ζόρια τα οποία δεν άρμοζαν στην ηλικία μου και έφτιαχνα κόσμους για να μπαίνω μέσα τους και να ξεφεύγω. Γράφοντας σήμερα, συνεχίζω να απολαμβάνω το ταξίδι των όσων δημιουργώ σπρώχνοντας τον εαυτό μου για το καλύτερο. Μου αρέσει να δακρύζω στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές καθώς θεωρώ το δάκρυ λύτρωση.


Ν.Γ.Η ανάγνωση ενός βιβλίου γίνεται πια με την ματιά ενός απλού αναγνώστη ή επεμβαίνει και η εμπειρία του συγγραφέα; Έχεις κάποιον αγαπημένο συγγραφέα και ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;

Γ.ΤΈχεις δίκιο σε αυτό! Όντως έχει αλλάξει η ματιά που βλέπω πλέον τα βιβλία, από εμπειρία ή και μια επιμονή στην τελειότητα, παρατηρώ ακόμη και τα ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη. Ωστόσο όταν ανοίξω ένα βιβλίο θα το διαβάσω όλο, είναι θέση μου αυτή. Αγαπημένος μου είναι ο Νίκος Καββαδίας για την ταξιδιάρικη και εικοπλαστική ματιά του, όμως αγαπημένα έργα δεν ξεχωρίζω καθώς είναι ένα μείγμα πολλών εκείνα που μου αρέσουν, από Καζαντζάκη μέχρι Κίνγκ.


Ν.Γ.Ο κόσμος της συγγραφής είναι αρκετά σκληρός. Πολλές φορές οι εκδοτικοί οίκοι είναι σκληροί με τα έργα των συγγραφέων. Εσύ έχεις βιώσει την απόρριψη κάποιου βιβλίου σου; Πώς την αντιμετώπισες;

Γ.Τ.Πολλές φορές. Τόσες που κάποια στιγμή σκέφτηκα:  Διάολε! Λες όσα γράφω να είναι χαζομάρες; Πώς το αντιμετώπισα; Είδα τι εκδίδεται και τι απορρίπτεται, κατάλαβα κάποια πράγματα και συνέχισα με πείσμα να γράφω δίχως να με ενδιαφέρει αν θα εκδώσω ή όχι τα μυθιστορήματά μου. Η συγγραφή είναι ένα μαγικό ταξίδι από μόνη της. Η έκδοση είναι ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα.


Ν.Γ.Όσο καλός και να είναι ένας συγγραφέας, έρχεται η στιγμή που “πέφτει σε τοίχο”. Η έμπνευση απουσιάζει. Εσένα σου έχει συμβεί και πως το αντιμετώπισες; Εσύ από πού αντλείς έμπνευση;

Γ.Τ.Είναι λογικό να υπάρξουν τέτοιες περίοδοι, ακόμα και τα ποτάμια στερεύουν τα καλοκαίρια. Ωστόσο, εκεί χρειάζεται πειθαρχία και επιμονή, μάχη με τη λευκή σελίδα και πείσμα ώστε να συνεχίσεις να γράφεις. Την έμπνευσή μου την αντλώ από τον έρωτα, την καθημερινή ζωή, τα θαύματα της ύπαρξης και της πλάσης και φυσικά τους χιλιάδες τρελούς που κυκλοφορούν ανάμεσά μας (μαζί τους κι εγώ!).



Ν.Γ.Κάθε βιβλίο που γράφεται, πάντα έχει και προσωπικά στοιχεία του  συγγραφέα. Εσύ έχεις χρησιμοποιήσει και αν ναι σε ποιό;

Γ.Τ.Σε όλα τα βιβλία μου υπάρχουν στοιχεία μου, τόσο της ζωής μου όπως και της προσωπικότητάς μου. Όπως ανέφερα, βίωσα δύσκολα παιδικά χρόνια τα οποία έχουν αφήσει εκδορές στις μνήμες μου και κάμποσες πληγές με προεκτάσεις στη ζωή μου. Οπότε, είναι φυσικό τα βιβλία μου να φορτώνονται μέρη των δικών μου βιωμάτων, καθώς σε κάποιο βαθμό οι ήρωές μου είμαι εγώ κι εγώ οι ήρωές μου.


Ν.Γ.Τώρα θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για τα λογοτεχνικά σου παιδιά. Πόσα είναι, πώς τα εμπνεύστηκες και ποιο απ’ όλα ξεχωρίζεις. Και γιατί;

Γ.Τ.Το νέο μου μυθιστόρημα λέγεται «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Το προηγούμενο λέγεται «Γυναίκα η Κόλαση, Γυναίκα κι ο Παράδεισος» (εκδόσεις Περίπλους) και είναι δέκα ιστορίες για τον διπλό ρόλο που έχει μια γυναίκα τόσο στη ζωή της όσο και στις ζωές των άλλων. Πριν από αυτό ήταν το «Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω» (εκδόσεις Ιωλκός) όπου μια παρέα ανδρών κατά τις καλοκαιρινές διακοπές τους αναμοχλεύουν τις σχέσεις τους με τις γυναίκες και μέσα από απρόσμενες ανατροπές αλλάζουν οι ζωές όλων τους. Τα δύο μου πρώτα βιβλία είχαν τίτλο «Σιωπή… η δυνατότερη κραυγή» και «Ένα γέλιο που έκλαιγε». Είναι εξαντλημένα πια και αυτά ξεχωρίζω ως πιο αγαπημένα γιατί τα έγραψα και τα εξέδωσα μόνος μου στην εφηβεία μου.



Ν.Γ.Αυτή τη στιγμή βρίσκεσαι σε περιοδεία για την παρουσίαση του νέου σου βιβλίου “Τ’ αηδονιού το δάκρυ”. Μίλησέ μας για το πώς προέκυψε και τι διαπραγματεύεται.

Γ.Τ.Το Αηδόνι με συνάντησε σε ένα χωριό της Κρήτης όπου και έκανα έρευνα ψάχνοντας μύθους και θρύλους της ελληνικής περιφέρειας. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, αληθινή που όμως ξεπερνά κάθε φαντασία. Εξιστορεί την πορεία μιας κρητικής οικογένειας, τους Αηδονάκηδες, που ήρθαν αντιμέτωποι με μια κατάρα αλλά δεν έσπασαν κόντρα στο κακό που τους βρήκε. Δέθηκαν περισσότερο, πολέμησαν για να ζήσουν, εξύμνησαν την αγάπη, τους δεσμούς της οικογένειας, τον έρωτα, την υπερηφάνεια και το φιλότιμο. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο ελληνικές μυρωδιές, γεύσεις και εικόνες και αποτελεί ένα συναισθηματικό ταξίδι προς τη διεκδίκηση και την κατάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας. Το κεντρικό του ερώτημα είναι: «Άραγε η ζωή αλλάζει αν το θελήσεις;».


Ν.Γ.Υπάρχει “συνταγή” για μια καλή ιστορία;

Γ.Τ.Θεωρώ πως υπάρχει και είναι ένα κράμα πραγμάτων: Να είσαι αληθινός με όσα δημιουργείς, να σέβεσαι τον αναγνώστη και τον εαυτό σου, να αναγνωρίζεις την αξία όταν τη συναντάς, να μη ζηλεύεις αλλά να διδάσκεσαι από το καλύτερο και αν δε σου βγαίνει να ξέρεις πότε να σταματήσεις.


Ν.Γ.Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάζεις αυτόν τον καιρό; Τί θέμα έχει;

Γ.Τ.Διαβάζω την Καρδερίνα της Ντόνα Τάρτ και με ταξιδεύει σε ένα εντελώς άλλο  τόπο και τρόπο γραφής. Έχει να κάνει με την ανάμνηση ενός παιδιού που έχει χάσει τη μητέρα του και την ζωντανεύει μέσα από τις αναμνήσεις του, σε συνδυασμό με μια Αμερική που πνίγεται μέσα στα ταμπού και τα στερεότυπα της μεγαλόπρεπης ιδέας που έχει δημιουργήσει για το έθνος της.


Ν.Γ.Ποιος είναι ο μέσος όρος που χρειάζεσαι να τελειώσεις της συγγραφή ενός βιβλίου;

Γ.Τ.Στη δική μου περίπτωση υπάρχουν βιβλία που γράφω πάνω από πέντε χρόνια και άλλα  που μέσα σε ένα ή δύο χρόνια είναι ολοκληρωμένα. Καταναλώνω πολύ χρόνο στο τελικό αποτέλεσμα και αν δεν αρέσει κάτι σε μένα δε διστάζω να σκίσω σελίδες και να ξεκινήσω ξανά από την αρχή.


Ν.Γ.Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο που έχεις ξεκινήσει; Θα ήθελες να μας πεις με τι σχετίζεται;

Γ.Τ.Υπάρχουν τρία διαφορετικά βιβλία που γράφονται κατά καιρούς ανάλογα τη διάθεση και την επί μέρους έμπνευση. Το αμέσως επόμενο βιβλίο ωστόσο, έχει να κάνει με έναν μυστηριώδη παππού που λίγο πριν φύγει από τη ζωή, κάνει άνω κάνω το σόι του αποκαλύπτοντας τα πιο κρυφά τους μυστικά. Καθώς πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε μυστικά μέσα στις οικογένειές μας, ελπίζω να αρέσει και να αγαπηθεί από τους αναγνώστες.


Ν.Γ.Με τι σου αρέσει να ασχολείσαι και να χαλαρώνεις όταν δεν γράφεις;

Γ.Τ.Πηγαίνω κινηματογράφο, θέατρο, ταξίδια και κάνω παρέα με χαμογελαστούς ανθρώπους. Επίσης, λατρεύω να κάνω όνειρα! Βάζω έναν δίσκο να παίζει στο πικάπ μου, βγαίνω στο μπαλκόνι και απολαμβάνω τον ήλιο ή την πανσέληνο, σχηματίζοντας εικόνες για το μέλλον μου και πώς το φαντάζομαι.


Ν.Γ.Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις συνήθως να περάσεις μέσα από τα έργα σου;

Γ.Τ.Νομίζω πως ο κεντρικός μου άξονας είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, ο ψυχισμός διαφορετικών προσωπικοτήτων και τα συναισθήματα που βιώνουν. Μου αρέσει να σκιαγραφώ το πώς καθημερινοί άνθρωποι, σε εξαιρετικές καταστάσεις, δύσκολες και απρόβλεπτες, κάνουν πράγματα τα οποία δε θα έκαναν υπό φυσιολογικές συνθήκες.


Ν.Γ.Ποιο είναι το μήνυμά σου στους νέους συγγραφείς; Τι θα τους συμβούλευες;

Γ.Τ.Δε με θεωρώ ειδικό σε συμβουλές και δη συγγραφικές, ωστόσο πιστεύω πως μια καλή συμβουλή είναι να διαβάζουν δεκαπλάσια από όσο γράφουν.


Ν.Γ. Τέλος, ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στους αναγνώστες;

Γ.Τ.Στους αναγνώστες και σε όλους τους ανθρώπους, επιμένω χρόνια να λέω το ίδιο: Να γελάτε δυνατά για να σπάνε τα άσχημα, να ρισκάρετε για τα απίθανα και να ζείτε τις στιγμές πριν αυτές τελειώσουν.



Σε ευχαριστώ πολύ προσωπικά και εκ μέρους της ομάδας για τον πολύτιμο χρόνο που αφιέρωσες. Πάντα δημιουργικός και με επιτυχίες Γιώργο!



«Τ'αηδονιού το δάκρυ»

Ένα βρέφος που αργοσβήνει, μια κατάρα που πρέπει να λυθεί τρεις φορές, άνθρωποι που δοκιμάζεται το κουράγιο τους και ψυχές κυνηγημένες επί σαράντα χρόνια.

Ο Γιώργης και η Κωστούλα είχαν ρισκάρει τα πάντα για να σωθεί η μικρή τους κόρη, η Κλειώ, και παρ’ όλα όσα τους βρήκαν η αγάπη τους δεν λύγισε στιγμή.

Ένας χρησμός, μια αυτοθυσία και ένας ύπουλος εχθρός φυλακίζουν τον Γιώργη, αφήνοντας την Κωστούλα να μεγαλώσει μόνη την κόρη της απέναντι σε μια κατάρα που κάθε φορά ξετυλίγεται πιο δυνατή.

Τριάντα χρόνια μετά η Κλειώ ζει παγιδευμένη σ’ έναν γάμο που βυθίζει τη ζωή της σε κινούμενη άμμο, ώσπου κάποτε αφυπνίζεται και θεριεύει το αγρίμι της ψυχής της. Άραγε η ζωή αλλάζει αν το θελήσεις;

Σε δεύτερους ρόλους, η κυρα-Δήμητρα με το αλλήθωρο μάτι της, ο γέροντας Τυροθόδωρας με τις συμβουλές του, ο Σήφης με το άσβεστο μίσος του και η καλόγρια Σταυροκατίνα πλέκουν όλοι μαζί το κρητικό υφαντό της οικογένειας Αηδονάκη.

Μυστικά, χρησμοί, επαναστάσεις, λυτρωμοί, θαύματα, μαντινάδες, μπαλωθιές, χοροί και γύρω όλα να μοσχομυρίζουν άρωμα από ζεστό ψωμί, λάδι και ρίγανη. Η απίστευτη ιστορία της οικογένειας Αηδονάκη – ένας ζωντανός θρύλος στα Χανιά.



~Βιογραφικό συγγραφέα~

Ο Γεώργιος Ελ. Τζιτζικάκης γεννήθηκε το 1981, ζει στην Αθήνα και κατάγεται από τα Χανιά. Εργάζεται στον τομέα της Καλλιτεχνικής Βιβλιοδεσίας, έχει σπουδάσει Διοίκηση Αθλητικών Επιχειρήσεων και Δημόσιες Σχέσεις, είναι Διαιτητής Ποδοσφαίρου του Συνδέσμου Αθηναίων Διαιτητών και από το 2008 κατέχει τον τίτλο του Reiki Therapist Of Usui System of Natural Healing. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκινά από τα εφηβικά του χρόνια όταν στα δεκαεπτά του κερδίζει βραβείο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών για το διήγημά του «Ο Ζητιάνος». Το έργο «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» είναι το πέμπτο του βιβλίο.


Επικοινωνία με τον συγγραφέα:
Στο προσωπικο του προφίλ στο Facebook:Georgios Tzitzikakis
Στην ομάδα του στο Facebook :Tzitzikakis books


Επιμέλεια συνέντευξης:Νάγια Γούγου
Επιμέλεια σύνταξης :Νάντια Βαβάση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε αφήστε το σχολιό σας :

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Προσωπική άποψη/επιμέλεια: Δελλή Χαρά Υποκινούμενη από ένστικτο και μόνο, υπέκυψα πάλι στην “πρωτοδοκιμαζόμενη” πένα ενός νεαρο...

Disqus Shortname